III SA/Łd 709/07

Dnia 5 marca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Asesor WSA Ewa Alberciak, Protokolant Tomasz Porczyński, po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2008 roku na rozprawie sprawy ze skargi P. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie rejestracji pojazdu oddala skargę. III SA/Łd 709/07 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] r., Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzje Starosty Powiatowego w P. z dnia [...] r. Nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie zarejestrowania samochodu ciężarowego marki [...] , stanowiącego własność P. J. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujący stan faktyczny. P. J. wnioskiem z dnia [...] r. wystąpił o przerejestrowanie samochodu ciężarowego marki [...]. Decyzją z dnia [...] Starosta P. odmówił zarejestrowania przedmiotowego pojazdu z datą [...] r. W wyniku wniesionego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Na powyższą decyzję P. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Niezależnie od wniesionej skargi, Starosta P. po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] umorzył postępowanie. Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...]r. uchyliło decyzję Starosty P. z dnia [...] r. i odmówiło rejestracji pojazdu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 26 października 2006 r. sygn. akt III SA/Łd 27/06 uchylił decyzję z dnia [..] r. Mając powyższe na uwadze Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] r. uchyliło decyzję Starosty P. z dnia [...] r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. W toku prowadzonych czynności Starosta P. ustalił, że postępowanie w przedmiocie rejestracji samochodu ciężarowego marki [...] stało się bezprzedmiotowe z uwagi na fakt, iż w obrocie prawnym pozostaje prawomocna decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] wydana w przedmiocie odmowy rejestracji wyżej wskazanego pojazdu. W związku z powyższym decyzją z dnia [...] r. umorzył postępowanie. P. J. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. W ocenie skarżącego "nie ma podstaw prawnych do odmowy rejestracji przedmiotowego samochodu. Sprawa nie była załatwiona zgodnie z terminami Kpa i ustawą o rejestracji samochodów, a także z konstytucją". W związku z powyższym skarżący czując się pokrzywdzony "bo został nierówno potraktowany, bo się sprawę zaniedbało i próbuje się zrzucić winę na obywatela" wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji na jego korzyść. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając organ odwoławczy podniósł, iż bezspornym jest, że w obrocie prawnym funkcjonuje prawomocna decyzja z dnia [...] r. , którą ostatecznie odmówiono rejestracji na rzecz P. J. samochodu ciężarowego marki [...]. W związku z powyższym w ocenie organu odwoławczego, skoro wskazana decyzja z [...] r. rozstrzyga co do istoty kwestię możliwości rejestracji przedmiotowego pojazdu to brak jest podstaw prawnych do podjęcia ponownej decyzji w przedmiocie rejestracji tego samego pojazdu. Uznać zatem należało, iż organ I instancji zasadnie umorzył postępowanie na podstawie art. 105 § 1 Kpa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi P.J. powtórzył zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i dokonanie rejestracji stałej przedmiotowego pojazdu z datą [...] r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego zawarł informację, iż P. J. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. wniosek " o stwierdzenie niezgodności z prawem" decyzji z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie lub inny akt z zakresu administracji publicznej wyłącznie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Ponadto, co należy podkreślić, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpoznając skargę, w tak zakreślonej kognicji Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Podstawą prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. -Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). W myśl powołanego przepisu organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, w sytuacji gdy postępowanie z jakichkolwiek przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania będzie miała miejsce, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania danej sprawy w ogóle lub nie było podstaw do rozpoznania jej w drodze postępowania administracyjnego. Innymi słowy występuje wtedy, gdy brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty (por. B. Adamiak, J. Borkowski - "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" - C. H. Beck, Warszawa 1996 r., str. 462). Wystąpienie takiego zdarzenia prawnego lub faktycznego, które spowodowałoby, że przestała istnieć ta szczególna relacja między faktem (sytuacją faktyczną danego podmiotu), a prawem (sytuacją prawną danego podmiotu), z którą prawo materialne łączy obowiązek konkretyzacji normy w postaci wydania decyzji administracyjnej skutkuje bezprzedmiotowością postępowania. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 kwietnia 1995 r., sygn. akt SA/Łd 2424/94, publ. ONSA 1996/2 poz. 80; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2002 r., sygn. akt I SA 2470/2000, publ. LexPolonica 381582; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2000 r., sygn. akt I SA/Ka 2247/98, pub. LexPolonica 382377). W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzje Starosty P. umarzającą postępowanie w sprawie zarejestrowania samochodu ciężarowego marki [...] , stanowiącego własność P. J., z uwagi na funkcjonowanie w obrocie prawnym ostatecznego rozstrzygnięcia wydanego w przedmiocie odmowy rejestracji powyżej wskazanego pojazdu. W ocenie Sądu do uznania czy prowadzone postępowanie można było uznać za bezprzedmiotowe koniecznym jest wcześniejsze ustalenie czy w danej sprawie istniał przedmiot konkretnie oznaczonego postępowania administracyjnego, czyli procesu administracyjnego toczącego się w konkretnej sprawie co do imiennie określonego podmiotu. Obowiązująca doktryna prawna, jak również dotychczasowe orzecznictwo sądowe wskazuje, iż jednym z koniecznych warunków istnienia przedmiotu postępowania administracyjnego jest " brak ostatecznego rozstrzygnięcia" w danej sprawie. Inaczej mówiąc jednym z warunków prowadzenia postępowania administracyjnego jest "otwarty" charakter danej sprawy, w tym znaczeniu, że sprawa ta nie została wcześniej rozstrzygnięta ostatecznym orzeczeniem (res iudicatae). Mając na wadze fakt, iż w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. wydana w przedmiocie odmowy rejestracji wcześniej wskazanego pojazdu na rzecz skarżącego, uznać należy, że w przedmiotowej sprawie nie spełniony został warunek "nie wydania ostatecznego rozstrzygnięcia", a co za tym idzie nie istniał przedmiot postępowania administracyjnego. Wobec powyższego należy uznać, iż zaskarżona decyzja nie narusza obowiązujących przepisów prawa. Dopóki bowiem orzeczenie rozstrzygające w sposób ostateczny daną sprawę funkcjonuje w obrocie prawnym, kolejne postępowanie dotyczące tej samej materii jest w oczywisty sposób bezprzedmiotowe (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2000 r., sygn. akt I SA/Ka 2247/98, pub. LexPolonica 382377). Ponadto należy wskazać, iż ponowne rozpatrzenie co do istoty sprawy rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną naruszałoby zasadę powagi rzeczy osądzonej (res iudicatae) i stanowiłoby podstawę stwierdzenia nieważności takiego orzeczenia na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 kpa. Sąd nie mógł natomiast odnieść się do zarzutów skarżącego z uwagi na ich ogólnikowe przedstawienie. Zarówno w skardze, jak i w odwołaniu od decyzji pierwszej instancji, na które powołuje się skarżący, strona podnosi jedynie, iż jego sprawa nie została załatwiona zgodnie z terminami ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, ustawy o rejestracji pojazdów oraz Konstytucji RP. W tym stanie rzeczy Sąd nie dopatrzył się podstaw do uznania, iż zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę jako nieuzasadnioną T.P.