III SA/Łd 496/06

Dnia 3 kwietnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.) Sędzia NSA Janusz Nowacki Protokolant Asystent sędziego Adrian Król po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2007 roku sprawy ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji w sprawie dodatku mieszkaniowego odrzucić skargę. III SA/Łd 496/06 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] Nr [...] Prezydent Miasta Ł., działając na podstawie art. 2, 3, 5, 6 i 7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a. i art. 39 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 1996r. Nr 13, poz. 74 ze zm.), orzekł o przyznaniu J. L. dodatku mieszkaniowego na okres od 2006.07.01 do 2006.12.31 w wysokości 150,16zł. W odwołaniu od powyższej decyzji J. L. podniósł, iż jest ona dla niego krzywdząca. Wskazał, iż jego faktyczny dochód to 298,73zł, gdyż pozostała kwota potrącana jest na alimenty. Ponadto, czynsz jaki płaci to 357,84zł, a do wyliczenia dodatku uwzględniono kwotę 340,46zł. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W ocenie Kolegium decyzja Prezydenta Miasta Ł. narusza przepisy art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a., gdyż organ I instancji nie wyjaśnił kwestii wydatków, jakie w związku z utrzymaniem mieszkania ponosi J. L. Dodatkowo, w decyzji błędnie określono adresata, bowiem postępowanie dotyczy J. L. a orzeczenie adresowane jest do J. L. Decyzją z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta Ł., działając na podstawie art. 2, 3, 5, 6 i 7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a. i art. 39 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 1996r. Nr 13, poz. 74 ze zm.), orzekł o przyznaniu J. L. dodatku mieszkaniowego na okres od 2006.07.01 do 2006.12.31 w wysokości 150,16zł. W dniu 19 września 2006r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. wpłynęło pismo J. L. z dnia 18 września 2006r. skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi i zatytułowane "Wniosek". Z pisma wynika, iż dotyczy ono dodatku mieszkaniowego Ł. [...]. Skarżący podniósł, iż Wydział Dodatków Mieszkaniowych zlekceważył wydatki, które musi ponosić i przyjął tylko kwotę 277,96zł., tymczasem Spółdzielnia Mieszkaniowa A podała kwotę 340,46zł. Poprosił o korektę decyzji wg płatności. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej odrzucenie, wskazując, iż skarga dotyczy faktycznie nie decyzji Kolegium, lecz decyzji organu I instancji, która została wyeliminowana obrotu prawnego decyzją [...] z dnia [...]. Z uwagi na niestawiennictwo skarżącego i odroczenie rozprawy w dniu 5 grudnia 2006r., Sąd zwrócił się do J. L. z pytaniem, czy jego skarga – wniosek z dnia 18 września 2006r. jest skargą na decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] czy też skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...], uchylającą decyzję organu I instancji. Skarżącemu doręczono pytanie Sądu w dniu 27 grudnia 2006r., jednak do dnia kolejnej rozprawy, wyznaczonej na dzień 3 kwietnia 2007r., J. L. nie sprecyzował przedmiotu swojej skargi. Skarżący nie stawił się również na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powyższe oznacza, iż przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być każde rozstrzygniecie, które kończy postępowanie uruchomione wniesionym środkiem zaskarżenia (np. decyzja, która kończy postępowanie w drugiej instancji), niezależnie od tego, czy ma charakter merytoryczny, czy umarza postępowanie, czy też ma charakter kasacyjny (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, str.239). Przenosząc powyższe rozważania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy, należy stwierdzić, iż we wniosku z dnia 18 września 2006r. skarżący wyraźnie kwestionuje decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...], co wynika z podanego przez niego numeru decyzji przy oznaczeniu przedmiotu wniosku. Także treść wniosku – skargi świadczy o tym, iż skarżący jest niezadowolony z przyjęcia przez Wydział Dodatków Mieszkaniowych do wyliczenia wysokości dodatku mieszkaniowego kwoty 277,96zł, zamiast podanej przez Spółdzielnię Mieszkaniową A kwoty 340,46zł. Za powyższym twierdzeniem przemawia również fakt, iż decyzja wydana w tej sprawie przez organ odwoławczy – Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. ([...] z dnia [...].) uwzględniała zarzuty skarżącego przedstawione w odwołaniu z dnia 14 lipca 2006r., gdyż uchylała decyzję organu I instancji i przekazywała sprawę do ponownego rozpatrzenia. Z treści uzasadnienia decyzji Kolegium wynika, iż zarzucono organowi I instancji naruszenie art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a., poprzez niewykazanie, których z deklarowanych przez skarżącego kosztów nie zaliczył do wydatków mieszkaniowych, o których mowa w art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.). Decyzja organu II instancji, była zatem dla skarżącego korzystna. Wobec tego, iż wniosek – skarga J. L. wniesiona została za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. już po wydaniu przez ten organ rozstrzygnięcia w sprawie, Sąd wezwał skarżącego do wypowiedzenia się w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, czy jego skarga – wniosek z dnia 18 września 2006r. jest skargą na decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] czy też skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...], uchylającą decyzję organu I instancji. Skarżącemu doręczono pytanie Sądu w dniu 27 grudnia 2006r., jednak do dnia kolejnej rozprawy, wyznaczonej na dzień 3 kwietnia 2007r., J. L. nie sprecyzował przedmiotu swojej skargi. Skarżący nie stawił się również na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2007r. Z uwagi na powyższe, Sąd uznał, iż zgodnie z literalnym brzmieniem zapisów wniosku – skargi J. L. z dnia 18 września 2006r., dotyczy ona decyzji organu I instancji, a zatem jest niedopuszczalna. W myśl art. 58 § 1 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę postanowieniem: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z uwagi na powyższe, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł o odrzuceniu skargi. Dodatkowo należy zauważyć, iż z akt administracyjnych sprawy wynika, iż w dniu [...] wydana została przez Prezydenta Miasta Ł. decyzja nr [...], ponownie orzekająca w przedmiocie przyznania skarżącemu dodatku mieszkaniowego w kwocie 150,16 zł za okres od 2006.07.01 do 2006.12.31. Decyzja ta została doręczona J. L. w dniu 13 września 2006r., a więc jeszcze przed wniesienie wniosku – skargi z dnia 18 września 2006r., i przysługiwało od niej prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. Zarzuty zawarte we wniosku – skardze mogłyby odnosić się również do decyzji organu I instancji z dnia [...], jednak precyzyjne podanie przez skarżącego numeru decyzji, której skarga dotyczy i brak ustosunkowania się do wezwania Sądu o wyjaśnienie przedmiotu zaskarżenia, powoduje konieczność potraktowania jej jako skargi na decyzję Prezydent Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...].