III SA/Łd 6/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA – Teresy Rutkowskiej po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na uchwałę Rady Miasta Z. z dnia [...] Nr [...] w sprawie korzystania z ulg w miejskiej komunikacji autobusowej na terenie miasta Zgierza postanawia odrzucić skargę R.A. III SA/Łd 6/09 Uzasadnienie Pismem z dnia 12 listopada 2008 r. M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę uchwałę Rady Miasta Z. z dnia [...] (Nr [...]) w sprawie korzystania z ulg w miejskiej komunikacji autobusowej na terenie miasta Z. Ponieważ skarga została złożona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, sąd przekazał ją organowi, którego działania dotyczyła, tj. Radzie Miasta Z., celem złożenia odpowiedzi na skargę i ustosunkowania się do postawionych zarzutów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 stycznia 2009 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wykazanie wyczerpania trybu z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001 Nr 142, poz. 1591 ze zm.) poprzez wezwanie organu, przed wniesieniem skargi, do usunięcia naruszenia prawa. W nadesłanym do sądu w dniu 20 stycznia 2009 r. piśmie skarżący nie wykazał, że przed złożeniem skargi do sądu wezwał Radę Miasta Z. w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej ustawa p.p.s.a.], skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Powyższe oznacza, iż warunkiem przesądzającym o skutecznym złożeniu skargi do sądu jest wyczerpanie wszystkich możliwych, służących stronie środków zaskarżenia. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy przy tym rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziane w ustawie. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała Rady Miasta Z. z dnia [...] (Nr [...]) w sprawie korzystania z ulg w miejskiej komunikacji autobusowej na terenie miasta Z. Skarżący wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższą uchwałę nie wyczerpał jednak wszystkich środków zaskarżenia przysługujących w sprawie. W tym miejscu należy bowiem wskazać, iż środki zaskarżenia warunkujące dopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego w przypadku uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego szczebla gminnego zostały uregulowane w treści art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001 Nr 142, poz. 1591 ze zm.) [dalej ustawa o samorządzie gminnym]. Stosownie do powyższego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Jak wynika z brzmienia art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, ustawodawca uzależnił wniesienie skargi na uchwałę organu gminy do sądu administracyjnego od bezskutecznego wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a., skargę wnosi się wówczas w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z akt sprawy, skarżący M. B. nie wystąpił do Rady Miasta Z. z wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego w trybie, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W związku z powyższym nie sposób uznać, iż skarżący wyczerpał w stosunku do uchwały Rady Miasta Z. środki zaskarżenia przysługujące w ramach postępowania przed organem administracji. Reasumując, Sąd uznał, iż występując do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na uchwałę Rady Miasta Z. z dnia [...] (Nr [...]) w sprawie korzystania z ulg w miejskiej komunikacji autobusowej na terenie miasta Z. skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, o których mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Skargę taką zatem, zgodnie z przepisami art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a. w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, należało uznać za niedopuszczalną i w konsekwencji podlegającą odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. R.A.