III SA/Łd 601/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA Janusza Furmanka po rozpoznaniu 12 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji, poprzedzającego zaskarżone postanowienie w sprawie ze skargi A. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia a.l. III SA/Łd 601/18 Uzasadnienie A. P. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: organ odwoławczy, Kolegium) z [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty [...] z [...] o skierowaniu A. P. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego. W treści skargi na powyższe postanowienie organu odwoławczego skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonalności decyzji organu pierwszej instancji, tj. decyzji Starosty [...] z [...] o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) [dalej ustawa p.p.s.a.], po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 ustawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazane orzeczenie, zgodnie z art. 61 § 3 zdanie trzecie ustawy p.p.s.a. może obejmować także akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W rozpatrywanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania objęta została decyzja organu pierwszej instancji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego. Zauważyć w związku z tym należy, że w rozpatrywanym przypadku nie jest dopuszczalne wstrzymanie wykonania tej decyzji, gdyż nie spełnia ona wymogu określonego w art. 61 § 3 zdanie trzecie ustawy p.p.s.a. Kluczowe znaczenie ma ustalenie normatywnego znaczenia pojęcia "granice sprawy", którym ustawodawca posługuje się nie tylko w powołanym art. 61 ustawy p.p.s.a., odnoszącym się do kwestii incydentalnej (rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności), lecz również w art. 134 i art. 135 tej ustawy, które dotyczą sprawy głównej (rozpoznania samej skargi). W przepisach tych mowa jest wprost, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy (art. 134 ustawy p.p.s.a.) i stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 ustawy p.p.s.a.). W świetle powyższego przypisanie tożsamej treści analizowanemu pojęciu na gruncie art. 61, art. 134 i art. 135 ustawy p.p.s.a. wydaje się niewątpliwe. To z kolei prowadzi do wniosku, że w danej sprawie istnieje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej czynności lub zaskarżonego aktu, a ponadto jedynie tych aktów, które charakteryzuje art. 61 § 3 zdanie trzecie ustawy p.p.s.a. i które tym samym są objęte hipotezą art. 135 ustawy p.p.s.a. W rezultacie dopuszczalność zbadania zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania innego niż zaskarżony aktu jest uzależniona od uprzedniego uznania, że zgodność z prawem tego aktu będzie mogła być zweryfikowana na etapie rozpoznania skargi. W konkretnej sprawie zbiór aktów, których wykonanie może być wstrzymane, musi więc pokrywać się ze zbiorem aktów, których zgodność z prawem może zostać zbadana. Sąd nie może zatem wstrzymać wykonania aktu, którego legalności w danej sprawie nie mógłby ocenić. Warunkiem koniecznym uznania możności wstrzymania wykonania innego niż zaskarżony aktu jest stwierdzenie, że pomiędzy tym aktem a aktem zaskarżonym (lub zaskarżoną czynnością) zachodzi związek pozwalający na uznanie tożsamości tych spraw. Jest tak w przypadku, gdy sprawy te dotyczą tego samego podmiotu i przedmiotu, a zatem stanowią rozstrzygnięcie tej samej kwestii podjęte wobec tej samej strony postępowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2009 r., II FZ 631/08 oraz uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 czerwca 2000 r., FPS 12/99; por. także: B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2012, str. 235). Sytuacja taka nie zachodzi w analizowanym przypadku. Jeżeli bowiem przedmiotem skargi jest postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, to nie ulega wątpliwości, że zbadanie zgodności z prawem działania organów administracji publicznej w takiej sprawie ogranicza się tylko i wyłącznie do tej kwestii procesowej. Zadaniem sądu administracyjnego w takim przypadku jest zweryfikowanie, czy zgodne z prawem było działanie organu polegające na stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Tym samym – co wymaga podkreślenia - poza granicami tej sprawy pozostaje stwierdzenie, czy doszło do prawidłowego spełnienia przesłanek w decyzji organu pierwszej instancji o skierowaniu skarżącej na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, od której to decyzji odwołanie zostało nieskutecznie wniesione (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 10 maja 2013 r., II FZ 163/13; z 31 marca 2016 r., II FSK 3530/15; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 17 czerwca 2015 r., I SA/Łd 565/15). Jakkolwiek bowiem sprawy te dotyczą tego samego podmiotu, to jednak odnoszą się do dwóch różnych kwestii (przedmiotów). W rezultacie wspomniana decyzja nie może zostać uznana za akt wydany lub podjęty w postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy co zaskarżone postanowienie. Domaganie się wstrzymania jej wykonania w takim przypadku jest zatem niedopuszczalne. Reasumując, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji pierwszoinstancyjnej należało załatwić odmownie, gdyż dotyczy on aktu, który nie został podjęty lub wydany w postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy co zaskarżone postanowienie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia. R.T.