III SA/Łd 472/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , Protokolant specjalista– Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2015 roku sprawy ze skargi C.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia stypendium szkolnego 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia [...] roku nr [...]; 2) orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpatrzeniu odwołania C. K., utrzymało w mocy decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia [...] r. o cofnięciu od 1 stycznia 2015 r. stypendium szkolnego przyznanego C. K. decyzją z dnia [...] r., nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. przedstawiając stan faktyczny wskazało, że rodzina składa się z czterech osób: D. K. (ojca – na dzień wydania decyzji o przyznaniu stypendium był osobą bezrobotną), D. K. (matki), D. K. (ur. 7 maja 2000 r. – uczennicy gimnazjum w K.), C. K. (ur. 4 marca 1997 r. – uczenia klasy II Zespołu Szkół nr 2). Dochód miesięczny na 1 osobę w rodzinie wyniósł 228 zł i jest on niższy od ustawowego kryterium dochodowego. Organ l instancji na podstawie art. 90d ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn.: Dz.U. z 2004 r. nr 256, poz. 2572 ze zm.) decyzją z dnia [...] r. przyznał C. K. świadczenia w okresie od 1 września 2014 r. do 30 czerwca 2015 r., których łączna kwota nie może przekroczyć 1 240,20 zł z tytułu: stypendium szkolnego w formie całkowitego lub częściowego pokrycia kosztów udziału w zajęciach edukacyjnych, w tym wyrównawczych, wykraczających poza zajęcia realizowane w szkole w ramach planu nauczania, a także udziału w zajęciach edukacyjnych realizowanych poza szkołą (art. 90d ust. 2 pkt 1), stypendium szkolnego w formie pomocy rzeczowej o charakterze edukacyjnym, w tym w szczególności zakupu podręczników (art. 90d ust. 2 pkt 2) do wysokości łącznie 496,08 zł za miesiące od września do grudnia 2014 r. i 744,12 zł za miesiące od stycznia do czerwca 2015 r. W pouczeniu decyzji rodzice C. K. zostali zobowiązani do niezwłocznego powiadomienia organu o ustaniu przyczyn, które stanowiły podstawę przyznania stypendium szkolnego. W dniu [...] r. D. K. w organie l instancji złożył oświadczenie, z którego wynika, że od 5 stycznia 2015 r. prowadzi działalność gospodarczą. Na dzień złożenia oświadczenia nie był w stanie określić, jakie będzie miał dochody z prowadzonej działalności. W oparciu o powyższe ustalenia organ l instancji wydał w dniu [...] r. zaskarżoną decyzję. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. stwierdziło, że ponieważ w dniu 5 stycznia 2015 r. D. K. rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej, to z tym dniem nie jest osobą bezrobotną. Skoro skarżącemu przyznano stypendium szkolne z uwagi na występowanie jednocześnie trudnej sytuacji rodzinnej ze względu na występujące w rodzinie bezrobocie oraz trudnej sytuacji materialnej wynikających z niskich dochodów na osobę w rodzinie, a od 5 stycznia 2015 r. pierwsza z tych przesłanek w rodzinie już nie występuje, to zgodnie z art. 90o ust. 4 ustawy o systemie oświaty organ l instancji miał obowiązek wydać decyzję o cofnięciu uczniowi C. K. stypendium szkolnego. Warunkiem korzystania ze stypendium szkolnego jest przez cały okres pobierania świadczenia istnienie przyczyn, które stanowiły podstawę jego przyznania. W sytuacji, gdy jedna z tych przyczyn ustała – w rodzinie nie występuje bezrobocie, to organ już nie bada czy rodzina dalej spełnia kryterium dochodowe. Na powyższą decyzję C. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W skardze podniesiono, że matka skarżącego – D. K. jest wciąż osobą bezrobotną. Mimo rozpoczęcia przez D. K. pozarolniczej działalności gospodarczej sytuacja finansowa rodziny nie uległa poprawie ze względu na ponoszone bieżące straty. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012. 270) – dalej p.p.s.a.,) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 145 p.p.s.a. sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest ona naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 K.p.a. lub innych przepisach. Ponadto, co wymaga podkreślenia, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Oznacza to, że sąd ma prawo, a także obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Nie jest przy tym skrępowany sposobem sformułowania skargi, użytymi argumentami, a także podniesionymi wnioskami, zarzutami i żądaniami (patrz J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz" Wydawnictwo Lexis Nexis, Warszawa 2004, str. 197). Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 ww. ustawy). Przedmiotem kontroli sądowej w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia [...] r. o cofnięciu od 1 stycznia 2015 r. stypendium szkolnego przyznanego C. K. decyzją z dnia [...] r., nr [...]. Przeprowadzona przez sąd w rozpoznawanej sprawie kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie wykazała, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji z dnia [...] r. wydane zostały z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do wyeliminowania ich z obrotu prawnego. Przede wszystkim podkreślić należy, że pomoc materialna dla uczniów przyznawana jest na podstawie art. 90b – 90u ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (j.t. Dz. U. z 2004 r. nr 256, poz. 2572 ze zm.). Udzielana jest ona uczniom w celu zmniejszenia różnic w dostępie do edukacji, umożliwienia pokonywania barier dostępu do edukacji wynikających z trudnej sytuacji materialnej ucznia, a także wspierania edukacji uczniów zdolnych. Jedną z form świadczeń pomocy materialnej o charakterze socjalnym jest stypendium szkolne. Zgodnie z art. 90d ust. 1 pomoc materialną o charakterze socjalnym w formie stypendium szkolnego może otrzymać uczeń znajdujący się w trudnej sytuacji materialnej, wynikającej z niskich dochodów na osobę w rodzinie, w szczególności gdy w rodzinie tej występuje: bezrobocie, niepełnosprawność, ciężka lub długotrwała choroba, wielodzietność, brak umiejętności wypełniania funkcji opiekuńczo-wychowawczych, alkoholizm lub narkomania, a także gdy rodzina jest niepełna lub wystąpiło zdarzenie losowe. Miesięczna wysokość dochodu na osobę w rodzinie ucznia uprawniająca do ubiegania się o stypendium szkolne nie może być większa niż kwota, o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593, Nr 99, poz. 1001 i Nr 273, poz. 2703) (art. 90d ust. 7 powołanej ustawy). Przy czym miesięczną wysokość dochodu na osobę w rodzinie ucznia uprawniająca do ubiegania się o to świadczenia ustala się na zasadach określonych w art. 8 ust. 3 - 13 ustawy o pomocy społecznej (z wyłączeniem świadczeń, o których mowa w art. 90c ust. 2 i ust. 3 ustawy o systemie oświaty niepodlegających wliczeniu do tak ustalanego dochodu) - art. 90d ust. 8 ustawy. W doktrynie podkreśla się, że na tle całego art. 90d możliwe jest wyróżnienie dwóch przesłanek przyznania stypendium: 1) spełnianie kryterium niskich dochodów na osobę w gospodarstwie domowym (art. 90d ust. 7 i 8); 2) występowanie trudnej sytuacji rodzinnej, którą przykładowo warunkują następujące okoliczności: a) bezrobocie - dotyczące tych osób, na których ciąży wobec ucznia ustawowy obowiązek alimentacyjny (a więc głównie rodziców, względnie innych opiekunów prawnych), b) niepełnosprawność - dotycząca ucznia lub któregokolwiek z członków jego najbliższej rodziny, jego rodzeństwa lub rodziców, c) ciężka lub długotrwała choroba - oceniana jak w lit. b, d) wielodzietność, e) brak umiejętności wypełniania funkcji opiekuńczo-wychowawczych - chodzi tu o stan pewnego rodzaju nieporadności życiowej rodziców lub opiekunów prawnych, np. nieumiejętności przystosowania się do zmieniających się warunków materialnych, znalezienia nowej pracy, sprawowania efektywnej opieki nad dzieckiem, f) alkoholizm lub narkomania - dotyczące kogokolwiek w najbliższej rodzinie, g) niepełna rodzina - tzn. uczeń jest wychowywany przez jedno z rodziców, z uwagi na okoliczności takie jak np. śmierć, orzeczenie rozwodu lub separacji, h) wystąpienie zdarzenia losowego - które powoduje względnie trwałe skutki, np. powódź lub innego rodzaju klęska żywiołowa uderzająca w podstawy bytu rodziny ucznia. Na tle komentowanego przepisu wydaje się oczywiste, że oba kryteria powinny być spełnione łącznie. W istocie zaś oprócz ustalenia ich spełniania, organ właściwy do przyznania stypendium (tj. wójt, burmistrz, prezydent miasta) powinien ustalić istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy kryterium drugim (tzn. trudną sytuacją rodzinną) a kryterium pierwszym (trudną sytuacją materialną); innymi słowy, uprawniony powinien znajdować się w trudnej sytuacji materialnej właśnie z powodu trudnej sytuacji rodzinnej, a nie z powodu jakichś innych przyczyn. Jeżeli co do tego zachodzą jakiekolwiek wątpliwości, organ administracji powinien, będąc do tego zobowiązany zgodnie z art. 7 K.p.a., przeprowadzić odpowiednie postępowanie wyjaśniające (patrz: Mateusz Pilich, Komentarz do art. 90(d) ustawy o systemie oświaty). Z kolei ustawa o pomocy społecznej w powołanych przepisach określa pojęcie dochodu oraz sposób jego ustalania dla celów pomocy społecznej. W art. 8 ust. 3 stanowi ona, że za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych, składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach. Powołany przepis nie definiuje pojęcia "przychód". Nie oznacza to jednak, że należy go interpretować, posługując się wykładnią zawartą w innych przepisach, a nawet utożsamiać go z pojęciem "przychodu", o jakim mowa w art. 8 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej. Ten ostatni przepis odnosi się bowiem wyłącznie do osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą, a zatem w sposób oczywisty dotyczy przychodu uzyskiwanego tylko z takiej działalności. Natomiast art. 8 ust. 3 ma charakter ogólny. Z przepisu tego, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wynika, że dla potrzeb ustalania dochodu, od którego zależy przyznanie świadczeń z pomocy społecznej, należy mieć na uwadze ogół uzyskiwanych wpływów, bez względu na tytuł i źródło ich pozyskania. Stosownie do art. 6 pkt 4 ustawy o pomocy społecznej, dochód rodziny - stanowi sumę miesięcznych dochodów ustalanych w sposób podany w art. 8 ust. 3. Chodzi tu zatem o kwoty pieniężne uzyskiwane w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku, lub w którym złożono wniosek, gdy dochód został utracony, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Zastrzeżenie to odnosi się do czasu uzyskania dochodu, a wyjątek inaczej normujący zasadę zawarty w art. 8 ust. 3 zawiera ust. 11 art. 8. Dochód w rozumieniu art. 8 ust. 3 ustawy, to zatem ogół wpływów pochodzących z okresów wskazanych w tym przepisie lub ust. 11 art. 8. Podkreślić należy, że składniki dochodu rodziny ustala się według zasad zawartych w poszczególnych ustępach art. 8. Należy przy tym mieć na uwadze między innymi regulację zawartą w ustępie 4 powołanego artykułu, zgodnie z którą do dochodu nie wlicza się: jednorazowego świadczenia socjalnego, wartości świadczeń w naturze, świadczenia przysługującego osobie bezrobotnej na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach runku pracy z tytułu wykonywania prac społecznie użytecznych oraz zapomogi pieniężnej, o której mowa w przepisach o zapomodze pieniężnej dla niektórych emerytów i osób pobierających świadczenie przedemerytalnne albo zasiłek przedemerytalny. Dochody ustalone z uwzględnieniem tych zasad sumuje się. Wynika to jednoznacznie z art. 8 ust. 10 ustawy, zgodnie z którym sumuje się dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej i z hektarów przeliczeniowych oraz z innych źródeł. Tak zsumowane dochody pomniejsza się następnie o obciążenia wymienione z art. 8 ust. 3 pkt 1-3. Natomiast stosownie do treści art. 90o ust. 4 ustawy o systemie oświaty stypendium szkolne wstrzymuje się albo cofa w przypadku ustania przyczyn, które stanowiły podstawę przyznania stypendium szkolnego. W powyższym przepisie ustawodawca nie rozstrzyga, co należy rozumieć przez pojęcie ustania przyczyn, które stanowiły podstawę przyznania stypendium szkolnego. Zgodnie z wcześniejszymi wyjaśnieniami przesłanki materialnoprawne przyznania stypendium obejmują zarówno trudną sytuację materialną (którą ocenia się według kryterium dochodowego), jak i istnienie określonych, niekorzystnych okoliczności w środowisku społecznym ucznia (jak np. bezrobocie, wielodzietność, niepełnosprawność, uzależnienia). Skoro w przepisie art. 90o ust. 4 ustawy o systemie oświaty dopuszczono możliwość wstrzymania lub cofnięcia stypendium szkolnego, to jednoznacznie z tego wynika, że ustawodawca przewidział sytuację, w której organ po powzięciu określonych informacji bada, czy istnieją nadal przesłanki przyznania uczniowi stypendium szkolnego. Wprowadzenie bowiem przez ustawodawcę możliwości skontrolowania istnienia przesłanek przyznania stypendium szkolnego - w każdym czasie pobierania świadczenia - oznacza, że obowiązkiem organu jest przeprowadzenie postępowania administracyjnego w przedmiocie wstrzymania bądź cofnięcia stypendium szkolnego zgodnie z obowiązującymi zasadami postępowania, a co za tym idzie ustalenie w sposób nie budzący wątpliwości, czy powzięte wiedza o zmianie sytuacji rodzinnej, czy materialnej strony faktycznie daje podstawy do pozbawienia jej świadczenia. Dopiero w takich okolicznościach skutkować to będzie wydaniem przez organ decyzji o wstrzymaniu lub cofnięciu stypendium szkolnego. Zauważyć w tym miejscu należy, że ustawodawca nie sprecyzował różnicy pomiędzy wstrzymaniem a cofnięciem stypendium szkolnego. Zależy ona od tego, z jaką chwilą następuje skutek w postaci odebrania uprawnionemu prawa do stypendium szkolnego. Jeżeli następuje wstrzymanie świadczenia to decyzja odnosi skutek ex nunc - zatem niejako na przyszłość. Jeżeli natomiast ma wywołać skutek od określonego momentu w przeszłości, a świadczenie było pobrane nienależnie, należy je cofnąć (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 29 maja 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1783/12). Powyższej kwestii organy w ogóle nie rozważały. W rozpoznawanej sprawie organu ustaliły, że ojciec skarżącego od 5 stycznia 2015 roku prowadzi działalność gospodarczą i uznały, iż z tym dniem nie jest osobą bezrobotną, a więc od tego dnia przesłanka wystąpienia trudnej sytuacji rodzinnej ze względu na bezrobocie nie została spełniona. Wyłącznie na ww. podstawie organy stwierdziły, że ustały przyczyny przyznania uczniowi stypendium szkolnego. Tymczasem jak wynika z uzasadnienia decyzji Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia [...] r. dotyczącej przyznania skarżącemu stypendium szkolnego organ uznał, że wnioskodawca spełnia warunki otrzymania pomocy materialnej dla uczniów w formie stypendium szkolnego, ponieważ dochód na jednego członka rodziny ucznia wynosi 228 zł, co stanowi kwotę poniżej kryterium określonego w art. 90d ust. 7 ustawy o systemie oświaty. Jak wynika więc z uzasadnienia powyższej decyzji organ rozważał wyłącznie kryterium dochodowe, a nie rozważał kryterium rodzinnego, w tym bezrobocia rodziców ucznia. Natomiast decyzją z dnia [...] roku organ I instancji cofnął świadczenie skarżącemu z uwagi na brak występowania czynnika dodatkowego w rodzinie ucznia, tj. bezrobocia, w ogóle nie oceniając, czy ma to wpływ na ustanie przyczyn, które stanowiły podstawę przyznania stypendium szkolnego. Skoro jak wyżej wskazano ustawodawca przewidział łącznie spełnienie dwóch przesłanek przyznania stypendium: spełnianie kryterium niskich dochodów na osobę w gospodarstwie domowym (art. 90d ust. 7 i 8) oraz występowanie trudnej sytuacji rodzinnej, którą przykładowo warunkuje bezrobocie, zatem obowiązkiem organów w przypadku cofnięcia jest ustalenie wystąpienie obu ww. przesłanek. W rozpoznawanej sprawie organy obu instancji nie ustaliły, czy w rodzinie skarżącego nastąpiło przekroczenie kryterium dochodowego. Nie zostało nawet ustalone, czy w przypadku, gdy ojciec ucznia otrzymał zatrudnienie lub rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej, to otrzymał wynagrodzenie odpowiadające minimalnemu wynagrodzeniu za pracę. Nieprawidłowe jest też stanowisko organów, że skoro ojciec skarżącego przestał być osobą bezrobotną, to w rodzinie nie występuje bezrobocie. Z twierdzeń strony wynika bowiem, że w jej rodzinie występuje bezrobocie, bowiem matka jest wciąż osobą bezrobotną. Zdaniem sądu, występowanie trudnej sytuacji rodzinnej, którą przykładowo warunkuje bezrobocie należy rozumieć szerzej, tj nie dotyczy to tylko jednego z rodziców, ale obojga rodziców ucznia, na których ciąży ustawowy obowiązek alimentacyjny. Trudno też przyjąć, że racjonalny ustawodawca wprowadził przepis dający organowi podstawę do wstrzymania bądź cofnięcia stypendium szkolnego, przy jednoczesnym pozbawieniu tegoż organu możliwości oceny, czy w sprawie zaistniały okoliczności uzasadniające odebranie uczniowi stypendium szkolnego wobec niespełnienia przesłanek, które stanowiły podstawę do jego przyznania. Powyższe rozważania prowadzą do konkluzji, że organy obu instancji dopuściły się błędnej wykładni art. 90o ust. 4 ustawy o systemie oświaty przyjmując, że fakt podjęcia zatrudnienia przez ojca ucznia jest wystarczającą przesłanką do cofnięcia stypendium, bez rozważenia czy spowodowało to ustanie przyczyn, które stanowiły podstawę przyznania stypendium szkolnego. Ponadto skoro ojciec skarżącego prowadzi działalność gospodarczą, to nie może ulegać wątpliwości, że organy, badając czy wystąpiły przesłanki do cofnięcia stypendium szkolnego uczniowi, zobowiązane były zbadać, czy wnioskodawca przekroczył kryterium dochodowe. Jednocześnie zauważyć należy, że ojciec ucznia oświadczył, iż rozpoczął działalność gospodarczą od dnia 5 stycznia 2015 r., a za styczeń działalność ta przyniosła mu stratę w kwocie 713,39 zł. Tymczasem organ cofnął skarżącemu stypendium szkolne od 1 stycznia 2015 r. Podkreślić należy, że podstawę cofnięcia stypendium szkolnego na podstawie art. 90o ust. 4 ustawy o systemie oświaty, stanowią te same przesłanki, które stanowiły podstawę jego przyznania. Nie dokonując takich ustaleń, organy w sposób oczywisty złamały wymogi przewidziane w art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. Oznacza to, że naruszono przepisy postępowania, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy rozważą wszystkie okoliczności sprawy, uwzględniając stanowisko sądu zawarte w niniejszym uzasadnieniu wyroku. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w związku z art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym orzekł jak w pkt 1 sentencji. Uwzględniając treść art. 152 tej ustawy, zgodnie z którym, w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane, sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku. D. S.