III SA/Łd 715/25

PostanowienieWSA w Łodzi2025-10-15

Skład orzekający: Sędzia NSA Teresa Rutkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, po tym jak organ administracji uwzględnił skargę w trybie autokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.), stanowi podstawę do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę lub gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.) przed rozpoczęciem rozprawy przez sąd, a następnie cofnięcie skargi przez stronę, powoduje, że przedmiot kontroli sądowej zanika, a postępowanie staje się bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi odmawiającą uwzględnienia sprzeciwu od wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej. Następnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, działając w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględnił skargę, uchylając zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję oraz uwzględniając sprzeciw strony. Po tym zdarzeniu strona skarżąca cofnęła swoją skargę. Organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 15 października 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 25 lipca 2025 roku nr 1001-IUOD-3.4812.272.2025.2 w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu od wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 25 lipca 2025 r. nr 1001-IUOD-3.4812.272.2025.2 w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu od wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi wyjaśnił, że na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. uwzględnił skargę i decyzją z 11 września 2025 r. nr 1001-IUOD-3.4812.486.2025.2 uchylił zaskarżoną decyzję z 25 lipca 2025 r. i poprzedzającą ją decyzję z 29 stycznia 2025 r. oraz uwzględnił sprzeciw od wezwania z 15 października 2024 r. Organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. W odpowiedzi na zarządzenie z 25 września 2025 r. wzywające do wypowiedzenia się, czy skarżący nadal popiera wniesioną skargę, strona oświadczyła, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. Powyższy przepis przewiduje instytucję tzw. autokontroli, w ramach której organ administracji publicznej jest uprawniony do weryfikacji własnego działania, co wyłącza konieczność dokonania kontroli zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny. Warunkiem zastosowania tej instytucji jest uwzględnienie skargi w całości, a więc skorygowanie zaskarżonego aktu w kierunku żądanym przez stronę skarżącą i zgodnie z jej interesem. Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 powołanej ustawy, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Użyte w powołanym powyżej przepisie określenie "stało się" oznacza, że chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, ale wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności, uzasadniające stwierdzenie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe. Bezspornym jest bowiem w niniejszej sprawie, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględnił skargę i decyzją z 11 września 2025 r. nr 1001-IUOD-3.4812.486.2025.2 uchylił zaskarżoną decyzję z 25 lipca 2025 r. i poprzedzającą ją decyzję z 29 stycznia 2025 r. oraz uwzględnił sprzeciw od wezwania z 15 października 2024 r. do wniesienia opłaty dodatkowej. Uwzględnienie przez organ administracji w całości skargi – w ramach opisanej autokontroli przeprowadzonej w toku postępowania, ale przed rozpoczęciem przez Sąd rozprawy – stanowi niewątpliwe trzecią ze wskazanych wyżej przesłanek uzasadniających umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie NSA z 6 września 2006 r., sygn. I OSK 1168/05, Lex nr 321161, wyrok NSA z 25 października 2005r., sygn. II OSK 85/05, Lex nr 188791). Skarżący w piśmie z 7 października 2025 r. oświadczył, że cofa skargę. W sytuacji, gdy zaskarżona decyzja zostało uchylona w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. i skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd został pozbawiony przedmiotu kontroli, a postępowanie sądowe - dotyczące zaskarżonej decyzji, stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 i § 2 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. ds

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło