III SA/Łd 526/13

Dnia 17 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Protokolant sekr. sąd. Dominika Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2013 roku sprawy ze skargi Ł.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia części teoretycznej egzaminu państwowego kategorii B 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...]; 2. orzeka, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz Ł.K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, art. 72 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami oraz art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych, utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] znak [...] o unieważnieniu egzaminu państwowego (części teoretycznej) na kategorię B prawa jazdy oraz o jednorazowym zwrocie opłaty za egzamin teoretyczny. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny : W dniu 16 stycznia 2012 r. w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w [...] obył się egzamin teoretyczny na prawo jazdy kat. B w formie testu komputerowego. w egzaminie tym uczestniczył m.in. Ł. K., którego wynik egzaminator wskazał jako pozytywny. Pismem z dnia [...] Dyrektor Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu drogowego zwrócił się do organu nadzoru o sprawdzenie prawidłowości przeprowadzonego egzaminu oraz zasadności wskazanego przez egzaminatora wyniku. Pismem z dnia [...] Marszałek Województwa [...]stwierdził, że egzamin teoretyczny, którego przeprowadzenie w dniu [...]. na stanowisku nr [...] w godz. [...] do [...] uniemożliwiła awaria urządzenia egzaminacyjnego należy przeprowadzić w formie testu pisemnego, na koszt Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w [...]. O powyższej decyzji strona wniosła odwołanie. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło powyższą decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Kolegium uznało, że pomimo, iż powyższe pismo Marszałka Województwa [...] z dnia [...] nie odpowiada w pełni formie decyzji administracyjnej określonej w art. 107 k.p.a. w istocie jest decyzją i rozpoznało odwołanie strony. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że bezprzedmiotowym jest kierowanie strony na ponowny egzamin teoretyczny, w sytuacji gdy przeprowadzony w dniu [...] egzamin w żaden sposób nie został podważony. Marszałek Województwa [...] ponownie rozpoznając sprawę decyzją z dnia [...] znak [...], działając na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego w związku z art. 112 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, unieważnił egzamin państwowy w części teoretycznej na kategorię B prawa jazdy z udziałem Ł. K. oraz zwrócił opłatę za egzamin teoretyczny w kwocie 22 zł na rzecz Ł. K. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że Ł. K. po rozpoczęciu egzaminu zgłosił egzaminatorowi fakt wyświetlania danych innej osoby. Egzaminator w złożonych oświadczeniach stwierdził, że osobiście wykasował niewłaściwe dane osoby z godziny [...], co oznaczało zakończenie testu próbnego i zasadniczego na stanowisku nr 6. Po zakończeniu egzaminu na monitorze egzaminatora wyświetlił się wynik negatywny uzyskany przez Ł. K. Egzaminator wpisał ten wynik do dokumentów zatytułowanych "Lista osób zakwalifikowanych na egzamin" oraz "Wniosek" . Jednocześnie ustalono, że egzaminator miał wiedzę o wystąpieniu awarii urządzenia egzaminacyjnego na stanowisku nr [...], która polegała na przekazywaniu błędnych danych wyniku egzaminu ze stanowiska Ł. K. na stanowisko egzaminatora. Organ i instancji stwierdził, że powyższe stanowiło naruszenie § 23 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów. W takiej sytuacji egzaminator powinien był przeprowadzić z Ł. K. egzamin w formie testu pisemnego. Tymczasem egzaminator zmienił wynik egzaminu z negatywnego na pozytywny, pomimo dalszego istnienia wyniku negatywnego w systemie egzaminacyjnym, co stanowiło naruszenie obowiązujących przepisów W odwołaniu od decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] strona podniosła, że egzamin nie rozpoczął się o godzinie [...], lecz w chwili ukazania się na monitorze pierwszego pytania testu egzaminacyjnego. Chwilę rozpoczęcia egzaminu wyznacza osoba egzaminowana. Podważyła również fakt uznania za dokument "Listy osób zakwalifikowanych na egzamin", stwierdzając że wymóg sporządzenia imiennych list osób zakwalifikowanych na egzamin dotyczy egzaminu przeprowadzanego w formie ustnej lub pisemnej lub egzaminu praktycznego. Według odwołującego się obowiązek ten nie dotyczy egzaminu przeprowadzanego w formie komputerowej. W odniesieniu do pkt 3 uzasadnienia zaskarżonej decyzji zarzucono, że notatka egzaminatora przeprowadzającego egzamin opatrzona datą [...] nie dotyczy egzaminu Ł. K.. Ze wskazanej notatki wynika jedynie, iż podczas egzaminów w dniu [...] występowały problemy z połączeniem komputera na stanowisku egzaminatora z komputerem biura obsługi. Potwierdza to nagranie z monitoringu, na którym widać że egzaminator opuszcza salę egzaminacyjną w celu dokonania interwencji w biurze obsługi klienta. Odwołujący wyjaśnił, że podczas egzaminów nie doszło do żadnej awarii urządzenia egzaminacyjnego. Stwierdził, że egzaminator na podstawie posiadanych uprawnień i wiedzy na temat przebiegu egzaminów w dniu [...] prawidłowo dokonał wpisu pozytywnego wyniku egzaminu Ł. K. Zdający nie miał problemów z obsługą urządzenia komputerowego i po zakończeniu egzaminu na ekranie monitora odwołującego pojawił się wynik pozytywny. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Kolegium wyjaśniło, że art. 125 pkt 10 lit. g ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami stanowi, że z dniem 19 stycznia 2013 r. uchyla się rozdział 2 i 2b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, zawierający m.in. art. 112 tej ustawy, stanowiący podstawę wydania decyzji organu I instancji z dnia 31 sierpnia 2012 r. Z dniem 19 stycznia 2013 r. weszła w życie ustawa o kierujących pojazdami. W myśl art. 72 ust. 1 ww. ustawy marszałek województwa unieważnia egzamin państwowy m.in. gdy był przeprowadzony w sposób niezgodny z przepisami ustawy, a ujawnione nieprawidłowości miały wpływ na jego wynik. Kolegium wyjaśniło też ustawa o kierujących pojazdami nie zawiera przepisów przejściowych, z czego konsekwentnie wynika, że organy administracji podejmują rozstrzygnięcia na podstawie obowiązującego stanu prawnego na dzień wyadania decyzji. Organ odwoławczy wskazał, że nie jest sporne, iż w dniu [...] w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w [...] podczas przeprowadzania części teoretycznej egzaminu na prawo jazdy kategorii B Ł. K. miała miejsce awaria systemu komputerowego, co wprost wynika m.in. z wyjaśniania egzaminatora L. B. przedstawionego w notatce służbowej z dnia [...]. Egzaminator miał więc wiedzę o wystąpieniu awarii urządzenia egzaminacyjnego na stanowisku egzaminacyjnym nr [...]. W rozpoznawanym stanie faktycznym zastosowanie winien zatem znaleźć § 23 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów, nakazujący przeprowadzenie egzaminu w formie testu pisemnego w razie awarii systemu komputerowego – co jak wynika z akt sprawy nie miało miejsca, albowiem przedmiotowy egzamin kontynuowany był w formie komputerowego egzaminu. Organ stwierdził, że również w obecnym stanie prawnym zachodzą przesłanki wyszczególnione w art. 72 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami, albowiem egzamin, który miał miejsce w dniu [...] był przeprowadzony w sposób niezgodny z przepisami ustawy. Przy czym nie jest sporne, że ujawnione nieprawidłowości miały wpływ na wynik sprawy. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Ł. K. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...]. Podniósł, że w obecnie obowiązujących przepisach, tj. w ustawie z dnia 5 stycznia 2011 o kierujących pojazdami, jak i w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 13 lipca 2012 r. w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzorów dokumentów stosowanych w tych sprawach nie zostało sprecyzowane, kiedy egzamin teoretyczny można uznać za niezgodny z przepisami. Ponadto podkreślił, iż w obowiązującym stanie prawnym możliwe jest jedynie zdawanie egzaminu teoretycznego w wersji komputerowej. Wskazał, że notatka egzaminatora została sporządzona na żądanie bezpośredniego przełożonego, który sugerował awarię systemu komputerowego. Egzaminator określił godzinę [...] jako godzinę rozpoczęcia egzaminu, podczas gdy w rzeczywistości egzamin rozpoczął się o godzinie [...]. Poza tym skarżący podkreślił, że zarówno obecnie obowiązujące przepisy jak i wcześniejsze regulacje prawne nie przewidywały powtórzenia egzaminu teoretycznego w przypadku zaistnienia awarii urządzenia egzaminacyjnego. Zapis z monitoringu jak i przeprowadzone przesłuchania świadków dowodzą, że nie doszło do żadnej awarii na stanowisku skarżącego. Ponadto skarżący podniósł, że sprawa jest rozpatrywana przez organy ponad rok, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] prowadziło postępowanie bez udziału ustanowionego pełnomocnika. Według skarżącego egzaminator podjął słuszną decyzję w oparciu o całokształt przebiegu egzaminu. Również prokuratura nie zakwestionowała wydanej decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wnosiło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012. 270), dalej p.p.s.a. - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] o unieważnieniu egzaminu państwowego (część teoretyczna) na kategorię B prawa jazdy, prowadzonego przez egzaminatora L. B. z udziałem Ł. K., który odbył się w dniu [...] w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w [...] oraz o jednorazowym zwrocie opłaty za przedmiotowy egzamin. Przeprowadzona przez Sąd kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie wykazała, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Marszałka Województwa [...] zostały wydane z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do ich wyeliminowania z obrotu prawnego. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U.2011 nr 30, poz. 151 ze zm.). Zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy marszałek województwa, w drodze decyzji administracyjnej, unieważnia egzamin państwowy, jeżeli był przeprowadzony w sposób niezgodny z przepisami ustawy, a ujawnione nieprawidłowości miały wpływ na jego wynik. Jak wskazuje treść powyższego przepisu możliwość unieważnienia egzaminu poprzedzić musi stwierdzenie, że egzamin ten prowadzony był niezgodnie z przepisami, a ponadto wykazanie, że ujawnione nieprawidłowości miały wpływ na jego wynik. Zauważyć też należy, że ustawodawca w art. 72 ust. 1 pkt 2 rozszerzył przesłanki dające podstawę marszałkowi województwa unieważnienia egzaminu państwowego. W poprzednio obowiązującym art. 112 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. nr 108, poz. 908 ze zm.) - marszałek województwa sprawujący nadzór nad przeprowadzaniem egzaminów państwowych mógł unieważnić egzamin państwowy prowadzony niezgodnie z przepisami. Obecnie zaś obowiązkiem organu jest dodatkowo wykazanie, że ujawnione nieprawidłowości miały wpływ na wynik egzaminu. Zadaniem organu administracji publicznej w takim postępowaniu jest zatem ocena, czy w trakcie czynności egzaminacyjnych zostały naruszone przepisy prawa oraz wykazanie, że te nieprawidłowości miały wpływ na wynik egzaminu. Dopiero łącznie spełnione ww. przesłanki mogą stanowić podstawę do oceny, iż egzamin winien zostać unieważniony. Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności niniejszej sprawy - w ocenie Sądu - organ II instancji, orzekając na podstawie art. 72 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami, nie wyjaśnił w sposób nie budzący wątpliwości, że w trakcie czynności egzaminacyjnych zostały naruszone przepisy prawa, a ujawnione nieprawidłowości miały wpływ na wynik egzaminu Ł. K. Również ustalenia organu I instancji, orzekającego na podstawie art. 112 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, budzą poważne wątpliwości. Podkreślić bowiem należy, że w orzecznictwie przyjmowało się, że unieważnienie egzaminu na prawo jazdy, na, podstawie art. 112 ustawy uzależnione było nie tylko od stwierdzenia naruszenia przepisu, ale i od oceny stopnia tego naruszenia, ponieważ ustawodawca pozostawił organowi nadzorującemu - przez użycie sformułowania "może przerwać lub unieważnić" - swobodę w zakresie oceny naruszenia prawa. Gdyby bowiem organ stwierdzający naruszenie prawa był związany takim stwierdzeniem, treść przepisu miałaby postać kategoryczną (por. wyrok NSA z dnia 14 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 1786/10 - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Wbrew twierdzeniom organów orzekających w sprawie, ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika, że egzaminator w trakcie przeprowadzanego egzaminu w dniu [...] stwierdził awarię urządzenia egzaminacyjnego. Wprawdzie podczas egzaminu próbnego skarżący zgłosił, że na jego komputerze pojawiły się dane innej osoby, jednak powyższy błąd został przez egzaminatora bez większych przeszkód usunięty i wszystkie osoby egzaminowane przystąpiły do egzaminu zasadniczego. W trakcie zaś egzaminu zasadniczego egzaminator nie stwierdził, że zdający, w tym skarżący, nie mają możliwości wskazywania przy użyciu urządzenia egzaminacyjnego odpowiedzi na pytania. Nie został bowiem zgłoszony przez żadną egzaminowaną osobę brak możliwości korzystania z komputera w trakcie egzaminu. Podkreślić więc jeszcze raz należy, że błąd dotyczący danych skarżącego zaistniał w trakcie egzaminu próbnego i został bez problemu usunięty, a organ nie wyjaśnił, czy zaistniała sytuacja mogła spowodować dalsze nieprawidłowości. Nie można więc podzielić twierdzenia organu, że w trakcie egzaminu nastąpiła awaria urządzenia egzaminacyjnego uniemożliwiająca jego przeprowadzenie w formie testu komputerowego. Wobec powyższego nie do zaakceptowania jest stanowisko organów obu instancji, że egzaminator naruszył § 23 - obowiązującego w dniu przeprowadzania egzaminu - rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz.U z 2005 nr 217, poz. 1834 ze zm.). Zgodnie bowiem z § 23 ust. 2 tego rozporządzenia egzamin teoretyczny przeprowadza się w sali egzaminacyjnej w formie testu: 1) komputerowego - przy użyciu urządzenia egzaminacyjnego wykorzystującego jednolite oprogramowanie wskazane i zatwierdzone przez ministra właściwego do spraw transportu; 2) pisemnego, w przypadku: a) ubiegania się przez osobę egzaminowaną o pozwolenie, b) awarii urządzenia egzaminacyjnego uniemożliwiającej przeprowadzenie egzaminu w sposób, o którym mowa w pkt 1, c) posiadania przez osobę egzaminowaną orzeczenia lekarskiego z adnotacją o przeciwwskazaniach do przeprowadzenia egzaminu w sposób, o którym mowa w pkt 1; 3) ustnego - jeżeli: a) osoba egzaminowana nie włada żadnym z języków, które są dostępne w urządzeniu egzaminacyjnym, lub b) posiada orzeczenie lekarskie z adnotacją o przeciwwskazaniach do przeprowadzenia egzaminu w sposób, o którym mowa w pkt 1 i 2. Zdaniem Sądu, prawidłowa wykładnia powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że egzamin teoretyczny przeprowadza się w sali egzaminacyjnej w formie testu pisemnego w przypadku awarii urządzenia egzaminacyjnego uniemożliwiającej przeprowadzenie egzaminu w sposób, o którym mowa w pkt 1 (§ 23 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia), tj. w formie testu komputerowego. Przy czym sytuacja ta musi wystąpić w trakcie przeprowadzania egzaminu, a nie po jego zakończeniu. W niniejszej sprawie egzamin został przeprowadzony w formie testu komputerowego. Podkreślić bowiem należy, że dopiero po zakończeniu egzaminu, po opuszczeniu sali egzaminacyjnej przez egzaminowanych, skarżący dowiedział się, że nie zdał egzaminu, mimo że na jego komputerze ukazał się wynik pozytywny. Rozbieżności co do wyniku egzaminu pojawiły się więc dopiero po jego zakończeniu, a nie w trakcie. W wyniku interwencji skarżącego podjęto próbę ustalenia przyczyn zaistniałej sytuacji. Wobec powyższego, błędnie organy obu instancji wskazały jako podstawę unieważnienia egzaminu teoretycznego skarżącego, przeprowadzonego w dniu [...] w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w [...], naruszenie przez egzaminatora § 23 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 października 2005 r. poprzez nieprzeprowadzenie egzaminu w formie pisemnej na skutek awarii urządzenia egzaminacyjnego. Skoro w trakcie egzaminu egzaminator nie stwierdził awarii, to nie można postawić mu skutecznego zarzutu nieprzeprowadzenia egzaminu pisemnego. Ponadto, w ocenie Sądu, nie zostało wyjaśnione, w sposób nie budzący wątpliwości, co było przyczyną tego, że na komputerze skarżącego wynik egzaminu był pozytywny, a na komputerze egzaminatora negatywny, czy faktycznie nastąpiła awaria urządzenia egzaminacyjnego. Aby stwierdzić, że nastąpiła awaria systemu komputerowego i na czym polegała potrzebna była fachowa wiedza oraz przeprowadzenie niezbędnych testów. Z akt sprawy nie wynika, że były przeprowadzone testy potwierdzające awarię sytemu. Z dokonanych ustaleń wynika natomiast, że istniała możliwość sprawdzenia logów systemowych na stanowisku nr [...] i ustalenia prawidłowego wyniku egzaminu. Informatyk potwierdził bowiem, że wynik egzaminu na komputerze skarżącego był pozytywny. Logi systemowe stanowiska nr 6 zawierały pytania i ich numery, prawidłowe odpowiedzi i odpowiedzi, których udzielił zdający oraz numer z bazy pytań (protokół przesłuchania informatyka z dnia [...]). Organy obu instancji nie wyjaśniły także, dlaczego odmówiły wiarygodności ustaleniom dokonanym przez egzaminatora, na podstawie danych z komputera na stanowisku nr [...]. A także na jakiej podstawie prawnej uznały, że egzaminator nie był uprawniony do poprawienia wyniku egzaminu w sytuacji, gdy ustalił w wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, że wynik egzaminu skarżącego był pozytywny, a nie miał już możliwości przeprowadzenia egzaminu w formie pisemnej. Zdaniem Sądu, obowiązkiem organu administracji było również załączenie do akt sprawy wydrukowanego arkusza testu egzaminacyjnego skarżącego i sprawdzenie poprawności udzielonych przez niego odpowiedzi. Nie budzi bowiem żadnych wątpliwości, że skarżący zajmował stanowisko egzaminacyjne nr 6. Organ nadzoru dysponowałby wówczas arkuszem egzaminu skarżącego zawierającym zaznaczone przez niego odpowiedzi, a więc dokumentem, który podlegałby ocenie. Tymczasem w aktach sprawy nie ma takiego dokumentu. Są natomiast dwa arkusze wyniku egzaminu teoretycznego. Jeden arkusz z komputera egzaminatora, na którym wszystkie odpowiedzi skarżącego były negatywne. Drugi arkusz z komputera na stanowisku egzaminacyjnym nr [...] z wynikiem pozytywnym oraz informacją o dwóch popełnionych błędach. Ponadto organ kierując się zasadą logicznego rozumowania - przy przyjęciu, że nastąpiła awaria urządzenia komputerowego - powinien sprawdzić arkusze testów wszystkich zdających. Takie postępowanie organu byłoby prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem dowodowym pozwalającym ocenić, czy egzamin przeprowadzony w dniu [...] o godz. [...] został przeprowadzony niezgodnie z przepisami prawa, a ujawnione nieprawidłowości miały wpływ na jego wynik. Zauważyć bowiem należy, czego nie dostrzegły organy obu instancji, że jeżeli wystąpiłaby awaria urządzenia egzaminacyjnego w trakcie egzaminu, o której egzaminator nie wiedział, a która zostałaby niewątpliwie stwierdzona po zakończeniu egzaminu, to należałoby sprawdzić poprawność działania urządzenia egzaminacyjnego w stosunku do wszystkich zdających uczestniczących w egzaminie. W takiej sytuacji nie byłoby bowiem pewności, że w stosunku do innych egzaminowanych wyniki jakie pojawiły się na komputerze egzaminatora były poprawne, bez względu na to czy były pozytywne, czy też negatywne. Zatem zachodziłaby konieczność wydrukowania i sprawdzenia arkuszy z odpowiedziami wszystkich egzaminowanych, a w razie niemożności wydrukowania, czy też jakikolwiek wątpliwości, przeprowadzenie ponownego egzaminu w innym terminie w stosunku do wszystkich osób zakwalifikowanych na egzamin w dniu [...] na godz. [...]. Tymczasem organ mówi tylko o dwóch osobach, co do których powstały wątpliwości dotyczące poprawności przeprowadzonego egzaminu, natomiast nie wyjaśnił, dlaczego uznał, że w stosunku do pozostałych osób egzamin został przeprowadzony poprawnie. Sąd stwierdził, że organy naruszyły przepisy postępowania, w tym art. 7, 8, 77 i 107 § 4 k.p.a. Organy nie podjęły wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy oraz nie zebrały i nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego. Sąd stwierdził też naruszenie wynikającej z art. 8 k.p.a. zasady zaufania. Sąd uznał, że co prawda dokonano kontroli testu egzaminacyjnego skarżącego – informatyk sprawdził wynik egzaminu na komputerze skarżącego – ale test ten nie został wydrukowany i załączony do akt sprawy, jako dowód w sprawie. Uchybienie to ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie organu. Ponadto z pisma pełnomocnika skarżącego z dnia 1 marca 2012 r. wynika, że wnosił o zmianę osoby prowadzącej niniejszą sprawę, tj. T. R. Tymczasem z akt sprawy oraz z decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] wynika, że sprawę nadal prowadziła ww. osoba. W ocenie Sądu, sformułowany przez pełnomocnika skarżącego wniosek mógł dotyczyć wyłączenia ww. pracownika od udziału w postępowaniu w niniejszej sprawie w trybie art. 24 § 3 k.p.a. Instytucja wyłączenia, w tym także instytucja wyłączenia pracownika organu lub organu na podstawie art. 24 i 25 k.p.a., jest realizowana w trybie określonym przez właściwe przepisy, co oznacza, że zgłoszenie tego rodzaju wniosku rodzi za sobą konieczność rozpoznania go według stosownej i właściwej procedury. Nie można pozostawić tego rodzaju wniosku bez rozpoznania z powodu sformułowania go w sposób nieodpowiadający konstrukcji dla niego przewidzianej i regulowanej przepisami prawa procesowego. Zgłoszenie wniosku o wyłączenie, nawet przy braku podstaw do jego uwzględnienia, rodzi obowiązek po stronie właściwych organów administracji do jego rozpoznania. Wyłączenie pracownika lub odmowa jego wyłączenia od udziału w postępowaniu administracyjnym w określonej sprawie na podstawie art. 24 § 3 k.p.a. powinna nastąpić w formie postanowienia. Brak takiego postanowienia stanowi o wadliwości postępowania. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie organ I instancji winien odnieść się do powyższego wniosku, wyjaśniając treść żądania strony. Skoro organ tego nie uczynił, to naruszył przepisy postępowania, w tym art. 7, 8 i 9 k.p.a. Organ II instancji utrzymując w mocy zaskarżaną decyzję organu I instancji również przemilczał powyższe. Wprawdzie strona w odwołaniu nie podnosiła zarzutu dotyczącego tego, że organ nie rozpoznał jej wniosku z dnia 1 marca 2012 r., to jednak organ odwoławczy z urzędu winien rozważyć cały materiał dowodowy zgromadzony w sprawie. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracji zobowiązane będą do uwzględnienia oceny prawnej wyrażonej w niniejszym rozstrzygnięciu. Zgodnie z art. 135 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. Uwzględniając treść art. 152 tej ustawy, zgodnie z którym, w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane, Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku. b.a.