III SA/Łd 702/25

Dnia 27 listopada 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Dębowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 listopada 2025 roku sprawy ze skargi D.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 1 lipca 2025 roku znak: SKO.4130.39.2025 w przedmiocie cofnięcia decyzji zezwalającej na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 18 % alkoholu postanawia: odrzucić skargę. d.j. D.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 1 lipca 2025 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z 28 maja 2025 r. w przedmiocie cofnięcia decyzji zezwalającej na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 18 % alkoholu. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 23 września 2025 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL skarżącego, złożenie pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu M.N. do reprezentowania skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia wskazanych braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona pełnomocnikowi skarżącego 3 października 2025 r. pod adresem pełnomocnika wskazanym w skardze i na kopercie, w której nadano skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Sąd administracyjny po wpłynięciu skargi, a przed jej merytorycznym rozpoznaniem, dokonuje oceny jej dopuszczalności, tj. bada z urzędu swoją właściwość rzeczową, miejscową i funkcjonalną. Bada także czy została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, czy nastąpiło to w terminie, czy skarga spełnia określone warunki formalne i czy została uiszczona należna opłata. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi formalne pism w postępowaniu sądowych określono w art. 46 p.p.s.a., stanowiącym w § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., że każde pismo strony powinno zawierać, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Ponadto wśród tych wymogów art. 46 § 3 p.p.s.a. określa, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL oraz określonego w art. 46 § 3 p.p.s.a. wymogu dołączenia pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu do skargi, stanowi braki formalne, które powinny być uzupełnione w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to, czy numer PESEL i pełnomocnictwo to znajdują się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (por. uchwałę NSA z 26 sierpnia 2023 r., II GPS 3/22). Zauważyć należy, że okoliczność złożenia do akt administracyjnych sprawy pełnomocnictwa obejmującego uprawnienie do reprezentacji przed sądem administracyjnym w sytuacji, gdy pełnomocnik ten następnie inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku dołączenia do skargi pełnomocnictwa lub jego odpisu (por. postanowienie NSA z 23 września 2022 r., III OZ 529/22). Z obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady wolnego wyboru działania wynika, że do strony postępowania należy decyzja odnośnie tego, czy przed sądem administracyjnym będzie występowała osobiście, czy też będzie reprezentowana przez fachowego pełnomocnika procesowego. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie nakładają na sąd administracyjny obowiązku badania w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego, czy dokument pełnomocnictwa został złożony do akt administracyjnych, ani też skuteczności złożonego do akt administracyjnych pełnomocnictwa (por. wyroki NSA: z 19 czerwca 2019 r., I OSK 2203/17; z 9 czerwca 2016 r., II GSK 241/15 oraz postanowienie NSA z 28 czerwca 2022 r., I OZ 261/22). Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. także stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Postępowanie przed sądem administracyjnym jest postępowaniem oddzielnym od postępowania przed organem administracji publicznej. Celem sądu administracyjnego jest kontrola działalności administracji publicznej (art. 3 § 1 p.p.s.a.), podczas gdy celem organu administracji jest załatwienie sprawy administracyjnej. Odrębność ta przejawia się także w aspektach technicznych, między innymi w tym, że akta sprawy sądowoadministracyjnej (art. 12a p.p.s.a.) nie są częścią akt administracyjnych sprawy prowadzonej przez organ. Organ, przekazując skargę, przesyła sądowi administracyjnemu także akta administracyjne sprawy, które stanowią następnie podstawę wyrokowania przez sąd w przedmiocie legalności zaskarżonego aktu, czynności, bezczynności lub przewlekłości organu (art. 54 § 2 i art. 133 § 1 p.p.s.a.). Po zakończeniu postępowania przed sądem administracyjnym akta sprawy administracyjnej podlegają jednak zwrotowi organowi administracji, na podstawie art. 286 § 1 p.p.s.a. Wymóg przedłożenia pełnomocnictwa do akt sprawy sądowej wynika zatem nie tylko z wykładni językowej, ale także z wykładni celowościowej. Skoro bowiem sąd administracyjny nie jest dysponentem akt sprawy prowadzonej przez organ administracji, a wgląd w akta administracyjne zapewniony został jedynie na okres prowadzonego postępowania sądowego, to z pełnomocnictwa znajdującego się w aktach administracyjnych nie można wywodzić skutków prawnych na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie NSA z 23 września 2022 r., III OZ 529/22). W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły. Nie wprowadził też żadnych uregulowań, pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. Z kolei zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Sąd jest zatem zobowiązany do odrzucenia nieopłaconej, pomimo wezwania, skargi. We wniesionej przez radcę prawnego M. N. w imieniu skarżącego skardze nie wskazano numeru PESEL skarżącego, nie załączono do niej pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego do jego reprezentowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Nie uiszczono należnego od skargi wpisu sądowego. Od obowiązku wniesienia tej opłaty skarżący nie został zwolniony w ramach instytucji prawa pomocy. Wysokość wpisu w rozpoznawanej sprawie określa § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r., poz. 535). Wobec tego zarządzeniami z 23 września 2025 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL skarżącego oraz złożenie wskazanego wyżej pełnomocnictwa wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W tym samym dniu zostało wydane zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie do usunięcia wskazanych braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącego 3 października 2025 r. (w piątek). Siedmiodniowy termin do wykonania tych wezwań upłynął zatem 10 października 2025 r. (w piątek). W powyższym terminie nie wskazano numeru PESEL skarżącego, nie złożono pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Nie uiszczono także wpisu sądowego od skargi. Nie usunięto zatem w wyznaczonym terminie braków skargi. Okoliczności te, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., zobowiązują sąd do odrzucenia skargi. Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 w związku z art. 220 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. d.j.