III SA/Łd 59/18

Dnia 4 października 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, , Protokolant Starszy sekretarz sądowy – Dorota Czubak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2018 roku sprawy ze skargi K. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zarejestrowania motocykla oddala skargę. Decyzją z [...] r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 66, art. 66a ust. 2, ust. 4 i ust. 5, art. 72 ust. 1, art. 73 i art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1260 ze zm.), zwanej dalej p.r.d., w związku z § 2 ust. 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1038 ze zm.) oraz § 2 ust. 1 pkt 1a rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (tekst jedn.: Dz. U. 2015 r., poz. 776 ze zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z [...] r. o odmowie zarejestrowania motocykla marki SAM o nr ramy [...] na nazwisko K. L.. W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze przedstawiając stan faktyczny i prawny sprawy podniosło, że decyzją z [...] r. Prezydent Miasta Ł. orzekł o odmowie zarejestrowania motocykla marki SAM o nr ramy [...] na nazwisko K. L. wobec braku przedłożenia do wniosku o rejestrację zaświadczenia stacji kontroli pojazdów potwierdzającego, że pojazd spełnia wymagania techniczne. Od decyzji tej K. L. wniósł odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzielając stanowisko organu I instancji podniosło, że [...] r. do organu I instancji wpłynął wniosek K. L. o rejestrację motocykla marki SAM o numerze ramy [...], zarejestrowanego przez Prezydenta Miasta J. za nr rej. [...]. Do wniosku skarżący załączył: dowód rejestracyjny pojazdu serii [...], kartę pojazdu serii [...], umowę sprzedaży pojazdu zawartą [...] r. pomiędzy C. M. zamieszkałym w J. przy ul. A (sprzedającym) i S. A. N. zamieszkałym w W. [...] B (kupującym), umowę sprzedaży pojazdu zawartą na terytorium Niemiec [...] r. pomiędzy S. A. N. (sprzedającym) i skarżącym (kupującym), zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z wynikiem negatywnym oraz tablicę rejestracyjną [...]. Diagnosta dokonujący [...] r. przeglądu technicznego pojazdu wskazał na rozbieżność w zakresie numeru ramy pojazdu występującą między dowodem rejestracyjnym i kartą pojazdu – "[...]" a numerem ramy odczytanym z natury – "[...]". Wobec powyższego zwrócono się do organu, w którym została wydana decyzja o nadaniu numeru ramy oraz wykonaniu i umieszczeniu tabliczki znamionowej w pojeździe o przesłanie dokumentów, na podstawie których dokonano rejestracji motocykla. 7 lipca 2017 r. do organu I instancji wpłynęły kserokopie dokumentów, z których jednoznacznie wynika, że [...] r. Starosta [...] wydał decyzję o zezwoleniu na umieszczeniu na pojeździe numeru nadwozia "[...]". Diagnosta dokonujący nabicia numeru błędnie naniósł numer określony w decyzji z [...] r. dodając w środku numeru jedno zero więcej. Ustalono ponadto, że niemożliwym jest skorygowanie błędu i nabicie właściwego numeru na ramie z uwagi na zmianę wzoru tabliczki znamionowej, którą również należałoby wymienić. 17 lipca 2017 r. skarżący wycofał wniosek. 25 lipca 2017 r. skarżący złożył kolejny wniosek o rejestrację pojazdu wraz z załącznikami, które odzwierciedlają taki sam stan faktyczny. Samorządowe Kolegium Odwoławczego za niesporne uznało, że na podstawie decyzji Starosty [...] z [...] r. oraz zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...], wydanym po nabiciu numeru na ramę, stosownie do art. 66a ust. 4 p.r.d. Starosta [...] wpisał w dowodzie rejestracyjnym i w karcie pojazdu cechę identyfikacyjną pojazdu o treści "[...]". Przeprowadzane corocznie kolejne przeglądy techniczne potwierdzały zgodność cechy identyfikacyjnej pojazdu nabitej na ramie z danymi w dowodzie rejestracyjnym i karcie pojazdu. Dopiero badanie techniczne pojazdu wykonane [...] r. przez diagnostę Stacji Kontroli Pojazdów [...] w R. wykazało niezgodność, w konsekwencji czego zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu zostało wydane z wynikiem negatywnym. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, oznacza to, że pojazd posiada trwale nabitą cechę identyfikacyjną ramy, która nie jest zgodna z decyzją Starosty [...] oraz dowodem rejestracyjnym i kartą pojazdu. Skarżący nie załączył do wniosku o rejestrację zaświadczenia stacji kontroli pojazdów, określającego datę następnego terminu badania technicznego pojazdu, tj. potwierdzającego, że pojazd spełnia wymagania techniczne. Ujawnione okoliczności faktyczne, jak również brak przedstawienia zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, uzasadniają odmowę jego zarejestrowania. Obowiązek załączenia do wniosku o rejestrację dokumentów wymaganych przepisami prawa spoczywa na osobie, na rzecz której dokonuje się rejestracji pojazdu. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, słusznie zatem przyjął organ I instancji, że brak pozytywnego badania technicznego, stanowi przeszkodę do pozytywnego załatwienia wniosku o rejestrację. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zwróciło nadto uwagę, że postępowanie o zarejestrowanie motocykla na wniosek skarżącego jest odrębnym od poprzednich postępowaniem administracyjnym, w którym wszystkie wynikające z obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa dowody winny być przez stronę przedłożone, tak by przesłanki do wydania decyzji pozytywnej zostały spełnione. Brak jest także możliwości wzruszenia decyzji Starosty [...] z [...] r. w ramach niniejszego postępowania administracyjnego. W skardze na powyższą decyzję K. L. wniósł o jej uchylenie w całości, ponowne rozpoznanie sprawy oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie: 1. art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80 oraz art. 86 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego, a także brak zbadania i rozpatrzenia zgromadzonego materiału dowodowego, niewyjaśnienie lub pominięcie istotnych okoliczności oraz zgłoszonych wniosków dowodowych przemawiających na korzyść skarżącego, pominięcie dowodu z przesłuchania strony, co rzutowało na nieprawidłową ocenę całokształtu sprawy, gdzie nie dokonano całościowej analizy jej okoliczności; 2. art. 7 k.p.a. poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej poprzez brak podjęcia czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz jej załatwienia, gdzie organ w praktyce nie podjął żadnych czynności w tym kierunku, a swoje stanowisko oparł na z góry powziętej tezie o braku spełnienia przesłanek do zarejestrowania motocykla, a co za tym idzie – możliwości pozytywnego załatwienia sprawy, z uwzględnieniem specyfiki zaistniałej sytuacji i jej rzeczywistej genezy; 3. art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów administracji publicznej, polegający na braku przeprowadzenia postępowania w tej fazie, czy podjęcia jakichkolwiek czynności lub dokonania ustaleń niezbędnych do całościowego rozpoznania i ustalenia pełnego stanu faktycznego sprawy; 4. art. 7b k.p.a. poprzez brak współpracy z innymi organami w zakresie niezbędnym do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy, w tym m.in. niewyjaśnienie fundamentalnych okoliczności, jak i nie pozyskanie oraz brak weryfikacji dokumentów, na podstawie których motocykl został zarejestrowany przez uprzednio właściwe organy, w czasie gdy go nabyli poprzedni właściciele i pozostawali jego właścicielami, a także dokumentów potwierdzających w tamtym czasie badania techniczne pojazdu; 5. art. 7a k.p.a. poprzez jego niezastosowanie w przypadku, gdy treść norm prawnych w pełny sposób nie reguluje omawianej sytuacji; 6. art. 11 k.p.a. poprzez brak wyjaśnienia niezastosowania podstawowych zasad postępowania administracyjnego celem prawidłowego i pełnego rozpoznania sprawy, jak chociażby wspomniana zasada współpracy z innymi organami; 7. art. 10 oraz art. 15 k.p.a. poprzez brak jakiejkolwiek aktywności po stronie organu drugiej instancji w fazie postępowania odwoławczego, jak i organu pierwszej instancji – na poprzednim etapie sprawy, co skutkowało nieuprawnionym przerzucaniem na stronę obowiązków wynikających dla organów z przepisów prawa, a w rezultacie przedwczesnym wyznaczeniem terminu do wypowiedzenia się strony w sprawie, a także w efekcie – przedwczesnym wydaniem decyzji w sytuacji braku przeprowadzenia w praktyce jakiegokolwiek postępowania dowodowego; 8. art. 107 § 1 pkt 6 i 7 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wskazania pełnej podstawy faktycznej i prawnej, a co za tym idzie brak pełnej oceny i analizy sprawy pod kątem jej pozytywnego załatwienia oraz realizacji przesłanek do zarejestrowania motocykla oraz braki w pouczeniu o skardze. W uzasadnieniu skarżący zarzucił, że nie może skutecznie realizować swoich uprawnień, wynikających z zakupu pojazdu i bycia jego właścicielem. Nie przeprowadzono wniosków dowodowych wskazanych w piśmie z [...] r. Wnioski te miały na celu zbadanie oraz wykazanie podstaw i okoliczności rejestracji pojazdu przez uprzednio właściwe organy w tym zakresie, przy analogicznej sytuacji faktycznej i stanie prawnym, co dawałoby asumpt do realizacji tezy korzystnej dla skarżącego w niniejszej sprawie. Zdaniem skarżącego, organ posiadając wiedzę o przyczynie odmowy badania technicznego, a przede wszystkim o stanie faktycznym i omyłce jaka zaszła, nie podjął żadnych działań celem zupełnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w konsekwencji jego swoistej konwalidacji, chociażby poprzez "wzruszenie trybu skutkującego uchyleniem decyzji z [...] r." i wydaniem w jej miejsce nowej decyzji z nowym numerem. Według skarżącego, takie postępowanie doprowadziłoby do pełnego wyjaśnienia i ustalenia stanu sprawy oraz realizacji przesłanek koniecznych do zarejestrowania pojazdu i wydania decyzji pozytywnej dla skarżącego. Tymczasem organ nie podjął w tym kierunku żadnych działań, choć obowiązek taki wynika wprost z podstawowych zasad postępowania administracyjnego. Skarżący zarzucił także, iż organ nie wezwał go do ewentualnego uzupełnienia braków, o jakich jest mowa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, co dawałoby przynajmniej jakikolwiek przyczynek do wdrożenia procedury uchylenia poprzedniej decyzji, o jakiej mowa powyżej i wydania w jej miejsce nowej decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie 4 października 2018 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że popiera skargę. Skarżący składał wniosek o zmianę decyzji Starosty [...] z [...] r.. Starosta [...] postanowieniem z [...] r. odmówił wszczęcia postępowania, zaś Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. postanowieniem z [...] r. uchyliło postanowienie z [...] r. i odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie uchylenia decyzji z [...] r.. Na to postanowienie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O., który odrzucił ją z powodu nieuiszczenia wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola sądowa polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jej nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a.). Z wymienionych przepisów wynika, że sąd administracyjny bada, czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego bądź procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Przedmiotem zaskarżonej decyzji jest odmowa zarejestrowania motocykla marki SAM o nr ramy [...]. Stosownie do art. 73 ust. 1 i art. 72 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2017r. poz.128 ze zm.), dalej p.r.d. oraz § 2 ust. 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002r. o rejestracji i oznaczaniu pojazdów (Dz.U. z 2016r. poz.1038 ze zm.)rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela, starosta właściwy ze względu na jego miejsce zamieszkania na podstawie zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, potwierdzającego wykonanie oraz termin ważności badania technicznego. Właściciel pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy jest obowiązany przedstawiać go do badania technicznego (art. 81 ust. 1 p.r.d.). Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 45 p.r.d. motocykl to pojazd samochodowy zaopatrzony w silnik spalinowy o pojemności skokowej przekraczającej 50 cm3, dwukołowy lub z bocznym wózkiem – wielośladowy; określenie to obejmuje również pojazd trójkołowy o symetrycznym rozmieszczeniu kół. Z wymienionych przepisów wynika, że jedną z przesłanek rejestracji pojazdu jest przedstawienie zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego przy czym w przypadku pojazdu marki "SAM" (zbudowany przy wykorzystaniu nadwozia, podwozia lub ramy konstrukcji własnej – art. 66a ust. 2 pkt 1 p.r.d.) podlega on corocznemu badania technicznemu. Taka regulacja oznacza, że skarżący, jako właściciel motocyklu marki "SAM", zobowiązany był załączyć do wniosku o jego rejestrację zaświadczenie o pozytywnym wyniku corocznego badania okresowego. Brak zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego uniemożliwia rejestrację pojazdu. W orzecznictwie wskazuje się, że przepis art. 72 ust. 1 p.r.d. formułuje wymagania formalne rejestracji i musi być rozumiany restrykcyjne. Oznacza to, że niespełnienie któregokolwiek z wymogów stanowi bezwzględną przeszkodę do zarejestrowania pojazdu. Przesłanki warunkujące rejestrację pojazdu muszą więc być spełnione łącznie (por. np. wyroki WSA w Łodzi z 13 grudnia 2012 r., III SA/Łd 961/12 i 11 lutego 2014 r., III SA/Łd 1265/13). Nie jest sporne między stronami, że do wniosku o zarejestrowanie pojazdu skarżący załączył zaświadczenie o przeprowadzonym okresowym badaniu technicznym pojazdu z [...] r. nr [...], lecz jego wynik był negatywny. Z zaświadczenia tego wynika, że motocykl skarżącego posiada inny numer identyfikacyjny niż w dowodzie rejestracyjnym i karcie pojazdu. W dowodzie rejestracyjnym pojazdu brak jest jednej cyfry "0", a numer odczytany z natury to "[...]". Także wynik badania technicznego pojazdu z [...] r. nr [...] był negatywny z tej samej przyczyny. W uwagach w zaświadczeniu z [...] r. diagnosta stwierdził, że brak jest zgodności zapisów numeru identyfikacyjnego pojazdu z numerem rejestracyjnym. Błędny numer został nabity na ramie (błąd diagnosty). Poprawny jest numer "jak na zaświadczeniu i dokumencie 12-sto cyfrowy". Zarówno z zaświadczenia z dnia [...] jak i z dnia [...] wynika, że wynik badania technicznego motocykla stanowiącego własność skarżącego był negatywny. Nie budzi również wątpliwości fakt, że decyzją z [...] r. Starosta [...] udzielił Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów w K. zezwolenia na umieszczenie na pojeździe numeru nadwozia "[...]" oraz na wykonanie i umieszczenie tabliczki znamionowej. Nie jest także sporne, że dopiero badanie techniczne przeprowadzone [...] r. wykazało niezgodność numeru indentyfikacyjnego motocykla nabitego na ramie z numerem wpisanym w dowodzie rejestracyjnym. Numer ten jest niezgodny również z numerem indentyfikacyjnym pojazdu wpisanym w karcie pojazdu i pozostałymi załączonymi przez skarżącego do wniosku dokumentami oraz dokumentami dotyczącymi jego rejestracji przekazanymi przez Starostę [...]. Organy administracji ustaliły, że to diagnosta błędnie naniósł na pojazd numer określony w decyzji z [...] r. dodając w środku numeru jedno zero więcej. Skarżący ustalenia tego nie kwestionował. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012r. sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach Dz.U. z 2015r. poz.776 ze zm.) zakres okresowego badania pojazdu obejmuje identyfikację pojazdu, w tym sprawdzenie cech identyfikacyjnych oraz ustalenie i porównanie zgodności faktycznych danych pojazdu z danymi w dowodzie rejestracyjnym. Według Działu I Tabeli: przedmiot i zakres badania, czynności kontrolne, metody oceny stanu technicznego pojazdu oraz usterki skutkujące uznaniem stanu technicznego za niezadowalający, stwierdzenie w wyniku oględzin, badań i porównania braku zgodności zapisów numeru identyfikacyjnego pojazdu (VIN) lub numeru nadwozia (podwozia/ramy) oraz numeru rejestracyjnego ze stanem faktycznym stanowi istotną usterkę skutkującą uznaniem stanu technicznego za niezadowalający (0.Identyfikacja pojazdu, 0.2 Numer indentyfikacyjny pojazdu (VIN)/numer nadwozia/podwozia/ramy). Stwierdzenie przez diagnostę braku zgodności zapisów numeru identyfikacyjnego pojazdu z danymi w dowodzie rejestracyjnym uniemożliwiło zatem wydanie zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego niezależnie od przyczyn, z powodu których taki brak zgodności zaistniał. W tym stanie faktycznym, w świetle powołanych przepisów za prawidłowe uznać należy stanowisko organów administracji, że brak zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego stanowi przeszkodę do uwzględnienia wniosku skarżącego i rejestracji pojazdu. Nie została bowiem spełniona przesłanka zarejestrowania pojazdu określona w art.72 ust.1 pkt.4 p.r.d. a mianowicie K. L. nie przedstawił zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu. Organy administracji trafnie odmówiły uwzględnienia wniosku skarżącego. Nieuzasadniony jest zarzut skargi naruszenia art.77 § 1,78 § 1,80 i 86 K.p.a przez pominięcia zgłoszonych wniosków dowodowych w tym także dowodu z przesłuchania strony. Należy zaznaczyć, że w piśmie procesowym z dnia 20 października 2017r. pełnomocnik skarżącego wnosił o przesłuchanie wszystkich poprzednich właścicieli motocykla i zobowiązanie ich do złożenia wszystkich dokumentów jakie posiadają w związku z motocyklem. W ocenie sądu przeprowadzenie wnioskowanych dowodów nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Przyczyną odmowy zarejestrowania motocykla było bowiem to, że K.L. nie przedstawił zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu. Zeznania poprzednich właścicieli motocykla nie mają zatem żadnego znaczenia. Wspomnieć tylko należy, iż okolicznością niesporną jest to, że do dnia [...] sporny motocykl uzyskiwał pozytywny wynik badań technicznych zaś nieprawidłowy numer identyfikacyjny motocykla został nadany przez Stację Kontroli Pojazdu w K.. Dodać należy, że pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym z 20 października 2017r. nie sprecyzował na jakie okoliczności miałyby zostać przeprowadzone zgłoszone dowody. Zarzut skargi w tym zakresie nie jest zasadny. Niezasadne są zarzuty skargi naruszenia art.7,7a,7b,8,107 § 1 pkt.6 i 7 oraz art.107 § 3 K.p.a. Wbrew tym zarzutom, organy administracji dokładnie wyjaśniły stan faktyczny sprawy, w sposób wyczerpujący zebrały dowody oraz dokonały ich oceny a ocena ta mieściła się w granicach swobodnej oceny i nie miała charakteru dowolnego. Zaznaczyć należy, że organ I instancji załączył ze Starostwa Powiatowego w O. szereg różnych dokumentów dotyczących spornego motocykla co pozwoliło dokładnie wyjaśnić stan faktyczny sprawy. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia także wymagania określone w art.107 K.p.a. Zarzuty skargi w tym, zakresie nie są zasadne. Nieuzasadniony jest zarzut skargi, że organ administracji nie wzruszył trybu skutkującego uchyleniem decyzji z dnia [...]. W zaskarżonej decyzji szczegółowo odniesiono się do tego zarzutu i sąd podzielił argumentację organu tam podniesioną. W szczególności SKO trafnie zwrócił uwagę na brak możliwości wzruszenia decyzji Starosty [...] z [...] r. w ramach postępowania administracyjnego, którego przedmiotem jest rejestracja motocykla. Decyzja ta jest ostateczna. Uchylenie lub zmiana, stwierdzenie nieważności takiej decyzji oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych (art. 16 § 1 k.p.a.). Postępowanie w przedmiocie rejestracji pojazdu nie jest żadnym z postępowań wymienionych w art. 16 § 1 k.p.a., które mogłoby służyć jej weryfikacji. Weryfikacja i wzruszenie przez organy administracji w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją decyzji z 26 lutego 2007 r. stanowiłoby rażące naruszenie prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz naruszenie przepisów o właściwości organów, o którym stanowi art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. Reasumując sąd uznał, ze skarga nie jest zasadna. K.L. nie przedstawił zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego spornego motocykla. Nie została zatem spełniona przesłanka do jego zrejestrowania określona w art.72 ust.1 pkt.4 p.r.d. Organy administracji trafnie odmówiły uwzględnienia wniosku skarżącego. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd oddalił skargę K. L.. P.K.