III SA/Łd 510/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Sędzia NSA: Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 14 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: zmiany uchwały o składzie komisji p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. B. W. złożył w dniu 27 lipca 2005 r. skargę na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] nr [...] w sprawie zmiany uchwały nr [...] Rady Miejskiej w S. z dnia [...]. W ocenie skarżącego – radnego Rady Miejskiej w S. – przedmiotowa uchwała ogranicza jego uprawnienia, ponieważ wyklucza go z prac radnego w jakiejkolwiek komisji Rady Miejskiej. W konkluzji B. W. wniósł o uchylenie uchwał sprzecznych z prawem. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w S. zarzuciła skarżącemu naruszenie art. 52 i 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), przez nie dopełnienie obowiązku wezwania Rady do usunięcia naruszenia prawa. Podniosła, iż pismo z dnia 23 czerwca 2005 roku skierowane przez radnego do Rady Miejskiej w S. nie dotyczy skarżonej uchwały lecz regulaminu Rady Miejskiej w S. zatwierdzonego uchwałą Nr [...]. Wskazała również, że B. W. nie został wybrany do składu Komisji Rewizyjnej Rady Miejskiej w S. ponieważ nie uzyskał w głosowaniu wymaganej ilości głosów. Ponadto, w ocenie organu administracji, na uchwałę Rady Gminy w przedmiocie powołania przez Radę stałych lub doraźnych komisji i ustalenia ich składów, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – p.p.s.a. – skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie do przepisu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. nr 142 poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Warunkiem zaskarżenia określonym w tym przepisie jest więc bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia. Oznacza to, że niedopuszczalna jest skarga, jeżeli zainteresowany nie wezwał w ogóle do usunięcia naruszenia lub wezwanie było bezskuteczne. Bowiem dopiero po bezskutecznym upływie terminu wyznaczonego organowi gminy do usunięcia naruszenia prawa albo w razie odmowy usunięcia naruszenia prawa, skarga może być skutecznie wniesiona do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie pismem z dnia 23 czerwca 2005 roku skarżący wezwał Radę Miejską w S., w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do usunięcia naruszenia prawa jednak nie w sprawie uchwały, którą następnie zaskarżył do sądu administracyjnego lecz w sprawie regulaminu Rady Miejskiej w S. zatwierdzonego uchwałą Nr [...]. W rozstrzyganej sprawie, której przedmiotem jest uchwała Rady Miejskiej w S. z dnia [...] nr [...] skarżący nie wyczerpał więc dostępnych środków prawnych w administracyjnym toku instancji, i tym samym, nie dopełnił wskazanego w art. 52 § 1 p.p.s.a. warunku dopuszczalności skargi. Rozstrzygnięcie przez sąd administracyjny, czy zaskarżona uchwała naruszała interes prawny B. W., jak również, czy skarżącemu służył interes prawny lub uprawnienie do jej zaskarżenia, może nastąpić tylko wówczas, gdy skarga jest skutecznie wniesiona. Mając na uwadze powyższe ustalenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.