III SA/Łd 577/07

PostanowienieWSA w Łodzi2007-11-15

Skład orzekający: Monika Krzyżaniak, Janusz Nowacki, Teresa Rutkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy rozstrzygnięcie sprawy o stwierdzenie choroby zawodowej zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym dotyczącego zgodności przepisów Kodeksu pracy i rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych z Konstytucją RP?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, w tym przed Trybunałem Konstytucyjnym. W przypadku stwierdzenia niezgodności przepisów z Konstytucją, zaskarżona decyzja wydana na ich podstawie może zostać uznana za wadliwą, co uzasadnia uwzględnienie skargi.
Stan faktyczny
Skarżąca E. J. – U. wniosła skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł., która utrzymała w mocy decyzję o braku podstaw do stwierdzenia u niej choroby zawodowej narządu głosu. Skarżąca podniosła wątpliwości co do wyników badań i wskazała na badania prowadzone przez lekarza laryngologa. Wcześniejszy wyrok WSA uchylił decyzję organu sanitarnego z powodu uchybień proceduralnych.
Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowoadministracyjne.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 15 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędzia NSA Teresa Rutkowska Protokolant asystent sędziego Tomasz Godlewski po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2007 roku na rozprawie sprawy ze skargi E. J. – U. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne TG III SA/Łd 577/07 UZASADNIENIE W dniu 13 lipca 2007 roku E. J. – U. wniosła skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...]. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawomocnym wyrokiem z dnia [...] sygn. akt [...] uchylił decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] roku utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia u E. J. – U. choroby zawodowej narządu głosu. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał na istniejące uchybienia w postępowaniu administracyjnym, mające istotny wpływ na wynik sprawy. Zaskarżoną decyzją Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł., działając na podstawie art. 12 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity Dz.U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851 z późn.zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132, poz. 1115) utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...], którą nie stwierdzono choroby zawodowej pod postacią przewlekłej choroby narządu głosu związanej z nadmiernym wysiłkiem głosowym u E. J. – U.. W skardze do Sądu skarżąca wskazała, że decyzja z dnia [...] wywołuje jej wątpliwości związane między innymi z wpływem przeprowadzenia badań w różnych porach roku na rozbieżności w ich wynikach. Podniosła, że stwierdzona dysfonia jest chorobą zawodową i wyprzedza pojawienie się zmian organicznych fałd głosowych. W ocenie skarżącej, nie wzięto pod uwagę badań prowadzonych przez lekarza laryngologa ze specjalistycznej przychodni. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W sprawie o sygn. akt III SA/Kr 125/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 6 lutego 2007 r., wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym: "Czy przepisy art. 237 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (tj. Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) oraz wykonawczego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132, poz. 1115) są zgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP". Sprawa ma sygnaturę P 23/07 i nie została dotychczas rozstrzygnięta przez Trybunał Konstytucyjny. W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy niewątpliwie od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym. W przypadku bowiem stwierdzenia niezgodności z Konstytucją RP przepisów objętych pytaniem, Sąd będzie mógł uznać, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały na podstawie wadliwych, niekonstytucyjnych przepisów prawnych, co uzasadni uwzględnienie skargi. Naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania jest zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podstawą do uchylenia decyzji. Orzeczenie zaś przez Trybunał Konstytucyjny o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją stanowi podstawę wznowienia postępowania administracyjnego w trybie art. 145a k.p.a. Uznanie niekonstytucyjności przepisów objętych pytaniem prawnym może zasadniczo zmienić stan prawny, stanowiący podstawę oceny legalności zaskarżonej decyzji. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w stosunku do poprzednio obowiązującego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 65, poz. 294 i z 1989 r. Nr 61, poz. 364), rozporządzenie będące przedmiotem pytania prawnego znacznie zaostrzyło kryteria, które muszą być spełnione, aby dane schorzenie mogło być uznane za chorobę zawodową. Z tych wszystkich powodów, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.), Sąd orzekł jak w postanowieniu. TG

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło