III SA/Łd 666/15

Dnia 7 października 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek, Sędzia NSA Janusz Nowacki, , Protokolant Sekretarz sądowy – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2015 roku sprawy ze skargi "A. W. i J. F." Spółki Jawnej w M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego oddala skargę. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] nr [...] nałożył na "A" spółkę jawną w M. karę pieniężną w wysokości 25.000 zł. Spółka odwołała się od tej decyzji. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił decyzję organu I instancji w całości oraz nałożył na Spółkę karę pieniężną w wysokości 25.000 zł. Organ odwoławczy uzasadniając wydane orzeczenie wyjaśnił, że na podstawie upoważnienia z dnia [...] inspektorzy transportu drogowego przeprowadzili kontrolę przedsiębiorstwa "A" spółka jawna. Przedmiotem kontroli były regulacje związane z przestrzeganiem przepisów dotyczących czasu pracy kierowców, przestrzeganie przepisów ustawy o transporcie drogowym oraz regulacji z zakresu wykonywania przewozów, przestrzeganie przepisów ruchu drogowego. Kontrola obejmowała okres od 24 lipca 2012 r. do 24 lipca 2013 r. Zgodnie z okazanymi dokumentami przedsiębiorca w okresie objętym kontrolą zatrudniał na umowę o pracę 243 pracowników, w tym 211 kierowców. W okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli średnie zatrudnienie wynosiło 130 osób. Natomiast na dzień przeprowadzenia kontroli spółka zatrudniała 158 pracowników, w tym 124 kierowców. Ustalenia kontroli zostały zawarte w protokole nr [...] z dnia [...]. Po przeprowadzeniu kontroli [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] nr [...] nałożył na spółkę karę pieniężną w wysokości 25.000 zł. Po rozpatrzeniu odwołania strony Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego pismem z dnia [...] zawiadomił stronę o stwierdzeniu nowych naruszeń nieujętych w załączniku do protokołu z dnia [...] a określonych pod lp. 6.3.7 załącznika Nr 3 ustawy o transporcie drogowym, to jest nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu – za każdy dzień oraz lp. 6.3.8 załącznika Nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, to jest okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy- za każdą wykresówkę. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] nr [...] nałożył na stronę karę pieniężna w wysokości 25.000 zł. Organ odwoławczy wyjaśnił, że stosownie do art. 92 a ust. 6 ustawy o transporcie drogowym wykaz naruszeń i obowiązków lub warunków, o których mowa w ustępie 1 oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy. Zgodnie z art. 4 pkt 22 lit. a i lit. h i lit. s ustawy o transporcie drogowym użyte w ustawie określenia oznaczają obowiązki lub warunki przewozu drogowego – obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy oraz: a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.Urz.L 370 z 1.12.1985 r, str.21), h) rozporządzenia (WE) nr 561/2006 s) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o systemie tachografów cyfrowych (Dz.U. Nr 180 z późn. zm.). Organ odwoławczy wymienił, a następnie ocenił stwierdzone naruszenia. Odnośnie naruszenia polegającego na skróceniu dziennego czasu odpoczynku o czas powyżej 15 minut do jednej godziny oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę wskazał, że zgodnie z art. 8 ust. 1-5 i 8 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W każdym 24 godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca musi wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24 godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin, ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku. Dzienny okres odpoczynku może zostać przedłużony do rozmiarów regularnego lub skróconego tygodniowego okresu odpoczynku. Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp.5.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, która sankcjonuje skrócenie okresu dziennego czasu odpoczynku: za czas powyżej 15 minut do jednej godziny karą pieniężną w wysokości 100 złotych, a za każdą następną godzinę karą pieniężną w wysokości 200 złotych. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, wykresówek kierowcy T. L. wykazała, że w dniu [...] o godzinie 09:49 rozpoczął się 30 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 7 godzin i 49 minut nieprzerwanego odpoczynku, to jest od godziny 08:00 dnia [...] do godziny 15:49 dnia [...]. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 11 minut. W związku z powyższym należało nałożyć karę pieniężną w wysokości 300 złotych za stwierdzone naruszenie określone lp.5.3.1 i lp.5.3.2. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym ( dalej: załącznika nr 3). Z protokołu kontroli i wykresówek tego kierowcy wynika, iż 28 listopada 2012 r. o godzinie 18:14 rozpoczął się 24 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 9 godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym odebrał jedynie 8 godzin i 25 minut nieprzerwanego odpoczynku (od godz. 09:49 dnia [...] do godz. 18:14 dnia [...]). Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 35 minut. W tym przypadku dopuszczalne było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do 9 godzin. Wobec tego należało nałożyć karę pieniężną w wysokości 300 zł. za stwierdzone naruszenie określone l.p.5.3.1. i lp. 5.3.2 załącznika nr 3. Ponadto postępowanie dowodowe wykazało, iż T. L. w dniu [...] o godz. 19:46 rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11 godzinny nieprzerwany odpoczynek. W tym okresie odebrał jedynie 10 godzin i 30 minut nieprzerwanego odpoczynku (godz. 00:15 dnia [...] do godz. 10:45 dnia [...] do godz. 10:45 dnia [...]. Oznacza to skrócenie czasu odpoczynku o 29 minut. Konieczne było odebranie odpoczynku w wymiarze 11 godzin, gdyż w tygodniowym okresie rozliczeniowym kierowca odbył 3 skrócone okresy odpoczynku. Wobec powyższego zasadne jest nałożenie kary pieniężnej w wysokości 100 zł. za stwierdzone naruszenie określone lp. 5.3.1. załącznika nr 3. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, wykresówek kierowcy P. S. wykazała, że w dniu [...] o godzinie 00:40 rozpoczął się 24 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godz. i 25 minut nieprzerwanego odpoczynku ( od godz. 16:15 dnia [...] do godz. 00:40 dnia [...]). Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 35 minut. W związku z powyższym należało nałożyć karę pieniężną w wysokości 100 złotych za stwierdzone naruszenie określone lp. 5.3.1. załącznika nr 3. Analiza materiału dowodowego dotyczącego tego kierowcy wykazała, że w dniu [...] o godz. 00:16 rozpoczął się 24 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9 godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym odebrał jedynie 8 godzin i 20 minut nieprzerwanego odpoczynku ( od godz. 15:56 dnia [...] do godz. 00:16 dnia [...]). Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 40 minut. Dlatego należało nałożyć karę pieniężną za stwierdzone naruszenie określone lp. 5.3.1 załącznika nr 3. Ponadto kontrola wykazała, iż w dniu [...] o godz. 19:45 rozpoczął się 24 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w dwóch częściach, pierwszej wynoszącej co najmniej 3 godziny i drugiej co najmniej 9 godzin. W okresie tym kierowca odebrał drugą część odpoczynku o długości 3 godziny ( od godz. 16:45 do godz. 19:45 dnia [...]. Skrócono czas odpoczynku o 6 godz.). Nałożono karę pieniężną w wysokości 1100 zł. za stwierdzone naruszenie określone lp. 5.3.1 i lp. 5.3.2 załącznika nr 3. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, wykresówek kierowcy J. B. wykazała, że w dniu [...] o godzinie [...] rozpoczął się 24 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 6 godz. i 42 minuty nieprzerwanego odpoczynku ( od godz. 09:43 dnia [...] do godz. 16:25 dnia [...]). Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 godz. i 18 minut. W związku z powyższym należało nałożyć karę pieniężną w wysokości 500 zł. za stwierdzone naruszenie określone lp. 5.3.1 i lp. 5.3.2 załącznika nr 3. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, danych na karcie kierowcy K. M. wykazała, że w dniu [...] o godzinie 20:43 rozpoczął się 30 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 6 godz. i 37 minut nieprzerwanego odpoczynku ( od godz. 20:06 dnia [...] do godz. 02:43 dnia [...]). Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 godz. i 23 minuty. W związku z powyższym należało nałożyć karę pieniężną w wysokości 500 zł. za stwierdzone naruszenie określone lp. 5.3.1 i lp. 5.3.2 załącznika nr 3. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, danych z karty kierowcy A. T. wykazała, że w dniu [...] o godzinie 23:02 rozpoczął się 24 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godz. i 27 minut nieprzerwanego odpoczynku ( od godz. 14:35 dnia [...] do godz. 23:02 dnia [...]). Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 33 minuty. W związku z powyższym należało nałożyć karę pieniężną w wysokości 100 zł. za stwierdzone naruszenie określone lp. 5.3.1 załącznika nr 3. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, danych z karty tego samego kierowcy wykazała, że w dniu [...] o godzinie 10:26 rozpoczął się 24 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w dwóch częściach, pierwszej wynoszącej co najmniej 3 godziny i drugiej wynoszącej co najmniej 9 godzin. W okresie tym kierowca odebrał drugą część odpoczynku w wymiarze 8 godzin i 20 minut ( od godz. 02:06 dnia [...] do godz. 10:26 dnia [...]). Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 40 minut. W związku z powyższym należało nałożyć karę pieniężną w wysokości 100 zł. za stwierdzone naruszenie określone lp. 5.3.1 załącznika nr 3. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, danych z karty kierowcy D. D. wykazała, że w dniu [...] o godzinie 10:26 rozpoczął się 24 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w dwóch częściach, pierwszej wynoszącej co najmniej 3 godziny i drugiej wynoszącej co najmniej 9 godzin. W okresie tym kierowca odebrał drugą część odpoczynku w wymiarze 8 godzin i 20 minut ( od godz. 02:06 dnia [...] do godz. 10:26 dnia [...]). Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 40 minut. W związku z powyższym należało nałożyć karę pieniężną w wysokości 100 zł. za stwierdzone naruszenie określone lp. 5.3.1 załącznika nr 3. Analiza materiału dowodowego ( protokół kontroli, dane z kart kierowcy) wykazała, że kierowca M. K. w dniu [...] przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 23 minuty. Prowadził pojazd przez 4 godz. i 53 min. w okresie od godziny 15:25 do godziny 20:19. W tym okresie kierowca nie odebrał żadnej przerwy. Do kontroli okazano opis na rewersie wykresówki stanowiący, że kierowca przekroczył czas jazdy ze względu na dojazd do bazy firmy. Organ odwoławczy stwierdził, iż zgodnie z art. 12 Rozporządzenia WE 561/2006 odstępstwo od norm dotyczących czasu pracy kierowców może mieć miejsce tylko, jeżeli nie zagraża to bezpieczeństwu osób, pojazdu lub ładunku i tylko w sytuacji w której odstępstwo ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa osób lub ładunku. Zgodnie z wytyczną Komisji Europejskiej dot. Wyjątkowych odstępstw od przepisów w zakresie minimalnego okresu odpoczynku i maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu w celu znalezienia odpowiedniego miejsca postojowego, przedsiębiorstwo transportowe musi uważnie planować przejazd kierowcy, tak aby był on bezpieczny i uwzględniał, na przykład, regularnie występujące na drogach korki, warunki atmosferyczne i dostęp do odpowiednich parkingów. Niedopuszczalne byłoby więc uznanie dokonanego wpisu za podstawę do zastosowania art. 12 Rozporządzenia 561/2006. Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy uznał za zasadne utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 150 zł. za stwierdzone naruszenie określone lp. 5.2.1 załącznika nr 3. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, danych z karty kierowcy A. J. wykazała, że w dniu [...] o godzinie 00:41 rozpoczął się 24 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9 godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godz. i 4 minuty nieprzerwanego odpoczynku ( od godz. 16:37 dnia [...] do godz. 00:41 dnia [...]). Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 56 minut. W związku z powyższym należało nałożyć karę pieniężną w wysokości 100 zł. za stwierdzone naruszenie określone lp. 5.3.1 załącznika nr 3. Za ww. stwierdzone naruszenia nałożono kary pieniężne w wysokości 2700 zł. – lp. 5.3.1 i lp. 5.3.2 załącznika nr 3. Odnośnie naruszenia polegającego na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas powyżej 15 minut do 30 minut za każde następne rozpoczęte 30 minut organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) Nr 561/2006, po okresie prowadzenia pojazdu cztery i pół godziny kierowcy przysługuje ciągła przerwa trwająca, co najmniej czterdzieści pięć minut, chyba, że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwa długości co najmniej 15 minut, po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut, rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. załącznika nr 3, która sankcjonuje przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy: o czas powyżej 15 minut do 30 minut kara pieniężną w wysokości 150 zł. i za każde rozpoczęte 30 minut w wysokości 200 zł. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, danych z karty kierowcy M.K. wykazała, że w dniu [...] przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 23 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 53 minuty ( 15:25 do 20:19). Do kontroli okazano opis na rewersie wykresówki stanowiący, że kierowca przekroczył czas jazdy ze względu na dojazd do bazy firmy. Powyższy wpis nie mógł stanowić podstawy do zastosowania art. 12 Rozporządzenia 561/2006. Należało zatem nałożyć karę pieniężną w wysokości 150 zł. – lp. 5.2.1 załącznika nr 3. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, wykresówek kierowcy T. L. wykazała, że kierowca w dniu [...] przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 4 godziny i 3 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 8 godzin i 33 minuty w okresie od godziny 22:51 do godziny do 07:59. W okresie tym kierowca odebrał tylko jedną przerwę minimum 15 minutowe: 03:25-03:55. Zasadne jest nałożenie kary pieniężnej w wysokości 1750 zł. za naruszenie określone lp. 5.2.1 lp. 5.2.2 załącznika nr 3 Ponadto z protokołu kontroli i wykresówek wynika, iż ten kierowca w dniu 8 grudnia 2012 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 29 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 59 minut w okresie od godziny 07:47 do godziny do 12:48. Dlatego zasadne było nałożenie kary pieniężnej w wysokości 150 zł. – lp. 5.2.1 i lp. 5.2.2. załącznika nr 3. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, wykresówek kierowcy P. S. wykazała, że kierowca w dniu [...] przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 2 godziny i 8 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 6 godzin i 38 minut w okresie od godziny 7:03 do godziny 16:49. W tym okresie odebrał tylko jedną przerwę minimum 15 minutową. Zasadne było zatem nałożenie kary pieniężnej w wysokości 950 zł. – lp. 5.2.1 i lp. 5.2.2. załącznika nr 3. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, wykreskówek tego kierowcy wykazała, że w dniu 16 listopada 2012 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 20 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 50 minut w okresie od godziny 17:50 do godziny 23:10. Zasadne było zatem nałożenie kary pieniężnej w wysokości 150 zł. – lp. 5.2.1 załącznika nr 3. P. S. także w dniu [...] przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 1 godzinę i 26 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 56 minut w okresie od godziny 10:33 do godziny 19:25. W okresie tym kierowca odebrał tylko jedną przerwę minimum 15 minutowa. Zasadne było zatem nałożenie kary pieniężnej w wysokości 550 zł. – lp. 5.2.1 i lp. 5.2.2. załącznika nr 3. Ponadto P. S. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy w dniach [...],[...],[...] i [...] , odpowiednio o 4 godziny i 33 minuty, 1 godzinę i 54 minuty, 1 godzinę i 47 minut i 1 godzinę i 6 minut. Należało zatem nałożyć, na odstawie lp. 5.2.1 i 5.2.2 załącznika nr 3 nałożyć kary w wysokości 1950 zł., 750 zł., 750 zł. i 550 zł. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, wykreskówek kierowcy J. B. wykazała, że kierowca w dniu [...] przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 1 godzinę i 45 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 6 godzin i 15 minut w okresie od godziny 00:08 do godziny 07:40. W tym okresie odebrał tylko dwie przerwy minimum 15 minutowe. Zasadne było zatem nałożenie kary pieniężnej w wysokości 750 zł. – lp. 5.2.1 i lp. 5.2.2. załącznika nr 3. Kierowca ten również przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy w dniach [...] i [...] odpowiednio o 4 godziny i 13 minut oraz o 18 minut. Należało wobec powyższego nałożyć kary pieniężne w wysokości 750 zł. i 150 zł. -– lp. 5.2.1 i lp. 5.2.2. załącznika nr 3. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, danych z karty kierowcy A. T. wykazała, że kierowca w dniu [...] przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 26 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 56 minut w okresie od godziny 10:10 do godziny 16:16. W tym okresie odebrał tylko dwie przerwy minimum 15 minutowe. Należało nałożyć karę pieniężna w wysokości 150 zł. - lp. 5.2.1 załącznika nr 3. Za ww. naruszenia nałożony kary pieniężne w wysokości 10.500 zł. Odnośnie naruszenia polegającego na okazaniu podczas kontroli wykresówki, która nie zwiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy za każdą wykresówkę, organ odwoławczy wskazał, że w toku postępowania zmienił się stan prawny. W dniu wydania rozstrzygnięcia obowiązywały regulacje Rozporządzenia (WE) 3821/85, natomiast od dnia 1 marca 2014 r. wszedł w życie art. 34 Rozporządzenia UE 165/2014. W związku z powyższym art. 15 Rozporządzenia został zastąpiony art. 34 Rozporządzenia 165/2014. Zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia nr 561/2006 czas spędzony na dojeździe do miejsca postoju pojazdu objętego zakresem niniejszego rozporządzenia lub powrotu z tego miejsca, jeżeli pojazd nie znajduje się ani w miejscu zamieszkania kierowcy, ani w bazie pracodawcy, w której kierowca zwykle pracuje, nie jest liczony jako odpoczynek lub przerwa, chyba że kierowca znajduje się na promie lub w pociągu i posiada dostęp do koi lub do kuszetki. Czas spędzony przez kierowcę kierującego pojazdem nieobjętym zakresem niniejszego rozporządzenia do lub z pojazdu objętego zakresem niniejszego rozporządzenia, który nie znajduje się w miejscu zamieszkania kierowcy ani w bazie pracodawcy, gdzie kierowca zazwyczaj pracuje, jest traktowany jako " inna praca". Oznacza to, że dojazd do miejscowości innej niż ta w której zakończono używanie wykreskówki, zawsze powinien być zarejestrowany na odwrocie tarczy, stosownie do dyspozycji wynikającej z art. 34 Rozporządzenia 165/2014, który wskazuje, że w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać urządzeń zainstalowanych w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 3 tiret drugie lit. b), c) i d) jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem I, wprowadza się na wykresówkę, ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc karty. Konsekwencja powyższego jest lp. 6.3.8 załącznika nr 3, który sankcjonuje okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy – za każda wykresówkę pieniężną w wysokości 300 zł. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, zaświadczeń o nieprowadzeniu pojazdu, wykresówek kierowcy T. L. wykazała, że brak jest pełnych danych o aktywności kierowcy za dzień [...] od godziny 8:00. Nie okazano do kontroli zapisu potwierdzającego przemieszczenie się kierowcy z miejscowości S. do Miejscowości M. ( kara pieniężna w wysokości 300 zł. za naruszenie określone lp. 6.3.7 załącznika nr 3). Nie przedstawiono do kontroli pełnych zapisów aktywności tego kierowcy w okresie od godziny 05:40 dnia [...] do godziny 17:30 dnia [...]. Jak wynika z przedstawionej wykreskówki z dnia [...] i kolejnej z [...] kierujący przemieścił się między miejscowościami M. a O. i pojazd o numerach rej. [...], którym kierował przejechał 988 kilometrów. Na rewersie wykreskówek nie znajdują się wpisy manualne czynności kierowcy. W toku kontroli przedstawiono zaświadczenie działalności kierowcy wystawione T. L. za okres 05:40 dnia [...] a 06:00 dnia [...]. Nie ulega jednak wątpliwości, że kierowca musiał przemieścić się między miejscowościami M. a O. Nie można uznać, że droga kierowcy między tymi miejscowościami może zostać uznana za odpoczynek (kara pieniężna w wysokości 300 zł.- lp. 6.3.8 załącznika nr 3). Mimo wezwania organu nie przedstawiono danych dotyczących przejechania przez tego kierowcę 342 kilometrów w dniu [...] w godzinach 05:25-14:50. Nie wskazano innego kierowcy prowadzącego pojazd, jak również nie wskazano, aby pojazd wykonywał przewóz wyłączony spod stosowania Rozporządzenia 561/2006. ( kara pieniężna w wysokości 300 zł. za stwierdzone naruszenia określone lp. 6.3.8 załącznika nr 3). Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, zaświadczeń o nieprowadzeniu pojazdu, wykresówek kierowcy P. S. wykazała brak okazania do kontroli zapisów aktywności kierowcy w godzinach 12:45 dnia [...], a godziną 00:10 dnia [...] ( kara pieniężna w wysokości 300 zł. za naruszenie określone lp. 6.3.8. zał. nr 3). Organ odwoławczy stwierdził wielokrotne nieokazanie do kontroli pełnych zapisów aktywności kierowcy J. B. z następujących dni: [...]/[...]r., [...]r., [...]r., [...]r., [...]r., [...]/[...]r., [...]/[...]r., [...]/[...]r., [...]/[...].,[...]/[...]r., [...]/[...]r., [...]/[...]r., [...]/[...]r., [...]r., [...]/[...]r., [...]/[...]r., [...]/[...].,[...]/[...]r., [...]r., [...]/[...]r., [...]/[...]r. , [...]/[...]r., [...]/[...]r., [...]r., [...]r., [...]r., [...]r. We wszystkich tych przypadkach organ odwoławczy uznał za zasadne nałożenie kar pieniężnych po 300 zł. za stwierdzone naruszenia określone lp. 6.3.8 załącznika nr 3. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, zaświadczeń o nieprowadzeniu pojazdu, wykresówek kierowcy M. K. wykazała, że nie okazano do kontroli wykresówki dokumentującej aktywność kierowcy od godziny 5:00 dnia [...] do godziny 4:00 dnia [...]. Organ I instancji w poprzednim postępowaniu zakwalifikował naruszenie określone lp. 6.3.7, jednakże prawidłowo zmienił kwalifikacje prawną na lp. 6.3.8 załącznika nr 3. Organ odwoławczy uznał za zasadne nałożenie kary pieniężnej w wysokości 300 złotych za stwierdzone naruszenie określone lp. 6.3.8 załącznika nr 3. Organ odwoławczy stwierdził, że za ww. stwierdzone naruszenia określone lp. 6.3.8 kara pieniężna wynosi 9.600 zł. Odnośnie naruszenia polegającego na udostępnieniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy - za każdy dzień, organ odwoławczy stwierdził, że w myśl art.10 ust. 5 lit a) tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 561/2006 przedsiębiorstwo transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej aby zapewnić wczytywanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego. W myśl art. 10 ust. 5 lit a) tiret drugie ww. rozporządzenia przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821 zapewniają, aby wszystkie dane wczytane zarówno z jednostki pojazdowej jak i z karty kierowcy, były przechowywane przez co najmniej dwanaście miesięcy po ich zarejestrowaniu oraz na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, były dostępne, bezpośrednio albo na odległość, na terenie tego przedsiębiorstwa. Zgodnie art. 13 rozporządzenia Rady EWG nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. pracodawca oraz kierowcy zapewniają poprawne działanie i odpowiednie stosowanie, z jednej strony, urządzeń rejestrujących, a z drugiej strony, karty kierowcy, w przypadku, gdy kierowca zobowiązany jest prowadzić pojazd wyposażony w urządzenie rejestrujące, zgodnie z załącznikiem IB. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 6.3.9 załącznika nr 3, który sankcjonuje udostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy karą pieniężną w wysokości 300 zł. za każdy dzień. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, zaświadczeń o nieprowadzeniu pojazdu, danych z karty kierowcy K. M. wykazała, że nie okazano do kontroli wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy za od godz. 18:00 dnia [...] do godz. 23:59 dnia [...]r. Organ I instancji błędnie zakwalifikował lp. 6.3.7 załącznika nr 3, po ponownym postępowaniu zakwalifikował naruszenie jako nierejestrowanie na wykresówce wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy. W takim przypadku zasadna jest zmiana kwalifikacji prawnej czynu na lp. 6.3.9 zał. nr 3,co po uprzednim zawiadomieniu strony dokonał organ odwoławczy. Mając powyższe na uwadze zasadne jest nałożenie kary pieniężnej w wysokości 300 zł. – naruszenie lp. 6.3.9. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, zaświadczeń o nieprowadzeniu pojazdu, danych z karty kierowcy W. R. wykazała, że brak jest wszystkich okresów aktywności kierowcy od godz. 07:40 dnia [...] do godz. 01:15 dnia [...]. Organ I instancji w poprzednim postępowaniu błędnie zakwalifikował lp. 6.3.7 zał. nr 3 do ustawy. Po ponownym postępowaniu zakwalifikował naruszenie jako nierejestrowanie na wykresówce wszystkich danych o aktywności kierowcy, jednakże do kontroli w przypadku ww. kierowcy okazano dane z karty kierowcy. W takim przypadku zasadna jest zmiana kwalifikacji prawnej czynu na lp. 6.3.9 zał. nr 3, co po uprzednim zawiadomieniu strony dokonał organ odwoławczy. ( kara pieniężna w wysokości 300 zł. za stwierdzone naruszenie określone lp.6.3.9). Organ odwoławczy stwierdził, że za ww. stwierdzone naruszenia określone lp. 6.3.9 kara pieniężna wynosi 600 zł. Odnośnie stwierdzonego naruszenia polegającego na przekroczeniu maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu o czas powyżej 15 minut do jednej godziny oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 dzienny czas prowadzenia pojazdu nie może przekroczyć 9 godzin. Jednakże dzienny czas prowadzenia pojazdu może zostać przedłużony do nie więcej niż 10 godzin nie wcześniej niż 2 razy w tygodniu. Stosownie do art. 1 Decyzji wykonawczej Komisji Europejskiej z dnia 7 czerwca 2011 r. w sprawie obliczania dziennego czasu prowadzenia pojazdu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 561 Parlamentu Europejskiego i Rady, nie naruszając przepisów art. 4 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 zalecane podejście wyłącznie dla potrzeb obliczenia dziennego okresu prowadzenia pojazdu, w sytuacji gdy kierowca nie wykorzystał w całości okresów dziennego odpoczynku wymaganych zgodnie z przepisami rozporządzenia nr (WE) 561/2006 jest następujące: obliczanie dziennego okresu prowadzenia pojazdu kończy się wraz z początkiem nieprzerwanego okresu odpoczynku trwającego co najmniej 7 godzin. Obliczanie kolejnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu zaczyna się po upływie tego nieprzerwanego okresu odpoczynku trwającego co najmniej 7 godzin. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 5.1.1 i lp. 5.1.2 załącznika nr 3, która sankcjonuje przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu: o czas powyżej 15 minut do jednej godziny karą pieniężną w wysokości 100 zł, za każdą następną rozpoczęta godzinę w wysokości 200 zł. Analiza protokołu kontroli i danych kierowcy J. B. wykazała, że rozpoczął on dzienny okres prowadzenia pojazdu w dniu [...] o godzinie 14:43, a zakończył [...] o godz. 5:02. w tym okresie prowadził pojazd łącznie przez 10 godzin i 32 minuty. Oznacza to, iż przekroczył dzienny czas prowadzenia pojazdu o 32 minuty ( kara pieniężna 100 zł. za stwierdzone naruszenie określone w lp. 5.1.1 załącznika nr 3). Ten kierowca ponadto przekroczył o 6 godzin i 59 minut okres dzienny prowadzenia pojazdu, bowiem rozpoczął prowadzenie pojazdu w dniu [...] o godz. 18:24, a zakończył [...] o godz. 4:29. Prowadził pojazd przez 16 godzin i 59 minut. Dopuszczalny czas wynosił 10 godzin kara pieniężna w wysokości 1300 zł. – lp. 5.11 i lp. 5.1.2 załącznika nr 3). Organ odwoławczy ustalił także, iż kierowca A. T. przekroczyła dwukrotnie dzienny czas prowadzenia pojazdu. W dniu [...] przekroczyła ten czas o 1 godzinę i 11 minut prowadziła pojazd 11 godzin i 11 minut). W dniu 13 grudnia 2012 r. przekroczenie wynosiło 52 minuty. Mając powyższe na uwadze zasadne było nałożenie kar pieniężnych w wysokości 300 i 100 zł. za naruszenie określone l.p.5.1.1 i 5.1.2 dot. pierwszego naruszenia z dnia17 listopada 2012 r oraz lp. 5.1.1 za naruszenie z dnia [...]. Organ ustalił ponadto, iż kierowca A. K. w dniu [...] prowadził pojazd łącznie przez 9 godz. i 32 min., choć dopuszczalne było prowadzenie pojazdu przez 9 godzin ( kara pieniężna 100 zł. za naruszenie określone lp. 5.11 i 5.1.2 załącznika nr 3). Organ odwoławczy stwierdził, że za ww. stwierdzone naruszenia określone lp. 5.1.1 lp. 5.1.2 kara pieniężna wynosi 1.800 zł. Odnośnie stwierdzonego naruszenia polegającego na skróceniu tygodniowego czasu odpoczynku o czas do jednej godziny oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę organ odwoławczy stwierdził, że stosownie do art. 4 lit. h) i i) rozporządzenia (WE) 561/2006 " tygodniowy okres odpoczynku" oznacza tygodniowy okres, w którym kierowca może swobodnie dysponować swoim czasem i obejmuje " regularny tygodniowy okres odpoczynku" lub "skrócony tygodniowy okres odpoczynku" oznacza odpoczynek trwający co najmniej 45 godzin; "skrócony tygodniowy okres odpoczynku" oznacza odpoczynek trwający krócej niż 45 godziny, który można, na warunkach ustalonych w art. 8 ust. 6 skrócić do nie mniej niż 24 kolejnych godzin; "tydzień" oznacza okres od godz. 00.00 w poniedziałek do godz. 24.00 w niedzielę. Zgodnie z art. 8 ust. 1 i 6-9 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W ciągu dwóch kolejnych tygodni kierowca wykorzystuje co najmniej: - dwa regularne tygodniowe okresy odpoczynku, lub - jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku i jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku trwający co najmniej 24 godziny. Skrócenie to należy jednak skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym przed końcem trzeciego tygodnia następującym po danym tygodniu. Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu 6 okresów 24 godzinnych licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku. Odpoczynek wykorzystywany jako rekompensata za skrócony tygodniowy okres odpoczynku wykorzystuje się łącznie z innym okresem odpoczynku trwającym co najmniej 9 godzin. Jeżeli kierowca dokona takiego wyboru, dzienne okresy odpoczynku i skrócone okresy odpoczynku poza bazą można wykorzystywać w pojeździe, o ile posiada on odpowiednie miejsce do spania dla każdego kierowcy i pojazd znajduje się na postoju. Tygodniowy okres odpoczynku, który przypada na dwa tygodnie można zaliczyć do dowolnego z nich, ale nie obu. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 5.4 załącznika nr 3, która sankcjonuje skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku: o czas do jednej godziny karą pieniężną w wysokości 50 złotych, za każdą następną rozpoczętą godzinę w wysokości 100 złotych. Organ odwoławczy ustalił, że kierowca A. T. w dniu [...] o godz. 17:10 rozpoczęła tygodniowy okres rozliczeniowy, co oznacza, że z upływem sześciu 24 godzinnych okresów rozliczeniowych powinna rozpocząć odbieranie tygodniowego okresu odpoczynku trwającego co najmniej 24 godziny. W tym czasie odebrała jedynie 13 godzin i 26 minut nieprzerwanego odpoczynku, to jest od godziny 18:43 dnia [...] do godziny 23:59 dnia [...] dnia [...]r. Organ I instancji błędnie zakreślił okres rozliczeniowy, błędnie też wskazał, że kierowca powinien odbyć regularny okres odpoczynku, podczas gdy w tym czasie powinien odbyć skrócony okres odpoczynku. Zgodnie bowiem z zapisem danych z tachografu cyfrowego kierowca A. T. odbyła nieprzerwany odpoczynek tygodniowy od godziny 10:48 dnia [...] do godziny 17:10 dnia 25 listopada 2012 r. Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy umorzył karę pieniężną w wysokości 3150 zł. i nałożył karę pieniężną w wysokości 1350 zł. za stwierdzone naruszenie określone lp. 5.4.1 załącznika nr 3. analiza materiału dowodowego wykazała ponadto, że kierowca A. T. w dniu [...] o godz. 6:47 zakończyła odbywanie skróconego odpoczynku tygodniowego trwającego co najmniej 24 godziny, co oznacza, ze powinna rozpocząć odbieranie regularnego okresu odpoczynku trwającego co najmniej 45 godzin przed zakończeniem sześciu 24 godzinnych okresów rozliczeniowych. Odebrała w tym okresie jedynie 41 godzin i 40 minut nieprzerwanego odpoczynku., to jest od godz. 14:00 dnia [...] do godz. 07:40 dnia [...]r. Organ I instancji błędnie określił okres rozliczeniowy, co nie miało jednak na powstanie naruszenia. Zasadne jest nałożenie kary pieniężnej w wysokości 350 zł. za stwierdzone naruszenie określone lp. 5.4.1 i lp. 5.4.2 załącznika nr 3. Według ustaleń organu odwoławczego kierowca K. M. w dniu [...] o godz. 18:13 rozpoczął tygodniowy okres rozliczeniowy, co oznacza, że przed upływem sześciu 24-godzinnych okresów rozliczeniowych powinien rozpocząć odbieranie co najmniej 24 godzinnego nieprzerwanego odpoczynku, gdyż uprzednio odebrał regularny odpoczynek tygodniowy. Najdłuższy okres odpoczynku zawarł się pomiędzy godziną 10:06 dnia [...], a godziną 06:22 dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 3 godziny i 44 minuty. Organ I instancji błędnie zakreślił okres rozliczeniowy przyjmując okres: [...] 00:00 - [...] 23:59, co nie miało jednak wpływu na wymiar naruszenia. Mając powyższe na uwadze zasadne jest nałożenie kary pieniężnej w wysokości 350 złotych za stwierdzone naruszenie określone lp. 5.4.1 i lp. 5.4.2 załącznika nr 3. Organ odwoławczy stwierdził, że za ww. stwierdzone naruszenia określone lp. 5.4.1 lp. 5.1.2 kara pieniężna wynosi 1.750 zł. Odnośnie stwierdzonego naruszenia polegającego na przekroczeniu tygodniowego czasu prowadzenia pojazdu o czas powyżej 30 minut do dwóch godzin oraz za każdą rozpoczętą następną godzinę organ odwoławczy powołał się na art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 zgodnie, z którym tygodniowy czas prowadzenia pojazdu nie może przekroczyć 56 godzin i nie może skutkować maksymalnego tygodniowego czasu pracy ustalonego w dyrektywie 2001/15/WE. Konsekwencja powyższych rozwiązań jest treść lp. 5.5 załącznika nr 3, która sankcjonuje przekroczenie tygodniowego czasu prowadzenia pojazdu: o czas powyżej 30 minut do dwóch godzin karą pieniężną w wysokości 50 złotych, za każdą następną rozpoczętą godzinę w wysokości 100 zł. Materiał dowodowy w postaci protokołu kontroli i danych z karty kierowcy wykazał, że kierowca W. R. w okresie rozliczeniowym [...] r. – [...] r. ( "tydzień" oznacza okres zawarty między godzina 00:00 w poniedziałek a godziną 24:00 w niedzielę) przekroczył całkowity czas prowadzenia pojazdu o 1 godzinę i 38 minut. W okresie tym kierowca prowadził pojazd przez 57 godzin i 38 minut. Zasadne jest zatem nałożenie kary pieniężnej 50 zł. za stwierdzone naruszenie określone lp. 5.5.1 załącznika nr 3. Odnośnie stwierdzonego naruszenia polegającego na przekroczeniu całkowitego czasu prowadzenia pojazdu w okresie dwutygodniowym przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas powyżej jednej godziny do czterech godzin oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę organ II instancji stwierdził, że zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 łączny czas prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni nie może przekroczyć 90 godzin. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 5.6 załącznika nr 3, która sankcjonuje przekroczenie całkowitego czasu prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni: o czas powyżej jednej godziny do czterech godzin karą pieniężna w wysokości 100 złotych, za każdą następną rozpoczętą godzinę w wysokości 150 złotych. Analiza protokołu kontroli i danych z karty kierowcy W. R. wykazała, że w "dwutygodniowym okresie rozliczeniowym" [...] r. – [...] r. kierowca przekroczył całkowity czas prowadzenia pojazdu o 11 godzin i 38 minut. W tym okresie kierowca prowadził pojazd przez 101 godzin i 38 minut. W związku z powyższym należało nałożyć karę pieniężną w wysokości 1300 zł. za stwierdzone naruszenie określone lp. 5.6.1 i lp. 5.6.2 załącznika nr 3. Odnośnie stwierdzonego naruszenia polegającego na nieokazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu – za każdy dzień organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 przedsiębiorstwo przechowuje wykresówki i wydruki w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z art. 15 ust. 1, w porządku chronologicznym oraz czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydaje ich kopie zainteresowanym kierowcom, na ich wniosek. Przedsiębiorstwo wydaje także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych wczytanych z kart kierowców oraz ich wydruki na papierze. Wykreskówki, wydruki oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych. Stosownie do art. 25 ustawy o czasie pracy kierowców pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy kierowców w formie: 1. zapisów na wykreskówkach, 2. wydruku danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego, 3. plików pobranych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego, 4. innych dokumentów potwierdzających czas pracy i rodzaj wykonywanej czynności, 5. rejestrów opracowanych na podstawie dokumentów, o których mowa w pkt 1-4. Ewidencję czasu pracy, o której mowa w ust. 1, pracodawca udostępnia kierowcy na jego wniosek i przechowuje przez okres 3 lat po zakończeniu okresu nią objętego. Zgodnie z art. 10 ust. 5 lit. a rozporządzenia 561/2006 przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem tego rozporządzenia zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy i zapewniają aby wszystkie dane wczytane zarówno z jednostki pojazdowej jak i karty kierowcy były przechowywane co najmniej dwanaście miesięcy po ich zarejestrowaniu. Konsekwencją powyższego jest lp.6.3.7 załącznika nr 3, który sankcjonuje nieokazanie podczas kontroli wykreskówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu – za każdy dzień karą pieniężną w wysokości 500 zł. Analiza materiału dowodowego wykazała, że nie okazano do kontroli wykreskówek, zaświadczeń o nieprowadzeniu pojazdu lub innych dokumentów potwierdzających nieprowadzenie pojazdu przez następujących kierowców: P. S. ([...],[...] r.), T. L. ([...]r.), J. B. ([...]r., [...]r., [...]r., [...]r., [...]r.). Wobec powyższego zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 2500 zł. za stwierdzone naruszenia określone lp. 6.3.7 załącznika nr 3. Odnośnie naruszenia polegającego na obowiązku wczytania danych urządzenia rejestrującego organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z art. 10 ust. 5 lit. a rozporządzenia 561/2006 strona zobowiązana była zapewnić wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej, tak aby zapewnić wczytywanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego oraz zapewnić, aby wszystkie dane wczytywane zarówno z jednostki pojazdowej jak i z karty kierowcy, były przechowywane co najmniej 12 miesięcy po ich zarejestrowaniu oraz, na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych były dostępne, bezpośrednio albo na odległość, na terenie tego przedsiębiorstwa. Zgodnie z § 3 rozporządzenia w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych, dane z tachografu cyfrowego podmiot pobiera: 1) co najmniej raz na 90 dni; 2) natychmiast: a) przed trwałym bądź okresowym przekazaniem pojazdu innemu podmiotowi, b) w sytuacji wadliwego funkcjonowania bądź uszkodzenia tachografu cyfrowego, umożliwiających jednakże pobranie zarejestrowanych w nim danych, c) w przypadku wycofania pojazdu z tachografem cyfrowym z użytkowania; 3) w oznaczonym terminie - w przypadku żądania przez uprawnione organy administracji publicznej lub uprawnione podmioty. 2. Dane z tachografu cyfrowego mogą być pobierane częściej niż co 90 dni, jeżeli ich pobieranie zgodnie z ust. 1 pkt 1 stwarzałoby ryzyko utraty danych związanych z prowadzeniem pojazdu wykonującego przewóz drogowy. W myśl § 2 pkt 2 tego rozporządzenia pobieranie danych, to pobieranie danych o których mowa w rozdziale I lit s. załącznika IB do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821. Zgodnie z rozdziałem I lit. s załącznika IB do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 "wczytywanie danych" oznacza kopiowanie wraz z podpisem cyfrowym części lub całego zbioru danych zapisanych w pamięci danych pojazdu lub w pamięci karty tachografu, które są niezbędne do ustalenia zgodności z przepisami zawartymi w rozporządzeniu (WE) nr 561/2006. Producenci przyrządów rejestrujących tachografów cyfrowych oraz producenci urządzeń skonstruowanych i przeznaczonych do wczytywania zbiorów danych podejmują wszelkie racjonalne działania zapewniające wczytywanie takich danych z minimalnym opóźnieniem dla przedsiębiorstw transportowych lub kierowców. Wczytywanie danych nie może zmienić ani skasować zapisanych danych. Wczytywanie danych z pliku zawierającego dane szczegółowe dotyczące prędkości nie jest konieczne do ustalenia zgodności z rozporządzeniem (WE) nr 561/2006, ale może być wykorzystane do innych celów, takich jak dochodzenie w sprawie wypadku. Sankcją za naruszenie z lp. 6.3.12 załącznika nr 3 jest kara pieniężna w wysokości 500 zł sankcjonująca naruszenie obowiązku wczytywania danych urządzenia rejestrującego – za każdy pojazd. Analiza materiału dowodowego wykazała, że dane z tachografu cyfrowego pojazdu o nr rej. [...] zostały wczytane w dniu [...] r. Do kontroli okazano dane cyfrowe zarejestrowane na tym tachografie w dniach [...] r.- [...] r. Oznacza to, że pomiędzy pierwszym zarejestrowaniem a wczytaniem danych upłynęło 245 dni, to jest przekroczono 90 dniowy termin na wczytanie danych z karty kierowcy o 155 dni ( kara 500 zł. naruszenie lp. 6.3.12). W przypadku pojazdu o nr rejestracyjnym [...] kontrola wykazała, ze dane z tachografu [...] r., [...] r., to jest po 133 dniach. Przekroczono termin 90 dniowy o 43 dni (kara 500 zł. naruszenie lp. 6.3.12). Odnośnie stwierdzonego naruszenia polegającego na braku na okazanej wykresówce przepisowych wpisów miejsca lub daty końcowej używania wykresówki organ odwoławczy wskazał, że w toku prowadzonego postępowania zmienił się stan prawny. W dniu [...] wszedł w życie art. 34 Rozporządzenia 165/2014 zastępujący art. 15 Rozporządzenia 3821/85. W związku z powyższym podstawą prawną w przypadku naruszeń, do których był stosowany art. 15 Rozporządzenia 3821/85 Rozporządzenia 165/2014 jest art. 34 Rozporządzenia 165/2014 . Zgodnie z art. 34 ust. 6 Rozporządzenia 165/2014 każdy kierowca pojazdu wyposażonego w analogowy tachograf nanosi na swoją wykresówkę następujące informacje: a) na początku używania wykresówki - swoje nazwisko i imię; b) datę i miejsce rozpoczęcia używania wykresówki oraz datę i miejsce zakończenia jej używania; c) numer rejestracyjny każdego pojazdu, do którego został przydzielony kierowca, zarówno na początku pierwszej jazdy zapisanej na wykresówce, jak i następnych, w przypadku zmiany pojazdu, w czasie używania tej samej wykresówki; d) wskazania licznika długości drogi: (i) przy rozpoczęciu pierwszej jazdy zarejestrowanej na wykresówce; (ii) przy zakończeniu ostatniej jazdy zarejestrowanej na wykresówce; (iii) w razie zmiany pojazdu w ciągu dnia pracy - wskazanie licznika w pierwszym pojeździe, do którego kierowca był przydzielony oraz wskazanie licznika w kolejnym pojeździe; e) czas, kiedy miała miejsce zmiana pojazdu. Konsekwencją powyższego przepisu jest lp. 6.3.4 załącznika nr 3, tj. brak w okazanej wykresówce przepisowych wpisów: miejsca lub daty końcowej używania wykresówki jest kara pieniężna w wysokości 50 zł. Analiza materiału dowodowego wykazała, że do kontroli przedstawiono wykresówkę P. S. z dnia [...], na której nie dokonano wpisów w postaci miejsca zakończenia używania wykresówki. Ponadto na wykresówce J. B. za dni [...]/[...]r. nie dokonano wpisu w postaci daty wyjęcia wykresówki. Na wykresówce tego kierowcy na dzień [...] r. nie dokonano wpisu w postaci daty wyjęcia wykresówki. W trzech ww. przypadkach należało nałożyć kary pieniężne po 50 zł. za stwierdzone naruszenia określone lp. 6.3.6.4 ( łącznie 150 zł.). Odnośnie stwierdzonego naruszenia polegającego na braku na okazanej wykresówce przepisowych wpisów; stanu licznika kilometrów w chwili zakończenia używania pojazdu organ ponownie powołał się na treść art. 34. ust. 6 Rozporządzenia 165/14, którego konsekwencją jest lp. 6.3.6.6 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, to jest brak w okazanej wykresówce przepisowych wpisów: stanu licznika kilometrów w chwili zakończenia używania wykresówki. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli i wykresówki kierowcy P. S. z dnia [...] r. wykazała niedokonanie przepisowych wpisów w postaci stanu licznika w chwili zakończenia używania wykresówki. Zasadne zatem było nałożenie kary pieniężnej w wysokości 50 zł. na podstawie lp. 6.3.6.6 załącznika nr 3. Główny Inspektor Transportu Drogowego wyjaśnił, że suma kar pieniężnych za stwierdzone naruszenia wyniosła 34 000 zł, jednakże na podstawie art. 92 a ust. 3 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym została ograniczona do 25 000 zł. stwierdził, że zarzuty strony podniesione w odwołaniu dotyczą stopnia szczegółowości opisów stanu faktycznego. Nie wskazują na jakiekolwiek błędy w ustaleniu stanu faktycznego opisanego w decyzji organu I instancji. We wszystkich opisanych naruszeniach organ I instancji wskazał okres skróconego czasu odpoczynku lub przekroczenia stanu jazdy, wskazał wysokość kar pieniężnych i podstawy prawne zastosowania określonych kar pieniężnych. Organ odwoławczy wyjaśnił, że nie zachodzą w sprawie okoliczności stanowiące podstawę do zastosowania art. 92 b i 92 c ustawy o transporcie drogowym. Przepis art. 92b ustawy ma zastosowanie jedynie wprost do naruszeń przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku. Organ I instancji stwierdził w niniejszej sprawie naruszenia czasu pracy kierowcy. Organ odwoławczy stwierdził, że strona nie przedstawiła żadnej dokumentacji wskazującej na właściwą organizację zadań przewozowych takich jak listy przewozowe, czy plany wykonywania zadań transportowych, która miałaby wpływ na przestrzeganie przepisów dotyczących czasu pracy kierowców. Tylko okazanie takich dokumentów pozwoliłoby potwierdzić, że przedsiębiorca umożliwił swoim pracownikom wykonywanie zadań transportowych zgodnie z prawem. Strona nie wskazała takich okoliczności, ani nie przedstawiła dowodów wskazujących na ich wystąpienie. Ponadto zgodnie z art. 92 c ust. 1 nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli: 1) okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, lub 2) za stwierdzone naruszenie na podmiot wykonujący przewozy została nałożona kara przez inny uprawniony organ. Aby doszło do zastosowania art. 92 c ust. 1 pkt 1 ustawy, to przesłanka braku wpływu na powstałe naruszenie musi być następstwem zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Uwolnienie się obecnie od odpowiedzialności przez przewoźnika na gruncie tego przepisu jest jeszcze trudniejsze niż było przed nowelizacją ustawy o transporcie drogowym dokonaną przed dniem 1 stycznia 2012 r. Obecnie bowiem warunkiem zwolnienia się od odpowiedzialności administracyjnej jest nie tylko brak możliwości przewidzenia zdarzeń i okoliczności, powodujących naruszenie, ale ponadto występujący jednocześnie brak wpływu na powstanie naruszenia. W niniejszej sprawie strona nie wykazała żadnych okoliczności, których nie mogła przewidzieć lub, na które nie miała wpływu. Jedyna okoliczność podniesiona przez stronę, która mogłaby być zakwalifikowana jako spełniająca normy art. 92 c ustawy, to pozostawanie samochodu w naprawie. Ta okoliczność nie została jednak udowodniona przez stronę. Wskazane przez nią dokumenty księgowe dotyczyły zakupu części zamiennych. Nie jest to jednak dowód na brak możliwości rejestrowania danych. "A" Spółka jawna w M. wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, żądając jej uchylenia. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1. naruszenie przepisów postępowania – art. 7, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez naruszenie zasady praworządności, błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, brak rozważenia wszystkich okoliczności mogących mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia oraz błędne uzasadnienie wydanej decyzji, 2. naruszenie prawa materialnego: a) art. 14 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i nieuwzględnienie okoliczności, iż w omawianej sprawie minął już wymagany okres przechowywania dokumentacji transportowej; b) art. 15 ust. 3 Rozporządzenia Rady (EWG) z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i uznanie, iż kierowcy powinni posiadać odrębne dokumenty zawierające zapisy dotyczące przerw w pracy i okresów odpoczynków, w sytuacji gdy przepis wyraźnie wskazuje, iż takie informacje powinny się znajdować w istniejących już dokumentach; c) art. 12 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 poprzez jego niezastosowanie w stosunku do kierowcy M. K.; d) lp. 5.2.1 oraz 5.2.2. załącznika nr 3 do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym poprzez brak wyszczególnienia kolejnych okresów jazdy przez co nie jest możliwe ustalenie prawidłowości dokonanych wyliczeń; e) lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do ww. ustawy poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji nałożenie dwóch kar za to samo naruszenie; f) lp. 6.3.8 ww. załącznika nr 3 do ww. ustawy poprzez jego zastosowanie i w konsekwencji nałożenie dwóch kar za to samo naruszenie; g) art. 92 b ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym poprzez jego niezastosowanie; h) art. 92 c ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym poprzez jego niezastosowanie; Uzasadniając skargę Spółka stwierdziła: Ad. naruszenia przepisów postępowania – Organ w sposób nieprawidłowy wydał decyzję na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego także w trakcie poprzedniego postępowania kontrolnego nie biorąc pod uwagę, iż od czasu wszczęcia tego postępowania do dnia wszczęcia postępowania na skutek decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...], minął okres czasu w trakcie, którego skarżący był zobowiązany do przechowywania dokumentów określonych w Rozporządzeniu Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym. Z uwagi na powyższe wydawanie w tym zakresie decyzji stwierdzającej naruszenia określone pod lp. 6.3.7 oraz lp. 6.3.8. załącznika Nr 3 do ustawy o transporcie drogowym jest nieuprawnione. Ad. naruszenia art. 14 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym – Organ I instancji po tym jak sprawa została mu przekazana do ponownego rozpoznania na mocy decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stwierdził nowe naruszenia nieujęte w załączniku do protokołu z dnia [...] r. Stwierdzając te naruszenia organ oparł się głównie na materiale dowodowym zgromadzonym w poprzednim postepowaniu np. na wezwaniach do przedłożenia do kontroli wymaganych dokumentów, które zostały skierowane do skarżącego w 2013 r. W ocenie skarżącej organ powinien ponowić wezwanie do przedłożenia dokumentów, a ponadto powinien wziąć pod uwagę zapisy art. 14 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym " Przedsiębiorstwo przechowuje wykresówki i wydruki w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z art. 15 ust. 1, w porządku chronologicznym oraz czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu [...]". Przedmiotowe postępowanie dotyczyło okresu od [...] do [...]., a zatem żądanie od skarżącego przedmiotowych dokumentów za tak odległy okres, w trakcie postępowania wszczętego w lipcu 2014 r. jest bezzasadne. Skarżący nie miał obowiązku przechowywania dokumentów ponad okres przewidziany przepisami rozporządzenia. Z uwagi na powyższe przedmiotowa decyzja w zakresie nałożenia na skarżącego kar za naruszenia określone pod lp. 6.3.7 oraz lp. 6.3.8. załącznika Nr 3 do ustawy o transporcie drogowym jest bezzasadna. Ad. art. 15 ust. 3 lit. d Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym – W czasie kontroli wskazane zostały odcinki czasowe, w których brak jest danych w zakresie aktywności kierowców. Z zapisów tych wynika, że zarówno w dacie rozpoczynającej wskazany czas, jak i w dniu gdy okres ten się kończy istnieją zapisy świadczące o aktywności kierowcy. Organ stwierdza, że brakuje zapisów aktywności oraz dokumentów potwierdzających czas wolny od pracy. Wyznaczenie początku i końca tego okresu oznacza, że istnieją udokumentowane dane, które wskazują na inne aktywności kierowcy, natomiast zastosowanie przepisu zawartego lp. 6.3.7. wymaga nieokazania danych lub wykresówek za pełne dni w ogóle. W niniejszej sprawie nie można mówić o braku wymaganych dokumentów, ale ewentualnie o przedstawieniu dokumentów, które nie uwzględniają wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy. Ad art. 12 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 poprzez jego niezastosowanie w stosunku do kierowcy M.K.- W omawianej sprawie na odwrocie wykresówki została sporządzona adnotacja " dojazd do bazy". Skarżący informował organy kontrolujące, iż w tym przypadku kierowca, który wracał z wielodniowej podróży skarżył się na poważne dolegliwości zdrowotne, których nie mógł wcześniej przewidzieć. Zasadny w powyższej sytuacji był szybki powrót do domu i poddanie się opiece lekarskiej. Kierowca wiedząc, ze, iż może dojść do naruszenia czasu jazdy skutkującego sankcją dokonał na wykreskówce stosownej adnotacji. w tym przypadku organ bezzasadnie nie zastosował reguły określonej w art. 12 powołanego rozporządzenia Nr 561/2006. Ad. naruszenia określonego pod lp. 5.2.1 oraz 5.2.2. załącznika nr 3 do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym- Organ nie wyszczególnił kolejnych okresów jazdy, tak aby możliwe było zweryfikowanie prawidłowości wyliczeń sumarycznych i prześledzenie wszystkich przerw w jeździe dla określenia wymiarów przerw. Nie uwzględniono również odniesień do rodzajów zapisów, co ma istotne znaczenie w przypadku zapisów analogowych, które zgodnie z przepisami Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym nie są miarodajne, gdyż mają przewidziany określony czas tolerancji. Ponadto brak wyliczenia czasowych odcinków jazdy w porządku chronologicznym nie pozwala na odpowiedź jaki charakter miały poszczególne przerwy w jeździe i czy nie zostały w związku z tym wyłączone z przerw mogących stanowić o zaliczeniu ich do przerw wymaganych. Zdaniem strony w wielu przypadkach naruszenia zostały zakwalifikowane na podstawie błędnych zapisów dokonanych przez kierowców w wyniku nieprawidłowego posługiwania się przełącznikiem grup czasowych tachografu. Ad. naruszenia określonego pod lp. 6.3.7 oraz lp. 6.3.8. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym- Zdaniem strony skarżącej organ kontrolujący dokonał błędnej kwalifikacji naruszeń, nakładając kary dwa razy za to samo naruszenie. W omawianej sprawie nie można mówić o braku wymaganych dokumentów, ale ewentualnie o przestawieniu dokumentów, które nie uwzględniają wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy. Nie jest bowiem możliwe jednoczesne stwierdzenie braku dokumentu i stwierdzenie braku danych o okresach aktywności kierowcy. Ad. naruszenie art. 92b ust. 1 oraz art. 92 c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym- W omawianej sprawie organy administracji nie przeprowadziły postępowania dowodowego w sposób bezstronny, a działania organu sprowadziły się tylko do poinformowania skarżącego o treści art. 92 b ust. 1 oraz 92 c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym. Organ dysponował aktami osobowymi kierowców, w których zawarte były instrukcje dla kierowców, oświadczenia o odbyciu szkoleń oraz umowy o prace świadczące o tym, że podmiot wykonujący przewóz zapewnił właściwą organizację i dyscyplinę pracy kierowców oraz prawidłowe zasady wynagradzania. Główny Inspektor Transportu Drogowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację wcześniej przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a ), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Ponadto, co należy podkreślić, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art.134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozpoznając skargę stwierdził, że Dyrektor Izby Skarbowej w [...] wydając decyzję nie naruszył przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Zgodnie z art. 92 a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym ( tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 1414) dalej u.t.d. podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 zł do 10.000 zł. za każde naruszenie W myśl. art. 92 a ust. 3 pkt 3 u.t. d. suma kar pieniężnych dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio od 51 do 250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli nie może przekroczyć 25. 000 zł. Zgodnie z treścią art. 4 pkt 22 ppkt a.) i h) u.t.d. obowiązki lub warunki przewozu drogowego oznaczają obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym ( Dz.Urz. L 370 z 31.12. 1985 r., str. 21) i rozporządzenia (WE) nr 561/200). W rozpoznawanej obecnie sprawie strona została ukarana za 13 naruszeń w zakresie transportu drogowego: 1) przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy – o czas powyżej 15 minut do 30 minut, za każde następne rozpoczęte 30 minut, 2) skrócenie dziennego czasu odpoczynku – o czas powyżej 15 minut do 1 godziny, za każda następną rozpoczęta godzinę, 3) skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku, o czas do jednej godziny, za każdą następną rozpoczętą godzinę, 4) przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu: o czas powyżej 15 minut do jednej godziny, za każda następną godzinę, 5) przekroczenie tygodniowego czasu prowadzenia pojazdu: o czas powyżej 30 minut do dwóch godzin, 6) przekroczenie całkowitego czasu prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni: o czas powyżej 1 godziny do 4 godzin, za każdą następną godzinę, 7) naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy – za każdego kierowcę, 8) naruszenie obowiązku wczytywania danych z tachografu cyfrowego – za każdy pojazd, 9) nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi, 10) nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu za każdy dzień, 11) okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy –za każdą wykresówkę, 12) brak na okazanej wykresówce przepisowych wpisów: stanu licznika kilometrów w chwili zakończenia użytkowania pojazdu, 13) brak na okazanej wykresówce przepisowych wpisów: miejsca lub daty końcowej używania wykresówki. Główny Inspektor Transportu Drogowego wydaną decyzję uzasadnił w sposób bardzo obszerny i dokładny. Opisał starannie i szczegółowo wszystkie stwierdzone naruszenia (kilkadziesiąt) oraz podał podstawę prawną wysokości nałożonych kar pieniężnych. Natomiast zarzuty skargi, dotyczące naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego sformułowane zostały ogólnikowo. Strona stwierdziła, iż organ administracji dopuścił się licznych naruszeń przepisów postępowania i prawa materialnego. Jednak skonkretyzowała podniesione zarzuty tylko w dwóch przypadkach. Po pierwsze podniosła (Ad. naruszenie przepisów postępowania), że organ w sposób niedopuszczalny wydał decyzję na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w trakcie poprzedniego postępowania, nie biorąc pod uwagę, iż od czasu wszczęcia postępowania do dnia wszczęcia postępowania na skutek decyzji organu odwoławczego z dnia [...] minął okres, w którym zobowiązana była do przechowywania dokumentów – określony w art. 14 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. Drugi skonkretyzowany zarzut dotyczy naruszenia art. 12 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz.U.UE.L.2006.102.1, poprzez jego niezastosowanie w stosunku do kierowcy M.K. Pozostałe podniesione w skardze zarzuty nie zawierają jakiegokolwiek odniesienia do stwierdzonych przez organ naruszeń, które skutkowały nałożeniem kar pieniężnych. Jako przykład nieprecyzyjnego, a ponadto bezzasadnego zarzutu należy wskazać zarzut II.2.d skargi. Strona zarzuca naruszenie lp. 5.2.1 oraz 5.22. załącznika Nr 3 do u.t.d., poprzez brak wyszczególnienia kolejnych okresów jazdy, przez co jej zdaniem nie jest możliwe ustalenie prawidłowości dokonanych wyliczeń. Nie wskazuje jednak jakich okresów i których kierowców dotyczy podniesiony zarzut W ocenie Sądu organ odwoławczy wyszczególnił w każdym z opisywanych przypadków okresy jazdy kierowców, wymieniając obok nazwiska kierowcy godziny i minuty rozpoczęcia okresu jazdy lub odpoczynku i podał do jakiego doszło naruszenia. Wobec powyżej stwierdzonego przez Sąd braku precyzyjnego uzasadnienia skargi możliwe jest odniesienie się do dwóch ww. zarzutów skargi, to jest naruszenia art. 14 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 i art. 12 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. Art. 14 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 stwierdza, że przedsiębiorstwo przechowuje wykresówki i wydruki w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z art. 15 ust.1, w porządku chronologicznym oraz czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydaje ich kopie zainteresowanym kierowcom, na ich wniosek. Przedsiębiorstwo wydaje także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych wczytanych z kart kierowców oraz ich wydruki na papierze. Wykresówki, wydruki, oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych. Organ administracji pismem z dnia [...] zawiadomił spółkę, iż w dniu [...] przeprowadzona zostanie kontrola jej przedsiębiorstwa obejmująca okres od [...] do [...]. W piśmie tym wezwano spółkę do przygotowania oryginałów tarcz tachografów cyfrowych (wykresówek), zapisów tachografów cyfrowych oraz zaświadczeń potwierdzających nieprowadzenie pojazdu za okres objęty kontrolą (inne dokumenty świadczące o nieprowadzeniu pojazdów). Obowiązkiem strony było przygotowanie do kontroli wszystkich żądanych dokumentów. Nie można zatem zgodzić się z prezentowanym przez nią stanowiskiem, iż wobec niezłożenia przez spółkę w lipcu 2013 r. wszystkich żądanych dokumentów organ nie był uprawniony w grudniu 2014 r. do stwierdzenia kolejnych naruszeń, nieujętych w załączniku do protokołu kontroli z dnia [...] [...]Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego pismem z dnia [...] ( znak: [...]) poinformował spółkę, że zgodnie z art. 10 k.p.a. przed wydaniem decyzji może wypowiedzieć się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona po otrzymaniu tego pisma, a także pisma organu z tej samej daty (znak: [...]) mogła przedstawić dokumenty, wykazując tym samym ewentualną bezzasadność zarzutów naruszeń stwierdzonych przez organ już po zakończeniu kontroli. W piśmie znak: [...] organ dokładnie wyjaśnił jakie naruszenia zostały stwierdzone już po zakończeniu kontroli. W ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie stanowisko strony skarżącej, iż wobec upływu okresu rocznego, przewidzianego w art. 14 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 nie miała ona obowiązku przechowywać wykresówek i wydruków. Strona została po raz pierwszy wezwana do ich złożenia w lipcu 2013 r. Jeśli tego nie zrobiła, a ponadto nie złożyła przedmiotowych dokumentów po doręczeniu zawiadomienia z dnia [...], to organ miał podstawy przyjąć, iż strona nigdy nimi nie dysponowała lub pozbyła się dokumentów aby uniknąć ich badania przez organ kontrolny. Zauważyć ponadto należy, że strona miała świadomość niezakończenia postępowania administracyjnego w jej sprawie ( składała odwołania), a zatem do czasu wydania przez organ administracji decyzji ostatecznej zobowiązana była zabezpieczyć pełną dokumentację dotyczącą pracy kierowców. Zgodnie z art. 12 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz.UEL.2006.102.1) pod warunkiem, że nie zagraża to bezpieczeństwu drogowemu oraz umożliwia osiągnięcie przez pojazd odpowiedniego miejsca postoju, kierowca może odstąpić od przepisów art. 6-9 w zakresie niezbędnym do zapewnienia bezpieczeństwa osób, pojazdu lub ładunku. Kierowca wskazuje powody takiego odstępstwa odręcznie na wykresówce urządzenia rejestrującego lub na wydruku urządzenia rejestrującego, albo na planie pracy najpóźniej po przybyciu do miejsca pozwalającego na postój. W przypadku kierowcy M. K. organ odwoławczy prawidłowo przyjął, że nie zaszły okoliczności uzasadniające odstępstwo od norm dotyczących czasu pracy kierowców. Adnotacja dokonana na rewersie wykresówki, iż kierowca przekroczył czas jazdy ze względu na dojazd do bazy firmy, nie może być interpretowana w ten sposób, iż "dojazd do bazy firmy" zapewnia bezpieczeństwo osób , pojazdu lub ładunku w rozumieniu powołanego przepisu. W ocenie Sądu treść powyższej adnotacji świadczy o świadomym i niczym nieuzasadnionym odstąpieniu przez kierowcę od przepisów dotyczących czasu pracy kierowców. Skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła zgłaszanej w skardze okoliczności, że kierowca musiał szybko skorzystać z pomocy lekarskiej. Jeśli u kierowcy wystąpiły nagłe i poważne problemy zdrowotne, to zobowiązany był po nawiązaniu telefonicznego kontaktu z pracodawcą, zatrzymać pojazd i udać się do najbliższego punktu pomocy lekarskiej. Strona nie złożyła jednak w trakcie postepowania administracyjnego zaświadczenia wystawionego przez lekarza, potwierdzającego udzielenie pomocy medycznej kierowcy w okresie kiedy miał on prowadzić pojazd lub bezpośrednio po dojechaniu do bazy firmy. Jak Sąd już wcześniej zauważył, strona nie wyjaśniła jakich okresów i których kierowców dotyczy naruszenie lp. 6.3.7 oraz 6.3.8 załącznika Nr 3 do u.t.d. Z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji (strona 22) wynika, iż w dwóch przypadkach dotyczących kierowców K. M. i W. R. organ odwoławczy zmienił błędną kwalifikację dokonaną wcześniej przez organ I instancji i nałożył kary pieniężne za naruszenia określone lp. 6.3.9, w miejsce 6.3.7. Wynikało to z okoliczności okazania danych z kart tych kierowców. Strona w skardze nie odniosła się do tej zmiany. Z powyższego wnioskować należy, iż nie dostrzegła zmiany kwalifikacji dokonanej przez organ odwoławczy. W ocenie Sądu bezzasadne są także zarzuty dotyczące naruszenia art. 92 b ust. 1 i 92 c ust. 1 u.t.d., poprzez ich niezastosowanie. Zdaniem strony skarżącej naruszenie wskazanych przepisów przez kierowców było wynikiem takich zdarzeń i okoliczności, na powstanie których nie miała ona wpływu i których nie mogła przewidzieć. Organ dysponował aktami osobowymi kierowców, w których zawarte zostały instrukcje dla kierowców, oświadczenia o odbyciu szkoleń oraz umowy o pracę świadczące o tym, że podmiot wykonujący przewóz zapewnił właściwą organizację i dyscyplinę pracy kierowców oraz prawidłowe zasady wynagradzania. Zgodnie z art. 92b ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, nie nakłada się kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku, jeżeli podmiot wykonujący przewóz zapewnił: 1) właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającą przestrzeganie przez kierowców przepisów: a) rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85, b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym, c) Umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR), sporządzonej w Genewie dnia 1 lipca 1970 r. (Dz. U. z 1999 r. Nr 94, poz. 1086 i 1087); 2) prawidłowe zasady wynagradzania, niezawierające składników wynagrodzenia lub premii zachęcających do naruszania przepisów rozporządzenia, o którym mowa w pkt 1 lit. a, lub do działań zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego. W przypadku stwierdzenia tych okoliczności, za naruszenie powołanych przepisów karze grzywny, na podstawie stosownych przepisów, podlega kierowca lub inna osoba odpowiedzialna za powstanie tych naruszeń( ust. 2). W myśl zaś art. 92c ust. 1 u.t.d., nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli: 1) okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, lub 2) za stwierdzone naruszenie na podmiot wykonujący przewozy została nałożona kara przez inny uprawniony organ, lub 3) od dnia ujawnienia naruszenia upłynął okres ponad 2 lat. Powołane powyżej przepisy, co prawda przewidują możliwość zwolnienia przedsiębiorcy od odpowiedzialności za stwierdzone naruszenie prawa, jednakże jest to uzależnione od wykazania, że dołożył on należytej staranności, to znaczy uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie wymagać organizując przewóz, a jedynie wskutek niezależnych od niego okoliczności lub nadzwyczajnych zdarzeń doszło do naruszenia prawa. Skoro za działalność przedsiębiorstwa wykonującego transport drogowy zawsze ponosi odpowiedzialność to przedsiębiorstwo, to na nim spoczywa ciężar odpowiedzialności za ewentualne skutki działań osób, którymi w wykonywaniu działalności gospodarczej się posługuje i to niezależnie od charakteru stosunku prawnego łączącego przedsiębiorcę z tą osobą (wyrok NSA z 6 lipca 2011r., sygn. akt II GSK 716/10, orzeczenie dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Stąd też ciężar dowodu, że w sprawie wystąpiły przesłanki, przewidziane w przepisach prawa, do zwolnienia z tej odpowiedzialności spoczywa na przedsiębiorcy, gdyż to on wywodzi z tych przepisów skutki prawne (por. wyrok NSA z 2 czerwca 2009r., sygn. akt II GSK 989/08, orzeczenie dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodzić się należy z organem, że skarżący nie wykazał ani nie udowodnił, że nie miał wpływu na powstanie naruszeń w zakresie przestrzegania przez pracowników przedsiębiorstwa zasad dotyczących czasu pracy, czy też, że do naruszeń doszło wskutek zdarzeń lub okoliczności, których nie mógł przewidzieć. Tymczasem to właśnie na podmiocie wykonującym transport drogowy spoczywa ciężar wykazania zaistnienia takich nadzwyczajnych zdarzeń lub okoliczności. W przedmiotowej sprawie strona błędnie wywodzi, iż organ powinien stwierdzić wystąpienie przesłanek określonych w art. 92 b ust. 1 i 92 c ust. 1 po zapoznaniu się z dokumentacją firmy. Jednakże rolą organu jest wydawanie decyzji odpowiadających prawu a nie zastępowanie podmiotu, na którym spoczywa ciężar dowodowy, do doszukiwania się istnienia okoliczności uzasadniających zwolnienie przedsiębiorstwa od odpowiedzialności. Szczególnie w przypadku, gdy wnikliwa analiza dokumentacji kontrolowanej spółki wskazywała na występowanie licznych nieprawidłowości w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących czasu pracy kierowców. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił. b.a.