III SA/Łd 523/04

PostanowienieWSA w Łodzi2004-11-18

Skład orzekający: Janusz Nowacki, Irena Krzemieniewska, Monika Krzyżaniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w sytuacji, gdy tymczasowe zameldowanie wygasło z powodu upływu terminu, jest dopuszczalne i prowadzi do umorzenia postępowania?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA, uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne, ponieważ nie zmierzało do obejścia prawa ani nie powodowało utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W sytuacji, gdy tymczasowe zameldowanie wygasło z powodu upływu terminu, cofnięcie skargi nie naruszało prawa.
Stan faktyczny
P. K. złożył skargę na decyzję Wojewody, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta odmawiającą uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania małoletniego K. K. na pobyt czasowy. Skarżący kwestionował zasadność zameldowania, wskazując na pobyt dziecka w innym miejscu. W trakcie postępowania przed WSA, skarżący cofnął skargę, a uczestniczka postępowania wniosła o umorzenie z powodu wygaśnięcia tymczasowego zameldowania.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym i zwrócono skarżącemu połowę uiszczonego wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 18 listopada 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi -Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie: NSA Irena Krzemieniewska /spr./, p. o. Sędziego WSA Monika Krzyżaniak, Protokolant: sekretarz sądowy Jarosław Szkudlarek, po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2004 roku na rozprawie przy udziale - - - - sprawy ze skargi P. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania p o s t a n a w i a : 1. umorzyć postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym, 2. zwrócić skarżącemu P. K. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę złotych 50 /pięćdziesiąt/ tytułem polowy uiszczonego wpisu od skargi. Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 47 ust 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jednolity Dz. U. z 2001 roku Nr 87, poz. 960 z późn. zm.) i art. 138 § l pkt. l kodeksu postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu odwołania P. K. od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] w sprawie odmowy uchylenia czynności materialno - technicznej w postaci wpisu o zameldowaniu na pobyt czasowy do dnia 31 sierpnia 2004 roku małoletniego K. K. w lokalu nr 54 przy ulicy A w Ł. - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wyjaśniono, iż w dniu 27 sierpnia 2003 roku K. K. złożył wniosek o unieważnienie wpisu o zameldowaniu na pobyt czasowy jego syna K. K. w lokalu nr 54 przy ulicy A 69 w Ł . P. K. we wniosku podniósł, iż wpis został dokonany na wniosek matki A. K. Małoletni K. K. od 1999 roku mieszka i na stale przebywa w Ł. przy ulicy B 70. Z tych powodów, zdaniem wnioskodawcy, jego syn nie mógł przebywać jednocześnie w lokalu ulicy A 69. Podkreślił, iż małoletni w okresie od dnia 4 sierpnia 2003 roku do dnia 23 sierpnia 2003 roku przebywał na koloniach letnich w D. Wnioskodawca poinformował także, iż w chwili obecnej toczy się sprawa o rozwód, w której nie zostało wydane postanowienie o ustalenie nowego w stosunku do dotychczasowego miejsca pobytu dziecka na czas trwania postępowania rozwodowego. Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. odmówił uchylenia czynności materialno - technicznej w postaci o zameldowania na pobyt czasowy do dnia 31 sierpnia 2004 roku K. K. w lokalu przy ulicy A. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, iż w toku przeprowadzonego postępowania administracyjnego ustalono, że matka K. K. w dniu 6 sierpnia 2003 roku zameldowała się wraz z synem na pobyt czasowy do dnia 31 sierpnia 2004 roku w lokalu przy ulicy A stanowiącym jej własność. Organ gminy podniósł, iż w małoletni K. K. nie jest zameldowany w miejscu w którym miał on zamieszkiwać to jest w budynku przy ulicy C 70. Sam wnioskodawca P. K. nie jest tam zameldowany - z akt sprawy wynika, iż jest on zameldowany w lokalu przy ulicy A. Ponadto z przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego wynika, iż małoletni K. K. przebywa wraz z matką przy ulicy A 69 m. 54. Nadto w ocenie organu I instancji okolicznością uzasadniającą zameldowanie dziecka na pobyt czasowy przekraczający 2 miesiące mogą stanowić okoliczności rodzinne związane z rozwodem rodziców. W odwołaniu od tej decyzji P. K. wniósł o jej uchylenie oraz o uchylenie czynności materialno - technicznej zameldowania. Odwołujący podniósł, że K. K. w dniach od 4 sierpnia 2003 roku do dnia 23 sierpnia 2003 roku przebywał na koloniach w miejscowości D. Podkreślił ponadto, iż jego syn nie przebywał w przedmiotowym lokalu do dnia 6 sierpnia 2003 roku, a tym bardziej po tej dacie do końca sierpnia 2003 roku. W odwołaniu stwierdził również, iż organ administracyjny I instancji nie podał jakie okoliczności w sprawie uznał za uzasadniające dokonanie czynności zameldowania małoletniego K. K. na pobyt czasowy przekraczający 2 miesiące. Rozpatrując sprawę organ odwoławczy zważył co następuje. Organ meldunkowy dokonując w dniu 6 sierpnia 2003 roku zameldowania na pobyt czasowy do dnia 6 sierpnia 2004 roku K. K. zastosował prawidłowo aktualnie obowiązujące przepisy prawa materialnego. Z akt sprawy, a w szczególności z wyjaśnień złożonych przez A. K. wynika, iż małoletni przed datą 6 sierpnia 2003 przebywał w przedmiotowym lokalu przez okres czasu zobowiązujący zgodnie z treścią art. 10 ust l ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych do zameldowania na pobyt stały lub czasowy. Odnosząc się do prawidłowości oceny przez organ meldunkowy przesłanki zameldowania na pobyt czasowy trwający dłużej niż 2 miesiące określonej w treści przepisu art. 8 ust l cytowanej powyżej ustawy, stwierdzono, iż przywołany przepis określa jedynie przykładowy katalog okoliczności uzasadniających zameldowanie na pobyt czasowy trwające powyżej 2 miesięcy. Okolicznością taką jest w przedmiotowej sprawie sytuacja rodzinna związana z rozwodem rodziców. Mając zatem na uwadze powyższe organ odwoławczy ocenił, iż organ ewidencyjny postąpił prawidłowo dokonując przedmiotowej czynności ewidencyjnej. Bezsporny jest fakt zamieszkiwania przez K. K. w lokalu nr 54 przy ulicy A 69 w Ł. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nie należy uchylać wadliwej czynności materialne - technicznej, jeżeli w dacie wydania decyzji osoba, której sprawa dotyczy, spełnia wymogi do zameldowania na pobyt stały lub czasowy. Chodzi bowiem o rejestrację pobytu, w związku z czym wykreślenie wpisu o zameldowanie po to tylko, aby dokonać ponownie wpisu o tej samej treści byłoby czynnością pozbawioną racjonalnego uzasadnienia. Zatem w przedmiotowej sprawie nawet gdyby uznać wyjaśnienia P. K. za wiarygodne i zgodne z rzeczywistym stanem rzeczy, nie byłoby racjonalnych przesłanek do uchylenia przedmiotowej czynności materialno - technicznej. Na powyższą decyzję P. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zaskarżonej decyzji zarzucił rażące naruszenie art. 6, 7,10,11 oraz art. 76 § 1, 77 § 1, 79, 81, 97 § 1 pkt 4, 100 § 2, 107 § 1 i 3 kodeksu postępowania administracyjnego; oraz rażące naruszenie art. 7, 8 i art. 10 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, jak również naruszenie art. 6 Europejskiej Konwencji o wykonywaniu praw dzieci, sporządzonej w Strasburgu z dnia 25 stycznia 1996 r. (Dz. U. z 2000 r. nr 107, poz. 1128) jak również naruszenie art. 97 § 2 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 15 listopada 2004 r skarżący cofnął skargę. W piśmie z dnia 15 listopada 2004 r uczestniczka postępowania wniosła o umorzenie postępowania z uwagi na wygaśnięcie tymczasowego zameldowania z powodu upływu terminu na który zameldowanie było dokonane. Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym pełnomocnik organu odwoławczego wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie, uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne, nie pozostające w sprzeczności z prawem oraz nie zmierzające do obejścia prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie. O zwrocie połowy wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 pkt. 2 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło