III SA/Łd 528/10

Dnia 17 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.) Sędzia NSA Janusz Nowacki Protokolant asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2010 roku sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] nr [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 17 § 1, art. 18 i art. 59 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia z dnia [...] na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] nr [...], odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] o nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny: Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej w Ł. wystawił na [...] tytuł wykonawczy z dnia [...] nr [...] obejmujący niepodatkową należność budżetu państwa w postaci sankcji ekonomicznej wymierzonej na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o badaniach i certyfikacji w kwocie 170 295,28 zł wraz z odsetkami za zwłokę liczonymi od dnia 21 września 1999 r. Ww. tytuł wykonawczy wierzyciel skierował do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. celem przymusowego ściągnięcia należności nim objętej w trybie egzekucji administracyjnej. Organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia [...] nr [...] dokonał zajęcia rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności, tj. w Banku "A" S.A. w Ł. Powyższe zawiadomienie zarówno zobowiązany, jak i dłużnik zajętej wierzytelności odebrali w dniu [...] Organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia [...] nr [...] dokonał skutecznego zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną u dłużnika zajętej wierzytelności innego niż pracodawca, organ rentowy lub bank, tj. w Urzędzie Skarbowym w Ł., z tytułu nadpłaty w podatku dochodowym za 2004 r. W dniu [...] skierowano do dłużnika zajętej wierzytelności będącego pracodawcą - "B" Sp. z o.o. - zawiadomienie nr [...] o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie za pracę. Zajęcie to okazało się nieskuteczne z uwagi na otrzymywanie przez zobowiązanego najniższego wynagrodzenia za pracę. Zawiadomieniem z dnia [...] nr [...] dokonano zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną u dłużnika zajętej wierzytelności innego niż pracodawca, organ rentowy lub bank, tj. w Urzędzie Skarbowym w Ł., z tytułu nadpłaty podatku. W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego dokonano w dniu [...] spisu stanu majątkowego zobowiązanego. Ustalono, iż jedynym źródłem utrzymania zobowiązanego jest dochód z prowadzonej działalności gospodarczej "C", który kształtuje się na poziomie 1000 zł -1200 zł miesięcznie. Nie ustalono żadnych nieruchomości, rzeczy ruchomych i praw majątkowych będących w posiadaniu zobowiązanego. Nie ustalono wysokości zarobków żony i córki M. Ustalono, że żona wykonuje pracę na podstawie umowy zlecenie, córka M. pracuje, natomiast najmłodsza córka E. uczy się. Zobowiązany wyjaśnił ponadto, iż w domu jest tylko zameldowany, natomiast w sprawach finansowych nie ma nic wspólnego z zamieszkującą z nim rodziną. Zawiadomieniem z dnia [...] nr [...] organ egzekucyjny dokonał również zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem, tj. w Banku "D" S.A. Pismem z dnia [...] bank poinformował organ egzekucyjny, że podjął działania zmierzające do zabezpieczenia wierzytelności wynikającej z zajętego rachunku. Dłużnik zajętej wierzytelności zaznaczył jednak, iż zajęty rachunek bankowy służy wyłącznie do regulowania okresowych płatności z tytułu ubezpieczenia społecznego, ubezpieczenia zdrowotnego oraz zobowiązań podatkowych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Pismem z dnia [...] Z. K. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z prośbą o uchylenie tytułu wykonawczego i całkowite anulowanie kary. W piśmie tym zobowiązany przedstawił m.in. okoliczności powstania zobowiązania, tj. wyjaśnił, że w dniach [...] oraz w dniach [...] Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej w Ł. przeprowadził w firmie kontrole, w wyniku której stwierdzono, że wprowadził do sprzedaży na rynek krajowy 27304 sztuk zapalniczek gazowych o wartości 170 295,28 zł bez uzyskania certyfikatu na znak bezpieczeństwa, co spowodowało nałożenie kary finansowej w wysokość 100% sumy uzyskanej ze sprzedaży zakwestionowanych wyrobów. Ponadto wskazał, że złożył skargę na stwierdzenie przez WIIH w Ł. obowiązku uiszczenia powyższej kwoty, ale NSA OZ w Łodzi postanowieniem z dnia 25 listopada 1999 r. odrzucił skargę. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. wezwał stronę do sprecyzowania, czy intencją zobowiązanego jest wniosek o uchylenie tytułu wykonawczego, czy też wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W odpowiedzi na ww. wezwanie, w piśmie z dnia [...], uzupełnionym pismem z dnia [...], Z. K. wyjaśnił m.in., iż wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego w trybie art. 59 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zobowiązany podał, iż wniosek o umorzenie opiera na braku możliwości spłaty, gdyż nie posiada środków, a uregulowanie spowodowałoby znaczny uszczerbek na sytuacji finansowej jego rodziny. Zobowiązany przedstawił swoją sytuację materialną, dołączając odpowiednie dokumenty w celu jej potwierdzenia. Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł. w dniu [...] wydał postanowienie, w którym odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ egzekucyjny wyjaśnił, iż po analizie zastosowanych środków egzekucyjnych nie może uznać, że w przedmiotowym postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne. Organ egzekucyjny uzasadniając rozstrzygnięcie ograniczył się do analizy informacji podanych przez zobowiązanego w formularzu informującym o aktualnej sytuacji finansowej i materialnej podatnika, złożonym przez zobowiązanego w Urzędzie Skarbowym w Ł. w dniu [...] oraz wynikających z zeznań podatkowych za lata 2004 - 2009 przychodach z działalności gospodarczej. Organ egzekucyjny stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie przeanalizowano zebrany materiał w celu oceny, czy przedstawiona sytuacja ekonomiczna wskazuje na brak możliwości uzyskania w postępowaniu egzekucyjnym kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne, co byłoby przesłanką do umorzenia postępowania egzekucyjnego i stwierdził, że aktualna sytuacja rodzinna nie jest tak trudna, na jaką powołuje się zobowiązany we wniosku. Zgodnie z oświadczeniem z dnia [...] rodzina uzyskuje dochody w kwocie 2 315,00 zł, ponosi miesięczne wydatki w kwocie 2 290,00 zł. Zobowiązany prowadzi działalność gospodarczą, z której przychody w porównaniu do 2004 r. znacznie wzrosły, żona R. K. rozpoczęła działalność gospodarczą od kwietnia 2010 r. W złożonym wniosku Strona powołała się także na zły stan zdrowia, ale nie przedłożyła żadnych dokumentów. Na powyższe postanowienie Z. K. złożył zażalenie. Podniósł, że nikt nie potrafi spojrzeć realnie, po ludzku i logicznie na całą jego sprawę. Z. K. opisał okoliczności powstania zobowiązania wskazując na niewspółmierność nałożonej sankcji. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wskazał, że organ egzekucyjny słusznie uznał, iż aktualna sytuacja rodzinna nie jest tak trudna jak podnosi strona. Zobowiązany prowadzi działalność gospodarczą, z której przychody w porównaniu do 2004 r. znacznie wzrosły, żona R. K. rozpoczęła działalność gospodarczą od kwietnia 2010 r. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zła sytuacja materialna strony nie zawsze oznacza brak możliwości prowadzenia egzekucji. W analizowanym przypadku, wzrost przychodów z działalności gospodarczej z 36 608,74 zł w 2004 r. do 104 858,89 zł w 2009 r., osiąganie zysku z prowadzonej działalności oraz skuteczne zajęcie rachunku bankowego w Banku "D" S.A. nie pozwalają stwierdzić, że w przedmiotowym postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjnego, którymi zgodnie z art. 64b ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji są koszty faktycznie poniesione przez organ egzekucyjny w związku z prowadzeniem egzekucji, m.in. koszty przejazdu i delegacji poborcy lub egzekutora, sporządzenia dokumentów, czy też prowizji i opłat pobieranych w związku z realizacją zajęcia przez dłużnika zajętej wierzytelności lub przekazywaniem dochodzonych kwot do organu egzekucyjnego. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. stwierdził, że umorzenie postępowania egzekucyjnego na obecnym jego etapie byłoby przedwczesne i prowadziłoby do udaremnienia podjętych przez organ egzekucyjny czynności, a tym samym do niezaspokojenia wierzyciela. Postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec zobowiązanego jest skuteczne, a należności objęte tytułem wykonawczym wystawionym w związku z niewywiązaniem się przez zobowiązanego z nałożonej przez Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej w Ł. sankcji ekonomicznej mogą zostać, choćby częściowo, wyegzekwowane. Celem każdego postępowania egzekucyjnego jest doprowadzenie - przy użyciu środków egzekucyjnych wymienionych w art. 1a pkt 12 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - do wykonania obowiązku ciążącego na zobowiązanym. Zgodnie z art. 7 § 1 ww. ustawy, organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne przewidziane w ustawie, natomiast w myśl § 2 tego przepisu, organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne, które prowadzą bezpośrednio do wykonania obowiązku. Z treści art. 7 § 2 ww. ustawy jednoznacznie wynika konieczność zastosowania takiego środka lub środków egzekucyjnych, które umożliwią pokrycie powstałych zaległości. Tak więc podstawową przesłanką przy wyborze środka egzekucyjnego jest cel egzekucji, tj. dążenie do wykonania w trybie przymusowym obowiązku ciążącego na zobowiązanym. Ponadto z uwagi na charakter prawny przesłanki umorzenia postępowania egzekucyjnego, o której mowa w art. 59 § 2 powyższej ustawy, brak jest również podstaw do uwzględnienia wyjaśnień strony, w których opisuje przyczyny powstania zobowiązania, poczucie krzywdy oraz niewspółmierność nałożonej sankcji. Decyzja nr [...] z dnia [...] w sprawie określenia zaległości z tytułu sankcji obliczonej przez Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej w Ł., wydana przez Urząd Skarbowy w Ł. jest prawomocna i podlega wykonaniu w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym. Organ wskazał, że umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie 59 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ma charakter umorzenia czasowego i nie zwalnia zobowiązanego z konieczności wywiązania się z egzekwowanego obowiązku. Zgodnie bowiem z art. 61 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w razie umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 2, wszczęcie ponownej egzekucji może nastąpić wówczas, gdy zostanie ujawniony majątek lub źródła dochodu zobowiązanego przewyższające kwotę wydatków egzekucyjnych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący podniósł, iż nie może pogodzę się z wydaną decyzją i wymierzoną karą. Kara nałożona przez Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej w Ł. nie była możliwa do zapłacenia. Zrujnowane zostało jego życie i rodziny . Wszelkie plany i zamiary zostały przerwane. Zakwestionowany towar już nigdy nie został sprzedany, a on pozostał bez środków do życia. Ponadto skarżący podniósł, iż przepis, zgodnie z którym został ukarany, nie obowiązuje po wejściu Polski do Unii Europejskiej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wnosił o jej oddalenie. Podtrzymał w całości stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontroli sądowej w niniejszej sprawie podlegały postanowienia wydane w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.). Instytucję umorzenia postępowania egzekucyjnego reguluje art. 59 tej ustawy. Zgodnie z art. 59 § 1 postępowanie egzekucyjne umarza się: 1) jeżeli obowiązek został wykonany przed wszczęciem postępowania; 2) jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo jeżeli obowiązek nie istniał; 3) jeżeli egzekwowany obowiązek został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, orzeczenia sądowego albo bezpośrednio z przepisu prawa; 4) gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego lub gdy egzekucja nie może być prowadzona ze względu na osobę zobowiązanego; 5) jeżeli obowiązek o charakterze niepieniężnym okazał się niewykonalny; 6) w przypadku śmierci zobowiązanego, gdy obowiązek jest ściśle związany z osobą zmarłego; 7) jeżeli egzekucja administracyjna lub zastosowany środek egzekucyjny są niedopuszczalne albo zobowiązanemu nie doręczono upomnienia, mimo iż obowiązek taki ciążył na wierzycielu; 8) jeżeli postępowanie egzekucyjne zawieszone na żądanie wierzyciela nie zostało podjęte przed upływem 12 miesięcy od dnia zgłoszenia tego żądania; 9) na żądanie wierzyciela; 10) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. Postępowanie egzekucyjne może być umorzone w przypadku stwierdzenia, że w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnej nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne (art. 59 § 2 ustawy). Artykuł 59 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wymienia przyczyny obligatoryjne umorzenia postępowania, nie pozostawia zatem do uznania organu egzekucyjnego tego, czy w danym przypadku umorzyć postępowanie (patrz R. Hauser, Z. Leoński "Postępowanie egzekucyjne w administracji – Komentarz 2003", Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2003, str. 140). W drugim zaś przypadku określonym w art. 59 § 2 ww. ustawy zaistnienie przesłanki ustawowej jedynie uprawnia organ prowadzący postępowanie do podjęcia takiego rozstrzygnięcia, lecz żadnego obowiązku w tym zakresie nie narzuca. Z przywołanych przepisów wynika, że umorzenie postępowania egzekucyjnego następuje tylko i wyłącznie w sytuacjach, gdy w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego wystąpi przeszkoda o charakterze trwałym, która powoduje, że dalsze prowadzenie postępowania stało się niemożliwe lub niecelowe. Zatem istotą umorzenia jest przerwanie prowadzonego postępowania, uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych oraz rozstrzygnięcie o dalszym nieprowadzeniu postępowania. Umorzenie postępowania egzekucyjnego ma na celu jego zakończenie z przyczyn natury formalnej, gdy w danym konkretnym przypadku zaistniałym w jego toku wykonanie obowiązku przez zobowiązanego jest niemożliwe lub niedopuszczalne. W niniejszej sprawie postępowanie egzekucyjne toczyło się na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] wystawionego przez Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej w Ł. obejmującego niepodatkową należność budżetu państwa w postaci sankcji ekonomicznej wymierzonej na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o badaniach i certyfikacji w kwocie 170 295,28 zł wraz z odsetkami za zwłokę liczonymi od dnia [...]. Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy uznać za zgodne z prawem stanowisko organu egzekucyjnego, w zakresie w jakim nie stwierdza wystąpienia żadnej przesłanki fakultatywnego umorzenia postępowania egzekucyjnego. Odnośnie fakultatywnej przesłanki umorzenia postępowania należy stwierdzić, że podnoszona przez skarżącego trudna sytuacja materialna mogłaby skutkować umorzeniem postępowania egzekucyjnego pod tym jednak warunkiem, że w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne. Z akt administracyjnych sprawy natomiast wynika, że w toku postępowania egzekucyjnego zastosowano następujące skuteczne środki egzekucyjne: zawiadomieniem z dnia [...] dokonano zajęcia rachunku bankowego w Banku "B" SA M/O Ł., w wyniku czego wyegzekwowano kwotę 273,72 zł zaliczoną na poczet kosztów egzekucyjnych, zawiadomieniem z dnia [...] dokonano zajęcia wierzytelności w Urzędzie Skarbowym w Ł., w wyniku czego wyegzekwowano kwotę 69,30 zł, zaliczoną na poczet kosztów egzekucyjnych, zawiadomieniem z dnia [...] dokonano zajęcia wynagrodzenia w Sp. z o.o. "A" z/s w Ł., ul. S. 11 (zobowiązany uzyskał z wynagrodzenia za pracę dochód w kwocie wolnej od potrąceń), zawiadomieniem z dnia [...] dokonano zajęcia wierzytelności w Urzędzie Skarbowym w Ł., w wyniku czego wyegzekwowano kwotę 702,00 zł, zaliczoną na poczet kosztów egzekucyjnych, zawiadomieniem nr [...] z dnia [...] dokonano zajęcia rachunku bankowego w Banku "D" SA. Ponadto z akt sprawy wynika, iż zobowiązany prowadzi działalność gospodarczą w zakresie hurtowej sprzedaży odzieży i obuwia. Działalność opodatkowana jest zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych i z zeznań podatkowych za lata 2004-2009 wynika, iż zobowiązany uzyskał przychód z działalności gospodarczej w wysokości: za 2004r. 36 608,74 zł, za 2005r. 7 380,18 zł, za 2006r. 46 677,11 zł, za 2007r. 75 788,36 zł, za 2008r. 116 082,35 zł, natomiast za 2009r. 104 858,89 zł. Z powyższego wynika, iż skarżący osiąga coraz wyższy przychód z prowadzonej działalności gospodarczej. Nie budzi zatem wątpliwości, że na dzień wydania zaskarżonego postanowienia egzekucja była skuteczna i efektywna, w związku z tym nie można twierdzić, iż w wyniku postępowania nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne. Zauważyć należy, że w przypadku fakultatywnego umorzenia postępowania egzekucyjnego ustawodawca użył zwrotu "może być umorzone", co oznacza, że po stronie organu nie istnieje obowiązek umorzenia postępowania egzekucyjnego nawet wówczas, gdy zostanie stwierdzone, że w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnej nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne. W doktrynie podnoszone jest, że "Do uznania organu pozostawiono ("można" umorzyć egzekucję), czy prowadzić egzekucję należności pieniężnej (inaczej, gdy chodzi o obowiązki natury niepieniężnej), gdy wiadomo, że uzyskana kwota nie przewyższy kwoty wydatków egzekucyjnych" (zob. R. Hauser, Z. Leoński, A. Skoczylas, Postępowanie egzekucyjne w administracji – komentarz, Wydawnictwo C.H. BECK, W-wa 2005r., s. 165). Zatem ustawa, poza przypadkami wymienionymi w art. 59 § 1 u.p.e.a., organowi egzekucyjnemu pozostawiła ocenę "perspektyw" wszczętego z inicjatywy wierzyciela postępowania egzekucyjnego i wybór: prowadzenia egzekucji lub umorzenia postępowania (por. wyrok NSA z dnia 28 stycznia 2009 roku, sygn. akt II FSK 1506/07). Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego kwestii niesłusznego nałożenia przez Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej w Ł. na skarżącego bardzo wysokiej kary finansowej, tj. 100% sumy uzyskanej ze sprzedaży zapalniczek gazowych bez uzyskania certyfikatu na znak bezpieczeństwa wskazać należy, że stosownie do art. 29 ustawy – Prawo o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Niepodatkowa należność budżetu państwa w postaci sankcji ekonomicznej wymierzonej na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o badaniach i certyfikacji przez Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej w Ł. w kwocie 170 295,28 zł wraz z odsetkami za zwłokę liczonymi od dnia [...] będąca podstawą wystawienia tytułu wykonawczego winna być kwestionowana przez skarżącego w odrębnym postępowaniu. Skarżący wniósł skargę do NSA OZ w Łodzi na stwierdzenie przez Inspekcję Handlową Wojewódzki Inspektorat w Ł. obowiązku uiszczenia do budżetu państwa kwoty z tytułu wprowadzenia do obrotu wyrobów podlegających oznaczeniu znakiem bezpieczeństwa, a nie oznaczonych tym znakiem, ale Sąd odrzucił jego skargę, wskazując jednak w uzasadnieniu podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Strona mogła więc wówczas wykorzystać wszystkie przysługujące jej środki prawne celem zakwestionowania sankcji ekonomicznej wymierzonej jej przez Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej w Ł. Celem postępowania egzekucyjnego jest wyłącznie zapewnienie skuteczności wykonania przez zobowiązanego obowiązku o charakterze pieniężnym lub niepieniężnym określonego w innym postępowaniu administracyjnym. Reasumując sąd uznał, iż skarga nie jest zasadna. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku, Sąd oddalił skargę. b.a.