III SA/Łd 498/09

III SA/Łd 498/09 POSTANOWIENIE Dnia 21 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 stycznia 2008 r. r., sygn. akt III SA/Łd 733/07 w sprawie ze skargi T.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji postanowił : odrzucić skargę o wznowienie postępowania. TP III SA/Łd 498/09 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2008 r. , sygn. akt III SA/Łd 733/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę T. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] wydaną w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Postanowieniem z dnia 19 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził, że orzeczenie z dnia 10 stycznia 2008 r. , sygn. akt III SA/Łd 733/07 uprawomocniło się w dniu 7 marca 2008 r. Pismem procesowym z dnia 9 września 2009 r. skarżący – T. C. wniósł za pośrednictwem Starosty R. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W uzasadnieniu skargi T. C. powołał decyzję Starosty R. z dnia [...], na podstawie której zatrzymano mu prawo jazdy i skierowano na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Decyzja ta w ocenie skarżącego jest niezgodna z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 marca 2007 r., sygn. akt U 1/07. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 6 października 2009 r. skarżący został wezwany do wypowiedzenia się czy wniesione pismo jest skargą o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 stycznia 2008 r., czy też skargą na decyzję Starosty R. z dnia [...].. Wykonując powyższe zarządzenie skarżący pismem procesowym z dnia 23 października 2009 r. oświadczył, iż skarga z dnia 9 września 2009 r. jest skargą o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 stycznia 2008 r. Zarządzeniem Sędziego sprawozdawcy z dnia 3 grudnia 2009 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania poprzez wskazanie ustawowych podstaw wznowienia postępowania (art. 271, art. 272, art. 273) oraz wskazania okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Odpis powyższych zarządzeń skarżący otrzymał w dniu 14 grudnia 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 14 akt sądowych). Pismem procesowym z dnia 18 grudnia 2009 r. T. C.oświadczył, iż podstawą prawną wznowienia postępowania jest wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2009 r. , sygn. akt. II KK 334/08. Skarżący podniósł, iż w powołanym orzeczeniu Sąd Najwyższy zakwestionował uprawnienia funkcjonariuszy straży miejskiej z zakresu kontroli ruchu drogowego, dotyczących stwierdzania przekroczenia przez kierujących pojazdami dozwolonej prędkości. Powyższe w ocenie skarżącego wskazuje na bezprawność działań Straży Miejskiej w O., która nałożyła na niego 10 punktów karnych, w wyniku czego zostało mu zatrzymane prawo jazdy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. W myśl art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Można również żądać wznowienia postępowania w przypadku gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. (art. 272 § 1). Skargę o wznowienie w takim przypadku wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego . (art. 272 § 2). Stosownie do treści art. 273 § 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Ponadto na podstawie art. 273 § 2 i § 3 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, a także w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W takim przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy. (§ 2) Przepis art. 277 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym , liczonym od dnia , w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Zgodnie z treścią art. 280 § 1 p.p.s.a. po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci. W niniejszej sprawie T. C. wniósł skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 stycznia 2008 r. sygn. akt III SA/Łd 733/07, którym odrzucono skargę T.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.z dnia [...] wydaną w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Jako podstawę prawną wznowienia postępowania skarżący powołał wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2009 r., sygn. akt II KK 334/08 Sąd po dokonaniu wstępnej oceny dopuszczalności skargi o wznowienie uznał, iż wniesiona skarga nie spełnia ustawowych warunków do jej wniesienia. Bowiem powołane przez skarżącego orzeczenie Sądu Najwyższego nie mieści się w katalogu przesłanek wznowienia, o których mowa w art. 271-273 p.p.s.a. Wskazać należy również, iż powołanym wyrokiem z dnia 9 września 2009 r. Sąd Najwyższy zakwestionował uprawnienia funkcjonariuszy straży miejskiej z zakresu kontroli ruchu drogowego, dotyczących stwierdzania przekraczania przez kierujących pojazdami dozwolonej prędkości. Zgodzić się zatem należy z twierdzeniem skarżącego, iż nałożenie na niego 10 punktów karnych przez Straż Miejską w O. nastąpiło bez podstawy prawnej. Pamiętać należy jednak, iż przedmiotem sądowej kontroli dokonywanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, zakończonej prawomocnym postanowieniem z dnia 10 stycznia 2008 r. była ostateczna decyzja wydana w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, a nie decyzja o nałożeniu na kierującego punktów karnych z powodu naruszenia zasad ruchu drogowego. Powołany przez skarżącego wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2009 r. mógłby zatem stanowić ewentualną podstawę do wznowienia postępowania w sprawie ukarania mandatem karnym i nałożenie na skarżącego punktów karnych przez Straż Miejską w O., zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądu powszechnego, jeżeli takowe postępowanie miało miejsce. Wyrok ten nie może natomiast stanowić przesłanki wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Podstawy wznowienia postępowania nie może również stanowić powołany przez skarżącego wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 marca 2007 r., sygn. akt U 1/07. Zgodnie z powołaną wcześniej treścią art. 272 § 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Wskazanym orzeczeniem Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności § 17 ust. 1 pkt 1 lit. c/ oraz ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 grudnia 2002 r. w sprawie kontroli ruchu drogowego (Dz.U. z 2003 r. Nr 14 poz. 144 ze zm.)z art. 131 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tj. dz.U. z 2005 r. Nr 108 poz. 908 ze zm.) oraz z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Powołane powyżej rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 grudnia 2002 r. nie stanowiło podstawy prawnej wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowienia z dnia 20 stycznia 2008 r., sygn. akt III SA/Łd 733/07. W związku z powyższym Sad na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) odrzucił skargę o wznowienie postępowania. TP.