III SA/Łd 664/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A W na decyzję Dyrektora[...]Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu Programu Rolnośrodowiskowego postanawia: zwrócić na rzecz skarżącego A W z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem nadpłaconej opłaty kancelaryjnej, zaksięgowaną w dniu 16 grudnia 2016 r. pod poz. 5730. A W wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu Programu Rolnośrodowiskowego. Wyrokiem z dnia 8 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S z dnia [...] r. W dniu 15 grudnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o wydanie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem i jego przesłanie. W dniu 16 grudnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego uiścił kwotę 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zasadą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest obciążenie kosztami sądowymi tego podmiotu, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, o czym stanowi art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 234 § 1 p.p.s.a. za stwierdzenie prawomocności oraz wydanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt, pobiera się opłatę kancelaryjną, z zastrzeżeniem § 3. Opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie (art. 234 § 2 zdanie 1 p.p.s.a.). Jednakże zgodnie z art. 234 § 3 p.p.s.a. nie pobiera się opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, podlegający doręczeniu z urzędu. W niniejszej sprawie z uwagi na to, że skarga A W została uwzględniona, stosownie do art. 141 § 1 p.p.s.a. sąd z urzędu sporządził uzasadnienie wyroku z dnia 8 grudnia 2016 r. Odpis wyroku z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu doręcza się każdej stronie (art. 142 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z powołanym wyżej art. 234 § 3 p.p.s.a. skarżącego nie obciążał zatem obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem. Skoro zaś skarżący uiścił tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem kwotę 100 zł w sytuacji, gdy nie obciążał go taki obowiązek, to kwota ta stanowi nadpłatę. W tym stanie rzeczy uznać należy, że zachodzi określona w art. 225 p.p.s.a. podstawa do jej zwrotu na rzecz skarżącego. Przepis art. 225 p.p.s.a. stanowi bowiem, że opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także po pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy wystąpi nadpłata w kwocie kosztów uiszczonych przez stronę w porównaniu z wysokością kwoty należnej. W wypadku, o którym mowa w art. 225 p.p.s.a. sąd ma obowiązek z urzędu zwrócić stronie nadpłaconą kwotę kosztów postępowania. W przepisie tym przesądzono także, iż zwrot ten następuje na koszt strony. Konieczność obciążenia strony kosztami zwrotu nadpłaconej kwoty nie wystąpi, jeśli takich kosztów w konkretnym przypadku nie ma. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 225 p.p.s.a. należało postanowić o zwrocie na rzecz skarżącego kwoty 100 zł. k.p.