III SA/Łd 553/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.Ł. na pismo Burmistrza Gminy i Miasta [...] z dnia [...] znak; [...] w przedmiocie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. D.Cz. W dniu 16 marca 2016r. J.Ł. wystąpiła do Burmistrza Gminy i Miasta [...] z wnioskiem o zorganizowanie środka transportu wraz z opiekunem dla dziecka posiadającego orzeczony stopień niepełnosprawności. W odpowiedzi na powyższy wniosek Burmistrz Gminy i Miasta [...] w piśmie z dnia 5 kwietnia 2016r. wyjaśnił, że w marcu 2016r. stronie została przekazana umowa o zwrot kosztów przejazdu dziecka niepełnosprawnego do punktu szkolnego/przedszkolnego samochodem prywatnym. W dniu 14 kwietnia 2016r. (data wpływu pisma do organu) J.Ł. skierowała do Burmistrza Gminy i Miasta [...] wezwanie do usunięcia naruszenia prawa żądając zorganizowania środka transportu wraz z opiekunem dla niepełnosprawnego dziecka. W piśmie z dnia [...], stanowiącym odpowiedź na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Burmistrz Gminy i Miasta [...] wskazał, że w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia prawa. Wyjaśnił, że przyczyną zaistniałej sytuacji jest niepodpisanie przez skarżącą umowy o zwrot kosztów przejazdu dziecka niepełnosprawnego do punktu szkolnego/przedszkolnego, która obowiązuje z dniem jej podpisania. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została doręczona skarżącej w dniu 29 kwietnia 2016r. W dniu 25 maja 2016r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na "decyzję Burmistrza Gminy i Miasta [...] z dnia [...], znak; [...] w przedmiocie odmowy przyznania środka transportu wraz z opiekunem dla niepełnosprawnego dziecka". W odpowiedzi na skargę Burmistrz Gminy i Miasta [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 p.p.s.a. kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Skarga jest dopuszczalna jedynie wówczas, gdy organy administracji publicznej podejmują działania w formach władczych lub stanowiących, a więc właściwych dla podmiotu publicznego funkcjonującego w ramach przyznanych organowi uprawnień. Skarga wniesiona w sprawie, która wykracza poza zakres przedmiotowy jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Przedmiotem niniejszej skargi, jest pismo Burmistrza Gminy i Miasta [...] z dnia [...], znak; [...], stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zawarte w piśmie z dnia 14 kwietnia 2016r. Rozważenia więc wymagało, czy zaskarżone pismo (czy, jak wskazała skarżąca decyzja) stanowiące w istocie odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa może być kwalifikowane, jako akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W tym kontekście należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. nie należy jednak do kategorii aktów, o których stanowi powołany na wstępie art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., w szczególności nie należy ono do "innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" (pkt 4). Odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest jedynie pismem procesowym organu, stanowiącym element procedury zmierzającej do zaskarżenia wskazanych aktów lub czynności organów administracji publicznej i nie może natomiast stanowić przedmiotu odrębnej skargi. Celem wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest m.in. uniknięcie postępowania przed sądem administracyjnym, czyli usunięcie naruszenia prawa bez niepotrzebnego wdawania się w spór przed sądem administracyjnym. Skoro wezwanie do usunięcia naruszenia prawa służy ewentualnemu wyeliminowaniu naruszenia prawa, którego dopuścił się organ administracji publicznej, to zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega nie odpowiedź wydana na skutek rozpoznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa, ale czynność, którą to prawo w ocenie jednostki naruszono (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 16 października 2012r., sygn. akt I OSK 2377/12, Lex nr 1269649). Skarga do sądu administracyjnego przysługuje zatem tylko na akt z zakresu administracji publicznej mający cechy aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Tym samym pismo organu administracji publicznej stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie podlega odrębnemu zaskarżeniu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a, orzekł jak w postanowieniu. D.Cz.