III SA/Łd 527/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Protokolant asystent sędziego Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2012 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów oddala skargę Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] o cofnięciu W. S. uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów - udzielonego przez Prezydenta Miasta Ł. w dniu [...], za nr [...], a następnie rozszerzonego w dniu [...] o zakres badań technicznych rodzaju "cdef" oraz zobowiązującą do zwrotu ww. uprawnienia diagnosty w terminie 7 dni od dnia w którym decyzja stanie się ostateczna. Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w oparciu o następujący stan faktyczny: W dniu [...] przeprowadzona została kontrola Stacji Kontroli Pojazdów [...] zlokalizowanej w S. G. przy ul. A. W toku przeprowadzonych czynności ustalono, że diagnosta W. S. w dniu 12 lipca 2011 r. wykonując badanie okresowe pojazdu marki Seat Leon o nr rej. [...] dokonał sprawdzenia skuteczności działania hamulców bez użycia miernika siły nacisku na pedał hamulca oraz sprawdzenia ustawienia świateł poza ławą pomiarową. Ponadto ustalono, że w dniu 21 czerwca 2011 r. diagnosta W. S. wykonując badanie pojazdu marki Fiat Doblo o nr rej. [...] pobrał niewłaściwą opłatę za ponowne sprawdzenie pojazdu po wcześniejszym badaniu o wyniku negatywnym. Ponowne sprawdzenie nastąpiło po upływie 14 dni d daty pierwszego badania. Pismem z dnia 23 lipca 2012 r. kierowanym do Starostwa Powiatowego w Ł. Wydziału Komunikacji, stanowiącym odpowiedź na protokół kontroli z dnia 12 lipca 2012 r. właściciel [...] S. K. poinformował, że w stosunku do diagnosty, który dopuścił się stwierdzonych nieprawidłowości zostały wyciągnięte odpowiednie konsekwencje. Przypadki tego rodzaju nie powtórzą się w przyszłości. Natomiast W. S. w piśmie z dnia 17 sierpnia 2011 r. ustosunkowując się do stwierdzonych nieprawidłowości wyjaśnił, iż odnośnie badania samochodu marki Seat Leon nie użycie miernika nacisku siły na pedał hamulca spowodowane było bardzo niską zabudowy osłony kolumny kierowniczej pojazdu. W tym przypadku badanie siły nacisku przy użyciu miernika spowodowałoby , że nacisk nogi na miernik zamiast w osi nacisku nastąpiłby pod kątem, co dawałoby niewiarygodny wynik. Podczas kontroli ww. pojazdu dokonał także wymiany żarówki świateł mijania. Po zakończeniu tej czynności odruchowo sprawdził ustawienie świateł. Pojazd stał na podnośniku wykorzystywanym również do geometrii kół samochodowych. Stąd oparł się na założeniu, że powierzchnia podnośnika jest wypoziomowana. Natomiast co do przekroczenia 14 dniowego terminu liczonego od daty pierwszego badania samochodu marki Fiat Doblo zakończonego wynikiem negatywnym strona wyjaśniła, że zaświadczenie przedłożone przez właściciela pojazdu było częściowo zniszczone. Powyższe spowodowało błędny odczyt daty wykonania badania (12 czerwca 2011 r. zamiast 3 czerwca 2011r.). Pismem z dnia 18 października 2011 r. Prezydent Miasta Ł. poinformował W. S. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów. W toku prowadzonego postępowania strona załączyła dokumentację techniczną podnośnika znajdującego się na wyposażeniu SKP, z której wynika, że podnośnik spełnia wymagania w zakresie poziomości i falistości, a co za tym idzie może stanowić "przedłużenie ław pomiarowych stanowiska kontrolnego". Strona załączyła również oświadczenie właściciela pojazdu Seat Leon z dnia 16 listopada 2011 r. o fakcie istnienia w dniu badania pojazdu (12 lipca 2011 r.) dodatkowej półki zamontowanej pod osłoną kierownicy. Półka ta została zdemontowana w sierpniu 2011 r., bowiem nie spełniała swoich funkcji. Pismem z dnia 5 grudnia 2011 r. ustanowiony przez W. S. pełnomocnik wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość oraz dopuszczenie dowodu z opinii rzeczoznawcy samochodowego na okoliczność, że brak założenia na pedał hamulca miernika nacisku nie miało wpływu na wynik badania z uwagi na brak połączenia tego miernika z urządzeniem diagnostycznym znajdującym się na stacji; dopuszczenie dowodu z zeznań właściciela stacji na okoliczność rodzaju urządzenia diagnostycznego i przebiegu kontroli; dopuszczenie dowodu z zeznań osób kontrolujących stację diagnostyczną na okoliczność przebiegu kontroli i ilości pracowników stacji obecnych w trakcie kontroli oraz o wyznaczenie rozprawy administracyjnej. Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2012 r., nr [...] Prezydent Miasta Ł. odmówił przeprowadzenia zgłoszonych przez pełnomocnika strony wniosków dowodowych. Decyzją z dnia 1 lutego 2012 r. Prezydenta Miasta Ł. orzekł o cofnięciu W. S. uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów w posiadanym zakresie oraz zobowiązał go do zwrotu uprawnienia w zakreślonym terminie. W odwołaniu od powyższej decyzji pełnomocnik W. S. zarzucił naruszenie art. 7, art. 77, art. 80 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania oraz brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego; art. 78 §1 k.p.a., art. 84 k.p.a. poprzez oddalenie wniosków dowodowych na okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy; art. 89 § 2 k.p.a. poprzez zaniechanie wyznaczenia rozprawy administracyjnej; art. 84 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Ponowił także wnioski zawarte w piśmie z dnia 5 grudnia 2011 r. Decyzją z dnia 11 kwietnia 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wskazał, iż podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 89 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. Powołany przepis nakazuje właściwemu staroście cofnięcie uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych, w przypadku stwierdzenia przeprowadzenia przez diagnostę badania technicznego niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania lub wydania przez diagnostę zaświadczenia albo dokonania wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie z stanem faktycznym lub przepisami. W niniejszej sprawie wskutek przeprowadzonej w dniu 12 lipca 2012 r. kontroli [...] w S. G. ustalono, że diagnosta W. S. dokonał w dniu 12 lipca 2011 r. kontroli samochodu osobowego marki Seat Leon o nr rej. [...] niezgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 września 2009 r. w sprawie zakresu i przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach. Kontrolujący stwierdzili, że diagnosta dokonał sprawdzenia siły hamowania bez użycia miernika siły nacisku na pedał hamulca oraz sprawdzenia ustawienia świateł poza ławą pomiarową. Odnosząc się do wyjaśnień strony co do niemożliwości zamontowania miernika siły nacisku organ wskazał, iż zgodnie z przepisami ustawy Prawo o ruchu drogowym pojazd uczestniczący w ruchu ma być zbudowany, wyposażony i utrzymany w sposób zapewniający m.in. dostateczne pole widzenia kierowcy oraz łatwe, wygodne i pewne posługiwanie się urządzeniami do kierowania, hamowania, sygnalizacji i oświetlenia drogi przy jednoczesnym jej obserwowaniu. Natomiast okresowe badanie techniczne polega m.in. na sprawdzeniu czy dany pojazd odpowiada wymienionym wymogom. Natomiast co do sprawdzenia poprawności ustawienia świateł poza ławą pomiarową bez znaczenia, w ocenie organu pozostaje okoliczność zachowania poziomości przez podnośnik, na którym znajdował się pojazd. Bez znaczenia na wynik sprawy pozostaje też kwestia możliwości wykorzystywania tego podnośnika jako przedłużenie ław pomiarowych. Ustalony stan faktyczny sprawy jednoznacznie wskazuje, że sprawdzenie świateł w samochodzie marki Seat Leon nastąpiło poza ławą pomiarową. Odnosząc się do podniesionych zarzutów naruszenia przepisów postępowania organ odwoławczy uznał je za bezzasadne. Zdaniem Kolegium stan faktyczny sprawy został zebrany i oceniony w sposób kompletny i wyczerpujący. Natomiast okoliczności, na które wskazuje pełnomocnik strony w zgłoszonych wnioskach dowodowych, zostały wyjaśnione w toku postępowania. W. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 7, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80, art. 84 i art. 89 § 2 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego sprawy, oddalenie zgłoszonych wniosków dowodowych, jak również nieprzeprowadzenie rozprawy administracyjnej. Pełnomocnik zarzucił także naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 84 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, zasądzenie kosztów postępowania oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając skargę podniósł, iż podtrzymuje w całości zarzuty wywiedzione w odwołaniu. Zgłoszone w postępowaniu administracyjnym wnioski dowodowe miały na celu wykazanie jaki był przebieg kontroli i zakwestionowanie ustaleń zawartych w protokole kontrolnym. W ocenie pełnomocnika skarżącego odwoływanie się do pisemnych wyjaśnień skarżącego oraz właściciela kontrolowanej SKP nie jest podstawą do odmowy przeprowadzenia wnioskowanych dowodów. Pominięcie zgłoszonych wniosków czyni dokonane ustalenia całkowicie dowolnymi. Pełnomocnik podkreślił również, że skarżącemu przysługuje prawo kwestionowania ustaleń zawartych w protokole, którego to prawa został pozbawiony przez organy obu instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 13 września 2012 r., sygn. akt III SA/Łd 527/12 WSA w Ł. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U 2012. 270) – dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, czy jest ona zgodna z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził naruszenia przez organ administracji przepisów prawa materialnego bądź procesowego w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji. Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. o cofnięciu skarżącemu uprawnienia diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów. Podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. nr 108, poz. 908 ze zm.). Zgodnie z art. 84 ust. 3 powołanej ustawy starosta cofa diagnoście uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 83 ust. 6, stwierdzono: 1) przeprowadzenie przez diagnostę badania technicznego niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania; 2) wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami. W przypadku cofnięcia diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych, ponowne uprawnienie nie może być wydane wcześniej niż po upływie 5 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu stała się ostateczna (art. 84 ust. 4 ustawy). Wskazać należy, że celem przepisu art. 84 ust. 3 ustawy - Prawo o ruchu drogowym jest odsunięcie od czynności diagnostycznych nierzetelnych diagnostów. Oczywiste są bowiem konsekwencje naruszania podstawowych zasad i dopuszczenie do ruchu pojazdów o niesprawdzonym stanie technicznym, a mianowicie stworzenie zagrożenia dla wszystkich uczestników ruchu drogowego. W niniejszej sprawie wydanie przez starostę decyzji administracyjnej w przedmiocie cofnięcia skarżącemu uprawnienia do dokonywania badań technicznych poprzedziło postępowanie administracyjne, oparte na wynikach przeprowadzonej kontroli Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów [...] zlokalizowanej w S. G. przy ul. A. Zgodnie z art. 83b ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym nadzór nad stacjami kontroli pojazdów sprawuje starosta. W ramach wykonywanego nadzoru starosta co najmniej raz w roku przeprowadza kontrolę stacji pojazdów w zakresie: zgodności stacji z wymaganiami, o których mowa w art. 83 ust. 3 powołanej ustawy, prawidłowości wykonywania badań technicznych pojazdów oraz prawidłowości prowadzenia wymaganej dokumentacji (art. 83b ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym). Zakres kontroli, która odnosi się przede wszystkim do prawidłowości wykonywania badań technicznych pojazdów określa art. 83b ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Na podstawie art. 81 ust. 15 ustawy Prawo o ruchu drogowym Minister Infrastruktury w dniu 18 września 2009 r. wydał rozporządzenie w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz.U. 2009 nr 155, poz.1232). W myśl - obowiązującego w dniu przeprowadzonej kontroli - powołanego rozporządzenia zakres okresowego badania technicznego obejmuje min. sprawdzenie i ocenę prawidłowości działania poszczególnych zespołów i układów pojazdu, w tym ocenę prawidłowości działania, ustawienia i własności świetlnych świateł zewnętrznych, w tym prawidłowość działania urządzeń sygnalizacyjnych, jak również ocenę stanu technicznego, skuteczności i równomierności działania hamulców (§ 2 ust.1 pkt 3 lit. b i c rozporządzenia). Dział II załącznika nr do powołanego rozporządzenia określa szczegółowy sposób badania skuteczności i równomierności działania hamulców podczas badania technicznego pojazdu. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 5 działu II załącznika nr 1 - podczas pomiaru siły hamowania na każdej osi powinien być również zmierzony nacisk na pedał (dźwignię) hamulca na urządzenie sterujące przyczepy lub zmierzone ciśnienie w siłownikach pneumatycznego układu hamulcowego, stosowane podczas pomiaru. Natomiast w myśl pkt 4.1.2 działu I załącznika nr 1 do rozporządzenia kontrola ustawienia świateł drogowych i mijania w płaszczyźnie poziomej i pionowej następuje na ławie pomiarowej za pomocą przyrządów do kontroli ustawienia świateł. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie bezspornie ustalono, że skarżący w dniu 12 lipca 2011 r. przeprowadził badanie technicznego pojazdu marki Seat Leon o nr rej. [...] niezgodnie z przepisami ww. rozporządzenia. W tej sytuacji starosta jak to wynika ze sformułowania "cofa" musiał, a nie tylko mógł cofnąć nadane diagnoście uprawnienie. Okoliczności sprawy jednoznacznie wskazują, że nie ma podstaw do podważenia stanu faktycznego, dokonanej przez organy oceny dowodów oraz interpretacji przepisów prawa regulujących zasady przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz ich dokumentowania. Przepis prawa, który stanowi podstawę cofnięcia uprawnienia diagnoście ma charakter bezwzględnie obowiązujący, albowiem stwierdzenie uchybień określonych w tym przepisie zawsze skutkuje zastosowaniem określonych w nim sankcji. Organ nie ma możliwości miarkowania konsekwencji i jeśli stwierdzi chociażby jedno uchybienie określone w art. 84 ust. 3 Prawa o ruchu drogowym ma obowiązek cofnąć diagnoście uprawnienie. Zdaniem Sądu, tak kategoryczny zapis wiąże się z odpowiedzialnością jaka spoczywa na diagnoście w kwestii bezpieczeństwa pojazdów uczestniczących w ruchu drogowym. W ocenie Sądu za bezzasadne uznać należało zarzuty naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Organy administracji publicznej w sposób prawidłowy zebrały materiał dowodowy i dokonały jego prawidłowej oceny w granicach określonych przepisem art. 80 k.p.a. Organy administracji zapewniły skarżącemu czynny udział w postępowaniu zapoznając go ze zgromadzonym materiałem dowodowym i umożliwiając tym samym ustosunkowanie się do zgromadzonych dowodów w sprawie. W wyniku zaś prawidłowo przeprowadzonego postępowania administracyjnego organy administracji zasadnie uznały, iż w sprawie zachodzi przesłanka do pozbawienia skarżącego uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów, na podstawie art. 84 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Za chybiony należało uznać zarzut naruszenia art. 78 § 1 i art. 84 k.p.a. poprzez odmowę uwzględnienia wniosków dowodowych skarżącego o powołanie biegłego i przesłuchanie świadków. Organ administracji nie ma obowiązku przeprowadzenia dowodu przedstawionego przez stronę, jeżeli w jego ocenie wniosek ten dotyczy okoliczności dostatecznie wyjaśnionych w postępowaniu. Dowód z opinii biegłego powinien być dopuszczony wówczas, gdy po przeprowadzeniu postępowania dowodowego co do okoliczności faktycznych, okaże się, że pełna ocena jego wyników wymaga bliższego poznania reguł istniejących w danej dziedzinie. To znaczy, jeżeli zaistnieje potrzeba pozyskania wiadomości wybiegających poza zwykłą rutynową działalność organu (por. wyrok WSA w Warszawie z 27 kwietnia 2006 r., I SA/Wa 1622/05, LEX nr 222029; wyrok NSA z 15 września 2010 r., II OSK 1717/09, LEX nr 746750; wyrok NSA z 12 grudnia 2008 r., II GSK 361/08, LEX nr 518210). W niniejszej sprawie w toku przeprowadzonej w dniu 12 lipca 2011 r. kontroli bezspornie ustalono, że skarżący przeprowadził badanie techniczne pojazdu w sposób niezgodny z obowiązującymi przepisami rozporządzenia z dnia 18 września 2009 r. W ocenie Sądu stwierdzenia powyższych nieprawidłowości nie wymagało od organów administracji wiadomości specjalnych z zakresu działania. Słusznie stwierdziły organy administracji, iż rozprawa administracyjna ma na celu przyśpieszenie lub uproszczenie postępowania, w sytuacji gdy jest to potrzebne dla wyjaśnienia sprawy przy udziale świadków lub biegłych. Okoliczność wystąpienia stwierdzonych w toku kontroli nieprawidłowości potwierdził zarówno skarżący, jak i właściciel kontrolowanej stacji. Z pism kierowanych do organu administracji z dnia 23 lipca 2011 r. i 17 sierpnia 2011 r. (k. 16, 18 akt administracyjnych) wynika, że ww. potwierdzili fakt wystąpienia nieprawidłowości oraz wyjaśnili przyczyny ich powstania. Reasumując, w ocenie Sądu organy administracji publicznej orzekające w niniejszej sprawie zgromadziły materiał dowodowy dający podstawy do uznania, że zachodzą przesłanki pozbawienia skarżącego uprawnienia do przeprowadzania badań technicznych pojazdów w posiadanym zakresie. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę. p.m.