III SA/Łd 617/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 14 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. P. na pismo Burmistrza O. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie numerów porządkowych nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. a.l. Pismem z dnia 9 maja 2018 r., doprecyzowanym pismem z dnia 30 maja 2018 r. A.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na pismo - odpowiedź Urzędu Miejskiego w O. z dnia [...] dotyczące bezprawnego nadawania numeracji porządkowej przypisanej do M. nieruchomościom leżącym w obrębie geodezyjnym B.. Uzasadniając wniesioną skargę wskazał, iż jako mieszkaniec wsi B. oraz jako sołtys B. reprezentujący jej mieszkańców i działający w ich imieniu, kwestionuje postępowanie Burmistrza O. polegające na nadawaniu numerów porządkowych przypisanych do miejscowości sąsiadującej - M., nieruchomościom położonym na terenie B., przy trasie krajowej nr 12. Wyjaśnił, że niektórzy mieszkańcy B., którzy budują domy na działkach przyległych do tej trasy, nie wyrażają zgody, aby w przyszłości nadano im numery porządkowe przypisane do M. Ponadto wskazał, iż przy trasie krajowej nr 12 znajdują się już zabudowania oznaczone numerami porządkowymi do B., to jest B. 263 i B. 260. Tym samym zdaniem skarżącego zasadną byłaby kontynuacja tej numeracji. W odpowiedzi na skargę Burmistrz O. wnosił o jej odrzucenie z uwagi na brak interesu prawnego skarżącego w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a., a w przypadku uznanie przez Sąd, ze skarżący posiada interes prawny, z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r. Natomiast gdyby Sąd uznał, iż skarga jest dopuszczalna Burmistrz O. wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie było niedopuszczalne. Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r., po. 1302) - dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 3 p.p.s.a. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Podkreślić należy również, iż stosownie do treści art. 47a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 2101) – dalej: p.g.k., ustalanie numerów porządkowych oraz zakładanie i prowadzenie ewidencji miejscowości, ulic i adresów należy do zadań własnych gminy, która proceduje w tym przedmiocie z urzędu bądź na wniosek zainteresowanych podmiotów, a o podjętych ustaleniach zawiadamia właścicieli nieruchomości oraz podmioty władające tymi nieruchomościami. Rozstrzygnięcie w powyższym przedmiocie, zarówno pozytywne, jak i negatywne (odmawiające ustalenia numeru porządkowego) następuje w formie czynności materialno – technicznej, na którą przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. wyrok NSA z 7 grudnia 2011 r., I OSK 30/11; wyroki WSA w K. [...] [...]; WSA w G. W. z dnia [...], [...]; www.cbois.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano przedmiotem skargi A. P. uczynił pismo wice - Burmistrza O. z dnia [...] nie będące zarówno decyzją, postanowieniem, czy też innym aktem bądź czynnością z zakresu administracji publicznej, wymienionym w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 p.p.s.a., a co za tym idzie podlegającym kontroli sądów administracyjnych. W ocenie Sądu z treści zaskarżonego pisma wynika bowiem, że stanowi ono odpowiedź na pismo Rady Sołeckiej. w B. z dnia 18 kwietnia 2016 r. w sprawie braku konsultacji z Radą, co do nadawania numerów porządkowych M. dla nowo pobudowanych budynków na działkach należących do obszaru geodezyjnego B. oraz braku zgody na takie działania. W piśmie tym strona wnioskująca została poinformowana, że w wyniku przeprowadzonych czynności wyjaśniających, w szczególności w następstwie zebrania, które odbyło się w dniu 16 maja 2016 r. ustalono, że właściciele nieruchomości, którym przyporządkowane zostały numery porządkowe przypisane do M., wnioskowali o utrzymanie aktualnej numeracji, która co istotne została nadana na ich wniosek. Ponadto poinformowano, że obowiązujące przepisy prawa nie dają podstaw do uzgadniania, czy też opiniowania kwestii ustalania numerów porządkowych, z sołtysem lub radą sołecką. Podkreślenia również wymaga, że ustalanie numerów porządkowych dla wskazywanych nieruchomości, z czym nie zgadza się strona skarżąca, następowało na przestrzeni dłuższego czasu, począwszy, jak wynika z akt sprawy od 2003 r., w wyniku rozpatrywania wpływających wniosków zainteresowanych podmiotów. Tym samym zaskarżone pismo nie może zostać uznane za jedną czynność materialno-techniczną wydaną w przedmiocie jednoczesnego, zbiorczego ustalenia numerów porządkowych wszystkich spornych nieruchomości, przypisanych do M. Skoro zatem zaskarżone pismo nie stanowi czynności materialno – technicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., podjętej w przedmiocie ustalenia (na wniosek lub z urzędu), czy też odmowy ustalenia numeru porządkowego, na podstawie art. 47a p.g.k. oraz wydanych na jej podstawie przepisów wykonawczych, tym samym przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę. a.l.