III SA/Łd 648/12

Dnia 3 sierpnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na pismo Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odpowiedzi na pismo dotyczące oddania w najem lokalu socjalnego z zasobu Gminy Ł. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu 31 maja 2012 roku K. P. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo zatytułowane "Prośba", w którym wniósł "o wyjaśnienie dlaczego i jakim prawem został wymeldowany z miejsca zameldowania przez ojca oraz dozorcę kamienicy jako osoba nieletnia". Zarządzeniem z dnia 6 czerwca 2012 roku Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącego do wyjaśnienia w terminie 7 dni, w jakim celu złożył pismo opatrzone datą "30 maja 2012 roku", czy jest to skarga na decyzję lub inny akt organu administracji publicznej w przedmiocie wymeldowania, jeżeli tak to należy wskazać organ, którego działania skarga dotyczy oraz podać datę, numer i przedmiot zaskarżonej decyzji, pouczając jednocześnie skarżącego o treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., nr 270)- [zwanej dalej - p.p.s.a.]. W piśmie z dnia 19 czerwca 2012 roku, stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu, skarżący wyjaśnił, że pismo z dnia 30 maja 2012 roku jest "skargą na decyzję z dnia [...], nr [...]", będącą odpowiedzią Dyrektora Wydziału Budynków i Lokali Urzędu Miasta Ł. na pismo dotyczące oddania w najem lokalu z zasobu mieszkaniowego Gminy Ł. Zarządzeniem z dnia 27 czerwca 2011 roku Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przekazał skargę do Urzędu Miasta Ł. celem udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania jej wraz z aktami sprawy, stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. O przekazaniu skargi skarżący został powiadomiony. W nadesłanej w dniu 26 lipca 2011 roku odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Ł. wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na jej niedopuszczalność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z przepisem art. 3 p.p.s.a. kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli sądu jest skarga na pismo Dyrektora Wydziału Budynków i Lokali Urzędu Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] będące w istocie odpowiedzią na wniosek skarżącego o przyznanie lokalu socjalnego z zasobów mieszkaniowych Gminy Ł. i informujące, że stanowisko zajęte przez Dyrektora Wydziału Budynków i Lokali [...] w piśmie z dnia 12 października 2011 roku jest w dalszym ciągu aktualne. W piśmie tym zaś Dyrektor Wydziału Budynków i Lokali [...] informował, że z chwilą zakończenia odbywania kary należy zgłosić się do Referatu Budynków i Lokali Centrum Obsługi Mieszkańców Ł.-G. celem przygotowania dokumentów. Wskazane pismo nie mieści się jednak w katalogu określonym w art. 3 § 2 p.p.s.a. W piśmie tym nie można bowiem odnaleźć cech decyzji wynikających z art. 104 i 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Powyższe oznacza, iż nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Na marginesie zauważyć należy, że kwestię przydziału lokalu socjalnego z mieszkaniowego zasobu gminy reguluje ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266, ze zm.). Zgodnie z art. 4 ustawy, tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy (ust. 1), a gmina, na zasadach i w wypadkach przewidzianych w ustawie, zapewnia m. in. lokale socjalne (ust. 2). Z faktu, iż zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy nie wynika, aby musiała to czynić w formach zwykle przewidzianych dla tego rodzaju działalności organu administracji publicznej tj. w formach aktów administracyjnych wydawanych w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepisy rozdziału 4 ww. ustawy, wyraźnie stanowią, iż przydzielenie lokalu socjalnego osobie uprawnionej do otrzymania takiego lokalu następuje w drodze umowy cywilnoprawnej – umowy najmu (art. 23). Przyznanie lokalu socjalnego następuje więc w formie czynności prawnej właściwej prawu cywilnemu, nie zaś w formie władczego aktu organu administracji publicznej przybierającego postać decyzji administracyjnej. Taka forma działania organu gminy wyklucza możliwość dochodzenia przez najemcę lokalu socjalnego, czy też osobę uprawnioną do otrzymania takiego lokalu, swojego interesu prawnego zarówno w administracyjnym toku instancji, jak i w postępowaniu przed sądem administracyjnym (por. uchwała składu siedmiu sędziów SN z dnia 5 listopada 1997 r., sygn. akt III ZP 37/97, Lex Polonica nr 326936). Wszelkie zatem spory wynikłe na tle zawierania umowy najmu lokalu socjalnego, jak również spory związane z uprawnieniami do lokalu socjalnego rozstrzygane są w postępowaniu cywilnym przed sądami powszechnymi. Tym samym, skoro niniejsza skarga nie mieści się w kategorii spraw, które wymienia art. 3 § 2 p.p.s.a. należało stwierdzić, że jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. a.ł.