III SA/Łd 669/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Dyrektora Izby Celnej w Ł. o dokonanie wykładni postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 czerwca 2013 r o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego postanawia: odmówić dokonania wykładni postanowienia k.p. Decyzją z dnia [...]. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w P. cofnął z urzędu, z dniem następującym po dniu doręczenia niniejszej decyzji, zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego udzielone Z. T., prowadzącemu [...] w B., decyzją Naczelnika Urzędu Celnego w P. nr [...] z dnia [...]r. Od wymienionej decyzji Z. T. wniósł odwołanie. Decyzją [...]r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Na wymienioną decyzję Z. T. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Złożył również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2013r. w spr. III SA/Łd 669/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...]r. W dniu 16 lipca 2013r. Dyrektor Izby Celnej w Ł. złożył wniosek o dokonanie wykładni postanowienia z 28 czerwca 2013r. przez udzielenie odpowiedzi na pytanie obejmuje ono decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z [...]r. cofającą zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że następstwa cofnięcia zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego powstają na skutek doręczenia decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. z[...]r. Decyzja ta nie nakłada obowiązku podlegającego wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym a więc nie ma do niej zastosowania norma art.239a Ordynacji podatkowej. Decyzja podlega zatem wykonaniu od dnia jej doręczenia. Podatnik nie może prowadzić działalności w formie składu podatkowego od dnia doręczenia decyzji. Natomiast Sąd wstrzymał wykonanie tylko zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono także, iż Z. T. w dniu 15 maja 2013r. dokonał spisu z natury i nie podsiada wystarczającego zabezpieczenia akcyzowego. Nie posiada także wyposażenia pozwalającego na wykonywanie działalności gdyż część środków produkcji zostało zlicytowanych. Nadto decyzją z dnia [...]r. Naczelnik Urzędu Celnego w P. stwierdził wygaśnięcie decyzji w sprawie nadania numeru akcyzowego. Z. T. nie spełnia warunków do prowadzenia składu podatkowego zaś decyzja organu pierwszej instancji o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego została wykonana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek o dokonanie wykładni postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 158 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz.270), zwanej dalej p.p.s.a. sąd, który wydal wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. W myśl zaś art166 wymienionej ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Należy zaznaczyć, iż dokonanie wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas gdy jego treść jest formułowana w sposób niejasny a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej a także sposobu jego wykonania. Potrzeba wyjaśnienia treści sentencji orzeczenia ma miejsce wówczas gdy jest ono niejednoznaczne lub dotknięte zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Wykładni orzeczenie nie może natomiast podlegać to czego w orzeczeniu nie umieszczono bądź to o czym sąd administracyjny się nie wypowiedział. W ramach wykładni orzeczenia nie jest dopuszczalne formułowania przez sąd dodatkowych powodów podjętego rozstrzygnięcia jak również prowadzenie polemiki ze stroną w tej kwestii a także tłumaczenie powodów przyjętego rozstrzygnięcia. (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz pod red. R.Hausera i M.Wierzbickiego wyd. C.H.Beck Warszawa 2011r. str. 562-563), postanowienie NSA z 5 grudnia 2012r. w spr. I GSK 148/10 – Lex nr 1239309, postanowienie NSA z 30 listopada 2012r. w spr. I FSK 1656/10 – Lex nr 1239173, postanowienie NSA z 13 marca 2012r. w spr. II GSK 1121/11 – Lex nr 1145475, postanowienie NSA z 1 lipca 2011r. w spr. I OZ 452/11 – Lex nr 1082895). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem wniosku o wykładnię postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji jest pytanie czy obejmuje ono także decyzję organu pierwszej instancji o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego. Podnieść należy, że celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest zabezpieczenie strony przed ewentualnym wykonaniem przez organ tego aktu do czasu wydania rozstrzygnięcia przez sąd. Orzeczenie, o którym mowa w art.61 § 3 p.p.s.a. kształtuje sytuację prawną stron po wydaniu zaskarżonego aktu do chwili wydania orzeczenia sądowego. Rozstrzygnięcie określone w art.61 § 3 p.p.s.a. nie eliminuje zaskarżonego aktu z obrotu prawnego lecz powoduje zawieszenie jego skutku prawnego. Akt co do którego wstrzymano wykonanie nie wywołuje zatem wynikających z niego skutków materialnych i procesowych. Innymi słowy zawieszona jest moc zaskarżonego aktu. W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia 28 czerwca 2013r., na wniosek skarżącego, wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji. Sentencja wymienionego postanowienia jest jasna. Orzeczeniem tym wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji czyli decyzji Dyrektora Izby Celnej w Ł. z [...]r. nr[...]. Sentencja postanowienie nie budzi wątpliwości jakiego aktu ono dotyczy. W sentencji nie ma mowy o wstrzymaniu wykonania jeszcze jakiegoś innego aktu a w szczególności decyzji organu pierwszej instancji. W sytuacji gdy w postanowieniu z 28 czerwca 2013r. Sąd nie orzekał o wstrzymaniu wykonania decyzji organu I instancji to kwestia ta nie może podlegać wykładni w postanowieniu, o którym mowa w art.158 p.p.s.a. Z istoty wykładni orzeczenia wynika, że może ono dotyczyć tylko tego co zostało w nim zawarte. Nie może natomiast podlegać wykładni to o czym Sąd nie wypowiadał się i czego w orzeczeniu nie umieszczono. Skoro w postanowieniu z 28 czerwca 2013r. Sąd nie wypowiadał się o wstrzymaniu wykonania decyzji organu pierwszej instancji to nie jest dopuszczalne wypowiadanie się w tej kwestii w orzeczeniu o wykładni wymienionego postanowienia. W związku z czym niezasadny jest wniosek organu o dokonanie wykładni postanowienia z 28 czerwca 2013r. przez udzielenie odpowiedzi czy wymienione postanowienie obejmuje także decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadnienie wniosku o wykładnię postanowienia w zasadzie stanowi polemikę z rozstrzygnięciem Sądu. We wniosku podnoszone są argumenty wskazujące na nieprawidłowość postanowienia z 28 czerwca 2013r. Przekonanie organu o wadliwości tego orzeczenia winna znaleźć wyraz w zażaleniu na to postanowienie nie zaś w postępowaniu o jego wykładnię. Wniosek o wykładnię orzeczenia nie może bowiem zmierzać do polemizowania ze stanowiskiem sądu orzekającym w sprawie. W związku z czym argumentacja przedstawiona we wniosku pozostaje poza zakresem rozważań Sądu w postępowaniu o dokonanie wykładni orzeczenia. Reasumując Sąd uznał, że wniosek nie jest zasadny. Sentencja postanowienia z 28 czerwca 2013r. w sposób czytelny wskazuje jakiego aktu ono dotyczy. W wymienionym orzeczeniu nie ma mowy o wstrzymaniu wykonania decyzji organu I instancji. Skoro Sąd w wymienionym postanowieniu nie wypowiadał się w tej kwestii to niedopuszczalne jest orzekanie w tym zakresie w postanowieniu o wykładnię rozstrzygnięcia. Mając to na uwadze, na podstawie art.158 p.p.s.a., Sąd odmówił uwzględnienia wniosku organu. k.p.