III SA/Łd 540/04

Dnia 6 grudnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędziowie NSA Janusz Nowacki /spr./, WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Protokolant sekretarz sądowy Jarosław Szkudlarek, po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [..] Nr [..] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1/ uchyla zaskarżoną decyzję, 2/ stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku, 3/ zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz Przedsiębiorstwa Wielobranżowego A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. kwotę złotych 730 /siedemset trzydzieści/ tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 9 lipca 2003r. Agencja Celna A działająca z upoważnienia Przedsiębiorstwa Wielobranżowego A spółka z o.o. w Ł. dokonała zgłoszenia towaru w postaci dzianiny poliestrowej 100% poliester w ilości 15259,50 kg netto o gramaturze 547 g/m pochodzącej z Tajwanu wg SAD [..]. Do zgłoszenia dołączono faktury nr [...] z dnia [..]. oraz deklarację wartości celnej. Wartość celną ustalono na kwotę 33456,18 USD, która obejmuje wartość transakcyjną określoną w fakturze tj. kwotę 32044,95 USD i poniesione koszty transportu w wysokości 1411,23 USD. Decyzją nr [..] z dnia [..] Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. uznał zgłoszenie celne z dnia [..] za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej towaru oraz określił wartość celną towaru na kwotę 152882,93 PLN/39484,23 USD/ i kwotę długu celnego w wysokości 14464,40 zł. W uzasadnieniu stwierdzono, iż zakwestionowana została wartość dzianiny z uwagi na zbyt niską cenę, która wynosiła 2,10 USD/kg. W zgłoszeniu celnym dotyczącym podobnej dzianiny z dnia 10 marca 2003r. cena wynosiła 2,64 USD/kg zaś w zgłoszeniu z dnia 30 kwietnia 2003r. cena wyniosła 5,23 USD/kg. Organ celny uznał, iż wartości celnej towaru nie można ustalić w oparciu o metody określone w art.25-28 kodeksu celnego. Dlatego też wartość tą ustalono na podstawie metody określonej w art.29 kodeksu celnego czyli w oparciu o ekspertyzę biegłego. Opinię taką wydali rzeczoznawcy Stowarzyszenia Włókienników Polskich S. B. i Z. M.. Opinia, w oparciu o badania marketingowe cen dzianin importowanych z Tajwanu, takich jak badane próbki bądź podobne lub identyczne, sprzedawane na polskim obszarze celnym przez bezpośrednich importerów w największych zbiorczych ilościach i stanie w jakim jest ustalana wartość celna, określa ceny jednostkowe towarów, w zależności od rodzaju dzianiny w przedziale cenowym od 10,41 - 17.5 zł/mb. Biegli badali poziom cen w C Przedsiębiorstwo Wielobranżowe w Ł przy. ul. A , , " C" , Ł., ul. B, w "D" Ł., ul. C, w "B" K., ul. A , w D w R. oraz na targowiskach w R. i T.. Poziom marży zwyczajowo przyjętej na polskim obszarze celnym na podobne dzianiny zawierającej koszty transportu i ubezpieczenia towaru, zysk importera i inne koszty związane ze sprzedażą towaru wynosi 25%-30%. Cena minimalna dzianiny o gramaturze 547 g/m według opinii biegłych, wyniosła 10,41 zł zaś wartość 1 kg towaru 20 zł. Po przeliczeniu na walutę wymienialną cena 1 kg dzianiny wyniosła 2,68 USD/kg zaś wartość deklarowanej dzianiny wyniosła 40 895,46 USD. Po odliczeniu zagranicznych kosztów wartość celna towaru wyniosła 29 484,23 USD. Mając to na uwadze organ celny orzekł jak w sentencji decyzji. Odwołanie od wymienionej decyzji złożyło Przedsiębiorstwo Wielobranżowe A spółka z o.o. w Ł.. Odwołujący podniósł, iż organ celny nie wykazał, iż sprowadzona dzianina miała rażąco niską cenę. Nie wyjaśniono także dlaczego odstąpiono od metod ustalania wartości celnej określonej w art.25-28 kodeksu celnego. W opinii biegłych nieprawidłowo porównano ceny tkaniny z targowisk i firm o małych obrotach podczas gdy A jest jednym z największych importerów tkanin na rynku [..] i uzyskuje korzystniejszą cenę u producenta. W opinii biegłych nieprawidłowo przyjęto wysokość marży gdyż w A marża wynosi 40%. Nadto opinia biegłych nie uwzględnia faktu, iż na cenę dzianiny na rynku wpływ ma także marża pośrednika, sezonowość oraz koszt transportu. Decyzją nr [..] z dnia [..] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu stwierdzono, iż organ I instancji prawidłowo zakwestionował wartość dzianiny i prawidłowo ustalił jej wartość w oparciu o opinię biegłych. W sposób prawidłowy ustalono także kwotę długu celnego. W ocenie organu odwoławczego w sposób wyczerpujący wyjaśniono możliwość zastosowania do ustalenia wartości celnej metod określonych w art.25-28 kodeksu celnego a także słuszność zastosowania metody określonej w art.29 kodeksu celnego. Opinia biegłych została wykonana w sposób wiarygodny zgodnie z zasadą staranności. Biegli dokonali szczegółowego opisu dzianin i ustalili ich ceny hurtowe brutto w różnych hurtowniach okręgu [..] podając ceny w określonym przedziale zaś organ celny przyjął cenę najniższą. Odnośnie wysokości marży to stosuje się marżę stosowaną zwyczajowo na polskim obszarze celnym przy sprzedaży towaru tego samego gatunku i rodzaju. Cały materiał dowodowy został zebrany i rozpatrzony w sposób wyczerpujący. Mając to na uwadze organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na wymienioną decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła spółka A W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż organ odwoławczy nie ustosunkował się zarzutów podniesionych w odwołaniu zaś uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest ogólnikowe. W ocenie skarżącego dane z bazy TWC nie mogą stanowić podstawy do zakwestionowania wartości celnej gdyż dotyczą one zupełnie innych towarów. Nie wyjaśniono także dlaczego odstąpiono od metod ustalania wartości celnej określonej w art.25-28 kodeksu celnego. W opinii biegłych nieprawidłowo porównano ceny tkaniny z targowisk i firm o małych obrotach podczas gdy A jest jednym z największych importerów tkanin na rynku [..] i uzyskuje korzystniejszą cenę u producenta. W opinii biegłych nieprawidłowo przyjęto wysokość marży gdyż w [..] marża wynosi 40%. W konkluzji skarżący wnosił o zmianę zaskarżonej decyzji i uznanie zgłoszenia celnego za prawidłowe ewenetulanie o jej uchylenie i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Organ celny w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z treścią art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych/Dz.U. nr 153 poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art.1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art.145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1./ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi: a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy 2./ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach 3./ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie organy celne naruszył przepisy postępowania a mianowicie art.122, art.124, art.187 § 1 i art.191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa/Dz.U. nr 137 poz.926 z późn. zm./ w związku z art.262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. kodeks celny/Dz.U. nr 75 z 2001r. poz.802 z późn. zm./ oraz art.23 § 7 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. kodeksu celnego/Dz.U. nr 75 z 2001r. poz.802 z późn. zm./ i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W postępowaniu celnym zasadą jest, iż wartość celną towaru stanowi jego wartość transakcyjna, czyli cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny (art. 23 ( 1 kodeksu celnego). Jednak w pewnych wypadkach zasada ta doznaje ograniczeń i wartość transakcyjna nie może zostać uznana za wartość celną towaru. Dotyczy to m.in. przypadku gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego (art. 23 ( 7 kodeksu celnego). Wtedy dopiero wartość celna jest ustalana w trybie określonym w art. 25 - 29 kodeksu celnego (art. 24), czyli tzw. metodami zastępczymi. Oznacza to, że najpierw organ celny musi zakwestionować wiarygodność dokumentów, a dopiero później przystąpić do ustalania wartości celnej metodami zastępczymi. Z przepisu art.23 § 7 Kodeksu celnego wynika, iż zakwestionowanie wiarygodności i dokładności informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej musi nastąpić " z uzasadnionych przyczyn". Przyczyną taką może być rażąco niska cena transakcyjna wynikająca z porównania jej z innymi cenami podobnych towarów. W Opinii nr 2.1. Komitetu Technicznego Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej do Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (Wyjaśnienia dotyczące wartości celnej: załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 września 1999 r. - Wyjaśnienia dotyczące wartości celnej - Dz. U. Nr 80, poz. 908 ze zm.) stwierdzono, że sam fakt, iż jakaś cena jest niższa od aktualnych cen rynkowych na identyczne towary, nie stanowi wystarczającego powodu, by ją odrzucić z punktu widzenia artykułu 1 Porozumienia, z zastrzeżeniem jednak postanowień artykułu 17, a mianowicie że organy celne uprawnione są do "satysfakcjonującego je upewnienia się o prawdziwości i dokładności jakiegokolwiek oświadczenia, dokumentu czy deklaracji, przedłożonych dla celów wartości celnej" Z wymienionej opinii wynika, iż sama rozbieżność ceny transakcyjnej z cenami towarów identycznych lub podobnych na rynku eksportera nie przesądza jeszcze o niewiarygodności deklarowanej ceny ani nie stwarza domniemania jej niewiarygodności. W gospodarce wolnorynkowej, w warunkach wysokiej konkurencji nie jest wykluczone oferowanie nawet na tym samym rynku różnych cen przez poszczególnych producentów a nawet różnych cen przez tego samego producenta, w zależności od szczegółowych warunków kontraktu dotyczących warunków płatności, warunków dostawy czy ilości sprzedawanego towaru. Dlatego tez istotne znaczenie ma wyjaśnienie wszystkich okoliczności transakcji. Wartością transakcyjną towaru jest bowiem cena /zapłacona lub należna/ a nie rzeczywista lub rynkowa wartość towaru. Pogląd, iż w przypadku gdy przyczyną zakwestionowania wiarygodności, na podstawie art.23 § 7 kodeksu celnego, nie są wady formalne dokumentów służących do określenia wartości celnej towaru ale uznanie przez organy celne, że cena zgłoszonego towaru jest rażąco niska, istotne znaczenie dowodowe ma wyjaśnienie wszystkich okoliczności transakcji wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 listopada 2001r. w sprawie I S.A./Łd 18/01/ONSA nr 1 z 2003r. poz.18/. Sąd w obecnym składzie podzielił pogląd wyrażony w wymienionym wyroku. W rozpoznawanej sprawie organy celne nie wyjaśniły w dostateczny sposób przyczyn zakwestionowania wartości celnej sprowadzonej dzianiny. Jako przyczynę zakwestionowania wartości określonej w fakturach nr [..] wskazano niską cenę towaru co wynikało z porównania tej ceny z cenami podobnych dzianin określonymi w innych zgłoszeniach figurujących w bazie TWCP. Organ I instancji powołał się tutaj na cztery zgłoszenia o następujących numerach: [..] z dnia [..]. – 5,1 USD/kg, [...] z dnia [..]. – 4,73 zł/m2, [..] z dnia [..] – 5,23 USD/kg i [...] z dnia [...]. – 4,65 zł/m2. Natomiast organ odwoławczy wskazał dwa zgłoszenia: nr [..] z dnia [..]. – 2,64 USD/kg i nr [..] z dnia [..]. – 5,23 USD/kg. Opierając się na cenach dzianin określonych w wymienionych zgłoszeniach organy celne nie wyjaśniły okoliczności tych transakcji. Nie zostało ustalone czy ceny porównywanych dzianin dotyczą podobnego poziomu i rozmiaru obrotów jak w przypadku tkanin sprowadzanych przez spółkę A. Na wysokość ceny sprowadzonej dzianiny ma wpływ m.in. skala i rozmiar importu w tym to czy dotyczy to tego samego kontrahenta i czy sprzedaż jest jednorazowa czy też jest realizowana w ramach wieloletniego kontraktu. Organy celne nie wyjaśniły tych okoliczności. Nadto w zgłoszeniach z dnia [..]. i z dnia [..] ceny dzianin podano w złotówkach za 1 m2 /odpowiednio 4,73 zł/m2 i 4,65 zł/m2/ zaś w rozpoznawanej sprawie cena dzianiny została określona w dolarach USA za 1 kilogram /2,10 USD/kg/. Inne są zatem waluty oraz inne jednostki miary i wagi dzianin w zgłoszeniach z dnia [..] i z [..] oraz w zgłoszeniu w rozpoznawanej sprawie. Nadto w dwóch porównywalnych zgłoszeniach nie podano gramatury dzianin zaś ilość sprowadzonego towaru była niewielka /20m2/ podczas gdy zgłoszenie z dnia [..]. dotyczy nieporównywalnie większej ilości towaru /15259,50 kg netto/. W przekonaniu sądu ceny wynikające ze zgłoszeń z [..]. i z dnia [..] nie mogą więc stanowić wiarygodnego dowodu świadczącego o zaniżeniu ceny w fakturach [..] Jeżeli chodzi o zgłoszenia z dnia [..] i z [..] to podano w nich gramatury dzianin w przeliczeniu na 1 m2 /odpowiednio 277 g/m2 i 180g/m2/ zaś w rozpoznawanej sprawie gramatura poliestru została podana w przeliczeniu na 1 metr bieżący /547 g/mb/. Inne są więc jednostki miary, w których podano gramaturę dzianin. Nie wiadomo zatem czy dzianiny podane w zgłoszeniach z [..] i z [..]. maja taką samą lub podobną gramaturę co dzianiny określone w fakturach [..]. Ustalenie tej okoliczności ma istotne znaczenie gdyż wielkość gramatury dzianiny decyduje o tym jaka jej ilość stanowi 1 kilogram. Porównanie natomiast cen dzianin następuje w przeliczeniu na 1 kilogram. Nadto wielkość sprowadzonego towaru w zgłoszeniach z dnia [..] oraz z dnia [..]. podano w metrach bieżących /16811 mb i 11000 mb/ zaś w rozpoznawanej sprawie zgłoszenie dotyczy dzianiny podanej w kilogramach /15259,50 kg/ i nie zostało ustalone czy wielkości wymienionych dostaw są porównywalne. W ocenie sądu zgłoszenia z [..] i [..]. także nie mogą stanowić podstawy do uznania, iż w zakwestionowanych fakturach podano rażąco niską cenę. Reasumując sąd uznał, iż organy celne nie wykazały uzasadnionych przyczyn zakwestionowania wiarygodności cen z faktur [..] Za uzasadnioną przyczynę nie można uznać rozbieżności cen wynikających ze zgłoszeń z bazy TWCP z cenami z faktur z dnia [..]. Nie wyjaśniono bowiem okoliczności transakcji porównywalnych dzianin a w szczególności poziomu i rozmiaru ich obrotu. Nadto ze zgłoszeń z bazy TWCP nie wynika czy podane w nich gramatury dzianin są takie same lub podobne jak towaru w rozpoznawanej sprawie. Z uwagi na niewyjaśnienie w dostateczny sposób przyczyn zakwestionowania wartości transakcyjnej sprowadzonych dzianin sąd nie może dokonać oceny prawidłowości sposobu ustalenia przez organy celne wartości celnej towaru na podstawie art.29 kodeksu celnego. Podnieść jednak należy, iż nawet gdyby w toku postępowania organy celne wykazały uzasadnione przyczyny zakwestionowania wiarygodności faktur dołączonych do zgłoszenia celnego strony skarżącej i wykazały także uzasadnione przyczyny uniemożliwiające ustalenie wartości celnej towaru metodami wskazanymi w art.25-28 kodeksu celnego to i tak nie można przyjąć, iż ekspertyza zespołu rzeczoznawców Stowarzyszenia Włókienników Polskich odpowiada wymogom opinii w rozumieniu art.197 § 1 ordynacji podatkowej. W przekonaniu sądu opinia ta jest lakoniczna i niepełna. W postanowieniu o powołaniu biegłego z dnia [..] szczegółowo zostało określone co winno być przedmiotem opinii. Opinia zespołu rzeczoznawców SWP nie wyjaśnia jednak wszystkich okoliczności wymienionych w tym postanowieniu. W opinii nie sprecyzowano okresu w jakim sprowadzono i dokonywano sprzedaży porównywalnych towarów. Nie wskazano także jaki poziom handlu reprezentują badane jednostki /C,D, E, B i targowiska/. Nie wiadomo zatem czy jednostki te z uwagi na rozmiar i poziom handlu mogą być porównywalne ze spółką "A". W opinii nie wskazano również nazw i oznaczenia towarów, które badali biegli w poszczególnych hurtowniach. Brak jest także sposobu ustalenia wartości celnej w tym sposobu dokonania wyliczenia z określeniem danych wynikających z przepisu art.29 § 1 kodeksu celnego oraz sposobu przeprowadzenia "kalkulacji" wartości tzn. procesu dochodzenia od wartości wyjściowej poprzez elementy ją zmniejszające do wartości końcowej. Nadto biegli nie ustalili i nie uzasadnili w sposób zindywidualizowany wysokości marży lecz podali jej wysokość zwyczajowo przyjętą na polskim obszarze celnym bez ustalenia i wskazania konkretnego źródła badań do czego byli zobowiązani postanowieniem z dnia 9 września 2003r. Organy celne nie odniosły się nadto do zarzutu strony skarżącej podnoszonego w uwagach do opinii, iż ceny w opinii ustalane są dla 1-go metra bieżącego tkaniny podczas gdy skarżąca spółka sprowadziła towar w kilogramach. Nie zostało wyjaśnione czy i ewentualnie jaki wpływ na cenę ma ta okoliczność. Organy celne nie ustosunkowały się również do zarzutu skarżącego, iż firma B nie jest bezpośrednim importerem dzianin lecz kupuje je od spółki A. Biegli badali ceny towarów porównywalnych m.in. w firmie B podając, iż jest to bezpośredni importer dzianin. Nie zostało jednak wyjaśnione czy firma ta jest rzeczywiście bezpośrednim importerem towarów czy też, jak podnosi to strona skarżąca, jedynie pośrednikiem kupującym dzianiny od spółki A W sytuacji zatem gdyby nawet organy celne wykazały uzasadnione przyczyny zakwestionowania wiarygodności faktur dołączonych do zgłoszenia celnego strony skarżącej to i tak opinii zespołu rzeczoznawców SWP nie można by uznać za wiarygodny dowód stanowiący podstawę do ustalenia wartości celnej sprowadzonych dzianin. W doktrynie podkreśla się, iż swobodna ocena dowodów, aby nie przekształciła się w samowolę , musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz zachowaniem określonych reguł tej oceny. Naruszenie tych reguł , a także norm procesowych odnoszących się do środków dowodowych stanowi przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów ( por. B Adamiak J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wydawnictwo C.H. Beck 1996 str. 376-378). Jak to podkreślił Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 23 listopada 1994r. sygn. akt III ARN 55/94 ( OSNAPiUS nr 7 z 1995r. poz.83 ) zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego ( art. 191 Ordynacji podatkowej ) zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący ( art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej ) , a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego , jako warunku niezbędnego do wydania decyzji o przekonywującej treści .( art. 122 Ordynacji podatkowej ). Reasumując sąd uznał, iż organy celne nie wyjaśniły w dostateczny sposób wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Nie podjęto wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego jak również w sposób wyczerpujący nie zebrano i nie rozpatrzono całego materiału dowodowego. Stanowi to naruszenie przepisów art.122, 124, 187 § 1 i 191 ordynacji podatkowej oraz art.23 § 7 kodeksu celnego. Uchybienia jakich dopuściły się organy orzekające mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze, na podstawie art.145 § 1 pkt.1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., sąd uchylił zaskarżoną decyzję. Z uwagi na to, iż skarga została uwzględniona na podstawie art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. w związku z § 14 ust.2 pkt.1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu/Dz.U. nr 163 poz.1348 z późn. zm./ sąd zasądził od Dyrektora Izby Celnej w Łodzi na rzecz strony skarżącej kwotę 730 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na sumę tę złożyła się: kwota 106 zł tytułem zwrotu wpisu sądowego, kwota 609 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz kwota 15 zł tytułem zwrotu opłaty skarbowej. Wobec tego, iż skarga została uwzględniona, na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., sąd orzekł, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ celny winien przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe w celu wyjaśnienia czy istnieją "uzasadnione przyczyny", w rozumieniu art.23 § 7 kodeksu celnego, do zakwestionowania rzetelności ceny zawartej w fakturach [..] z dnia [..]. W razie ewentualnego uznania, iż spełnione zostały przesłanki określone w art.23 § 7 kodeksu celnego należy rozważyć możliwość ustalenia wartości celnej towaru na podstawie metod zastępczych określonych w art. 25-29 kodeksu celnego. W przypadku zaś ustalenia, że uzasadnione jest oparcie się na metodzie o której mowa w art. 29 § 1 kodeksu celnego opinia biegłych winna zostać uzupełniona tak aby zwierała ona wyjaśnienia wszystkich okoliczności wymienionych w postanowieniu dowodowym z dnia[..] Należy także ustosunkować się do wszystkich zarzutów do opinii podniesionych przez stronę skarżącą.