III SA/Łd 710/24

Dnia 10 października 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 10 czerwca 2024 roku nr SKo.4181.20.24 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: odrzucić skargę. EC Decyzją z 10 czerwca 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu utrzymało w mocy decyzję Starosty Sieradzkiego z 16 kwietnia 2024 r. o skierowaniu J. P. na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w zakresie prawa jazdy kat. B, z powodu otrzymania informacji o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. Powyższe rozstrzygnięcie zostało doręczone stronie 14 czerwca 2024 r. Wnioskiem z 25 czerwca 2024 r. J. P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z 17 lipca 2024 r., sygn. akt III SPP/Łd 94/24 przyznano J. P. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Odpis powyższego rozstrzygnięcia doręczono wnioskodawcy 22 lipca 2024 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Łodzi poinformowała Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi o ustanowieniu pełnomocnikiem z urzędu strony – r.pr. R. G. przesyłając dowód odebrania w dniu 29 lipca 2024 r. przez tego radcę prawnego zawiadomienia o ustanowieniu pełnomocnikiem z urzędu J. P. 28 sierpnia 2024 r. (data nadania w placówce pocztowej) J. P. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu z 10 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935) – dalej: "p.p.s.a.", z zastrzeżeniem wynikającym z art. 53 § 3 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 243 § 1 zd. 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Podkreślić należy jednak, że wystąpienie przez skarżącego z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w terminie przewidzianym do wniesienia skargi, w żaden sposób nie wpływa na bieg tego terminu. W obecnym stanie prawnym brak jest podstaw do twierdzenia, że w sytuacji złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy przed wniesieniem skargi termin na jej wniesienie ulega zawieszeniu lub też biegnie na nowo dla wyznaczonego pełnomocnika z urzędu. Taka interpretacja przeczyłaby jednoznacznej treści art. 53 § 1 p.p.s.a. nakazującemu obliczenie terminu do wniesienia skargi od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Art. 177 § 3 p.p.s.a. przewiduje dla strony reprezentowanej przez pełnomocnika z urzędu ustanowionego po wydaniu wyroku bieg terminu do złożenia skargi kasacyjnej od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu z urzędu, ale jest to rozwiązanie właściwe tylko dla wnoszenia skargi kasacyjnej, której wymogiem jest wniesienie jej przez profesjonalnego pełnomocnika (zob. np. postanowienie NSA z 12 marca 2024 r., sygn. akt II OZ 123/24 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA), W niniejszej sprawie skarga strony inicjowała postępowanie, a zatem przepis powyższy nie mógł mieć zastosowania. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zna instytucji procesowej, która umożliwiałaby swoiste zawieszenie terminu do wniesienia skargi do czasu przyznania stronie pełnomocnika z urzędu. Zaskarżenie decyzji po upływie trzydziestodniowego terminu od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie jest zatem możliwe wyłącznie w przypadku, gdy przywrócono termin do dokonania tej czynności procesowej (zob. np. postanowienia NSA: z 7 października 2022 r., sygn. akt III OZ 614/22, z 25 września 2024 r., sygn. akt III OZ 344/24 dostępne w CBOSA). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż zaskarżona do sądu administracyjnego decyzja została doręczona skarżącemu, za pośrednictwem operatora pocztowego, 14 czerwca 2024 r. Termin przepisany przez prawo na wniesienie skargi upływał zatem skarżącemu z dniem 15 lipca 2024 r. (trzydziestodniowy termin, liczony od 14 czerwca 2024 r., kończył się bowiem dniem wolnym od pracy). Natomiast przesyłka, zawierająca skargę, została nadana przez pełnomocnika skarżącego 28 sierpnia 2024 r., a więc po upływie trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi. Jednocześnie skarga nie zawierała wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wprawdzie znaczna część postępowania w przedmiocie wniosku J. P. o udzielenie prawa pomocy również miała miejsce już po upływie terminu zaskarżenia, jednak, jak wskazano powyżej, trwające postępowanie, wywołane wnioskiem skarżącego o udzielenie prawa pomocy, w żaden sposób nie wpływa na bieg terminu do wniesienia skargi. Podkreślić należy, że jeżeli strona, po doręczeniu jej decyzji ostatecznej, zwróci się z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu odstępując przy tym od samodzielnego sporządzenia i wniesienia skargi na tę decyzję, natomiast okres realizacji tego wniosku przekroczy długość terminu do wniesienia skargi, wskutek czego do wyznaczenia pełnomocnika dla strony dojdzie już po upływie terminu do wniesienia skargi, wówczas wyznaczony pełnomocnik, wnosząc skargę w imieniu strony już po upływie terminu, zmuszony jest jednocześnie złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, od uwzględnienia którego uzależnione będzie nadanie skardze dalszego biegu (zob. np. postanowienie NSA z 12 marca 2024 r., sygn. akt II OZ 123/24, dostępne w CBOSA). W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego wraz ze skargą nie złożył wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. EC