III SA/Łd 606/08

Dnia 17 grudnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na uchwałę Rady Gminy w D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy D. postanawia: odrzucić skargę. III SA/Łd 606/08 UZASADNIENIE D. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Gminy D. z dnia [...] , Nr [...] wydaną w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy D. Uzasadniając wskazał, iż w 2004 r., będąc zatrudnionym jako nauczyciel w Publicznym Gimnazjum w D., zawarł z Wójtem Gminy D. umowę najmu lokalu mieszkalnego w "Domu Nauczyciela" w D., w budynku stanowiącym własność gminy. Umowę tę zawarł na czas określony na okres trzech lat. Po upływie okresu na jaki umowa była zawarta, wyraził chęć jej przedłużenia, jednakże odmówiono mu argumentując, iż nie spełnia kryteriów dotyczących przyznawania lokali socjalnych , ustalonych przez radę gminy w drodze uchwały. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy D. wniosła o oddalenie skargi, ewentualnie o jej odrzucenie. W uzasadnieniu wskazała, iż skarga na działalność Wójta była następstwem odmowy przedłużenia ze skarżącym umowy najmu lokalu mieszkalnego. Rada Gminy po rozpatrzeniu sprawy uznała, iż złożona skarga była niezasadna, co rozstrzygnęła podejmując zaskarżoną uchwałę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis art. 3 § 2 pkt 5 i pkt 6 p.p.s.a. zakreśla właściwość sądu administracyjnego w odniesieniu do uchwał organów gminy . W myśl powołanego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej. Natomiast z treści art. 5 pkt 1 p.p.s.a. wynika, iż sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami administracji publicznej. Zarówno powołany przepis art. 3 § 2 pkt 5 i pkt 6 p.p.s.a., jak i przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) przewidują możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwały przez każdego czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. (podob. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 3 lutego 2004 r., sygn. akt I SA 2226/2003, publ. LexPolonica nr 402387). Uchwała Rady Gminy D. będąca przedmiotem niniejszej skargi podjęta została w trybie art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej Kpa., i zawierała stanowisko Rady w sprawie skargi D. J. na działanie Wójta Gminy D., wniesionej w związku z odmową przedłużenia ze skarżącym umowy najmu lokalu mieszkalnego znajdującego się w zasobach gminy. Tryb przewidziany w art. 229 Kpa. jest tzw. trybem skargowym, właściwym w sprawach wnikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami administracji publicznej, związanym z krytyka należytego wykonania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników. Zarówno z orzecznictwa sądów administracyjnych, jak i z piśmiennictwa wynika, iż działalność organów państwowych i samorządowych regulowana przepisami Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, wśród których znajduje się przepis art. 229 pkt 3 Kpa, dotycząca skarg i wniosków obywateli nie podlega kognicji sądu administracyjnego. (por. postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 1999 r., sygn. akt III SAB 7/99, publ. LexPolonica nr 345390; wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 70/2006, publ. LexPolonica nr 1659645). Pogląd ten jest również aktualny na gruncie obecnie obowiązujących przepisów. Postępowanie ze skargi powszechnej jest postępowaniem administracyjnym uproszczonym, w którym nie ma toku instancji ani środków zaskarżenia. W toku takiego postępowania nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżących, a jedynie zawiadamia się ich o podjętych działaniach. Czynność taka nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami administracji publicznej, co wynika z art. 5 pkt 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 25 maja 2006 r. , sygn. akt. I OSK 457/2006, LexPolonica nr 408697). W ocenie Sądu uznać należy, iż uchwała Rady Gminy podjęta w trybie art. 229 pkt 3 Kpa, która nie stanowi przepisów prawa miejscowego, jak również nie dotyczy zadań z zakresu administracji publicznej powierzanych gminie na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego. W związku z powyższym Sąd , na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę.