III SA/Łd 60/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – III Wydział w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędziowie: Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Protokolant: Tomasz Porczyński, po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej postanowił: 1. podjąć zawieszone postępowanie i wpisać sprawę do repertorium SA pod nowy numer III SA/Łd 60/09; 2. zawiesić postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 ppsa. III SA/Łd 60/09 U Z A S A D N I E N I E W dniu 30 stycznia 2007 r. T. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] (Nr [...]; znak [...]) utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] (Nr [...]; znak [...]) stwierdzającą u S. B. chorobę zawodową pod postacią gorączki metalicznej (poz. 2 wykazu chorób zawodowych). Postawę prawną decyzji organów stanowiły m.in. przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115). Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2007 r., sygn. akt III SA/Łd 245/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej ustawa p.p.s.a.], zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne. Podstawą zawieszenia postępowania było ustalenie, że w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 125/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 6 lutego 2007 r., wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym: "Czy przepisy art. 237 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (tj. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) oraz wykonawczego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) są zgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP". W dniu 19 czerwca 2008 r. przed Trybunałem Konstytucyjnym zapadł wyrok w sprawie o sygn. akt P 23/07 (publik. w Dz. U. nr 116, poz. 740), stanowiący odpowiedź na wskazane pytanie prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Po rozstrzygnięciu sprawy przez Trybunał Konstytucyjny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyznaczył termin rozprawy. Powiadomienie o terminie rozprawy przesłane na adres uczestnika postępowania wróciło z adnotacją "adresat nieznany, plac niezabudowany". Ponieważ wszystkie dotychczasowe pisma kierowane na ten sam adres były doręczane uczestnikowi "przez awizo", zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2008 r. skarżący został zobowiązany do podania adresu uczestnika postępowania w terminie 7 dni pod rygorem odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Pouczono też, że w przypadku niemożności wskazania adresu uczestnika, skarżący może złożyć wniosek o ustanowienie kuratora dla osoby, której miejsce pobytu nie jest znane (art. 78 ustawy p.p.s.a.). Powyższe wezwanie doręczono T. K.– zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru – w dniu 8 stycznia 2009 r. W odpowiedzi na wezwanie strona skarżąca nie podała adresu uczestnika postępowania. W piśmie z dnia 12 stycznia 2009 r. poinformował jedynie, że w chwili rozwiązania umowy o pracę z uczestnikiem postępowania – S. B., podał on adres zamieszkania wskazany przez skarżącego w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa p.p.s.a.) sąd postanowi podjąć postępowanie zawieszone z urzędu gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania – od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie. Dotyczy to sytuacji, gdy postępowanie zostało zawieszone z urzędu (art. 124 § 1 i art. 125 § 1 ustawy p.p.s.a.). W niniejszej sprawie postępowanie sądowe przed Wojewódzki Sądem Administracyjnym w Łodzi zostało zawieszone postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2007r., na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. do czasu orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny o zgodności z Konstytucją RP przepisów art. 237 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (tj. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) oraz przepisów wykonawczych do tego przepisu, tj. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115). W dniu 19 czerwca 2008 r. przed Trybunałem Konstytucyjnym zapadł wyrok w sprawie o sygn. akt P 23/07, w którym Trybunał orzekł o niekonstytucyjności wskazanych przepisów. Wyrok ten został opublikowany w Dz. U. nr 116, pod poz. 740. W tej sytuacji stwierdzić należy, że upadła dotychczasowa przesłanka zawieszenia postępowania, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 i art. 131 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w pkt. 1 sentencji postanowienia. Jednocześnie sąd stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie zaistniała inna przesłanka zawieszenia postępowania. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 125 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Na zasadzie art. 91 § 1 powoływanej ustawy, o posiedzeniach jawnych zawiadamia się strony na piśmie, które powinno być doręczone co najmniej 7 dni przed posiedzeniem. Niezbędne jest więc dla nadania sprawie dalszego biegu ustalenie aktualnego adresu wszystkich osób będących skarżącymi bądź uczestnikami postępowania sądowoadministracyjnego, aby możliwe było doręczenie im zawiadomienia o terminie rozprawy. Artykuł 32 ustawy p.p.s.a. stanowi, iż w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, natomiast art. 33 § 1 tej ustawy przewiduje, że osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Postępowanie sądowoadministracyjne toczy się z udziałem wszystkich wyżej wskazanych podmiotów, przy czym brak prawidłowych lub aktualnych danych dotyczących stron lub uczestników stanowi przeszkodę w jego prowadzeniu. Usuwanie przeszkód w prowadzeniu postępowania sądowoadministracyjnego jest przy tym powinnością skarżącego jako podmiotu inicjującego zewnętrzną kontrolę nadzwyczajną, co wynika z treści art. 125 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie wezwaniem doręczonym skarżącemu, za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, w dniu 8 stycznia 2009 r. sąd zobowiązał skarżącego do wskazania w terminie 7 dni aktualnego adresu uczestnika postępowania S. B. W zakreślonym terminie skarżący nie wykonał powyższego wezwania. Nie wykonanie ww. zarządzenia uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. Z powodu bowiem nieustalenia aktualnego adresu uczestnika postępowania nie zostanie zapewniony prawidłowy udział w postępowaniu temu podmiotowi, w szczególności skuteczne zawiadomienie o toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia. Postępowanie zostanie podjęte po wskazaniu przez stronę skarżącą aktualnego adresu zamieszkania S. B. lub ustanowieniu dla niego kuratora w trybie art. 78 ustawy p.p.s.a. Jednocześnie zgodnie z brzmieniem art. 130 ustawy p.p.s.a., sąd umorzy postępowanie zawieszone z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3 powoływanej ustawy, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie zastanie zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. RA