III SA/Łd 728/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA – Teresy Rutkowskiej po rozpoznaniu w dniu 20 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi R.A. III SA/Łd 728/12 Uzasadnienie W dniu 3 lipca 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) M. B. (dalej: skarżąca) wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej. Przesyłka wpłynęła do Sądu w dniu 10 lipca 2012 roku. W dniu 11 lipca 2011 r., działając na podstawie art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przekazał skargę Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu w Ł. Organ administracji przesłał ją następnie do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę. Następnie pismem z dnia 19 lipca 2012 r. skarżąca złożyła do Sądu za pośrednictwem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu skarżąca wyjaśniła, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi wynikało z błędnego zaadresowania koperty zawierającej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zamiast do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. Samo uchybienie terminowi uzasadniła złym stanem zdrowia - przewlekłymi chorobami układu krążenia (nadciśnienie tętnicze), brakami koncentracji spowodowanymi skokami ciśnienia, co – jak podniosła – "skutkuje u niej powstawaniem pomyłek", a także tym, iż panujące upały powodowały u niej pogłębienie się dolegliwości w postaci braku koncentracji, skutkując także innymi dolegliwościami. Nadmieniła także, że wpływ na obniżenie koncentracji mają w jej przypadku także zażywane leki. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie z powodu winienia skargi po terminie, który – jak zaznaczył – upłynął w dniu 4 lipca 2012 roku (decyzję doręczono skarżącej w dniu 4 czerwca 2012 roku). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w ocenie Sądu, nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucję przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym normują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) [dalej: ustawa p.p.s.a]. Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. 1 wskazanej ustawy jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wnosząc o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a.). Wskazać przy tym należy, że zgodnie z utrwaloną już linią orzecznictwa, uprawdopodobnienie braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, oznacza wykazanie okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były nie do przewidzenia oraz nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, jest więc uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne (zewnętrzne) oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. W związku z tym nawet lekkie niedbalstwo wyklucza możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Jako okoliczności faktyczne, które mogą uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu przykładowo wskazuje się: nieprawidłowe doręczenie pisma procesowego, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, przerwę w komunikacji, mylne pouczenie o środkach zaskarżenia. Przy czym choroba strony może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą niezachowanie terminu tylko wówczas, gdy rzeczywiście uniemożliwia podjęcie czynności procesowej. Samo złe samopoczucie strony i odczuwane przez nią dolegliwości nie świadczą natomiast o braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej, tak samo zresztą jak podeszły wiek i ogólnie zły stan zdrowia (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 3 stycznia 1974 r., sygn. akt II CO 18/73 i z dnia 29 stycznia 2002 r., sygn. akt II UZ 90/01). W ocenie Sądu, nie można zatem przyjąć, iż skarżąca uprawdopodobniła istnienie jakichkolwiek okoliczności mających wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Powoływane przez skarżącą okoliczności dotyczące jej stanu zdrowia stanowią bowiem jedynie potwierdzenie faktu przewlekłej choroby, co nie oznacza, że nie mogła ona prawidłowo nadać pisma zawierającego skargę, np. korzystając z pomocy innych osób. Argumentacja skarżącej wskazująca na brak koncentracji, co miało być spowodowane w zasadniczej mierze panującymi w dniu nadawania w urzędzie pocztowym skargi upałami, również nie może – w ocenie Sądu – stanowić o uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Czynniki pogodowe w żadnej mierze nie mogą być uznane za takie okoliczności. Jak wskazano powyżej za czynniki takie uznaje się co najwyżej zaistnienie siły wyższej w postaci powodzi, pożaru itp. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), orzeczono jak w postanowieniu. R.A.