III SA/Łd 483/17

Dnia 20 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, , Protokolant pomocnik sekretarza Blanka Kuźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lipca 2017 roku sprawy ze skargi D.B. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] [...], działając na podstawie art. 59 § 1 i § 2 w zw. z art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), po rozpoznaniu wniosku D.B., prowadzącego działalność pod firmą Ax. D.B. z siedzibą w R., o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 6000 zł nr [...] z dnia [...], Główny Inspektor Transportu Drogowego odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego wydał ww. decyzję o nałożeniu na D.B. kary pieniężnej. Powyższa decyzja została doręczona stronie postępowania w dniu 11 stycznia 2017 r. Pismem z dnia 26 stycznia 2017 r. strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wraz z odwołaniem od powyższej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała na brak swojej winy w zakresie uchybienia terminu, ze względu na fakt przebywania na urlopie wypoczynkowym. Na dowód powyższego załączyła wydruk rezerwacji biletów lotniczych. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 Kpa termin do wniesienia odwołania uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. Zgodnie z art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Stosownie do art. 58 kpa w razie uchybienia terminu przez stronę postępowania organ jest uprawniony do przywrócenia terminu w razie łącznego spełnienia następujących przesłanek: - uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy; - wniesienie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu; - dochowanie siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu; - dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, dla której był ustanowiony termin. W przedmiotowej sprawie nie zaistniały wszystkie wymagane przez art. 58 kpa przesłanki konieczne do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że w rozpatrywanej sprawie nie wystąpiła najważniejsza przesłanka, o której mowa wart. 58 k.p.a., a mianowicie strona nie uprawdopodobniła braku winy, co usprawiedliwiałoby niedochowanie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. To na stronie spoczywał ciężar uprawdopodobnienia, że niedochowanie terminu było następstwem okoliczności na które strona nie miała wpływu. W ocenie organu odwoławczego za okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu nie można uznać przebywania na urlopie wypoczynkowym. Zgodnie bowiem z treścią wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2016 r, sygn. akt I OSK 2521/14: "Przebywanie na urlopie, ani długotrwale prowadzenie przez organ postępowania nie stanowi okoliczności uprawdopodobniającej brak winy w uchybieniu terminu." Organ podkreślił, iż urlop wypoczynkowy przedsiębiorcy nie może paraliżować prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. W przedmiotowym przypadku, strona niniejszego postępowania mogła skorzystać z instytucji pełnomocnika, który dokonywałby za nią czynności prawnych. W ocenie organu drugiej instancji ww. okoliczność w żaden sposób nie może być uznana przez organ, jako uprawdopodabniająca brak winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Odnośnie wyjaśnień strony przedstawionych we wniosku, organ podkreślił, że do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. Organ powołał stanowisko orzecznictwa, zgodnie z którym przeszkodą usprawiedliwiającą uchybienie terminowi może być tylko okoliczność uniemożliwiająca, a nie tylko utrudniająca dokonanie czynności procesowej w terminie. Na powyższe postanowienie D.B. wniósł skargę do WSA w Łodzi wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 80 k.p.a. polegające na przekroczeniu granicy swobodnej oceny wystąpienia przesłanki, o której mowa w art. 58 § 1 k.p.a. W jego ocenie organ oceniając przedstawione przez niego okoliczności oraz złożone dowody w postaci potwierdzenia rezerwacji biletów lotniczych przekroczył granice swobodnej oceny. Powodem uchybienia terminu przez stronę był urlop zagraniczny a nie zwyczajny krajowy urlop wypoczynkowy, z którego w każdej chwili można zrezygnować bez ponoszenia większych strat. Przerwanie wypoczynku zagranicznego wiąże się ze stratą znacznej kwoty. Dodatkową trudnością jest organizacja powrotu do kraju. Oceniając stopień uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu organ nie wziął pod uwagę powyższych okoliczności jak również faktu, iż wyjazd rozpoczął się 7 dni przed doręczeniem decyzji a zakończył się w ostatnim dniu terminu na złożenie odwołania. W sprawie całkowicie pominięto fakt, że stroną postępowania jest osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą a w sprawie nie wyznaczono zastępstwa w osobie pełnomocnika, co powoduje, że jedyną osobą upoważnioną do wniesienia odwołania był przedsiębiorca. W ocenie skarżącego wypełniona została dyspozycja art. 58 § 1 k.p.a., który zobowiązuje wnoszącego o przywrócenie terminu do uprawdopodobnienia a nie do udowodnienia braku winy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga D.B. nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w oparciu o art. 58 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, który stanowi, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Uchybienie terminu przez skarżącego dotyczyło wniesienia odwołania od decyzji, którą doręczono do siedziby firmy skarżącego w dniu 11 stycznia 2017 r. Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu wskazał, że nie ponosi winy w zakresie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, ze względu na fakt przebywania na urlopie wypoczynkowym od dnia 4 stycznia 2017 r. Na dowód powyższego załączył wydruk rezerwacji biletów lotniczych. Po powrocie z urlopu w dniu 25 stycznia 2017 r. otrzymał od pracownika korespondencję, którą podczas jego nieobecności doręczano do firmy, wśród której znajdowała się decyzja o nałożeniu kary pieniężnej. Jednak okoliczności podniesione w skardze, wbrew intencji skarżącego, potwierdzają zasadność postanowienia organu odwoławczego. Organ ten uznał, że skarżący nie wykazał istnienia przesłanki niezbędnej do przywrócenia uchybionego terminu - braku winy w uchybieniu tego terminu. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, jeżeli stronie można przypisać choćby niedbalstwo, będące rodzajem winy. Przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 58 § 1 k.p.a. przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Dokonując oceny tego warunku należy mieć na uwadze obiektywny miernik staranności, czyli staranność, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił, że wystąpiła przeszkoda, której nie mógł przezwyciężyć przy dołożeniu nawet największego wysiłku. Skarżący jest przedsiębiorcą, wobec którego prowadzone było postępowanie administracyjne w sprawie wykonywania transportu drogowego z naruszeniem prawa. Z dołączonego przez skarżącego do skargi wydruku rezerwacji biletów lotniczych można wywnioskować, że jego wyjazd był zaplanowany wcześniej. Skoro skarżący miał zamiar skorzystać z urlopu wypoczynkowego i wyjechać poza granice Polski, powinien – we własnym interesie - poinformować o tym fakcie organ prowadzący postępowanie ze wskazaniem terminu wyjazdu lub ustanowić pełnomocnika, który reprezentowałby go w tym postępowaniu. Skarżący tego rodzaju kroków nie poczynił. Argumentacja podniesiona w skardze, zgodnie z którą stroną postępowania jest osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą, zatem w sprawie nie wyznaczono zastępstwa w osobie pełnomocnika, również wskazuje na to, że skarżący w niewłaściwy sposób prowadzi swoje interesy. Istnieje bowiem możliwość ustanowienia przez przedsiębiorcę pełnomocnika do odbioru korespondencji na poczcie. Skarżący nie zadbał o ten fakt, a prowadzi przecież działalność gospodarczą, wobec czego konieczność upoważnienia kogoś do odbioru korespondencji powinna być dla niego oczywista. Osoba należycie dbająca o swoje interesy powinna zabezpieczyć sposób odbioru korespondencji i przekazania jej o tym informacji, w razie dłuższej nieobecności w miejscu zamieszkania, tym bardziej w sytuacji, gdy toczy się postępowanie administracyjne z jej udziałem (patrz WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 29 maja 2014 r. sygn. akt III SA/Gd 172/14). Tak więc argumentacji skarżącego, dotyczącej niemożliwości podjęcia działań z powodu pobytu w znacznej odległości od kraju, braku możliwości odwołania wyjazdu, trudności z powrotem oraz ewentualności poniesienia związanych z tym znacznych kosztów, podzielić w okolicznościach niniejszej sprawy nie można. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, stanowisko organu odwoławczego o braku podstaw do przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie nałożenia kary pieniężnej zgodne jest z unormowaniem art. 58 § 1 k.p.a. Mając na uwadze powyższe Sąd, nie stwierdzając naruszeń przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. D.Cz.