III SA/Łd 651/08

Dnia 11 marca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.) Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Protokolant asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2009 roku sprawy ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie unieważnienia egzaminu państwowego oddala skargę. Decyzją z dnia [...], znak: [...], Marszalek Województwa [...] unieważnił egzamin państwowy (część praktyczną) na kategorię B prawa jazdy, prowadzony przez egzaminatora J. W. z udziałem skarżącej T. W., który odbył się w dniu [...] w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ł. oraz orzekł o jednorazowym zwrocie opłaty za egzamin państwowy na prawo jazdy kat. B w kwocie 112 zł. na rzecz skarżącej . T. W. pismem z dnia [...] wniosła odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. W odwołaniu pełnomocnik strony podniósł, iż: 1/ zarzut najechania (potrącenia) pachołka nie powinien mieć znaczenia dla sprawy albowiem nie miał on miejsca podczas zadań egzaminacyjnych, lecz w czasie między zakończeniem zadania nr. 2, a rozpoczęciem zadania nr 7. 2/ użyty w art. 112 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz.U. z 2005r. Nr 108 póz. 908 z późniejszymi zmianami) czasownik "prowadzony'' oznacza ograniczenie możliwości organu nadzoru do przerwania lub unieważnienia tylko egzaminów prowadzonych w obecności organu nadzoru. 3/ nie był poinformowany o podjętych przez organ I instancji działaniach w zakresie uzyskania świadectwa wzorcowania generatora podstawy czasu przy rejestracji nagrania. 4/ w dniu przeprowadzenia egzaminu tj. 27 stycznia 2007r. były bardzo trudne warunki atmosferyczne, a na placu manewrowym odsłonięte i to niedokładnie linie oznaczające krawędź pasa ruchu w zadaniu nr. 2., 5/ nieporozumieniem prawnym jest wykonanie po upływie 1,5 roku od zdarzenia przez Okręgowy Urząd Miar w Ł, - świadectwa wzorcowania urządzenia, które tylko zdaniem WORD pracowało w samochodzie na którym prowadzono egzamin T. W., 6/ dwukrotne sprzeczne z prawem polecenia wydane przez egzaminatora w ocenie wpisuje się w stosowaną powszechnie praktykę, 7/ jazda ulicą A była możliwa tylko pasem ruchu powstałym wskutek przejazdu - falistego - pługa, 8/ zmniejszenie szybkości jest jedyną prawidłową reakcją Pani T. W. w sytuacji, na którą powołuje się organ I instancji, 9/ wykonane nagranie uniemożliwia prawidłową ocenę odległości od przejścia a brak jakiejkolwiek reakcji ze strony egzaminatora świadczy o prawidłowo wykonanym manewrze, 10/ zagrożenie bezpieczeństwa ruchu na ul. B - na którą powołuje się organ I instancji, w ocenie pełnomocnika Strony stanowi wyłącznie "drobną niewygodę dla kierujących jadących ul. B za pojazdem egzaminacyjnym", a samo zgaśnięcie silnika - z wyjątkiem wykonywania zadania nr 7 - nie powinno skutkować niezdaniem egzaminu, 11/ niezrealizowanie pełnego programu egzaminu przez T. W. nie powinno mieć znaczenia dla unieważnienia egzaminu cyt.: "dopóki Urząd nie ma dowodów na to, że było to celowe działanie egzaminatora". Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w wyniku rozpatrzenia powyższego odwołania decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu orzeczenia organ odwoławczy wskazał, iż niniejsza sprawa była już dwukrotnie przedmiotem postępowania przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Ł., które to w ostatnim z wydanych rozstrzygnięć tj. decyzji z dnia [...], znak: [...], orzekło o uchyleniu decyzji organu I instancji z dnia [...], znak: [...], wskazując na związanie oceną i wskazaniami co do dalszego postępowania zarówno organu I instancji, jak również Kolegium, które zostało wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 listopada 2007r. (sygn. akt: III SA/Łd 487/07). Decyzja Marszałka Województwa [...] z dnia [...], znak: [...], była więc konsekwencją ponownego rozpatrzenia sprawy. W obecnym stanie rzeczy Kolegium stwierdziło, że wszystkie zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, podniesione w przywołanym wyroku, zostały przez organ I instancji zrealizowane, a podjęte rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz.U. z 2005r. Nr 108 póz. 908 z późniejszymi zmianami), jak również ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 98, póz. 1071 z późniejszymi zmianami), na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, co do którego strona miała możliwość zapoznania się i wypowiedzenia. W tak ustalonym stanie faktycznym i prawnym Kolegium stwierdziło, iż: 1/ w dniu 15 lipca 2008r. przesłuchano J. W. tj. egzaminatora przeprowadzającego egzamin T. W. w dniu [...] w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ł., na okoliczność przeprowadzonego egzaminu; 2/ w dniu 21 lipca 2008r. przesłuchano J. C. tj. egzaminatora nadzorującego Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Ł. na okoliczność przeprowadzonego w dniu [...] egzaminu o którym mowa wyżej, 3/ na okoliczność wyjaśnienia kwestii urządzenia pomiarowego, za pomocą którego określono czas trwania egzaminu, zwrócono się do Okręgowego Urzędu Miar - o wykonanie badania dokładności wskazań generatora podstawy czasu w rejestratorze mobilnym będącym na wyposażeniu pojazdu egzaminacyjnego marki Opel Corsa na którym przeprowadzany był przedmiotowy egzamin w dniu [...], Organ wyjaśnił , iż podstawę materialno-prawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 112 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz.U. z 2005r. Nr 108 poz. 908 z późniejszymi zmianami), zgodnie z którym organ sprawujący nadzór tj. marszałek województwa - może w szczególności m.in. przerwać lub unieważnić egzamin państwowy prowadzony niezgodnie z przepisami. Warunki i tryb egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi reguluje rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz.U. Nr 217, póz. 1834 z późniejszymi zmianami). Konstrukcja wyżej przywołanego art. 112 ust. 2 pkt 2 uprawnia organ nadzoru do unieważnienia każdego egzaminu, który został przeprowadzony w sposób niezgodny z przepisami wyżej przywołanego rozporządzenia. W przedmiotowej sprawie egzamin państwowy (część praktyczna) na kategorię B prawa jazdy T. W., prowadzony w dniu [...] w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ł. przez egzaminatora J. W. przeprowadzony był niezgodnie z następującymi przepisami rozporządzenia: 1/ § 9 ust. 1 pkt 3 lit a) załącznika nr 5 do ww. rozporządzenia, zgodnie z którym, egzamin praktyczny polega na wykonaniu w ruchu drogowym programu egzaminacyjnego obejmującego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, co najmniej zadania określone w tabeli 7, tj. m.in.: - jazda drogami dwukierunkowymi na odcinkach z podwyższonymi prędkościami - poz. 2 lit. b tabeli nr 7, - przejazd przez skrzyżowania równorzędne - poz. 4 lit. a tabeli nr 7, - hamowanie od prędkości co najmniej 50 km/h do zatrzymania w wyznaczonym miejscu - poz. 9 tabeli nr 7, W rozpoznawanym stanie faktycznym nie jest spornym, że ww. zadania nie miały miejsca podczas przedmiotowego egzaminu. 2/ § 9 ust. 1 pkt 3 lit b) załącznika nr 5 do ww. rozporządzenia, stosownie do którego egzamin praktyczny polega na wykonaniu w ruchu drogowym określonego programu egzaminacyjnego w czasie nie mniejszym niż określono w tabeli 8 tj. dla prawa jazdy kategorii B -jak to ma miejsce w rozpatrywanej sprawie - 40 minut. Zgodnie z informacją Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Ł. (pismo z dnia [...] znak: [...] - w aktach sprawy) egzamin praktyczny w ruchu drogowym rozpoczyna się od wyjazdu z parkingu usytuowanego przy budynku WORD w Ł. na jezdnię ulicy C; w tym samym miejscu następuje zakończenie egzaminu po powrocie zjazdy w ruchu drogowym. Przyjmując powyższe cezury, stwierdzono , że egzamin T. W. w ruchu drogowym rozpoczął się o godz. [...] a zakończył o godz. [...], wobec czego trwał 34 minuty i 10 sekund, co wynika z materiału filmowego zarejestrowanego przez kamerę. Dodano, że nawet, gdyby przyjąć inne "granice" rozpoczęcia i zakończenia egzaminu tj. wskazane przez J. W. w wyjaśnieniach z dnia 15 lipca 2008 r. cyt. "egzamin w ruchu drogowym rozpoczął się w chwili zjazdu z wzniesienia i zakończył się w chwili zatrzymania na parkingu obok pomieszczenia koordynatora", to rozpoczęcie egzaminu nastąpiło o godz. [...] a zakończenie się o godz. [...], co oznacza, że w tym przypadku egzamin w ruchu drogowym trwał 37 minut i 41 sekund. 3/ § 30 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz.U. Nr 217, póz. 1834 z późniejszymi zmianami), zgodnie z którym egzamin zostaje przerwany przez egzaminatora, jeżeli zachowania osoby egzaminowanej świadczą o możliwości stworzenia zagrożenia dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. 4/ § 11 pkt 3 załącznika nr 5 do ww. rozporządzenia, stosownie do którego, podczas egzaminu praktycznego egzaminator przekazuje osobie egzaminowanej polecenia dotyczące kierunku jazdy lub wykonania określonego zadania egzaminacyjnego; polecenia te nie mogą być sprzeczne z obowiązującymi na drodze zasadami ruchu lub stwarzać możliwości zagrożenia jego bezpieczeństwa. Na gruncie rozpatrywanej sprawy, stwierdzono, że J. W. - egzaminator przeprowadzający przedmiotowy egzamin w dniu [...] - dwukrotnie wydał polecenia sprzeczne z obowiązującym przepisami ruchu drogowego tj. zarówno na ulicy A przed skrzyżowaniem z ulicą D jak i ulicy B przed skrzyżowaniem z ulicą E polecił T. W. wykonać manewr skrętu w lewo na najbliższym skrzyżowaniu podczas, gdy w obu przypadkach obowiązywał zakaz określony znakiem zakazu B-21 "zakaz skręcania w lewo". 5/ § 12 ust. l pkt 2 lit. a) załącznika nr 5 do ww. rozporządzenia, który stanowi, że osoba egzaminowana uzyskuje negatywny wynik egzaminu praktycznego, jeżeli dwukrotnie nieprawidłowo wykonała to samo zadanie egzaminacyjne. Zadaniem egzaminacyjnym określonym w tabeli nr 7 załącznika nr 5 do ww. rozporządzenia (pozycja 8b) jest wykonanie manewru zmiany pasa ruchu i kierunku jazdy w lewo, prawo, oraz zawracania na skrzyżowaniu. T. W. dwukrotnie na ulicy A zmieniła pasy ruchu bez wymaganej sygnalizacji zamiaru wykonania tego manewru, co w myśl wyżej powołanych przepisów winno stanowić podstawę do negatywnego wyniku egzaminu. Ponadto odnieść tę normę należy również do zadania nr 4 tabela 7 załącznika nr 5 do ww. rozporządzenia tj. przejazdu przez skrzyżowanie, albowiem T. W. podczas przedmiotowego egzaminu unieruchomiła pojazd egzaminacyjny na skrzyżowaniu ulic B/A. Zachowanie to zostało przez egzaminatora ocenione negatywnie ". Taka sama sytuacja wystąpiła na skrzyżowaniu ulic F/B, ale w tym przypadku egzaminator nie ocenił negatywnie sposobu używania mechanizmu sterowania pojazdem przez osobę egzaminowaną tłumacząc to bardzo trudnymi warunkami atmosferycznymi . 6/ § 30 ust. 4 pkt 5 wyżej przywołanego rozporządzenia zgodnie z którym egzamin zostaje przerwany przez egzaminatora, jeżeli osoba egzaminowana naruszyła przepisy ruchu drogowego w sposób określony w tabeli nr 12 załącznika nr 5 do rozporządzenia; Odnosząc powyższe normy do egzaminu T. W. z dnia [...], wskazać należy na sytuację z ulicy E przy ulicy G gdzie egzaminowana wykonując zadanie 5 określone w tabeli 7 załącznika nr 5 do w/w rozporządzenia jako "przejazd przez przejścia dla pieszych" niewłaściwie oceniła i nie zareagowała na powstające zagrożenie bezpieczeństwa, wynikające z nie dostosowania prędkości do warunków atmosferycznych. Zdaniem Kolegium - bez znaczenia są powody nie zrealizowania pełnego programu egzaminowania. Skoro ustawodawca postanowił, że egzamin winien obejmować co najmniej wskazane minimum zadań, to ukończenie części takiego programu egzaminacyjnego z pominięciem niezbędnego "minimum" określonego przez . § 9 ust. 1 pkt 3 lit. A załącznika nr 5 do ww. rozporządzenia , nie może oznaczać pozytywnego wyniku egzaminu praktycznego. Powyższe znajduje poparcie w § 12 ust. l pkt l załącznika nr 5 do ww. rozporządzenia, który stanowi, iż osoba egzaminowana uzyskuje pozytywny wynik egzaminu praktycznego, jeżeli poprawnie wykonała zadania, o których mowa w § 9. Również pozostałe zarzuty wskazane przez pełnomocnika Strony w treści odwołania pozostają bez wpływu na wynik prowadzonego postępowania i podjęte w sprawie rozstrzygnięcie. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. T. W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji jako podjętych z naruszeniem prawa materialnego z uwagi na przyjęcie jako podstawę ich wydania art. 112 cyt. ustawy – Prawo o ruchu drogowym. W uzasadnieniu skargi powtórzono, co do zasady argumentację ponoszoną w toku postępowania w tym w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Dodatkowo jednak wskazano, iż decyzja unieważniająca egzamin praktyczny na prawo jazdy skarżącej zapadła bez podstawy prawnej i niewłaściwej formie. Zdaniem strony skarżącej marszałek województwa nie ma kompetencji do orzekania w trybie art. 112 cyt. ustawy – Prawo o ruchu drogowym. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaiskrzonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwaną dalej ppsa Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1. uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2. stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3. stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Przeprowadzając taką kontrolę, Sąd zgodnie z art. 134 § 1 powołanej ustawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Może więc dokonać oceny zaskarżonej decyzji także w innym zakresie niż zakres, w jakim zakwestionowała decyzję strona skarżąca. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja, jak również poprzedzająca ją decyzja Marszałka Województwa [...] z dnia [...] nie zostały wydane z istotnymi uchybieniami przepisów prawa procesowego bądź prawa materialnego w stopniu zasługującym na uwzględnienie skargi. Podnieść należy, iż zaskarżona decyzja zapadła po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...]. W wyroku z dnia 8 listopada 2007 r . Sąd nie podzielił stanowiska skarżącej dotyczącego braku możliwości unieważnienia przez Marszałka Województwa egzaminu po jego zakończeniu. Nie podzielił również poglądu, iż pismo dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego z dnia [...] wszczynało postępowanie skargowe w trybie rozdziału VIII kpa. Sąd stwierdził, iż pismo to stanowiło impuls do wszczęcia przez organ nadzoru postępowania z urzędu. Sąd zaaprobował również fakt wydania w przedmiotowej sprawie decyzji przez Marszałka Województwa. Sąd zalecił dodatkowe odebranie wyjaśnień od egzaminatora oraz ewentualnie egzaminatora nadzorującego, umożliwienie skarżącej wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału a także zbadanie okoliczności dotyczącej czasu trwania egzaminu poprzez wyjaśnienie czy urządzenie rejestrujące przebieg egzaminu ma możliwość dokładnego ustalenia czasu trwania egzaminu. Sąd podkreślił iż w aktach administracyjnych znajduje się nagranie zupełnie innego egzaminu i zobowiązał organ do uzupełnienia akt administracyjnych o nagranie wideo z egzaminu skarżącej. Zgodnie z art. 153 ppsa ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Sąd rozpatrując sprawę niniejszą był związany oceną prawną dokonaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyroku z dnia 8 listopada 2007 r. Sąd uznał zatem za niezasadny zarzut skargi, jakoby decyzja unieważniająca egzamin na prawo jazdy w części praktycznej została wydana bez podstawy prawnej i w niewłaściwej formie. Jak wskazano już w uzasadnieniu wyroku z dnia 8 listopada 2007 r., sygn. akt III SA/Łd 487/07 marszałek województwa ma kompetencje do sprawowania nadzoru nad przeprowadzaniem egzaminów państwowych osób ubiegających się o otrzymanie uprawnień do kierowania pojazdami i orzekania w trybie art. 112 cyt. Ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Bez wątpienia wśród czynności nadzorczych, do których podejmowania uprawiony jest marszałek województwa ustawodawca wskazał unieważnianie egzaminu przeprowadzonego niezgodnie z przepisami. Natomiast zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590 z późn. zm.) marszałek województwa załatwia indywidualne sprawy z zakresu administracji publicznej w drodze decyzji, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Z racji tego, że w ustawie – Prawo o ruchu drogowym nie została wskazana forma, w jakiej zapadać mają rozstrzygnięcia w przedmiocie unieważnienia egzaminu państwowego, unieważnienie przedmiotowego egzaminu w formie decyzji należy ocenić jako prawidłowe. Pozostałe zarzuty skarżącej zawarte w skardze, a dotyczące okoliczności ocenionych już w w/w wyroku także należało uznać za niezasadne. Sąd stwierdził, iż wszystkie zalecenia wydane w w/w wyroku przez Sąd zostały wykonane przez organy obu instancji. Podstawę materialnoprawną dla sprawowanego przez marszałka województwa nadzoru nad przeprowadzaniem egzaminów państwowych osób ubiegających się o otrzymanie uprawnień do kierowania pojazdami stanowi przepis art. 112 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 z późn. zm.). Przykładowe czynności nadzorcze wskazane zostały w ustępie 2 powyżej wskazanego artykułu. Marszałek województwa może między innymi przerwać lub unieważnić egzamin państwowy prowadzony niezgodnie z przepisami. Zasady i tryb przeprowadzania egzaminów państwowych osób ubiegających się o otrzymanie uprawnień do kierowania pojazdami zawarte są w wydanym na podstawie delegacji ustawowej rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz.U. Nr 217, poz. 1834 z późn. zm.), zwłaszcza w załączniku nr 5 nazwanym instrukcją przeprowadzania egzaminów państwowych na prawo jazdy lub pozwolenie. Zgodnie z § 9 ust. 1 powyższej instrukcji, egzamin praktyczny na kategorie B prawa jazdy polega na wykonaniu na placu manewrowym zadań określonych w tabeli 2 zgodnie z techniką kierowania i kryteriami określonymi w tabeli 4 oraz na wykonaniu w ruchu drogowym programu egzaminacyjnego obejmującego co najmniej zadania określone w tabeli 7 zgodnie z przepisami ruchu drogowego i techniką kierowania pojazdem w czasie nie mniejszym niż 40 minut. Osoba egzaminowana uzyskuje pozytywny wynik egzaminu praktycznego, jeżeli poprawnie wykona zadania o których mowa w § 9 instrukcji. W związku z tym, przedmiotem sądowej kontroli jest ustalenie, czy w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego udowodniono, że część praktyczna egzaminu państwowego na kategorie B zdawanego przez skarżącą w dniu [...] w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ł. przeprowadzona była niezgodnie z przepisami. Sąd zrezygnował z oceny poprawności wykonania przez egzaminowaną poszczególnych zadań zlecanych w trakcie egzaminu praktycznego przez egzaminatora. Na podstawie dokumentów przedłożonych do akt sprawy stwierdzono, a jest to także okoliczność bezsporna w sprawie, że czas egzaminu praktycznego z udziałem skarżącej nie przekroczył wymaganego minimum 40 minut. Nie został zatem spełniony wymóg określony w § 9 ust. 1 pkt 3 lit. b instrukcji przeprowadzania egzaminów państwowych na prawo jazdy lub pozwolenie stanowiącej załącznik nr 5 do powołanego powyżej rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów. Jest to w ocenie Sądu, okoliczność wystarczająca dla uznania, że przesłanka warunkująca uzyskanie pozytywnego wyniku egzaminu praktycznego, określona w § 12 powyższej instrukcji, nie została zachowana.. Sąd uznał zarzuty skarżącej w tym zakresie za niezasadne. Skarżąca twierdziła przede wszystkim, że nie ponosi winy za błędy, jakie wystąpiły w trakcie egzaminu z winy egzaminującego i że skrócony czas trwania egzaminu nie nastąpił z jej winy. Należy jednak zauważyć, iż ustawodawca nie uzależnił unieważnienia egzaminu na prawo jazdy od winy kogokolwiek, lecz od zaistnienia obiektywnych przesłanek takich, jak wskazana powyżej przesłanka minimalnego czasu trwania egzaminu praktycznego. Pozostałe zarzuty skarżącej nie mają w takiej sytuacji wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że skarga jest niezasadna i na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił. J.S.