III SA/Łd 734/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 16 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Z.M. o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi M. Z. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie sprostowania błędu pisarskiego postanawia: odmówić przywrócenia terminu. k.p. M. Z. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. wydane w przedmiocie sprostowania błędu pisarskiego w postanowieniu z dnia 1 lutego 2013 r. o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy o zameldowanie. W skardze zawarł wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Zarządzeniem z dnia 6 września 2013 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu poprzez uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie, w piśmie procesowym z dnia 20 września 2013 r. skarżący wyjaśnił, iż nie mógł wcześniej złożyć przedmiotowej skargi z powodu czasowego przetrzymywania zabezpieczonej dokumentacji (korespondencji Wojewody[...]) w mieszkaniu osób trzecich, które przebywały na urlopie za granicą. Dopiero po powrocie tych osób do kraju, miał dostęp do przetrzymywanych w tym miejscu dokumentów. Skarżący ponowił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu skarżący zachował 7 dniowy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. Z uwagi na fakt, iż z treści zawartego w skardze wniosku o przywrócenie terminu, jak również z treści pisma procesowego z dnia 20 września 2013 r. nie wynika termin ustania przyczyny uchybienia, Sąd przyjął, że 7 dniowy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. rozpoczął swój bieg z dniem 25 czerwca 2013 r., tj. z dniem następującym po ostatnim dniu ustawowego 30 dniowego terminu do wniesienia skargi. Skarżący wniósł skargę w dniu 28 czerwca 2013 r. (data przekazania skargi do organu administracji stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a.). Jednocześnie skarżący dokonał uchybionej czynności, tj. złożył przedmiotową skargę. Zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił natomiast braku winy w uchybieniu terminu. Uzasadniając wniosek powołał się na okoliczność przebywania poza granicami kraju osób trzecich, w mieszkaniu których zabezpieczył dokumentację, w tym korespondencję od Wojewody [...]. Wskazał, że dopiero po powrocie tych osób do kraju, uzyskał dostęp do dokumentacji. W ocenie Sądu powyższa argumentacja nie wskazuje na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu. Podkreślić należy ponownie, iż przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje ważne interesy. Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce, gdy dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu niemożliwej do usunięcia przeszkody, tj. przeszkody nagłej, której nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku, jakiego w danych okolicznościach można racjonalnie oczekiwać. Uprawdopodobnienie zaistnienia takiej sytuacji należy do strony. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia w ocenie Sądu, zabezpieczenie dokumentacji poza miejscem zamieszkania. Okoliczność ta nie stanowi bowiem okoliczności faktycznej uprawdopodobniającej przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Skoro skarżący chciał, bądź był zmuszony zdeponować korespondencję od Wojewody [...] w mieszkaniu osób trzecich i miał świadomość rozpoczęcia biegu 30 dniowego terminu do wniesienia skargi, co przyznaje w złożonym wniosku, winien podjąć stosowne czynności mające na celu dochowanie należytej staranności w dbałości o swoje interesy. Nie ulega wątpliwości, iż skarżący odbierając zaskarżone postanowienie, zapoznając się z jego treścią i zawartym w nim pouczeniem, co do przysługującego mu prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a następnie deponując dokumentację u osób trzecich winien się liczyć z tym, że decydując się na wniesienie skargi będzie zobowiązany do zachowania ustawowych terminów. Jeżeli skarżący z jakichkolwiek powodów obawiał się przechowywania oryginałów dokumentów w swoim mieszkaniu, czy też w innym miejscu, do którego będzie miał swobodny dostęp, przed ich zdeponowaniem mógł sporządzić kserokopię bądź odpis tych dokumentów. Przewidywanie takiej sekwencji zdarzeń nie wymaga szczególnej znajomości prawa, gdyż wynika z charakteryzującego przeciętnego obywatela doświadczenia życiowego, nie odbiega też, co do zasady, od trybu procedowania innych organów. Wobec powyższego, skoro okoliczności i argumenty podniesione przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. k.p.