III SA/Łd 54/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. T. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu podania dotyczącego wykreślenia danych w akcie urodzenia postanawia odrzucić skargę. W dniu 16 stycznia 2006 roku F. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Wojewody [...] skargę na jego postanowienie z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwrotu podania F. T. dotyczącego wykreślenia danych ojca w akcie urodzenia Nr [...] sporządzonym dla M. T. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 31 stycznia 2006 roku skarżący F. T. został wezwany w terminie 7 dni do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 złotych, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 lutego 2006 roku. W terminie do usunięcia braku fiskalnego skargi tj.w dniu 13 lutego 2006 r. skarżący złożył do Sądu wniosek o zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 lutego 2006 r. F. T. został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez nadesłanie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu PPF – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 lutego 2006r. Wskazany więc 7-dniowy termin upłynął w dniu 6 marca 2006r. W dniu 8 marca 2006 roku skarżący skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata na urzędowym formularzu PPF Do urzędowego formularza PPF załączony był wniosek "o przedłużenie terminu do jego złożenia". W uzasadnieniu tego wniosku skarżący wyjaśnił, że powodem przekroczenia terminu na złożenie formularza PPF był fakt oczekiwania na stosowne zaświadczenia z MOPS i PUP. Prośbę skarżącego Sąd potraktował jako wniosek o przywrócenie terminu i postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2006r. odmówił przywrócenia terminu. W wyniku rozpatrzenia wniesionego na powyższe postanowienie zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2006r. sygn. akt II OZ 821/06 uchylił zaskarżone postanowienie, wyrażając pogląd, że w przypadku złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy niespełniającego wymagań formalnych, zgodnie z art. 257 p.p.s.a. pozostawia się żądanie strony zgłoszone w innej formie bez rozpoznania. Jednocześnie NSA stwierdził, że postępowanie w sprawie przywrócenia terminu było bezprzedmiotowe, a złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF w dniu 8 marca 2006r. uruchomiło postępowanie w tym przedmiocie. Mając powyższe na uwadze Sąd rozpatrzył wniosek skarżącego złożony na urzędowym formularzu PPF w dniu 8 marca 2006r. i postanowieniem z dnia 10 stycznia 2007 r. przyznał F. T. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zarządzeniem z dnia 14 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi działając na podstawie art. 257 p.p.s.a. pozostawił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z dnia 13 lutego 2006 r. bez rozpoznania z uwagi na niezłożenie przedmiotowego wniosku na urzędowym formularzu. Przedmiotowe zarządzenie uprawomocniło się w dniu 7 marca 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – powołanej dalej jako p.p.s.a. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie skarżący F. T. został wezwany w dniu 7 lutego 2006 r. do uiszczenia należnego wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W ustawowo zakreślonym terminie złożył wniosek o zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z uwagi na to, że wniosek ten nie został złożony na urzędowym formularzu zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 lutego 2006 r., doręczonym w dniu 27 lutego 2007 r. został wezwany do uzupełnienia tego wniosku poprzez nadesłanie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu PPF – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wniosek ten jednak na urzędowym formularzu złożył dopiero 8 marca 2006 r. wraz z wnioskiem "o przedłużenie terminu do jego złożenia". Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2006 r. tutejszy Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia powyższego oświadczenia, uznając że nie uprawdopodobnił on braku swej winy w dokonaniu tej czynności w zakreślonym terminie. Na postanowienie to skarżący wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2006 r., uchylił zaskarżone postanowienie. W jego uzasadnieniu NSA wskazał, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy w myśl art. 252 § 2 p.p.s.a. zawsze powinien być wnoszony na urzędowym formularzu i wyłącznie zgłoszenie go w tej formie pozwala sądowi administracyjnemu na jego merytoryczne rozpoznanie. Niedopełnienie tego wymagania procesowego powoduje zgodnie z art. 257 p.p.s.a. pozostawienie żądania strony bez rozpoznania. Złożenie zaś wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu wszczyna postępowanie w zakresie tego żądania niezależnie od tego czy strona zmieściła się w zakreślonym jej przez sąd terminie do uzupełnienia braków w trybie art. 49 p.p.s.a. Kierując się wytycznymi zawartymi w powyższym orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, którymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi jest związany na podstawie art. 153 p.p.s.a. tutejszy Sąd postanowieniem z dnia 10 stycznia 2007 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w oparciu o prawidłowo złożony wniosek na formularzu PPF w dniu 8 marca 2006 roku. Wniosek zaś z dnia 13 lutego 2006 r., który nie został złożony na urzędowym formularzu i nie mógł zgodnie z oceną NSA uruchomić postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, zarządzeniem z dnia 14 marca 2007 r. wydanym na podstawie 257 p.p.s.a. Sąd pozostawił bez rozpoznania. W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Wezwany do tej czynności w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania do uzupełnienia tego braku skargi (data otrzymania wezwania 7.02.2006r). wniósł wniosek o przyznanie prawa pomocy. Złożony jednak w zakreślonym terminie do uiszczenia wpisu wniosek z dnia 13 lutego 2006r., o przyznanie prawa pomocy, co do zasady przerywa bieg termin na uiszczenie wpisu, do czasu jego rozpatrzenia, ale w świetle powyższej oceny NSA tylko w przypadku złożenia go na urzędowym formularzu PPF. Z uwagi na fakt, iż skarżący występując z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w dniu 13 lutego 2006r. nie uczynił tego na urzędowym formularzy PPF i wniosek ten został prawomocnie pozostawiony bez rozpoznania w konsekwencji należało stwierdzić, że w terminie na uzupełnienie braków skargi skarżący ani nie uiścił wpisu, ani nie wystąpił z prawidłowym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W tym miejscu należy zaznaczyć, że NSA w cytowanym wyżej postanowieniu z dnia 30 sierpnia 2006r. wyraził również pogląd, że bezprzedmiotowe było postępowanie w zakresie przywrócenia terminu. Zaistniała więc sytuacja wypełniająca przesłanki art. 220 § 3 p.p.s.a. i oceny tej nie zmienia fakt, iż na mocy postanowienia z dnia 10 stycznia 2007r. Sąd po rozpoznaniu prawidłowo złożonego w dniu 8 marca 2006r. wniosku na urzędowym formularzu PPF przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 orzekł jak w sentencji.