III SA/Łd 494/16

Dnia 24 listopada 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędzia WSA Ewa Alberciak, , Protokolant Pomocnik sekretarza Renata Tomaszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2016 roku sprawy ze skargi A.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. oraz art. 56 § 1 i § 4 w zw. z art. 17 § 1 i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r. poz. 1619 ze zm.), zwanej dalej u.p.e.a., po rozpatrzeniu zażalenia A. S., utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu organ II instancji przedstawiając stan faktyczny i prawny sprawy wskazał, że Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wystawił na A. S. tytuły wykonawcze w dniach 17 stycznia 2014 r. nr [...] i 20 stycznia 2014 r. nr [...] obejmujące należności z tytułu nienależnie pobranych płatności bezpośrednich (podstawą prawną należności były decyzje z dnia 19 maja 2010 r. o numerach odpowiednio: [...] i [...]). Powyższe tytuły wykonawcze Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, przekazał do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego [...]. W celu wyegzekwowania należności objętej tytułem wykonawczym nr [...], organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia 4 kwietnia 2014 r. dokonał zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem, tj. w A S.A. w [...]. Zawiadomienie to dłużnik zajętej wierzytelności otrzymał w dniu 15 kwietnia 2014 r. Zobowiązanemu zostało ono doręczone wraz z odpisem tytułu wykonawczego w dniu 22 kwietnia 2014 r. W odpowiedzi na zawiadomienie bank w piśmie z dnia 23 kwietnia 2014 r. poinformował, że istnieją przeszkody w prowadzeniu egzekucji spowodowane brakiem środków przekraczających kwotę wolną od zajęcia na rachunku. W dniu 13 czerwca 2014 r. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wydał decyzje nr [...] i nr [...], którymi rozłożył na raty kwoty nienależnie pobranych płatności ustalonych odpowiednio decyzjami nr [...] oraz nr [...] z dnia 19 maja 2010 r. W związku z uprawomocnieniem się decyzji z dnia 13 czerwca 2014 r., w dniu 8 lipca 2014 r. do organu I instancji wpłynęły wnioski wierzyciela o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego [...] zawiesił postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec A.S. na podstawie wyżej wymienionych tytułów wykonawczych. Decyzją z dnia [...] nr [...] Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa uchylił decyzję ostateczną z dnia [...] nr [...] o rozłożeniu na raty spłaty należności. Decyzją z dnia [...] nr [...] Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa uchylił decyzję ostateczną z dnia [...] nr [...] o rozłożeniu na raty spłaty należności. Powodem uchylenia przedmiotowych decyzji był fakt niewywiązywania się skarżącego z podjętego zobowiązania spłaty należności w ramach układu ratalnego. W związku z uprawomocnieniem się decyzji z dnia [...] i [...], w dniu 10 lutego 2015 r. do organu I instancji wpłynęły wnioski wierzyciela o podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego. Zawiadomieniem z dnia 9 marca 2015 r. organ I instancji podjął postępowanie egzekucyjne zawieszone postanowieniem z dnia 23 lipca 2014 r. W dniu 1 kwietnia 2015 r. do organu I instancji wpłynęło pismo skarżącego z dnia 25 marca 2015 r. zatytułowane "Odwołanie (...) od decyzji z dn. 9.III.2015r. Nr sprawy [...] o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego." W piśmie skarżący wskazał, że "Dług cały w kwocie 7 500 zł spłaciłem dobrowolnie (...). Armir po wpłacie wymyślił sobie jakieś dziwne odsetki od czego się odwołałem i w chwili obecnej sprawa jest w Sądzie Administracyjnym". W związku z powyższym, skarżący wniósł o zawieszenie postępowania do czasu rozpatrzenia sprawy przez sąd. Organ I instancji w piśmie z dnia 17 kwietnia 2015 r. wezwał skarżącego do sprecyzowania żądania poprzez wskazanie, czy stanowi ono wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, czy też inny środek przewidziany przepisami prawa. W dniu 8 maja 2015 r. do organu I instancji wpłynęło pismo z dnia 5 maja 2015 r., w którym Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa potwierdził wymagalność zobowiązań objętych tytułami wykonawczymi o numerach [...] i [...] (uwzględniając wpłatę 7 510 zł dokonaną w dniu 26 marca 2014 r.). Wierzyciel poinformował, że w sprawie skarżącego nie toczy się postępowanie sądowoadministracyjne. Decyzje ustalające kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych są prawomocne i zakończyły postępowanie w sprawie. W ocenie wierzyciela brak jest przesłanek do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W piśmie z dnia 13 maja 2015 r. zatytułowanym "Uzupełnienie braku formalnego" skarżący poinformował, że "odwołanie moje jest i było wnioskiem o zawieszenie postępowania egzekucyjnego ponieważ spłaciłem dobrowolnie dług w całości i chwili obecnej skierowałem sprawę do Sądu i czekamy na decyzję Sądu (...)". W związku z powyższym skarżący wniósł o zawieszenie postępowania egzekucyjnego do "czasu rozstrzygnięcia przez Sąd". Postanowieniem z dnia 29 maja 2015 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego [...] odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącego. W zażaleniu na to postanowienie skarżący poinformował, iż spłacił w całości zadłużenie jakie posiadał wobec Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w wysokości 7 500 zł. Podkreślił, że nie posiada wiedzy, dlaczego ma ponosić jeszcze jakieś dodatkowe, inne koszty poza tymi, które już uregulował. Skarżący poinformował ponadto, że złożył skargę. "W chwili obecnej sprawa jest w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie". Do zażalenia dołączył kserokopię dokumentów dotyczących sprawy sygn. akt V SA/Wa 968/15 prowadzonej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w tym wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 listopada 2014 r. nr [...] , wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego oraz odpowiedź Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na skargę na decyzję z dnia 26 listopada 2014 r. nr [...]. Organ II instancji, stwierdzając brak podstaw do zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącego, przytoczył treść art. 56 § 1 u.p.e.a. oraz wskazał, że zaistnienie jednej z przesłanek w nim wymienionych, obliguje organ egzekucyjny do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie zależy od uznania organu egzekucyjnego, lecz od wystąpienia okoliczności wskazanych w tym przepisie. Jednocześnie jednak żadna inna okoliczność oprócz wymienionych w tym przepisie nie może skutkować zawieszeniem postępowania egzekucyjnego. W piśmie z dnia 25 marca 2015 r. (sprecyzowanym pismem z dnia 13 maja 2015 r.) skarżący wniósł o zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia sprawy przez sąd. Organ stwierdził, że w zażaleniu na postanowienie z dnia 29 maja 2015 r. skarżący powołał się na fakt, iż "w chwili obecnej sprawa jest w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie", tymczasem przepis art. 56 § 1 u.p.e.a. nie przewiduje możliwości zawieszenia postępowania egzekucyjnego ze względu na toczące się postępowanie sądowoadministracyjne. Zdaniem organu II instancji w analizowanej sprawie nie zaistniała żadna z przesłanek wymienionych w art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a., które mogłyby stanowić podstawę do zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącego. Na dzień wydania zaskarżonego postanowienia obowiązek podlega wykonaniu, ponieważ nie został wstrzymany, odroczony ani też spłata należności nie została rozłożona na raty. W sprawie nie ma zastosowania art. 56 § 1 pkt 4 i 5 u.p.e.a. Nie ulega bowiem wątpliwości, że z wnioskiem o zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie wystąpił wierzyciel ani nie zaistniały przypadki przewidziane w innych ustawach, które uzasadniałyby zawieszenie tego postępowania. Na gruncie analizowanej sprawy zastosowania nie znajdzie również art. 56 § 1 pkt 2 i 3 u.p.e.a. Ustosunkowując się do zarzutów zażalenia, organ II instancji podkreślił, że weryfikacja przez organ odwoławczy prawidłowości rozpatrzenia przez organ egzekucyjny wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, ogranicza się wyłącznie do przeanalizowania zaistniałych w sprawie okoliczności, w kontekście treści art. 56 § 1 u.p.e.a. Zgodnie z art. 29 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej. Organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Jak wyjaśnił Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w piśmie z dnia 5 maja 2015 r., zobowiązany w dniu 26 marca 2014 r. dokonał wpłaty w wysokości 7 510 zł, która została rozliczona proporcjonalnie na należność główną i odeski za zwłokę. Po rozliczeniu tej wpłaty skarżący posiada, m.in. następujące zadłużenie: tytuł wykonawczy nr [...] należność główna 1 273,50 zł wraz z odsetkami za zwłokę, tytuł wykonawczy nr [...] należność główna 1 122,12 zł wraz z odsetkami za zwłokę. Jednocześnie organ II instancji zauważył, że w aktach sprawy brak jest potwierdzenia odbioru przez zobowiązanego odpisu tytułu wykonawczego z dnia 20 stycznia 2014 r. nr [...]. Niemniej jednak postępowanie egzekucyjne (w przeciwieństwie do samej egzekucji administracyjnej, która zostaje wszczęta w dniu i na skutek okoliczności określonych w art. 26 § 5 u.p.e.a.) zostaje wszczęte wraz z przekazaniem przez wierzyciela organowi egzekucyjnemu wniosku o wszczęcie egzekucji administracyjnej i tytułu wykonawczego, a w przypadku gdy zachodzi tożsamość organu egzekucyjnego i wierzyciela wraz z wystawieniem tytułu wykonawczego. Tym samym z uwagi na wszczęcie postępowania egzekucyjnego w oparciu o tytuł wykonawczy nr [...] (w dniu wpływu do organu egzekucyjnego tytułu wykonawczego), ewentualny brak wszczęcia egzekucji administracyjnej (jako elementu postępowania egzekucyjnego) nie wpływa na dokonaną przez organ odwoławczy ocenę prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia. W skardze na powyższe postanowienie A. S. podniósł, że spłacił cały dług w wysokości 7 510 zł. Zakwestionował doręczenie tytułu wykonawczego. Skarżący podniósł także, iż sprawa jest w Sądzie Administracyjnym w Warszawie. Napisał też odwołanie do Ministra Rolnictwa. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu. W piśmie z dnia 3 listopada 2016 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż popiera wniesioną przez niego skargę oraz wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia wraz z poprzedzającym je postanowieniem organu I instancji. Na rozprawie w dniu 24 listopada 2016 r. pełnomocnik organu administracji wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066), nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Ocena legalności zaskarżonego postanowienia, przeprowadzona według wskazanych powyżej kryteriów wykazała, że skarga jest nieuzasadniona. Zdaniem sądu w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów u.p.e.a., w szczególności art. 56 § 1 u.p.e.a. stanowiącego podstawę prawną postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do tego, czy prawidłowe jest stanowisko organów administracji, że brak jest podstawy do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, a powoływane przez skarżącego argumenty nie stanowią przesłanek umożliwiających zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Podkreślenia wymaga, iż przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie, mocą którego odmówiono stronie skarżącej zawieszenia toczącego się wobec niej postępowania egzekucyjnego. Uwaga ta jest o tyle istotna, że argumenty skargi koncentrują się na wykazaniu, iż skarżący spłacił dobrowolnie w całości ciążący na min wobec ARiMR dług w wysokości 7500 zł i kwestionuje fakt żądania od niego jeszcze odsetek od tej kwoty. Podnosi fakt niedoręczenia mu tytułu wykonawczego. Podkreśla, że sprawa toczy się w Sądzie Administracyjnym w Warszawie i wnosi o zawieszenie egzekucji do czasu wyjaśnienia sprawy. Do zażalenia na postanowienie organu I instancji z dnia 29 maja 2015 r. skarżący załączył wezwanie do usunięcia braków formalnych w sprawie sygn. akt V SA/Wa 968/15 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, której przedmiotem jest skarga na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w tej sprawie, odpowiedź na skargę organu administracji w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 listopada 2014 r. nr [...] odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego sprawie sygn. akt V SA/Wa 967/15 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z pismem przewodnim. Jak z tego wynika, prezentowane przez stronę zarzuty nie są adekwatne do treści skarżonego rozstrzygnięcia. Argumenty i twierdzenia nie odnoszące się bezpośrednio do przedmiotu zaskarżonego postanowienia nie mogą być rozpatrywane w badanej sprawie. Ustosunkowując się zatem do spornej kwestii wskazać trzeba, że przyczyny zawieszenia postępowania egzekucyjnego zostały enumeratywnie wymienione w przepisie art. 56 § 1 ustawy egzekucyjnej. Oznacza to, że katalog przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego wymienionych w powołanym przepisie ma charakter zamknięty. W myśl tego uregulowania postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu: w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej (pkt 1); w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego (pkt 2); w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego (pkt 3); na żądanie wierzyciela (pkt 4); w innych przypadkach przewidzianych w ustawach (pkt 5). Zawieszenie postępowania następuje zatem w przypadku wystąpienia jednej ze wskazanych powyżej przyczyn, niezależnie od tego, w jakim stadium znajduje się postępowanie egzekucyjne. Wymieniając przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego, ustawodawca nie pozostawił do uznania organu egzekucyjnego tego, czy w konkretnym przypadku zawiesić postępowanie, czy też nie. Regulacja zawarta w art. 56 § 1 u.p.e.a. przyjmuje bowiem zasadę, że postępowanie egzekucyjne podlega zawieszeniu z przyczyn w nim wymienionych. Użycie przez ustawodawcę w art. 56 § 1 u.p.e.a. sformułowania "postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu" oznacza, że w razie spełnienia przesłanek wymienionych enumeratywnie w pkt 1 do 5 tego przepisu nie pozostawiono organowi egzekucyjnemu swobody wyboru co do zawieszenia postępowania, a wystąpienie okoliczności przewidzianych w tym przepisie obliguje organ do zawieszenie postępowania, który w tej kwestii, stosowanie do art. 56 § 3 u.p.e.a., wydaje postanowienie. Ocena, czy istniały podstawy do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, powinna nastąpić według stanu rzeczy z chwili rozpatrywania sprawy przez organ egzekucyjny (por. wyrok NSA z dnia 6 czerwca 1997 r., I SA/Gd 1526/96; wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2013 r., VII SA/Wa 2150/12). Żadne inne przesłanki poza wymienionymi w art. 56 § 1 u.p.e.a. nie mogą zatem stanowić podstawy do podjęcia przez organ egzekucyjny postanowienia o zawieszeniu postępowania. Instytucja zawieszenia postępowania polega na wstrzymaniu czynności egzekucyjnych na skutek powstania przeszkód w prowadzeniu egzekucji. Jej istota sprowadza się do przerwania na czas określony biegu tego postępowania w związku z wystąpieniem przeszkód do jego dalszego prowadzenia, a samo zawieszenie postępowania następuje na czas niezbędny do usunięcia tych przeszkód. W sprawie będącej przedmiotem rozstrzygnięcia skarżący nie powołał się na żadną enumeratywnie wyliczona podstawę zawieszenia wynikającą z art. 56 u.p.e.a. Na gruncie badanej sprawy nie może budzić wątpliwości, że nie wystąpiła w niej żadna z okoliczności uzasadniających zawieszenie postępowania egzekucyjnego na podstawach wymienionych w pkt 1 - 4 oraz 5 cytowanego przepisu. Treść żądania strony skarżącej wskazuje zaś, że domaga się ona zawieszenia postępowania w związku z toczącymi się sprawami przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Na podstawie informacji z Centralnej Bazy Orzeczeń i Informacji o Sprawach Sądów Administracyjnych sąd z urzędu ustalił, że przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie V SA/Wa 967/15 była decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nr [...] z dnia 26 listopada 2014 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nr [...] z dnia [...] o odmowie umorzenia odsetek od kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych ustalonych decyzją nr [...] z dnia [...] Sprawa o sygn. akt V SA/Wa 968/15 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczyła natomiast decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 listopada 2014 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 12 czerwca 2014 r., którą organ ten odmówił skarżącemu umorzenia odsetek od kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, ustalonych decyzją nr [...] z dnia [...] Wyrokami z dnia 9 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargi w tych sprawach. Zauważyć w tym miejscu trzeba, że ustawa egzekucyjna zawiera samodzielne, charakterystyczne dla tego postępowania, przesłanki jego zawieszenia. Brak jest zatem podstaw do stosowania w zakresie instytucji zawieszenia postępowania egzekucyjnego przepisów art. 97 K.p.a. Stąd nie budzi wątpliwości, iż w postępowaniu egzekucyjnym nie można zastosować przesłanki zawieszenia postępowania określonej w art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. - związanej z wystąpieniem zagadnienia wstępnego. Pogląd ten jest ugruntowany zarówno w literaturze przedmiotu (por. Dariusz Jankowiak, Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, Komentarz 2008, Unimex) jak i w bogatym orzecznictwie sądów administracyjnych. Tytułem przykładu przytoczyć można wyrok NSA z 14 października 1998 r., sygn. akt III SA 762/97, w który Sąd uznał, że: "przepis art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. w zw. z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie tworzy samodzielnej podstawy dla zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Ostatni z wymienionych przepisów odsyła wprawdzie do uregulowania zawartego w K.p.a., nakazując jego odpowiednie stosowanie, jednakże dotyczy to kwestii nie objętych wprost unormowaniem ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Tymczasem art. 56 cyt. ustawy wylicza w sposób wyczerpujący okoliczności uzasadniające zawieszenie postępowania egzekucyjnego". Przyjąć zatem trzeba, że przewidziane w treści art. 56 § 1 pkt 5 u.p.e.a. odesłanie do przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego zawartych w innych ustawach, dotyczy uregulowań szczególnych, nie zaś uregulowań zawartych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Przepis art. 18 u.p.e.a. odsyła do stosowania przepisów K.p.a., to jednak istotny jest zakres i sposób stosowania przepisów tej ustawy - "odpowiednio". Odpowiednie stosowanie oznacza, że niektóre z jego postanowień znajdą zastosowanie wprost, inne stosować należy z modyfikacjami, a jeszcze inne w ogóle nie będą miały zastosowania. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2101/10 wskazał, że "przepisy K.p.a. na gruncie postępowania egzekucyjnego mogą być (...) stosowane jedynie uzupełniająco w przypadkach, gdy regulacja u.p.e.a. okaże się niekompletna. Tak więc, skoro u.p.e.a. zawiera samodzielne, charakterystyczne dla tego postępowania, przesłanki jego zawieszenia, wskazane w przepisach art. 56 u.p.e.a., to brak jest podstaw do stosowania w zakresie instytucji zawieszenia postępowania egzekucyjnego przepisów art. 97 K.p.a. (...). Nie wywołuje natomiast wątpliwości stanowisko, że w postępowaniu egzekucyjnym nie można zastosować przesłanki zawieszenia postępowania określonej w art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. w związku z wystąpieniem zagadnienia wstępnego" (por. także P. Pietrasz (w:) red. D. Kijowski, Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Komentarz, Warszawa 2010 r., kom. do art. 56, uw. 4.3 i kom. do art. 18 uw. 10.1 - i powołane tam: G. Łaszczyca "Zawieszenie postępowania egzekucyjnego" (w:) system egzekucji administracyjnej pod. red. J. Niczyporuka; Wydawnictwo C.H. Beck 2004; str. 267). Trafnie więc w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ II instancji zwrócił uwagę, że art. 56 § 1 u.p.e.a. nie przewiduje możliwości zawieszenia postępowania egzekucyjnego ze względu na toczące się postępowanie sądowoadministracyjne. Wykonanie obowiązku, chociaż w tym wypadku jest przedmiotem sporu, gdyż skarżący twierdzi, że spłacił dobrowolnie dług w całości, zaś organy obu instancji powołując się na stanowisko wierzyciela twierdzą, że zobowiązanie nie zostało w całości spłacone, również nie stanowi żadnej z przesłanek zawieszenia postepowania egzekucyjnego wymienionych w art. 56 § 1 u.p.e.a. Okoliczność, że tytuł wykonawczy z dnia 20 stycznia 2014 r. nr [...] nie został skarżącemu doręczony także nie ma żadnego wpływu na fakt wszczęcia postępowania egzekucyjnego i nie stanowi okoliczności uzasadniającej zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Należy bowiem rozróżnić pojęcia "wszczęcia postępowania egzekucyjnego" od "wszczęcia samej egzekucji administracyjnej". W orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i doktrynie to rozróżnienie nie budzi wątpliwości prawnych i nie można tych pojęć utożsamiać (por. R.Hauser, A.Skoczylas "Postępowanie egzekucyjne w administracji" – Komentarz C.H.Beck 2011,wyd.5; wyroki NSA: z 26 marca 2009 r., II FSK 1462/2008; z 21 kwietnia 2011 r., II FSK 2075/09). Egzekucyjne postępowanie w administracji to zorganizowany ciąg czynności procesowych podejmowanych przez organy egzekucyjne oraz inne podmioty w celu przymusowego wykonania obowiązków objętych egzekucją administracyjną. Postępowanie egzekucyjne jest wszczynane wcześniej niż egzekucja. Zastosowanie środków egzekucyjnych poprzedzone jest bowiem takimi czynnościami jak między innymi sporządzenie tytułu wykonawczego, wstępne badanie dopuszczalności egzekucji administracyjnej i wymogów tytułu egzekucyjnego przez organ egzekucyjny w trybie art. 29 u.p.e.a. Zatem wszczęcie postępowania egzekucyjnego poprzedza wszczęcie samej egzekucji, a badanie wymogów tytułu egzekucyjnego przez organ egzekucyjny niebędący jednocześnie wierzycielem odbywa się już w ramach toczącego się postępowania egzekucyjnego, którego wszczęcie poprzedza wszczęcie samej egzekucji. Wystawienie tytułu wykonawczego i skierowanie go do egzekucji, tak jak to miało miejsce w rozpatrywanej sprawie, mieści się już w pojęciu postępowania egzekucyjnego, a doręczenie zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego powoduje wszczęcie kolejnego etapu w tym postępowaniu – wszczęcie samej egzekucji. W tym miejscu należy również zaznaczyć, że w stosunku do skarżącego wystawiono dwa tytuł wykonawcze z dnia 20 stycznia 2014 r. nr [...] i z dnia 17 stycznia 2014 r. nr [...] Bezspornie tytuł wykonawczy z dnia 17 stycznia 2014 r. nr [...] został skarżącemu doręczony w dniu 22 kwietnia 2014r. Zdaniem sądu organ egzekucyjny przeprowadził wyczerpująco postępowanie w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącego o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Organy obu instancji ustosunkowały się do przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego określonych w art. 56 § 1 u.p.e.a. Organy obu instancji zasadnie uznały, że w niniejszej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek wymienionych w art. 56 § 1 u.p.e.a. obligująca organ egzekucyjny do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Z powyższych względów sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi. Ab/