III SA/Łd 735/13
PostanowienieWSA w Łodzi2013-07-19
Skład orzekający: Małgorzata Łuczyńska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. wydane na podstawie art. 37 k.p.a. w przedmiocie uznania zażalenia na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie za bezprzedmiotowe, może być przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego?Ratio decidendi
Postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. wydane na podstawie art. 37 k.p.a. w przedmiocie uznania zażalenia na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie za bezprzedmiotowe, nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, ani postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie. W związku z tym, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 PPSA, nie może być przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, co skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej.Stan faktyczny
Prezydent Miasta wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego z wnioskiem o nadanie klauzuli na tytułach wykonawczych. Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił wykonania wniosku, podając przyczyny. Prezydent Miasta wniósł zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie. Dyrektor Izby Skarbowej uznał zażalenie za bezprzedmiotowe, wskazując, że organ odniósł się do wniosku. Prezydent Miasta złożył skargę do WSA na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, zarzucając naruszenie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 19 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie za bezprzedmiotowe p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 21 lutego 2013r. Prezydent Miasta [...], działając jako wierzyciel, wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z wnioskiem o nadanie klauzuli na tytułach wykonawczych dłużnika A sp. z o.o. z siedzibą w Z.
W odpowiedzi na powyższe pismo Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. w piśmie z dnia [...] nr [...] wyjaśnił wnioskodawcy, że nie może wykonać wniosku Prezydenta Miasta Z., podając przyczyny takiego stanowiska.
W dniu 3 kwietnia 2013r. Prezydent Miasta Z. działając na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. w związku z art. 164 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wniósł zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.
Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. postanowieniem z dnia [...] nr [...] uznał powyższe zażalenie za bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu wskazał, że przewidziany w art. 37 k.p.a. tryb przewidziany jest w sytuacji, gdy organ w prawnie określonym terminie nie podejmuje żadnej czynności w sprawie lub gdy prowadził wprawdzie postępowanie w sprawie, ale nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności w ustawowym terminie. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w sprawie taka sytuacja nie zachodzi bowiem w piśmie z dnia 22 marca 2012r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. odniósł się do wniosku Prezydenta Miasta Z. Wobec powyższego zażalenie w trybie art. 37 należało uznać za bezprzedmiotowe.
W dniu 8 lipca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga Prezydenta Miasta Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie za bezprzedmiotowe. Podnosząc zarzut naruszenia przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego Prezydent Miasta Z. wniósł o uchylenie postanowienia w całości, przekazanie postanowienia do ponownego rozpatrzenia organowi drugiej instancji, zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący przedstawił merytoryczne argumenty dotyczące konsekwencji odmowy nadania klauzuli wykonalności tytułom wykonawczym.
Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na jej niedopuszczalność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna.
W myśl przepisu art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 t.j. ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej poprzez rozpatrywanie skarg między innymi na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
W świetle powołanej regulacji prawnej stwierdzić należy, że kontroli sądu administracyjnego poddane zostały tylko niektóre postanowienia organu administracji publicznej wydawane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym do których nie należy jednak zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 t.j.), zgodnie zresztą z trybem wskazanym przez Prezydenta Miasta Z. w zażaleniu z dnia 3 kwietnia 2013r. Przepis ten w świetle jego treści nie przewiduje wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w tym trybie. Zgodnie zaś z treścią art. 141 § 1 k.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Biorąc pod uwagę, że postępowanie wszczęte w trybie art. 37 k.p.a. jest tzw. "postępowaniem wpadkowym" (zmierzającym do rozstrzygnięcia jedynie kwestii procesowej w toku postępowania głównego), postanowienie wydane przez organ wyższego stopnia w następstwie rozpoznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłość postępowania prowadzonego przez organ I instancji nie kończy postępowania i nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty (por. postanowienie NSA z dnia 1 października 2008 r., II OSK 1264/08 oraz postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2010 r., II FSK 1126/10, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Uznać zatem należy, że skoro postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 9 maja 2013 r., zostało wydane na podstawie art. 37 k.p.a., i na to postanowienie nie służy zażalenie (takie pouczenie zawiera zaskarżone postanowienia) to zgodnie z cytowanym wyżej art. 3 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie może być przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W tym miejscu wypada dodać, że zarzuty skargi zupełnie nie dotyczą wydanego postanowienia, które ma charakter procesowy, tymczasem podnoszone w skardze argumenty mają charakter merytoryczny i dotyczą odmowy nadania klauzuli wykonalności tytułom wykonawczym. W skardze wskazano na naruszenie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, gdy tymczasem podstawą prawną zaskarżonego postanowienia były wyłącznie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Godzi się w tym miejscu podkreślić, że skarżąca sama w zażaleniu z dnia 3 kwietnia 2013r. wskazała art. 37 § 1 k.p.a. ( w związku z art. 164 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji) jako podstawę wystąpienia.
Już tylko na marginesie sprawy należy podnieść, że w świetle art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. doręczono Prezydentowi Miasta Z. w dniu 13 maja 2013 r. ( data i podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru korespondencji). Skarga została złożona w dniu 13 czerwca 2013r. (data stempla pocztowego na kopercie), a więc po terminie wskazanym w art. 53 § 1 p.p.s.a..
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
ak
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło