III SA/Łd 63/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.) Protokolant asystent sędziego Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi R. B. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności oddala skargę. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Ł. postanowieniem z dnia [...] nr [...], wydanym na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych ( tekst jedn. Dz.U. z 2011 r., nr 127, poz. 721 ze zm.) oraz art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) i § 19 ust. 3 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz.U. z 2015 r., poz. 1110) w związku z wniesieniem w dniu 14 listopada 2016 r. odwołania przez R.B. – stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności wydanego przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Ł. w dniu [...], nr: [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji stwierdził, że orzeczenie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Ł. z dnia [...], nr: [...] zostało odebrane przez zainteresowanego w dniu 27 października 2016 r., a odwołanie wniesiono po 14 – dniowym terminie do składania odwołania, to jest w dniu 14 listopada 2016 r., bez prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 10 listopada 2016 r. W związku z powyższym należało stwierdzić uchybienie terminu do złożenia odwołania i brak podstaw formalnoprawnych do wszczęcia postępowania odwoławczego. W dniu 28 grudnia 2016 r. skargę na powyższe postanowienie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w imieniu R.B., G.K. W uzasadnieniu skargi zawarto prośbę o ponowne rozpoznanie odwołania. Wyjaśniono, że skarżący jest osobą bardzo chorą, po dwóch chemioterapiach i udarze. Organ administracji publicznej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie bądź oddalenie. Stwierdził, że skarga została podpisana przez osobę, która w treści pisma podaje się za żonę skarżącego. Jednakże osoba ta nosi inne nazwisko i nie załączyła upoważnienia, ani pełnomocnictwa. Ponadto organ podtrzymał swoje stanowisko, co do uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 stycznia 2017 r. wezwano R.B. do wyjaśnienia, kto podpisał jego skargę skierowaną do sądu administracyjnego, czy skargę podpisał jego pełnomocnik. Jeżeli tak, to należy złożyć pełnomocnictwo oraz wykazać, że pełnomocnik należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący w piśmie z dnia 3 marca 2017 r. wyjaśnił, że jego pełnomocnikiem jest żona. Przedstawił odpis skrócony aktu małżeństwa zawartego w dniu 18 kwietnia 2015 r. zawartego przez R.B. w G.K. Na rozprawie w 12 kwietnia 2017 r. poparł skargę i oświadczył, że w swoim piśmie z dnia 3 marca 2017 r. potwierdził udzielenie żonie pełnomocnictwa do podpisania skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie wydano m.in. w oparciu o art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.; dalej w skrócie "k.p.a."), zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania, przy czym postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Zgodnie z art. 66 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2011 r., nr 127, poz. 721 ze zm.) w sprawach nieunormowanych przepisami ustawy stosuje się Kodeks postępowania administracyjnego, Kodeks cywilny oraz Kodeks pracy. Szczegółowe zasady wydawania orzeczeń o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności oraz tryb postępowania reguluje ponadto rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności ( DZ. U z 2015 r, poz. 1110), stanowiąc w § 16 ust. 1, że osoba zainteresowana lub przedstawiciel ustawowy, w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności, może wnieść odwołanie do wojewódzkiego zespołu, za pośrednictwem powiatowego zespołu, który wydał orzeczenie. Stosownie natomiast do treści § 19 ust. 3 pkt 2 lit. a cytowanego rozporządzenia wojewódzki zespół w składzie: przewodniczący zespołu oraz sekretarz lub wyznaczony przez przewodniczącego zespołu członek zespołu, wydaje postanowienie w sprawie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. W tak opisanym stanie faktycznym i prawnym zaskarżony organ, we wskazanym powyżej składzie, zobligowany był do zastosowania art. 134 k.p.a.. W fazie wstępnej każdego postępowania odwoławczego zadaniem organu odwoławczego jest ustalenie czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym jak i podmiotowym. Niedopuszczalność przedmiotowa ma miejsce w sytuacji braku przedmiotu zaskarżenia oraz wyłączenia przez obowiązujące przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Z kolei niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez jednostkę pozbawioną legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia albo też wniesienia odwołania przez stronę nie mającą zdolności do czynności prawnych (v. B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2011, s. 502 i n.). Z kolei uchybienie ustawowego terminu do wniesienia odwołania powoduje jego bezskuteczność i w rezultacie ostateczność decyzji (orzeczenia). Organ odwoławczy jest zobligowany do zbadania w fazie wstępnej postępowania odwoławczego czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. Przyjmuje się przy tym, że uchybienie terminu jest okolicznością w pełni obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu zgodnie z bezwzględnie obowiązującą normą prawną art. 134 k.p.a. W związku z tym stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy w żaden sposób od uznania organu odwoławczego. Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy zauważyć należy, że w toku postępowania organ wydał postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia wskazano, że odwołanie wniesione zostało w dniu 14 listopada 2016 r. Zostało ono złożone w siedzibie organu pierwszej instancji. W takim stanie sprawy organ prawidłowo uznał, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem 14 - dniowego ustawowego terminu do jego wniesienia. Orzeczenie organu pierwszej instancji w przedmiocie zaliczenia do stopnia niepełnosprawności (umiarkowanego) zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 27 października 2016 r. (pokwitowanie odbioru orzeczenia opatrzone podpisem skarżącego znajdujące się w aktach adm.), czemu skarżący nie zaprzeczył. Termin do wniesienia odwołania upłynął zatem w dniu 10 listopada 2016 r. 2014 r. W świetle akt sprawy nie budzi wątpliwości, że skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Sąd nie uwzględnił wniosku organu odwoławczego o odrzucenie skargi. Skarga została podpisana przez żonę skarżącego, której udzielił on pełnomocnictwa do działania w jego imieniu w tym zakresie. W myśl art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718; dalej w skrócie "p.p.s.a.") pełnomocnikiem strony może być jej małżonek. Z załączonego do akt sprawy odpisu skróconego aktu małżeństwa wynika, iż skarżący i działająca jako jego pełnomocnik G.K. zawarli w dniu 18 kwietnia 2015 r. związek małżeński. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił. D.Cz.