III SA/Łd 668/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za marzec 2009 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. k.p. M. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r., nr [...] wydaną w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za marzec 2009 r. W dniu 22 sierpnia 2014 r. do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika skarżącej zawierające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając pełnomocnik skarżącej wskazał, że w stosunku do jego mocodawczyni wydane zostały decyzje określające zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiące marzec, kwiecień, maj , czerwiec 2009 r. na łączną sumę 393 957 zł plus należne odsetki. Skarżąca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie min. sprzedaży nawozów, środków ochrony roślin, węgla i oleju opałowego. Zatrudnia na stale około 20 osób. Prowadzona działalność jest jedynym źródłem utrzymania skarżącej. Aktualne uwarunkowania gospodarcze, jak również załamanie gospodarcze, które wystąpiło na rynku w latach ubiegłych przekłada się wymiernie na osiągane przychody strony. Pomimo powyższego strona nadal prowadzi działalność gospodarczą wykorzystując na bieżące funkcjonowanie firmy środki wypracowane w latach ubiegłych. Ponadto strona podjęła działania mające na celu pozyskanie nowych kontrahentów, a co za tym idzie uzyskania środków na spłatę zadłużenia. Skarżąca nie korzysta z kredytów bankowych, nie posiada zadłużeń w zobowiązaniach publiczno- prawnych względem zatrudnionych pracowników, jak również nie posiada zadłużeń cywilno-prawnych, które byłyby ściągane w drodze egzekucji komorniczej. Posiada natomiast wierzytelności u swoich kontrahentów, którzy nie regulują terminowo zaciągniętych zobowiązań. Mając na uwadze wysokość naliczonego podatku akcyzowego za wskazany okres, niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, spowoduje w ocenie pełnomocnika skarżącej konieczność zaprzestania prowadzenia działalności, a co za tym idzie zwolnienia zatrudnionych pracowników. Utrudni także możliwość spłaty (w przypadku nieuwzględnienia skargi) określonego zaskarżoną decyzją zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., nr 270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (niepublikowane) stwierdził, że chodzi o taką szkodę, zarówno majątkową, jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Nadto jak wynika z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 s. 166 -168). W ocenie Sądu wniosek zasługuje na uwzględnienie. Strona wykazała bowiem zarówno okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody, jak również okoliczności mogące spowodować trudne do odwrócenia skutki. Podniesiona przez pełnomocnika skarżącej argumentacja co do sytuacji majątkowej strony, wpływu wykonania zaskarżonych decyzji na kondycję finansową firmy skarżącej, ryzyko jej likwidacji oraz zachowanie utworzonych przez stronę miejsc pracy, uzasadnia udzielenie skarżącej ochrony tymczasowej, do czasu rozpoznania przez Sąd wniesionej skargi. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. k.p.