III SA/Łd 643/10

Dnia 14 czerwca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.) Sędzia NSA Janusz Nowacki Protokolant ref. staż. Bartosz Adamus po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2011 roku sprawy ze skargi P. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów na postępowanie egzekucyjne oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...], wydanym na podstawie art.138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej K.p.a.) oraz art. 17 i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005r., Nr 229, poz. 1954 ze zm., dalej u. p.e.a.), Dyrektor Izby Skarbowej w [...] utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w T. z dnia [...] nr [...] w sprawie odmowy uwzględnienia zarzutów P. J. w postępowaniu egzekucyjnym. W toku postępowania organ odwoławczy ustalił, iż w dniu [...] wystawiono przeciwko P. J. tytuły wykonawcze o nr od [...] do [...]. Odpisy ww. tytułów wykonawczych wraz z zawiadomieniami o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem, zostały doręczone dorosłemu domownikowi za potwierdzeniem odbioru w dniu [...], tj. w trybie art. 43 K.p.a. W dniu [...] (data stempla pocztowego) P. J. zgłosił zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Podniósł, iż na podstawie art. 33 pkt 6 u.p.e.a. egzekucja w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna. W ocenie zobowiązanego warunkiem wszczęcia postępowania egzekucyjnego bez potrzeby wydawania decyzji ustalającej wysokość zobowiązania jest to, by składana przez płatnika deklaracja rozliczeniowa pouczała, że może stanowić podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego, co wynika z art. 3a u.p.e.a. Ponadto storna podniosła, iż wzory deklaracji rozliczeniowych i pozostałych dokumentów ubezpieczeniowych określa rozporządzenie z 4 grudnia 1998r. (Dz.U. z 1998r. nr 149, poz. 982 ze zm.). Jednakże dopiero nowelizacja tego ostatniego aktu z 6 sierpnia 2003r. (Dz.U. nr 150, poz. 1457) wprowadziła do części XIII deklaracji stosowane pouczenia. Zmiana ta obowiązuje od 1 października 2003r. Skoro więc ZUS przystąpił po 30 grudnia 2001r. do ściągania składek za lata 1999 i 2000, wykazanych w deklaracji rozliczeniowej złożonej przed datą zmiany wzoru deklaracji (czyli przed 1 października 2003r.), powinien zacząć postępowanie egzekucyjne od wydania decyzji, a dopiero po jej uprawomocnieniu mógłby skierować określone w niej należności do postępowania egzekucyjnego. Natomiast w przedmiotowej sprawie w ogóle nie wystawiono decyzji i nie doręczono jej zobowiązanemu. Nadto P. J. podał, że tytuły wykonawcze, na podstawie których prowadzona jest egzekucja w niniejszej sprawy, dotyczą roku 1999 i 2000, kiedy obowiązywał pięcioletni okres przedawnienia zaległych należności z tytułu składek na ZUS. Dopiero od 1 stycznia 2003r. termin przedawnienia składek na ZUS, przewidziany w art. 24 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, został wydłużony do dziesięciu lat, na mocy ustawy z dnia 18 grudnia 2002r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 241, poz. 2074 ze zm.). W uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] organ I instancji wskazał, iż tytuły wykonawcze o nr od [...] do [...] z dnia [...] zawierały, stosownie do art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a., pouczenie o przysługującym zobowiązanemu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Termin do złożenia zarzutów upływał zatem w dniu [...], natomiast zarzuty zostały nadane pocztą w dniu [...]. W związku z powyższym organ I instancji uznał, iż w niniejszej sprawie nastąpiło uchybienie terminu do złożenia zarzutów i z tego powodu odmówił ich uwzględnienia na podstawie art. 19 § 4 oraz art. 34 § 4 u.p.e.a. Na rozstrzygnięcie organu I instancji z dnia [...] zażalenie złożył pełnomocnik P. J. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, a także o wznowienie postępowania egzekucyjnego z uwagi na naruszenie przez organ I instancji zasady praworządności, polegające na braku skutecznego doręczenia tytułów wykonawczych i doręczenie ww. tytułów wykonawczych na nowy adres zamieszkania strony. Pełnomocnik zobowiązanego podniósł, iż organ I instancji pismem z dnia 16 lipca 2010r. został poinformowany o aktualnym adresie zamieszkania P. J., tj. P., ul. A 4 m. 47. Pomimo tego organ I instancji przesłał tytuły wykonawcze na adres zameldowania zobowiązanego, tj. G., K. 17, pod którym zobowiązany nie zamieszkuje. W ocenie pełnomocnika strony w niniejszej sprawie nie doszło zatem do zastępczego doręczenia dorosłemu domownikowi, a skoro doręczenie okazało się bezskuteczne, to nie rozpoczął się bieg do dokonania określonej czynności procesowej i tym samym nie jest wymagane składanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Po rozpoznaniu powyższego zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej w [...] uznał, że zażalenie nie mogło zostać uwzględnione. W ocenie organu odwoławczego zobowiązany jest na stałe zameldowany pod adresem K. 17 (gmina G.) i pod tym adresem jest zarejestrowany w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. We wniosku z dnia [...], dotyczącym wydania zaświadczenia zobowiązany podał, że zamieszkuje pod ww. adresem. W piśmie tym zobowiązany wskazał jedynie, aby zaświadczenie zostało przesłane na inny adres – P., ul. A 4 m. 47. Natomiast zarówno w powyższym piśmie, jak i w piśmie z dnia [...] zawierającym zarzuty, zobowiązany wskazał jako miejsce zamieszkania: G., K. 17. Organ II instancji powołał się na art. 41 § 1 K.p.a. i stwierdził, że w niniejszej sprawie zobowiązany nie powiadomił oficjalnie organu egzekucyjnego i wierzyciela o zmianie adresu zamieszkania. W ocenie organu odwoławczego organ egzekucyjny zasadnie uznał, że zobowiązany zamieszkuje we wsi K. 17 i na ten adres przesłał tytuły wykonawcze. W związku z tym, zarzut pełnomocnika strony, że tytuły wykonawcze zostały doręczone na niewłaściwy adres, nie mógł zostać uwzględniony. Organ II instancji, powołując się na art. 58 § 1 i § 2 K.p.a., uznał, że zobowiązany nie wniósł zarzutów w terminie, a skoro wraz z pismem z dnia [...] pełnomocnik zobowiązanego nie złożył wniosku o przywrócenie terminu, to terminu tego nie można przywrócić. Nie zgodził się także ze stanowiskiem pełnomocnika zobowiązanego, że nie było konieczności składania wniosku o przywrócenia terminu. Na ostateczne postanowienie organu odwoławczego z dnia [...] skargę do sądu administracyjnego wniósł P. J., zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 42 § 1 K.p.a. przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie oraz naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy poprzez nieuwzględnienia przez organ administracji zawiadomienia o zmianie adresu dla doręczeń, zawartego w piśmie z dnia [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący przytoczył te same argumenty, które podniósł w zażaleniu na postanowienie organu I instancji i na tej podstawie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i uwzględnienie jego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w [...], podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, wniósł o oddalenie skargi. W piśmie procesowym z dnia [...] zatytułowanym wniosek skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu na okoliczność, czy doszło do doręczenia skarżącemu tytułów wykonawczych ZUS. Skarżący podał, że podważa zastępcze doręczenie dokonane na podstawie art. 43 k.p.a., gdyż żadna szwagierka nie była domownikiem wspólnie z nim zamieszkującym. Do pisma załączył zaświadczenie z Urzędu Gminy w G . Powołując się na wyrok NSA podniósł, iż dla skutecznego doręczenia w rozumieniu art. 43 k.p.a. konieczne jest, aby osoba, która odbierze przesyłkę od doręczyciela i podejmie się jej oddania zamieszkiwała z adresatem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd ocenia, czy orzeczenie organu jest zgodne z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Analiza w tym zakresie dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji (postanowienia), a sąd rozpatrując skargę rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przechodząc do oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w T. wydane w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów dotyczących prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Podstawę rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. nr 36 z 1991r. poz. 161 ze zm.) - dalej - u.p.e.a. Zgodnie z art. 19 § 4 u.p.e.a. Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania egzekucji z wynagrodzenia za pracę, świadczeń z ubezpieczenia społecznego, z renty socjalnej, z wierzytelności pieniężnych oraz z rachunków bankowych, w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i należności pochodnych od składek oraz nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczenia społecznego lub innych świadczeń wypłacanych przez ten oddział, które nie mogą być potrącane z bieżących świadczeń. Dyrektor Oddziału ZUS w T. jest właściwym organem egzekucyjnym ponieważ, zgodnie z art. 24 ust. 2 wskazanej wyżej ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, składki oraz odsetki za zwłokę, koszty egzekucyjne, koszty upomnienia i dodatkowa opłata, zwane dalej "należnościami z tytułu składek" niepłacone w terminie podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub egzekucji sądowej. Stosownie do treści art. 27 § 1 pkt u.p.e.a. tytuł wykonawczy zawiera pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. W niniejszej sprawie postępowanie egzekucyjne toczyło się przeciwko P. J. na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od [...] do [...] wystawionych w dniu [...] przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. Tytuły wykonawcze wystawione zostały zgodnie z wzorem określonym w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2001 r. Nr 137, poz. 1541 ze zm.). Tytuły te spełnią wymogi formalne określone w art. 27 u.p.e.a., a w szczególności określają dane identyfikacyjne zobowiązanego, jego adres, tj. 97 – 306 G., ul. K. 17, powiat p., województwo [...]. Tytułami wykonawczymi objęte zostały należności, które P. J. miał obowiązek uiścić z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne, ubezpieczenie społeczne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Tytuły wykonawcze zostały doręczone dłużnikowi w dniu [...] (kserokopia dowodu doręczenia - akta administracyjne), na adres [...] G., K. 17. Jak wynika z zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji powyższe tytuły odebrała J. L., z adnotacji listonosza wynika, że dorosły domownik. Przed wystawieniem tytułów wykonawczych wierzyciel - Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. przesłał do P. J., na podstawie art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, pisemne upomnienia, w których wezwał do uregulowania należności w terminie 7 dni od doręczenia upomnienia, informując jednocześnie, że w przypadku nieuregulowania należności we wskazanym terminie, wszczęte zostanie postępowanie egzekucyjne. Dowód doręczenia upomnień w dniu [...] na adres: [...] G., K. 17 został załączony do akt sądowych - k. 92. Jak wynika z zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji powyższe upomnienia odebrała I. J. – żona skarżącego. Doręczenie dłużnikowi pisemnych upomnień zawierających wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego jest, zgodnie z art. 15 § 1 u.p.e.a., warunkiem dopuszczalności wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Wszczęcie egzekucji administracyjnej bez zrealizowania tego obowiązku jest niedopuszczalne. Wymóg ten został jednak w niniejszej sprawie spełniony, gdyż upomnienia zostały stronie skarżącej doręczone w dniu [...], co zostało podane w tytule wykonawczym w rubryce 49. Kserokopia dowodu doręczenia tych upomnień skarżącemu znajduje się w aktach sądowych, a ponadto strona nie kwestionowała tej okoliczności. Natomiast skarżący zarzucił w zażaleniu, w skardze oraz w piśmie z dnia [...], że tytuły wykonawcze zostały doręczone na niewłaściwy adres, tj. na adres jego zameldowania na pobyt stały, tj. G., K. 17, zamiast na adres do doręczeń, tj. [...] P., ul. A 4 m. 47. Zaskarżonym postanowieniem, Dyrektor Izby Skarbowej w [...] podzielił ocenę organu I instancji, że istnieją podstawy do odmowy uwzględnienia zgłoszonych przez stronę skarżącą zarzutów na toczące się postępowanie egzekucyjne, gdyż strona uchybiła termowi do ich wniesienia. Ocena ta jest zdaniem Sądu prawidłowa. Obowiązkiem wierzyciela jest prawidłowe wskazanie w tytule wykonawczym adresu zobowiązanego. Dodatkowo należy także zauważyć, iż konsekwencją braku podania właściwego adresu jest niemożność wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Stosownie do art. 26 § 5 u.p.e.a. wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą: 1) doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Doręczenie tytułu wykonawczego, czy też zawiadomienia o zajęciu wierzytelności powinno nastąpić w mieszkaniu zobowiązanego, jeżeli jest on osobą fizyczną, albo w lokalu organu administracji publicznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób powyżej określony, pisma doręcza sie w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie. Doręczenie powinno nastąpić do rąk osób uprawnionych do odbioru pism (art. 42, 43 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a.). Innymi słowy, aby móc skutecznie doręczyć tytuł wykonawczy organ egzekucyjny powinien znać adres zobowiązanego. Dłużnik może złożyć zarzuty w stosunku do tytułu wykonawczego w terminie 7 dni od daty jego doręczenia. Możliwość wniesienia zarzutów jest więc ograniczona w czasie. Termin powyższy uznać należy za termin procesowy. Uchybienie takiemu terminowi powoduje bezskuteczność dokonanej przez stronę czynności procesowej, co prowadzić może do zamknięcia drogi dalszego postępowania (por. Kodeks postępowania administracyjnego, B. Adamiak, J. Borkowski, Wydawnictwo CH Beck. 2008, str. 335 i nast.), W niniejszej sprawie analiza treści uzasadnienia organu pierwszej instancji wskazuje, że organ ten nie rozpatrywał merytorycznie zarzutów skarżącego. Zarzuty zostały bowiem wniesione przez skarżącego po terminie, co skutkuje koniecznością uznania ich za bezskuteczne. Przy tak ustalonym stanie faktycznym, organ egzekucyjny słusznie stwierdził, że nie jest możliwe uznanie zarzutów złożonych przez skarżącego z uwagi na złożenie ich po terminie. Zebrany materiał dowodowy wskazuje, iż skarżący uchybił terminowi do wniesienia zarzutów. Jak wynika z dowodu doręczenia przesyłki w dniu [...] tytuły wykonawcze wraz z zawiadomieniami o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego zostały doręczone P. J. przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. na adres: G., K. 17. Na każdym tytule wykonawczym znajdowało się pouczenie, iż zobowiązanemu przysługuje, w terminie 7 dni, prawo zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Skarżący został zatem pouczony o prawie i terminie do wniesienia zarzutów. Siedmiodniowy termin do wniesienia zarzutów upłynął skarżącemu w dniu [...]. P. J. natomiast wniósł zarzuty w dniu [...] (data stempla pocztowego – k. 41 akta administracyjne). A zatem po upływie wymaganego terminu. Organy administracji słusznie uznały, iż skarżący uchybił terminowi do wniesienia zarzutów. Uważana analiza treści pisma skarżącego z dnia [...] zawierającego zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego pozwala stwierdzić, że skarżący w piśmie tym nie podnosił, iż tytuły egzekucyjne zostały skierowane na niewłaściwy adres, oraz że nie zostały mu one doręczone. Powyższe skarżący podniósł dopiero w zażaleniu na postanowienie organu I instancji z dnia [...]. Twierdzeniom skarżącego nie można dać wiary. Tytuły egzekucyjne zostały mu doręczono, skoro zgłosił zarzuty, a uchybienie terminu do ich wniesienia było jednodniowe. Zauważyć też należy, że na kopercie zawierającej powyższe zarzuty skarżący podał adres nadawcy: P. J., K. 17, [...] G., również w nagłówku pisma z dnia [...] podał ten sam adres. Dopiero w zażaleniu z dnia [...] skarżący podał oprócz adresu zameldowania na pobyt stały adres zamieszkania, tj. [...] P., ul. A 4 m. 47. Skoro od 15 lat skarżący zamieszkuje z rodziną w P., jak podaje w zażaleniu, to ciążył na nim obowiązek powiadomienia organu egzekucyjnego oraz organu skarbowego o miejscu swojego zamieszkania w P. Natomiast z dokumentacji załączonej przez Dyrektora Izby Skarbowej w [...] (k. 58 - 61 akt sądowych) wynika, że skarżący w zgłoszeniu aktualizacyjnym osoby fizycznej prowadzącej samodzielnie działalność gospodarczą z dnia [...] adresowanym do Urzędu Skarbowego w P., w rubryce B.3. druku zgłoszenia - Adres miejsca zameldowania oraz w rubryce C.8. - Adres siedziby oraz C.9 - Adresy miejsca prowadzenia działalności - wskazał: G., K. 17, natomiast rubryki B.4. - Adres miejsca zamieszkania nie wypełnił. W rubryce B.3. druku powyższego zgłoszenia została zamieszczona informacja, że adres zameldowania będzie równocześnie adresem do korespondencji, chyba że składający zaznaczy kwadrat w pozycji 39, wówczas będzie to oznaczać, że korespondencja ma być wysyłana na podany adres zamieszkania. Skarżący tej rubryki nie wypełnił, a więc nie wskazał innego adresu do korespondencji. Innego zgłoszenia aktualizacyjnego skarżący nie składał, mimo iż był pouczony o obowiązku aktualizacji danych, w sytuacji gdy uległy one zmianie. P. J. zarejestrowany był więc jako płatnik składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych pod adresem: G., K. 17. Ponadto w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym za 2009 r. oraz za 2010 r. skarżący podał adres zamieszkania: P. J. K. 17, [...] G., natomiast żona skarżącego – I. J. wskazała jako swój adres: [...] P., ul. A 4 m. 47 (k. 62 i 63 akta sądowe). Powyższe potwierdza, że wolą skarżącego było, aby pisma urzędowe adresowane do niego były przesyłane na ww. przez niego adres: K. 17, [...] G. Odnosząc się do podnoszonej przez skarżącego argumentacji dotyczącej tego, iż skoro we wniosku z dnia [...] o wydanie zaświadczenie podał, że ma być ono wysłane na inny adres: P., ul. A 4/47, to informacja ta winno być potraktowana jako pisemne zawiadomienie o zmianie przez niego adresu dla doręczeń, stwierdzić należy, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przede wszystkim podkreślić należy, że skarżący w piśmie z dnia [...] podał adres płatnika składek: G., ul. K. 17. W ww. piśmie nie zawiadomił, iż wskazuje nowy adres i jest to adres do doręczeń. P. J. wnosił jedynie o przesłanie żądanego zaświadczenia na inny adres niż podany na wstępie pisma. Wobec powyższego, w ocenie sądu nieuzasadniony jest zarzut skarżącego dotyczący nieskutecznego doręczenia mu tytułów wykonawczych poprzez wysłanie ich na nieprawidłowy adres. Zdaniem sądu prawidłowo organ egzekucyjny uznał, iż adres: G., K. 17 był adresem, pod który, zgodnie z wolą skarżącego, winny być przesyłane mu pisma urzędowe. W piśmie procesowym z dnia [...] skierowanym do sądu skarżący podał, że doręczenie tytułów wykonawczych było nieprawidłowe, bowiem korespondencji nie odebrał dorosły domownik. Żadna szwagierka nie mieszka w miejscu jego zameldowania na pobyt stały, gdyż w nieruchomości położonej w miejscowości K. nr 17 gm. G. zameldowani są tylko on i jego rodzice. Odnosząc się do argumentacji skarżącego wskazać należy, że powyższego zarzutu skarżący wcześniej nie podnosił, tj. ani w zarzutach, ani w zażaleniu, ani też w skardze. Skarżący w toku postępowania administracyjnego podnosił wyłącznie, iż doręczenie korespondencji nastąpiło na nieprawidłowy adres. Wobec powyższego oceniając zgodność z prawem działania organów administracji sąd nie może stwierdzić, iż organy te nie wyjaśniły w toku postępowania wszystkich okoliczności sprawy. Organy nie miały bowiem wątpliwości, że tytuły wykonawcze zostały doręczone skarżącemu na prawidłowy adres, oraz że odebrał je dorosły domownik, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji. Ponadto wskazać należy, że z adnotacji doręczającego na zwrotnym powiedzeniu odbioru wynika w sposób nie budzący wątpliwości, iż korespondencję odebrał pełnoletni domownik. W ocenie sądu, odbiór przesyłki zawierającej tytuły wykonawcze oraz zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego pokwitowała J. L. Z materiału dowodowego wynika, że jest to matka skarżącego, a zatem przesyłka została wręczona jednej z osób wymienionych w przepisie art. 43 Kodeksu postępowania administracyjnego. Korespondencja została skarżącemu doręczona, bowiem zgłosił zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego i nie kwestionował faktu, że osoba, która odebrała korespondencję i podjęła się jej oddania adresatowi, faktycznie oddała mu przesyłkę. Powstało zatem domniemanie doręczenia pisma adresatowi. Oznacza to, że powyższe doręczenie było skuteczne. Zdaniem sądu to, że listonosz napisał, iż korespondencję odebrała szwagierka, wobec wyżej podnoszonych faktów, nie miało wpływu na prawidłowość doręczenia skarżącemu tytułów wykonawczych. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż skarga P. J. nie jest zasadna. Skarżący uchybił terminowi do wniesienia zarzutów i organy administracji z tego powodu trafnie odmówiły ich uwzględnienia. Możliwość wniesienia zarzutów jest ograniczona w czasie. Uchybienie terminowi do wniesienia zarzutów powoduje bezskuteczność dokonanej przez stronę czynności procesowej, co prowadzi do zamknięcia drogi dalszego postępowania. Zdaniem sądu, prawidłowym rozstrzygnięciem jest odmowa uwzględnienia zarzutów z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia. Przepis art. 34 § 4 ustawy z 17 czerwca 1966 r. przewiduje wydanie postanowienia "w sprawie zgłoszonych zarzutów", co oznacza, iż w sytuacji, gdy zarzutów nie można uwzględnić, to należy odmówić ich uwzględnia. Zarzutów natomiast nie można uwzględnić, gdy nie są merytorycznie zasadne lub wówczas, gdy nie zostały spełnione wymogi formalne do ich wniesienia (art. uchybiono siedmiodniowemu terminowi do ich wniesienia) – podobnie WSA w Łodzi w wyroku z dnia z dnia 7 października 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 246/09, LEX nr 555012. Wobec powyższego, skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. B.A.