III SA/Łd 545/09

III SA/Łd 545/09 POSTANOWIENIE Dnia 12 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi W. P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 czerwca 2007 r., sygn. akt III SA/Łd 212/07 w sprawie ze skargi W. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. Nr K.O. [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu prawa jazdy postanowił : odrzucić skargę. III SA/Łd 545/08 UZASADNIENIE W dniu 16 listopada 2009 r. W.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 czerwca 2007 r., sygn. akt III SA/Łd 212/07. Jako podstawę złożonego wniosku skarżący wskazał na rażące naruszenie prawa i pozbawienie go prawa do obrony. Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku z dnia 13 czerwca 2007 r. oraz decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 17 listopada 2009 r. W. P. został wezwany do wskazania ustawowej podstawy wznowienia postępowania oraz do wykazania zachowania terminu przewidzianego do wniesienia skargi o wznowienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wykonując powyższe zarządzenie skarżący w piśmie procesowym z dnia 25 listopada 2009 r. oświadczył, że powołuje się na wszystkie podstawy prawne określone w art. 271, art. 273 i art. 274 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). W ocenie skarżącego wyznaczony dla niego pełnomocnik z urzędu nie dołożył należytej staranności w prowadzeniu jego sprawy. Reprezentował go niewłaściwie i działał nieprofesjonalnie. Tym samym zdaniem skarżącego naruszone zostało przysługujące mu prawo do obrony. Ponadto jako przesłankę wznowienia postępowania skarżący wskazał "niedostrzeżenie z urzędu przez Sąd" braków formalnych zaskarżonej decyzji polegających na nie zawarciu w jej treści stosownego pouczenia, co stanowiło działanie na niekorzyść skarżącego i wypełniało znamiona przestępstwa urzędniczego, o którym mowa w kodeksie karnym. Odnośnie wykazania zachowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie W. P. oświadczył, iż o podstawie wznowienia dowiedział się podczas konsultacji z prawnikiem w dniu 16 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. W myśl art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Można również żądać wznowienia postępowania w przypadku gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. (art. 272 § 1). Skargę o wznowienie w takim przypadku wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego . (art. 272 § 2). Stosownie do treści art. 273 § 1 powołanej ustawy można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Ponadto na podstawie art. 273 § 2 i § 3 można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, a także w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W takim przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy. (§ 2) Przepis art. 277 powołanej ustawy stanowi natomiast, iż skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym , liczonym od dnia , w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Zgodnie z treścią art. 280 § 1 ustawy po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci. W niniejszej sprawie W. P. wniósł skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 czerwca 2007 r. sygn. akt III SA/Łd 212/07, którym oddalono skargę W. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł.z dnia [...] wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu prawa jazdy. Jako podstawę prawną wznowienia postępowania skarżący powołał wszystkie podstawy prawne z art. 271, 273 i art. 274 p.p.s.a. Sąd po dokonaniu wstępnej oceny dopuszczalności skargi o wznowienie uznał, iż wniesiona skarga nie spełnia ustawowych warunków do jej wniesienia. Wskazanie podstawy prawnej skargi o wznowienie postępowania winno bowiem zawierać wyraźne określenie, które z przepisów art. 271-273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania. Brak takiego konkretnego wskazania podstawy prawnej wnoszonego żądania rzutuje na dopuszczalność skargi. Powyższe oznacza, iż to skarżący musi konkretnie sprecyzować podstawę bądź podstawy prawne wznowienia postępowania. W.P. wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III z dnia 17 listopada 2009 r., jako podstawę wznowienia postępowania wskazał "wszystkie podstawy z art. 271, art. 272 i art. 274 p.p.s.a.". W ocenie Sądu takie wskazanie ustawowych podstaw wznowienia postępowania nie może zostać uznane za wyraźne i konkretne. Każdy z powołanych przez skarżącego przepisów określa kilka przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Stąd ogólne sformułowanie podstawy prawnej wznowienia, jak również brak uzasadnienia w tym zakresie nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia. Zauważyć należy, iż co prawda skarżący w dalszej części pisma procesowego z dnia 25 listopada 2009 r., podnosi, iż nie był należycie reprezentowany, oraz że Sąd z urzędu nie dostrzegł błędów formalnych decyzji administracyjnej, jednakże okoliczności te nie mogą stanowić przesłanek wznowienia postępowania. Odnosząc się do podniesionej przez skarżącego kwestii nienależytej reprezentacji, a tym samym pozbawienia prawa do obrony stwierdzić należy, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie. Skarżący podnosząc powyższy zarzut powołuje się na nieprofesjonalizm i brak staranności w działaniu wyznaczonego mu pełnomocnika z urzędu. Zdaniem Sądu niewłaściwe reprezentowanie interesów strony przez jej pełnomocnika procesowego nie może być utożsamiane z brakiem należytej reprezentacji, o której mowa w art. 271 pkt 1 p.p.s.a. Interpretacja treści powołanego przepisu wskazuje bowiem, iż przez brak należytej reprezentacji należy rozumieć taką sytuację gdzie zachodzi konieczność, aby strona danego postępowania była reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego (osoby fizyczne nie posiadające zdolności do czynności prawnych lub posiadające ograniczoną zdolność do czynności prawnych) bądź przez jej właściwy organ (osoby prawne). Zasadność takiej interpretacji potwierdza również przepis art. 277 p.p.s.a., gdzie w kontekście braku należytej reprezentacji używa "pojęcia przedstawiciela ustawowego" oraz "organu" strony. Powyższej okoliczności, wbrew twierdzeniu skarżącego nie można również utożsamiać z przesłanką wznowienia postępowania, wymienioną w art. 271 pkt 1 p.p.s.a., jaką jest pozbawienie strony możności działania. Poprzez powyżej wymienioną przesłankę wznowienia postępowania rozumie się bowiem taką sytuację, gdzie strona została pozbawiona możliwości obrony swych praw wskutek naruszenia przepisów prawa. Przy czym obowiązkiem strony jest wykazanie wystąpienia związku pomiędzy naruszeniem prawa a pozbawieniem strony prawa do obrony. Taka sytuacja w ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie miała miejsca. Wskazać należy ponadto, że z akt sprawy o sygn. akt III SA/Łd 212/07 wynika, iż W. P. miał zapewnione prawo czynnego udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym, z którego to prawa skorzystał. Tym samym nie można uznać, iż w sprawie wystąpiła przesłanka nienależytej reprezentacji. Natomiast co do podniesionej przez skarżącego kwestii "nieuwzględnienia przez Sąd z urzędu braków formalnych decyzji" wskazać należy, iż okoliczność ta nie mieści się w katalogu przesłanek przewidzianych w art. 271-273 p.p.s.a. Reasumując w ocenie Sądu powołane przez W. P. podstawy wznowienia postępowania nie odpowiadają wymogom określonym w art. 271-273 p.p.s.a. Nie spełnione zostały zatem warunki, które umożliwiałby rozpatrzenie samej skargi o wznowienie postępowania. Z uwagi na brak wystąpienia powyżej określonych przesłanek wznowienia postępowania Sąd odstąpił od kontroli zachowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie. W związku z powyższym Sad na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) odrzucił skargę o wznowienie postępowania.