III SA/Łd 749/23

Dnia 5 kwietnia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Kowalska, Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sekretarz sądowy Marta Duda, Protokolant, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2024 roku sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 8 września 2023 r. nr BP.500.200.2022.0165.LD5.456642 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego oddala skargę. III SA/Łd 749/23 Uzasadnienie Decyzją z 8 września Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 23 czerwca 2022 r. o nałożeniu na "A" Sp. z o.o. w Ł. kary pieniężnej w wysokości 15 000 zł za naruszenie przepisów transportu drogowego. Podstawą decyzji były przepisy: art. 4 pkt 22, art. 7a, art. 14, art. 92a, art. 92b, art. 92c ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 2201 ze zm.), dalej ustawa, lp. 1.5, lp. 5.2, lp. 5.6, lp. 5.7, lp. 5.11, lp. 5.12, lp. 6.3.8, lp. 6.3.16, lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do ustawy, art. 4, art. 6, art. 7, art. 8, art. 12 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, art. 33, art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. Urz. UE L 60 z 28.2.2014, s. 1). W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny. W siedzibie "A" sp. z o.o. w Ł. przeprowadzono kontrolę w zakresie przestrzegania przez przedsiębiorcę regulacji dotyczących okresów prowadzenia pojazdów i obowiązkowych przerw oraz czasu odpoczynku kierowcy, a także regulacji dotyczących uprawnień do wykonywania przewozów drogowych oraz uprawnień do kierowania pojazdami. Kontrolą objęto okres od 16.03.2021 r. do 15.03.2022 r. Zgodnie z okazanymi dokumentami, przedsiębiorca w okresie 6 miesięcy przed rozpoczęciem kontroli zatrudniał średnio do 10 kierowców. Do kontroli strona okazała zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego nr [...] oraz licencję nr [...] dotyczącą międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy. Ustalenia kontroli utrwalono protokołem z 18 maja 2022 r. Decyzją z 23 czerwca2023 r. organ I instancji nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 15 000 zł. Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiły ww. naruszenia określone w załączniku nr 3 do ustawy: 1/ lp. 1.5 - niezgłoszenie w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa odpowiednio w art. 7a i art. 8 ustawy, w wymaganym terminie - sankcjonowane karą w wysokości 800 zł za każdą zmianę; 2/ lp. 5.2 - przekroczenie dziennego czasu prowadzenia pojazdu powyżej 10 godzin, w sytuacji gdy jego wydłużenie w danym tygodniu było dozwolone o czas do mniej niż 1 godziny - sankcjonowane karą w wysokości 100 zł; 3/ lp. 5.6 - niespełnienie wymogu dzielonego dziennego okresu odpoczynku: skrócenie drugiej części odpoczynku dzielonego o czas do 1 godziny - sankcjonowane karą w wysokości 100 zł, skrócenie drugiej części odpoczynku dzielonego o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin - sankcjonowane karą w wysokości 200 zł; 4/ lp. 5.7 - skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego - zarówno w przypadku załogi jednoosobowej, jak i załogi kilkuosobowej: o czas do 1 godziny - sankcjonowane karą w wysokości 150 zł, o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin - sankcjonowane karą w wysokości 350 zł, za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin - sankcjonowane karą w wysokości 550 zł; 5/ lp. 5.11- przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy: o czas do mniej niż 30 minut - sankcjonowane karą w wysokości 100 zł, o czas od 30 minut do mniej niż 1 godzina i 30 minut - sankcjonowane karą w wysokości 250 zł, za każde rozpoczęte 30 minut od 1 godziny i 30 minut - sankcjonowane karą w wysokości 350 zł; w międzynarodowym okazjonalnym przewozie osób, w godzinach od 22.00 do 6.00, gdy pojazd obsługuje jeden kierowca: o czas do mniej niż 1 godzina i 30 minut – sankcjonowane karą w wysokości 50 zł, za każdą rozpoczętą godzinę od 3 godzin – sankcjonowane karą w wysokości 100 zł; 6/ lp. 5.12 - przekroczenie dopuszczalnego dobowego 10-godzinnego czasu pracy, jeżeli praca jest wykonywana w porze nocnej: o czas od 1 godziny do mniej niż 3 godzin - sankcjonowane karą w wysokości 50 zł, za każdą rozpoczętą godzinę od 3 godzin - sankcjonowane karą w wysokości 100 zł; 7/ lp. 6.3.8 - niespełnienie wymogu ręcznego wprowadzenia danych na wykresówkę lub kartę kierowcy - za każdy wpis, sankcjonowane karą w wysokości 50 zł; 8/ lp. 6.2.1 - niewłaściwa obsługa lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi – sankcjonowane karą 5 000 zł; 9/ lp. 6.3.16 - nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego - za każdy dzień w odniesieniu do każdego kierowcy - sankcjonowane karą w wysokości 500 zł. Od decyzji organu I instancji strona złożyła odwołanie. Odnośnie do naruszenia z lp. 6.3.16 strona podniosła, że organ nie ustalił poprzez swoje zaniechanie nazwisk kierowców, którzy prowadzili pojazd o nr rej [...], w dniach, za które nie zostały okazane wykresówki kierowców. Ponadto w dniach tych kierowcy mogli w ogóle nie stosować wykresówek i tym samym nie rejestrowali swojej aktywności. Dlatego wg strony niezasadnym jest nałożenie sankcji w oparciu o lp. 6.3.16. Strona wniosła również o przesłuchanie wszystkich kierowców wykonujących przewozy na rzecz Spółki w okresie marzec - październik 2021 r. Odnośnie do naruszenia z lp. 6.2.1 strona zarzuciła, że organ nie wskazał kierowców, którzy dopuścili się wykonywania przewozów drogowych bez użycia karty kierowcy. Strona wskazała także, odnośnie do naruszenia z lp. 1.5, że w tym przypadku winny mieć zastosowanie przepisy art. art. 15zzzzzn2 ust. 2 ustawy o COVID-19. Strona wniosła o umorzenie postępowania w oparciu o art. 92b ust. 1 ustawy. W jej ocenie stwierdzone naruszenia były nieliczne i mają niewielki ciężar gatunkowy. Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, organ odwoławczy wskazał, że stosownie do art. 92a ust. 1 ustawy podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 12 000 złotych za każde naruszenie, z tym że przedsiębiorca prowadzący pośrednictwo przy przewozie osób z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od 5000 złotych do 40 000 złotych za każde naruszenie. Suma kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy, nie może przekroczyć 15 000 zł - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w średniej liczbie arytmetycznej do 10 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli. Organ zacytował następnie szereg kolejnych przepisów mających w sprawie zastosowanie i odniósł się do stwierdzonych w trakcie kontroli naruszeń. Odnośnie do naruszenia z lp. 1.5 załącznika nr 3 do ustawy organ wskazał, że przepis ten sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 800 zł niezgłoszenie w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa odpowiednio w art. 7a i art. 8 ustawy, w wymaganym terminie - za każdą zmianę Organ odwoławczy, na podstawie protokołu kontroli w przedsiębiorstwie oraz okazanych dokumentów, stwierdził, że: 1/ przedsiębiorca w terminie 28 dni nie wykreślił z posiadanych uprawnień pojazdu o nr rej [...], który w dalszym ciągu zgłoszony jest do licencji nr [...] na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego rzeczy i zezwolenia nr [...] na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. W toku kontroli spółka wyjaśniła, że pojazd ten nie jest w ich dyspozycji, prawdopodobnie został zbyty przez nabycie udziałów przez spółkę "A". Kara za powyższe wynosi 800 zł; 2/ przedsiębiorca w terminie 28 dni nie zgłosił do posiadanych uprawnień pojazdu o nr rej [...], który do 05.05.2022 r. nie został zgłoszony do licencji nr [...] na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego rzeczy i zezwolenia nr [...] na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Pojazdem tym spółka wykonywała przewozy drogowe w okresie objętym kontrolą. Kara za powyższe wynosi 800 zł; 3/ przedsiębiorca w terminie 28 dni nie zgłosił do posiadanych uprawnień pojazdu o nr rej [...], który do 05.05.2022 r. nie został zgłoszony do licencji nr [...] na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego rzeczy i zezwolenia nr [...] na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Pojazdem tym spółka wykonywała przewozy drogowe w okresie objętym kontrolą. Kara za powyższe wynosi 800 zł; 4/ przedsiębiorca w terminie 28 dni nie zgłosił do posiadanych uprawnień pojazdu o nr rej [...], który do 05.05.2022 r. nie został zgłoszony do licencji nr [...] na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego rzeczy i zezwolenia nr [...] na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Pojazdem tym spółka wykonywała przewozy drogowe w okresie objętym kontrolą. Kara za powyższe wynosi 800 zł; 5/ przedsiębiorca w terminie 28 dni nie zgłosił do posiadanych uprawnień pojazdu o nr rej [...], który do 05.05.2022 r. nie został zgłoszony do licencji nr [...] na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego rzeczy i zezwolenia nr [...] na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Pojazdem tym spółka wykonywała przewozy drogowe w okresie objętym kontrolą. Kara za powyższe wynosi 800 zł; 6/ przedsiębiorca w terminie 28 dni nie zgłosił do licencji nr [...] na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego rzeczy i zezwolenia nr [...] na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego zmiany dotyczącej zmiany adresu głównej siedziby spółki. W organie licencyjnym nadal widnieje adres ul. [...], [...] Z.. Obecny adres spółki to ul. [...], [...] Ł.. W dniu 10.01.2022 r. Prezydent Miasta Łodzi wydał decyzję dotyczącą zmiany adresu spółki dotyczącą licencji nr [...] na wykonywanie transportu drogowego w zakresie pośrednictwa przy przewozie rzeczy. Kara za powyższe wynosi 800 zł. Strona w odwołaniu wskazała, że w tym przypadku winny mieć zastosowanie przepisy art. art. 15zzzzzn2 ust. 2 ustawy o COVID-19. Odnosząc się do powyższego organ odwoławczy zauważył, odnośnie do niewykreślenia z posiadanych uprawnień pojazdu o nr rej [...], że pojazd ten został zbyty przed nabyciem przez spółkę udziałów. Zgodnie z KRS spółka została zarejestrowana 13.12.2018 r., czyli na długo przed pandemią. Ww. pojazd w dalszym ciągu jest w wykazie pojazdów zgłoszonych do licencji nr [...]. Odnośnie do pozostałych pojazdów, którymi Spółka wykonywała przewozy drogowe w okresie objętym kontrolą, nie zostały one zgłoszone do ww. licencji. Zatem przedsiębiorca nie dołożył należytej staranności, aby nie dopuścić do powstania naruszenia, gdyż składnie wniosków o dokonanie zmian dotyczących licencji międzynarodowej odbywa się za pomocą poczty elektronicznej. Nie ma obowiązku osobistego stawiennictwa w siedzibie organu wydającego uprawnienia, aby dokonać zmian. Poza tym cytowany przez stronę przepis ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych i związanych z nimi sytuacji kryzysowych, wskazuje na terminy wynikające z k.p.a., a nie z ustawy o transporcie drogowym. Zatem kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny wynosi łącznie 4 800 zł. Odnośnie do naruszenia z lp. 5.2 załącznika nr 3 do ustawy organ wskazał na treść lp. 5.2.1 oraz lp. 5.2.2 załącznika nr 3, która sankcjonuje przekroczenie dziennego czasu prowadzenia pojazdu powyżej 10 godzin w sytuacji, gdy jego wydłużenie w danym tygodniu było dozwolone: - o czas do mniej niż 1 godziny - karą pieniężną w wysokości 100 zł, - o czas od 1 godziny do mniej niż 2 godzin - karą pieniężną w wysokości 200 zł, - za każdą rozpoczętą godzinę od 2 godzin - karą w wysokości 250 zł, - za każdą rozpoczętą godzinę od 15 godzin, w przypadku braku jakiejkolwiek przerwy lub odpoczynku trwającego co najmniej 4 godziny i 30 minut - karą w wysokości 550 zł. Analiza danych cyfrowych z karty kierowcy oraz z urządzenia rejestrującego wykazała, że kierowca P. J. 19.01.2022 r. przekroczył maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu o 43 minuty. Okres jazdy dziennej zawierał się od godz. 15:10 dnia 19.01.2022 r. do godz. 05:36 dnia 20.01.2022 r. i wyniósł 10 godzin i 43 minut. Obliczenie odniesiono do normy 10 godzin. Kara za powyższe wynosi 100 zł. Odnośnie do naruszenia z lp. 5.6 załącznika nr 3 do ustawy organ wskazał, że przepis ten niespełnienie wymogu dzielonego dziennego okresu odpoczynku: skrócenie drugiej części odpoczynku dzielonego o czas do 1 godziny, sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 100 zł, natomiast skrócenie drugiej części odpoczynku dzielonego o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin, sankcjonuje karą w wysokości 200 zł, za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin, sankcjonuje karą w wysokości 350 zł. Analiza danych cyfrowych wykazała, że kierowca B. D., w dniu 30.07.2021 r. o godzinie 01:49 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w dwóch częściach, co najmniej 3 godziny i co najmniej 9 godzin. W okresie tym kierowca odebrał drugą część odpoczynku o długości 8 godzin i 16 minut, tj. od godziny 17:33 dnia 30.07.2021 r. do godziny 01:49 dnia 31.07.2021 r. czasu UTC+1. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 44 minuty. Do kontroli nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara za powyższe wynosi 100 zł. Kierowca J. P. w dniu 09.09.2021 r. o godzinie 10:20 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w dwóch częściach, co najmniej 3 godziny i co najmniej 9 godzin. W okresie tym kierowca odebrał drugą część odpoczynku o długości 8 godzin i 48 minut, tj. od godziny 01:32 dnia 10.09.2021 r. do godziny 10:20 dnia 10.09.2021 r. czasu UTC+1. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 12 minut. Do kontroli nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara za powyższe wynosi 100 zł. Kierowca J. P. w dniu 24.11.2021 r. o godzinie 02:01 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w dwóch częściach, co najmniej 3 godziny i co najmniej 9 godzin. W okresie tym kierowca odebrał drugą część odpoczynku o długości 8 godzin i 54 minuty, tj. od godziny 17:07 dnia 24.11.2021 r. do godziny 02:01 dnia 25.11.2021 r. czasu UTC+1. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 6 minut. Do kontroli nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara za powyższe wynosi 100 zł. Kierowca J. P. w dniu 11.03.2022 r. o godzinie 00:32 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w dwóch częściach, co najmniej 3 godziny i co najmniej 9 godzin. W okresie tym kierowca odebrał drugą część odpoczynku o długości 8 godzin i 57 minut, tj. od godziny 15:35 dnia 11.03.2022 r. do godziny 00:32 dnia 12.03.2022 r. czasu UTC+1. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 3 minuty. Do kontroli nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara za powyższe wynosi 100 zł. Kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny wynosi łącznie 400 zł. Odnośnie do naruszenia z lp. 5.7 załącznika nr 3 do ustawy organ wskazał, że przepis ten sankcjonuje skrócenie dziennego czasu odpoczynku: o czas do jednej godziny karą pieniężną w wysokości 150 zł; o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin karą pieniężną w wysokości 350 zł, oraz za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin karą pieniężną w wysokości 550 zł. Analiza danych cyfrowych wykazała, że kierowca J. G. w dniu 13.12.2021 r. o godzinie 08:37 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 50 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:30 dnia 13.12.2021 r. do godziny 08:20 dnia 14.12.2021 r. czasu UTC+1. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 10 minut. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do 9 godzin. Do kontroli nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara za powyższe wynosi 150 zł. Kierowca P. J. w dniu 13.12.2021 r. o godzinie 17:14 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 58 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 08:16 dnia 14.12.2021 r. do godziny 17:14 dnia 14.12.2021 r. czasu UTC+1. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 minuty. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do 9 godzin. Do kontroli nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara za powyższe wynosi 150 zł. Kierowca P. J. w dniu 14.01.2022 r. o godzinie 00:47 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 54 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 15:53 dnia 14.01.2022 r. do godziny 00:47 dnia 15.01.2022 r. czasu UTC+1. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 6 minut. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do 9 godzin. Do kontroli nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara za powyższe wynosi 150 zł. Kierowca I. P. w dniu 17.01.2022 r. o godzinie 03:38 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 7 godzin i 55 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 17:56 dnia 17.01.2022 r. do godziny 01:51 dnia 18.01.2022 r. czasu UTC+1. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 5 minut. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do 9 godzin. Do kontroli nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara za powyższe wynosi 350 zł. Kierowca I. P. w dniu 15.02.2022 r. o godzinie 03:01 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 31 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 18:30 dnia 15.02.2022 r. do godziny 03:01 dnia 16.02.2022r. czasu UTC+1, Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 29 minut. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do 9 godzin. Do kontroli nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara za powyższe wynosi 150 zł. Kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny wynosi łącznie 950 zł. Odnośnie do naruszenia z lp. 5.11 załącznika nr 3 do ustawy organ wskazał, że przepis ten sankcjonuje przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy: o czas do mniej niż 30 minut karą pieniężną w wysokości 100 zł; o czas od 30 minut do mniej niż 1 godziny 30 minut - karą pieniężną w wysokości 250 zł; za każde następne rozpoczęte 30 minut od 1 godziny 30 minut - karą pieniężną w wysokości 350 zł. Analiza zapisów z karty kierowcy J. G., wykazała, iż kierowca w dniu 18.08.2021 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 6 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 36 minut w okresie od godziny 12:51 do godziny 17:40. W okresie tym kierowca odebrał tylko dwie przerwy minimum 15-minutowe. Kara za powyższe wynosi 100 zł. Kierowca J. G. w dniu 10.03.2022 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 35 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 5 minut w okresie od godziny 14:24 do godziny 19:38. W okresie tym kierowca odebrał tylko dwie przerwy minimum 15-minutowe. Kara za powyższe wynosi 250 zł. Kierowca P. J. w dniu 12.10.2021 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 4 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 34 minuty w okresie od godziny 13:15 do godziny 19:04. W okresie tym kierowca odebrał tylko dwie przerwy minimum 15-minutowe. Do kontroli nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara za powyższe wynosi 100 zł. Kierowca P. J. w dniu 25.10.2021 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 8 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 38 minut w okresie od godziny 21:10 do godziny 01:50. W okresie tym kierowca odebrał tylko dwie przerwy minimum 15-minutowe. Do kontroli nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara za powyższe wynosi 100 zł. Kierowca P. J. w dniu 04.11.2021 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 14 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 44 minuty w okresie od godziny 21:09 do godziny 01:53. W okresie tym kierowca odebrał tylko dwie przerwy minimum 15-minutowe. Kara za powyższe wynosi 100 zł. Kierowca P. J. w dniu 30.11.2021 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 12 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 42 minuty w okresie od godziny 02:11 do godziny 07:00. W okresie tym kierowca odebrał tylko dwie przerwy minimum 15-minutowe. Kara za powyższe wynosi 100 zł. Kierowca P. J. w dniu 15.12.2021 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 2 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 32 minuty w okresie od godziny 01:12 do godziny 05:44. W okresie tym kierowca odebrał tylko dwie przerwy minimum 15-minutowe. Kara za powyższe wynosi 100 zł. Kierowca P. J. w dniu 22.12.2021 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 2 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 32 minuty w okresie od godziny 00:38 do godziny 05:10. W okresie tym kierowca odebrał tylko dwie przerwy minimum 15-minutowe. Kara za powyższe wynosi 100 zł. Kierowca P. J. w dniu 14.01.2022 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 1 godzinę i 10 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 40 minut w okresie od godziny 00:47 do godziny 06:31. W okresie tym kierowca odebrał tylko dwie przerwy minimum 15-minutowe. Kara za powyższe wynosi 250 zł. Kierowca P. J. w dniu 11.02.2022 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 2 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 32 minuty w okresie od godziny 23:56 do godziny 04:30. W okresie tym kierowca odebrał tylko dwie przerwy minimum 15-minutowe. Kara za powyższe wynosi 100 zł. Kierowca P. J. w dniu 14.02.2022 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 3 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 33 minuty w okresie od godziny 22:26 do godziny 03:28. W okresie tym kierowca odebrał tylko dwie przerwy minimum 15-minutowe. Kara za powyższe wynosi 100 zł. Kierowca P. J. w dniu 11.03.2022 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 16 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 46 minut w okresie od godziny 00:32 do godziny 05:18. W okresie tym kierowca odebrał tylko dwie przerwy minimum 15-minutowe. Kara za powyższe wynosi 100 zł. Kierowca K. T. w dniu 19.01.2022 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 6 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 36 minut w okresie od godziny 00:47 do godziny 05:23. W okresie tym kierowca odebrał tylko dwie przerwy minimum 15-minutowe. Kara za powyższe wynosi 100 zł. Kierowca I. P. w dniu 07.04.2021 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 20 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 50 minut w okresie od godziny 12:40 do godziny 17:40. W okresie tym kierowca nie odebrał żadnej przerwy minimum 15-minutowej. Kara za powyższe wynosi 100 zł. Kierowca I. P. w dniu 12.05.2021 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 20 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 50 minut w okresie od godziny 11:40 do godziny 16:30. W okresie tym kierowca nie odebrał żadnej przerwy minimum 15-minutowej. Do kontroli okazano opisaną tarczę tachografu uzasadniającą odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Organ odwoławczy nie może uznać wyjaśnień kierowcy, gdyż dzień po dniu przekroczył on jazdę bez wymaganej przerwy, co wskazuje na brak nadzoru ze strony przedsiębiorcy i przyzwolenie na takie praktyki. Kara za powyższe wynosi 100 zł. Kierowca I. P. w dniu 13.05.2021 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 20 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 50 minut w okresie od godziny 13:30 do godziny 18:15. W okresie tym kierowca nie odebrał żadnej przerwy minimum 15-minutowej. Do kontroli okazano opisaną tarczę tachografu uzasadniającą odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Organ odwoławczy nie może uznać wyjaśnień kierowcy, gdyż dzień po dniu przekroczył on jazdę bez wymaganej przerwy, co wskazuje na brak nadzoru ze strony przedsiębiorcy i przyzwolenie na takie praktyki. Kara za powyższe wynosi 100 zł. Kierowca I. P. w dniu 02.06.2021 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 50 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godziny i 10 minut w okresie od godziny 09:45 do godziny 15:30. W okresie tym kierowca nie odebrał żadnej przerwy minimum 15-minutowej. Do kontroli okazano opisaną tarczę tachografu uzasadniającą odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Organ odwoławczy nie może uznać wyjaśnień kierowcy, gdyż dzień po dniu przekroczył on jazdę bez wymaganej przerwy, co wskazuje na brak nadzoru ze strony przedsiębiorcy i przyzwolenie na takie praktyki. Kara za powyższe wynosi 100 zł. Kierowca I. P. w dniu 17.02.2022 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 10 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 40 minut w okresie od godziny 12:35 do godziny 17:24. W okresie tym kierowca nie odebrał żadnej przerwy minimum 15-minutowej. Kara za powyższe wynosi 100 zł. Kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny wynosi łącznie 2 250 zł. Odnośnie do naruszenia z lp. 5.12 załącznika nr 3 do ustawy organ wskazał, że przepis ten sankcjonuje przekroczenie dopuszczalnego dobowego 10-godzinnego czasu pracy, jeżeli praca jest wykonywana w porze nocnej, o czas o czas od 1 godziny do mniej niż 3 godzin - karą 50 zł, za każdą rozpoczętą godzinę od 3 godzin - karą 100 zł. Analiza wykresówek i dokumentacji czasu pracy wykazała, że kierowca P. J. wykonywał pracę od godziny 15:10 w dniu 19.01.2022 do godziny 05:36 w dniu 20.01.2022, łącznie przez 11 godzin i 29 minut. Czas pracy kierowcy w ww. okresie przekroczył dopuszczalny limit 10 godzin na dobę o 1 godzinę i 29 minut, ponieważ praca świadczona była w porze nocnej pomiędzy godziną 00:00 i godziną 04:00. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu pracy lub wymaganych przerw. Kara pieniężna wynosi 50 zł. Odnośnie do naruszenia z lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy organ wskazał, że niespełnienie wymogu ręcznego wprowadzenia danych na wykresówkę lub kartę kierowcy przepis ten sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 50 zł - za każdy wpis. Analiza okazanych do kontroli danych cyfrowych oraz złożonych wyjaśnień, wykazała, że: 1) nie wprowadzono na karcie kierowcy D. B.: symbolu państwa rozpoczęcia lub zakończenia, w którym kierowca rozpoczyna lub kończy dzienny okres pracy w następujących dniach: 05.05.2021 r. nie wprowadzono symbolu kraju rozpoczęcia i zakończenia, 20.05.2021 r. nie wprowadzono symbolu kraju zakończenia, 25.05.2021 r. nie wprowadzono symbolu kraju rozpoczęcia i zakończenia, 19.07.2021 r. nie wprowadzono symbolu kraju zakończenia, 21.07.2021 r. nie wprowadzono symbolu kraju rozpoczęcia, 27.07.2021 r. nie wprowadzono symbolu kraju rozpoczęcia, 30.07.2021 r. nie wprowadzono symbolu kraju zakończenia. Łącznie brak jest 9 wpisów. Kara za powyższe wynosi 450 zł. 2) nie wprowadzono na karcie kierowcy P. J.: symbolu państwa rozpoczęcia lub zakończenia, w którym kierowca rozpoczyna lub kończy dzienny okres pracy w następujących dniach: 19.10.2021 r. nie wprowadzono symbolu kraju rozpoczęcia i zakończenia. 04.11.2021 r. nie wprowadzono symbolu kraju rozpoczęcia. Łącznie brak jest 3 wpisów. Kara za powyższe wynosi 150 zł. 3) nie wprowadzono na karcie kierowcy I. L.: symbolu państwa rozpoczęcia lub zakończenie, w którym kierowca rozpoczyna lub kończy dzienny okres pracy w następujących dniach: 19.10.2021 r. nie wprowadzono symbolu kraju rozpoczęcia i zakończenia, 01.10.2021 r. nie wprowadzono symbolu kraju rozpoczęcia. Łącznie brak jest 3 wpisów. Kara za powyższe wynosi 150 zł. Kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny wynosi łącznie 750 zł. Odnośnie do naruszenia z lp. 6.3.16 załącznika nr 3 do ustawy organ wskazał, że nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego - za każdy dzień w odniesieniu do każdego kierowcy, przepis ten sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 500 zł. Organ odwoławczy stwierdził, że przedsiębiorca nie udostępnił podczas kontroli: 1) wykresówek kierowców, którzy wykonywali przewozy drogowe pojazdem o nr rej [...] w dniach: - 16.03.2021, 17.03.2021, 18.03.2021, 22.03.2021, 23.03.2021, 24.03.2021, 25.03.2021, 29.03.2021, 30.03.2021, -06.04.2021, 07.04.2021, 08.04.2021, 09.04.2021, 12.04.2021, 13.04.2021, 14.04.2021, 15.04.2021, 16.04.2021, 19.04.2021, 20.04.2021, 21.04.2021, 22.04.2021, 26.04.2021, 27.04.2021, 28.04.2021, 29.04.2021, -04.05.2021 ,05.05.2021, 07.05.2021, 10.05.2021, 11.05.2021, 12.05.2021, 13.05.2021, 14.05.2021, 17.05.2021, 18.05.2021, 19.05.2021, 20.05.2021, 21.05.2021, 24.05.2021, 25.05.2021, 26.05.2021, 27.05.2021, 31.05.2021, -01.06.2021, 02.06.2021, 07.06.2021, 08.06.2021, 09.06.2021, 10.06.2021, 19.07.2021, 20.07.2021, 21.07.2021, 22.07.2021, 23.07.2021, 26.07.2021, 27.07.2021, 28.07.2021, 29.07.2021, 30.07.2021, 16.08.2021, 17.08.2021, 18.08.2021, 19.08.2021, 20.08.2021, 23.08.2021, 24.08.2021, 25.08.2021, 26.08.2021, 27.08.2021, 30.08.2021, 31.08.2021, -01.09.2021, 20.09.2021, 21.09.2021, 22.09.2021, 23.09.2021, 24.09.2021, 25.09.2021, 27.09.2021. Łącznie nie okazano 80 wykresówek. Kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny wynosi łącznie 40 000 zł. Odnośnie do naruszenia z lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do ustawy organ wskazał, że nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub na karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi, przepis ten sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 5000 zł. Organ odwoławczy stwierdził: w dniu 19.04.2021 r. pomiędzy godz. 11:08 a 19:57 - jazda bez prawidłowej karty kierowcy przez 31 minut pojazdem o nr rej [...]; w dniu2 4.04.2021 r. pomiędzy godz. 10:51 a 11:33 - jazda bez prawidłowej karty kierowcy przez 20 minut pojazdem o nr rej [...]; w dniu 16.06.2021 r. pomiędzy godz. 11:13 a 15:52 - jazda bez prawidłowej karty kierowcy przez 26 minut pojazdem o nr rej [...]; w dniu 21.07.2021 r. pomiędzy godz. 11:25 a 14:46 - jazda bez prawidłowej karty kierowcy przez 3 godziny i 11 minut pojazdem o nr rej [...]; w dniu 14.12.2021 r. pomiędzy godz.08:19 a 13:48 - jazda bez prawidłowej karty kierowcy przez 43 minuty pojazdem o nr rej [...]; w dniu 07.12.2021 r. pomiędzy godz. 12:57 a 18:32 - jazda bez prawidłowej karty kierowcy przez 27 minut pojazdem o nr rej [...]; w dniu 29.01.2022r. pomiędzy godz. 06:26 a 09:25 - jazda bez prawidłowej karty kierowcy przez 50 minut pojazdem o nr rej [...]. Kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny wynosi 5 000 zł. Następnie organ odwoławczy podał, że strona w odwołaniu podniosła, że organ nie ustalił poprzez swoje zaniechanie nazwisk kierowców, którzy prowadzili pojazd o nr rej [...], w dniach za które nie zostały okazane wykresówki kierowców. W dniach tych kierowcy mogli w ogóle nie stosować wykresówek i tym samym nie rejestrowali swojej aktywności. Dlatego wg strony niezasadnym jest nałożenie sankcji w oparciu o lp. 6.3.16. Strona wniosła również o przesłuchanie wszystkich kierowców, wykonujących przewozy na rzecz Spółki w okresie marzec - październik 2021 r. Odnosząc się do powyższego organ odwoławczy wskazał, że organ kontrolny, chcąc dokładnie wyjaśnić stan faktyczny, wzywał stronę do przesłania brakujących dokumentów, a w szczególności wykresówek kierowców, którzy wykonywali przewozy drogowe pojazdem o nr rej [...]. Strona przesłała jedynie wykresówki kierowcy I. P., który to wykonywał przewozy drogowe ww. pojazdem. Natomiast na podstawie danych udostępnionych przez Ministerstwo Finansów z logowania się ww. pojazdu do systemu ViaToll i eToll, organ kontrolny ponownie wezwał stronę do przedstawienia wykresówek z konkretnych dni, w których pojazd ten został w systemie zarejestrowany. Organ kontrolny na podstawie dokumentów zgromadzonych podczas kontroli, ustalił, że pojazdami będącymi w prawnej dyspozycji przedsiębiorcy w okresie marzec 2021 - marzec 2022, przewozy drogowe wykonywało łącznie 8 kierowców. Ponadto w dniu 17.03.2022 r. w pisemnym oświadczeniu strona potwierdziła, iż przechowuje wykresówki kierowców przez okres 12 miesięcy. Za bezpodstawne organ uznał żądanie strony dotyczące przesłuchania wszystkich kierowców, którzy wykonywali przewozy drogowe w okresie marzec - październik 2021 r., gdyż w myśl art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 561/2006 przedsiębiorstwo transportowe odpowiada za naruszenia przepisów, których dopuszczają się kierowcy tego przedsiębiorstwa, nawet jeśli naruszenie takie miało miejsce na terytorium innego Państwa Członkowskiego lub w państwie trzecim. We wniosku dowodowym o przesłuchanie kierowców skarżący nie wskazał żadnych faktów, które podlegałyby ustaleniu, poprzestając jedynie na wskazaniu "braku wpływu pracodawcy". Strona nie sprecyzowała faktów podlegających dowodzeniu w ramach przesłanki prawnej "braku wpływu" określonej w art. 92c ustawy, ograniczając się jedynie do przytoczenia okoliczności prawnej wynikającej z przepisu, a nie ze stanu faktycznego. Organ odwoławczy nie uwzględnił zatem wniosku. Odnośnie do naruszenia z lp. 6.2.1 strona zarzuciła, że organ kontrolny nie wskazał kierowców, którzy dopuścili się wykonywania przewozów drogowych bez użycia karty kierowcy. Organ odwoławczy wskazał, że organ kontrolny wielokrotnie wzywał stronę do przedstawienia dokumentów oraz dowodów na temat jazdy bez karty kierowcy pojazdem o nr rej [...]. Strona w toku kontroli wskazała, iż były to krótkie przejazdy testowe po naprawie pojazdów. Jednakże organ odwoławczy nie dał wiary tym wyjaśnieniom, gdyż przejazdy trwały niekiedy powyżej 3 godzin, a strona nie przedłożyła żadnych dowodów potwierdzających fakt naprawy pojazdu. Organ odwoławczy stwierdził także, że strona nie wskazała na żadne okoliczności, które w jej ocenie uzasadniałyby zastosowanie art. 92b i art. 92c ustawy. Z ugruntowanej linii orzeczniczej sadów administracyjnych wynika, że okoliczności uzasadniające zastosowanie w sprawie art. 92b i art. 92c ustawy powinien wykazać sam przedsiębiorca. Zastosowanie wskazanych przepisów wymaga wykazania przez podmiot wykonujący przewóz drogowy okoliczności wyczerpujących ustawowe przesłanki. Sprowadza się to do udowodnienia przez podmiot, że dołożył należytej staranności, a więc uczynił wszystko czego można od niego rozsądnie wymagać, organizując przewóz i jedynie wskutek niezależnych od niego okoliczności lub nadzwyczajnych zdarzeń doszło do naruszenia prawa. Ciężar dowodu spoczywa na przedsiębiorcy, gdyż to on wywodzi z art. 92b ust. 1 i art. 92c ust. 1 ustawy skutki prawne prowadzące do zwolnienia się z odpowiedzialności za zaistniałe naruszenie przepisów prawa. Na decyzję ostateczną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła "A" Sp. z o.o. w Ł., wnosząc o jej uchylenie w całości oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: I. Naruszenie przepisów materialnych, tj. art. 3 ust. 1 oraz art. 34 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 165/2014r. poprzez uznanie, że każdy przejazd pojazdu winien być odbywany z rejestracją aktywności kierującego za pomocą tachografu, a także naruszenie przepisów proceduralnych, tj. art. 7, art. 8 § 1 oraz art. 77 § 1 k.p.a., poprzez niewyczerpujące ustalenie stanu faktycznego w zakresie deliktu opisanego pod lp. 6.3.16 załącznika nr 3 do ustawy, polegającego na nieudostępnieniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego, przejawiające się nieustaleniem nazwisk kierowców prowadzących pojazdy bez umieszczonej w tachografie wykresówki oraz powodów jej nieumieszczenia, II. Naruszenie przepisu materialnego, zapisanego pod lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do ustawy, będącego nośnikiem kary za niewłaściwą obsługę lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie wynikające z błędnie przeprowadzonej wykładni, przejawiające się nałożeniem zapisanej w nim sankcji za stan faktyczny niewyczerpujący dyspozycji owego przepisu (błąd subsumpcji), III. Naruszenie przepisu materialnego, tj. art. 15 zzzzzn2 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych i związanych z nimi sytuacji kryzysowych, poprzez jego niezastosowanie i nałożenie kary za delikt zapisany pod lp. 1.5 załącznika nr 3 do ustawy, tj. niezgłoszenie w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa odpowiednio w wymaganym terminie, pomimo braku obowiązku zgłaszania takich zmian w okresie pandemii, IV. Naruszenie przepisu materialnego - lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy, poprzez błędne jego zastosowanie, wynikające z niewłaściwie przeprowadzonej wykładni, przejawiające się nałożeniem kar w oparciu o wskazany przepis, za stany faktyczne, w których kierowcy wykonujący przejazdy na rzecz skarżącej spółki nie wpisywali na własne karty za pomocą tachografu symboli kraju rozpoczęcia i zakończenia dziennego okresu pracy (błąd subsumpcji), V. Naruszenie norm proceduralnych, tj. art. 11, art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a., poprzez zredagowanie jej sentencji w sposób wewnętrznie sprzeczny, niekorespondujący z uzasadnieniem, co przejawia się nałożeniem kary w wysokości 15 000 zł, podczas gdy z treści uzasadnienia wynika, iż za stwierdzone w toku kontroli naruszenia normy sankcjonujące przewidują karę w wymiarze łącznym 54 300 zł, co powoduje, że skarżąca spółka nie jest w stanie ustalić swojej obecnej sytuacji prawnej. W uzasadnieniu skargo podniesiono, że z załącznika do protokołu kontroli wynika, że strona w toku prowadzonej kontroli nie okazała 80 wykresówek kierowców wykonujących przejazd pojazdem o nr rej. [...]. Okoliczność ta spowodowała nałożenie kary w łącznej w wysokości 40 000 zł. Tymczasem organ nie ustalił nazwisk kierowców, którzy prowadzili ww. pojazd w dniach, za które nie zostały okazane wykresówki kierowców. Zgodnie z art. 34 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 165/2014, to kierowcy - a nie pojazdy, stosują wykresówki. Z owego zapisu wynika więc, w ocenie skarżącej spółki, obowiązek ustalenia nazwisk kierowców, którzy prowadzili pojazd bez jej umieszczenia w tachografie. Opisany stan zakwalifikowany został jako delikt administracyjny z lp. 6.3.16 załącznika nr 3 do ustawy, polegający na nieudostępnieniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego. Organ, w ocenie strony, dokonał błędnej - a przy tym przedwczesnej - kwalifikacji prawnej stanu faktycznego do przepisu określającego sankcję. W ocenie spółki ten przepis może zostać potraktowany jako podstawa sankcjonowania w sytuacji spełnienia łącznego kilku warunków. Zastosowanie normy sankcjonującej z lp. 6.3.16 musi być poprzedzone ustaleniem i potwierdzeniem, że wykresówki są przez przewoźnika przechowywane. Tym samym przepis ten znajdzie zastosowanie w sytuacji, w której wykresówki znajdują się w siedzibie przedsiębiorcy, który odmawia ich okazania kontrolującym. Nie znajdzie natomiast zastosowania w przypadku, w którym kierowca nie oddał pracodawcy wykresówek dokumentujących jego aktywność i nie są one przechowywane (z tego właśnie powodu) w siedzibie przewoźnika. W ocenie skarżącego nie można ustalić, czy w istocie doszło do nieokazania wykresówek (wskutek np. ich zagubienia przez stronę), czy też do ich niezastosowania przez kierowcę, który wykonywał przejazdy bez umieszczonej w tachografie wykresówki. W drugim z tych przypadków nie można mówić o nieokazaniu - bowiem owe wykresówki nie istnieją i nigdy nie istniały. Możliwe jest bowiem, że kierowcy wykonujący przewozy pojazdem o nr rej. [...] nie umieścili w urządzeniu rejestrującym wykresówek, pomimo istnienia takiego obowiązku. W takim przypadku nie ma podstaw nałożenia sankcji w oparciu o normę z lp. 6.3.16. Brakujące kilometry zostały natomiast przejechane bez wykresówki w tachografie, która wbrew obowiązkowi nie została w nim umieszczona, lub też w trakcie wykonywania przewozu kierujący bezpodstawnie wyjął ją z urządzenia rejestrującego. W takich sytuacjach należało by rozważyć możliwość zastosowania przepisu sankcjonującego z lp. 5.3.5 lub też lp. 6.3.19 Niezbędne jest jednak ustalenie przebiegu zdarzeń z poszczególnych dni. Następnie skarżący wskazał, że w toku kontroli organ stwierdził też 7 przypadków jazdy bez zalogowanej w tachografie pojazdu o nr rej. [...] karty kierowcy i poddał je sankcjonowaniu. W odniesieniu do tych przypadków także nie zostały ustalone okoliczności, jak i nazwiska kierowców, którzy zaniechali umieszczenia w slocie urządzenia rejestrującego własnej karty. W konsekwencji więc nie można stwierdzić, w jakich okolicznościach doszło do nierejestrowania aktywności osób prowadzących pojazd na kartach kierowców. Finalnie zatem nie jest możliwe ustalenie, czy zapisane w pamięci masowej tachografu przypadki realizowania jazdy bez zalogowanej karty były skutkiem jej nieumieszczenia w tachografie, czy też wyjęcia już w trakcie realizacji przewozu drogowego. Pierwszy z tych przypadków winien zdaniem strony spotkać się z reakcją w postaci sankcji w wysokości 2 000 zł nałożonej na podstawie lp. 6.3.19 załącznika nr 3 do ustawy, drugi natomiast winien pociągnąć za sobą sankcję w wysokości 3 000 zł, zgodnie z lp. 6.3.5 załącznika. W ocenie strony, organ administracji winien ustalić nazwiska kierowców, którzy prowadzili pojazd o nr rej. [...] bez zalogowanej w tachografie karty, przesłuchać ich i na podstawie złożonych zeznań przyporządkować stan faktyczny do konkretnego przepisu sankcjonującego, zadekretowanego w załączniku nr 3 do ustawy. Nie ma bowiem w obecnym stanie sprawy dowodów nawet na to, że doszło do deliktu administracyjnego. Nie można bowiem wykluczyć, że w różnych okresach czasu pojazd bez zalogowanej karty prowadzili inni kierowcy, przy czym jeden w ogóle nie umieścił karty w slocie urządzenia, kolejny natomiast wyjął ją w sposób nieuprawniony już w trakcie realizacji przewozu drogowego. Takie dwa odmienne stany faktyczne musiałyby skutkować odpowiedzialnością strony na podstawie dwóch odrębnych przepisów, tzn. lp. 6.3.19 oraz lp. 6.3.5 załącznika nr 3 do ustawy. Omawiany stan faktyczny zakwalifikowany został jako delikt z lp. 6.2.1. Tym samym organ zastosował karę w wysokości 5 000 zł za niewłaściwą obsługę lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi. W ocenie strony taka subsumpcja stanu faktycznego do normy sankcjonującej jest nieprawidłowa. W przypadku, w którym kierowca rozpoczynając wykonywanie przewozu umieszcza kartę w tachografie, natomiast w trakcie jego trwania wyciąga ją w sposób nieuprawniony w celu ukrycia właściwej aktywności, zastosowanie winien znaleźć przepis lp. 6.3.5 załącznika. Natomiast w wariancie, w którym kierowca od początku nie umieszcza karty w tachografie, nie może zostać zastosowany przepis lp. 6.2.1. Ta norma, zdaniem strony, może zostać zastosowana jedynie w sytuacji podjęcia działania - nie obejmuje natomiast przypadków zaniechania. Niewłaściwa obsługa to pewne działanie, obliczone na osiągnięcie celu w postaci nierejestrowania danych na karcie kierowcy. Kierowca który nie umieścił karty w slocie tego urządzenia, nie podjął natomiast w ogóle obsługi tachografu - właśnie dlatego, że nie umieścił tam własnej karty. Zatem zaniechał wykonania ciążącego na nim obowiązku - a nie podjął żadnego działania. Zatem nieumieszczenie w tachografie karty nie może skutkować karą w wysokości 5 000 zł. Przypadek taki jest zaniechaniem, którego nie można zakwalifikować jako "niewłaściwej obsługi tachografu". W przypadku, w którym kierowca w ogóle nie umieścił własnej karty w tachografie i w ten sposób wykonywał przejazd, podstawą karania jest norma z lp. 6.3.19, bowiem jest to przypadek niepoprawnego stosowania karty kierowcy. Następnie strona stwierdziła, że w dniu wydania decyzji przez organ I instancji (23 czerwca 2022r.) nie istniała podstawa nałożenia sankcji za stwierdzone w toku kontroli przypadki niezgłoszenia zmian do organu licencyjnego, tj. w zakresie deliktu z lp. 1.5 załącznika nr 3 do ustawy, jeśli zaniedbanie owego obowiązku nastąpiło w czasie pandemii. Kontrola przeprowadzona w firmie strony obejmowała okres od 16 marca 2021 r. do 15 marca 2022 r. W całym tym okresie na terenie RP utrzymywany był stan pandemii. Obowiązywał wówczas zapis art. 15 zzzzzn2 ustawy z 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych i związanych z nimi sytuacji kryzysowych, zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COFID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów: 1) od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed organem administracji publicznej, do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki, przedawnienia, 4) których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadniecie w opóźnienie, 5) zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony, 6) do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających z przepisów o ich ustroju - organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu. W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, organ administracji publicznej wyznacza stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. W przypadku, o którym mowa w art. 58 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie 30 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W ocenie strony organ, stwierdzając naruszenie 28 dniowego terminu, winien zastosować następstwo określone w ww. art. 15zzzzzn2 ust. 2. Taki tok postępowania wyklucza jednocześnie zastosowanie sankcji z lp. 1.5 załącznika nr 3 do ustawy. Strona skarżąca zakwestionowała też nałożenie kary w oparciu o lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy. Całkowita sankcja orzeczona przez organy na podstawie tego przepisu wynosi 750 zł i jest następstwem 15 przypadków, w których kierowcy wykonujący przewozy na rzecz skarżącej spółki nie wpisali na własną kartę symboli kraju rozpoczęcia pracy lub też nie oznaczyli symbolu kraju zakończenia dziennej aktywności. Takie stany faktyczne, w ocenie skarżącej spółki, nie mogą być sankcjonowane w oparciu o przywołany przepis załącznika nr 3 do ustawy. Pomiędzy skarżącą spółką a organem nie ma sporu w zakresie stanu faktycznego. Kierowcy zaniedbali obowiązek wprowadzenia danych na kartę - chodzi o symbole państw rozpoczęcia i zakończenia dziennego okresu pracy. Organ owe stany faktyczne zakwalifikował jednak błędnie, nakładając sankcję w oparciu o niewłaściwą normę sankcjonującą. W przypadku braku wprowadzenia symboli państw, w których rozpoczął się i zakończył dzienny okres pracy kierowcy, dochodzi niewątpliwie do niespełnienia wymogu ręcznego wprowadzenia danych na wykresówkę lub kartę kierowcy, jednakże w tym przypadku powołana przez organ podstawa prawna odpowiedzialności strony skarżącej wynikająca z lp. 6.3.8. załącznika nr 3 do ustawy. nie jest prawidłowa, co jednak nie może skutkować brakiem odpowiedzialności w związku z ujawnionym przez uprawnione służby naruszeniem art. 34 ust. 7 rozporządzenia nr 165/2014. W tym jednak przypadku właściwy organ winien skonstruować podstawę odpowiedzialności strony skarżącej z przepisów prawa unijnego, natomiast należną karę ustalić w sposób proporcjonalny, odstraszający i niedyskryminujący, a zatem w sposób nakazany w art. 41 ust. 1 rozporządzenia nr 165/2014 oraz art. 19 ust. 1 rozporządzenia nr 561/2006. Organ może w tym przypadku - wobec braku adekwatnej normy w przepisach krajowych - wspierać się przepisem krajowym przewidującym odpowiedzialność oraz jej wymiar w stosunku do naruszenia o podobnym charakterze, jednakże w tym przypadku winien należną karę ustalić samodzielnie w sposób proporcjonalny, odstraszający i niedyskryminujący. Organ nie mógł zatem sankcjonować wynikającego z art. 34 ust. 7 rozporządzenia nr 165/2014 obowiązku kierowcy, za który odpowiedzialność ponosi przewoźnik, wprost w oparciu o lp. 6.3.8. załącznika nr 3 do ustawy, skoro wynikające z tego przepisu naruszenie powiązano z symbolem 2.17 BPN określonym w załączniku I do rozporządzenia Komisji nr 2016/403, grupującym naruszenie polegające na niespełnienie wymogu ręcznego wprowadzenia danych w stosownych przypadkach zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 34 ust. 3 rozporządzenia nr 165/2014, nie natomiast obowiązku sankcjonowanego art. 34 ust. 7 tego rozporządzenia. Zatem organ dokonał bowiem błędnej subsumpcji stanu faktycznego do normy sankcjonującej. Zapis z lp. 6.3.8 może być użyty jako podstawa karania jedynie w przypadku niewprowadzenia danych, o których mowa w art. 34 ust. 3 rozporządzenie (UE) nr 165/2014. Zaniechanie wprowadzenia symboli państw, narusza natomiast art. 34 ust. 7 ww. rozporządzenia i nie może stanowić podstawy nałożenia kary w oparciu o analizowany tu przepis. Skarżąca spółka zakwestionowała także decyzję w zakresie nałożenia kary w wysokości 15 000 zł. Podniosła, że wysokość sankcji za wszystkie stwierdzone w procesie kontroli naruszenia prawa opiewała jednak na kwotę 54 300 zł. Zatem skarżąca spółka nie jest obecnie w stanie dociec, czy ukarane zostały wszelkie stwierdzone podczas kontroli naruszenia prawa, a obniżenie łącznie nałożonej kary było "proporcjonalne" dla każdego z nich, czy też ukarane zostały jedynie wybrane delikty, za które nałożono łączną karę równą kwocie 15 000 zł. W konsekwencji strona nie wie, które naruszenia stwierdzone w toku kontroli podlegają ukaraniu - które natomiast, mimo ich stwierdzenia nie spowodowały nałożenia sankcji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634), dalej p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 8 września 2023 r., utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z 23 czerwca 2022 r. o nałożeniu na skarżącą spółkę kary pieniężnej w wysokości 15 000 zł za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. W myśl art. 92a ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 2201 ze zm.), dalej ustawa, podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 zł do 12 000 zł za każde naruszenie. Suma kar pieniężnych, o których mowa w tym przepisie, nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy, nie może przekroczyć kwoty 15 000 złotych (art. 92a ust. 5 pkt 1). W art. 92a ust. 1 ustawy ustalono odpowiedzialność podmiotu wykonującego przewóz drogowy za naruszenie przepisów określających warunki i obowiązki tego przewozu, określając jednocześnie granice wysokości kary za naruszenia w tym zakresie. Odpowiedzialność przewidziana w art. 92a ust. 1 ma charakter obiektywny, jest niezależna od winy podmiotu wykonującego transport drogowy i dla jej ustalenia wystarczające jest stwierdzenie samego faktu naruszenia obowiązków i warunków przewozu drogowego. Kara ta nie jest konsekwencją dopuszczenia się czynu zabronionego, lecz jest następstwem zaistnienia stanu niezgodnego z prawem. Istotą kary, o której mowa w art. 92a ust. 1, jest przymuszenie podmiotu wykonującego przewóz drogowy do respektowania wynikających z przepisów prawa nakazów i zakazów służących bezpieczeństwu powszechnemu, tj. zapewniania wykonywania transportu w sposób gwarantujący bezpieczeństwo na drogach, ochronę życia i zdrowia ludzkiego. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego i przypisanych im wysokości kar pieniężnych zawarty został w załączniku nr 3 do ustawy (art. 92a ust. 7). Określone w tym załączniku kary pieniężne zostały ustalone w sposób sztywny, co powoduje, że ich wysokość nie została pozostawiona uznaniu organów. Decyzja o nałożeniu kary ma charakter decyzji związanej i wobec stwierdzenia naruszenia obowiązków lub warunków wykonywania przewozu drogowego organ co do zasady zobowiązany jest do ustalenia kary pieniężnej w wysokości określonej w załączniku i nałożenia jej w wysokości wynikającej z art. 92a ust. 1 i 5 ustawy oraz załącznika nr 3 do niej. Odstąpienie od nałożenia kary i zwolnienie się przez wykonującego przewóz z odpowiedzialności możliwe jest bowiem jedynie w sytuacji wystąpienia okoliczności przewidzianych w art. 92b i art. 92c ustawy. Na podstawie art. 4 pkt 22 ustawy przyjąć należy, że odpowiedzialność z art. 92a ust. 1 ustawy dotyczy naruszenia obowiązków lub warunków wynikających zarówno z ustawy, jak i podanych w tym przepisie aktów, w tym m.in. z przepisów cyt. wyżej rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 - zwanego w dalszym ciągu rozporządzeniem nr 561/2006, a także z przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz.Urz. UE L 60 z 28.02.2014 r.), zwanego rozporządzeniem nr 165/2014. Postępowanie w przedmiocie ustalenia odpowiedzialności i nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 92a ustawy jest postępowaniem administracyjnym, do którego zastosowanie znajdują przepisy k.p.a. Na podstawie art. 93 ust. 7 ustawy w postępowaniu tym nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Przedstawione regulacje prawne wyznaczają granice materialne i formalne sprawy indywidualnej w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a., rozstrzyganej przez właściwy organ administracji publicznej w formie decyzji administracyjnej. Oznacza to, że organy rozstrzygające tę sprawę muszą przestrzegać określonych w k.p.a. standardów ustalania stanu faktycznego. Powinnością organu administracji publicznej rozstrzygającego władczo o prawach i obowiązkach jednostki jest zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego, przy czym czynności te muszą mieć charakter wyczerpujący (art. 77 § 1 k.p.a.). Nakaz ten posiada rangę zasady postępowania administracyjnego (zasada zupełności postępowania dowodowego) i stanowi logiczną konsekwencję unormowanej w art. 7 k.p.a. zasady prawdy obiektywnej (materialnej). Materiał dowodowy sprawy stanowi nieodłączny element procesu administracyjnego, powstaje w wyniku czynności dowodowych i jest utrwalany celem poddania go wszechstronnej analizie i ocenie. Organ może uznać daną okoliczność za udowodnioną tylko w oparciu o ocenę dokonaną na podstawie całokształtu materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.). Co więcej, w proces ustalania rzeczywistego stanu faktycznego angażowana jest zawsze strona postępowania. W myśl bowiem art. 81 k.p.a., okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możność wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów. Oczywiście, o ile zakres obowiązków organu związanych z realizacją powyższych reguł unormowany jest przepisami proceduralnymi, o tyle zakres okoliczności faktycznych podlegających ustaleniu i ocenie zależeć będzie zawsze od indywidualnej sprawy rozstrzyganej w postępowaniu. Nie ulega wątpliwości, że zakres okoliczności faktycznych niezbędnych do rozpatrzenia sprawy indywidualnej, a tym samym do wydania decyzji administracyjnej, określają zasadniczo przepisy prawa materialnego. To one bowiem określają przesłanki przyznania jednostce uprawnienia bądź nałożenia obowiązku. Organ administrujący musi więc dokonać zawsze prawidłowej subsumcji przepisów prawa materialnego nie tylko na potrzeby rozstrzygnięcia sprawy, ale także dla prawidłowego zakreślenia okoliczności istotnych dla sprawy, podlegających ustaleniu w toku postępowania dowodowego. Przyjęcie więc, że organ wyczerpująco zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy możliwe jest tylko pod warunkiem, że w postępowaniu zostały zebrane i rozważone dowody dotyczące okoliczności przewidzianych we wszystkich przepisach prawa materialnego mających zastosowanie w sprawie. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, organy spełniły opisane powyżej wymogi –zebrały, wbrew stanowisku skarżącej spółki, materiał dowodowy w sposób pozwalający na wydanie rozstrzygnięcia o treści takiej, jak decyzjach obydwu instancji. Zaznaczyć przy tym należy, że taka ocena Sądu dotyczy wszystkich naruszeń stwierdzonych w trakcie kontroli w siedzibie przedsiębiorcy, choć nie wszystkie ustalenia były kwestionowane przez stronę. Ustalenia organu obejmowały następujące naruszenia ujęte w załączniku nr 3 do ustawy: 1/ lp. 1.5 - niezgłoszenie w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa odpowiednio w art. 7a i art. 8 ustawy, w wymaganym terminie – łącznie za 6 przypadków naruszeń organy nałożyły karę w kwocie 4800 zł (po 800 zł za każde naruszenie); 2/ lp. 5.2 - przekroczenie dziennego czasu prowadzenia pojazdu powyżej 10 godzin, w sytuacji gdy jego wydłużenie w danym tygodniu było dozwolone o czas do mniej niż 1 godziny – organ nałożył karę w wysokości 100 zł za jedno stwierdzone naruszenie; 3/ lp. 5.6 - niespełnienie wymogu dzielonego dziennego okresu odpoczynku: skrócenie drugiej części odpoczynku dzielonego o czas do 1 godziny - sankcjonowane karą w wysokości 100 zł, skrócenie drugiej części odpoczynku dzielonego o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin - sankcjonowane karą w wysokości 200 zł; organ za 4 stwierdzone naruszenia nałożył karę w łącznej wysokości 400 zł; 4/ lp. 5.7 - skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego - zarówno w przypadku załogi jednoosobowej, jak i załogi kilkuosobowej: o czas do 1 godziny - sankcjonowane karą w wysokości 150 zł, o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin - sankcjonowane karą w wysokości 350 zł, za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin - sankcjonowane karą w wysokości 550 zł; organ za 5 stwierdzonych naruszeń nałożył karę w łącznej wysokości 950 zł; 5/ lp. 5.11- przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy: o czas do mniej niż 30 minut - sankcjonowane karą w wysokości 100 zł, o czas od 30 minut do mniej niż 1 godzina i 30 minut - sankcjonowane karą w wysokości 250 zł, za każde rozpoczęte 30 minut od 1 godziny i 30 minut - sankcjonowane karą w wysokości 350 zł; w międzynarodowym okazjonalnym przewozie osób, w godzinach od 22.00 do 6.00, gdy pojazd obsługuje jeden kierowca: o czas do mniej niż 1 godzina i 30 minut – sankcjonowane karą w wysokości 50 zł, za każdą rozpoczętą godzinę od 3 godzin – sankcjonowane karą w wysokości 100 zł; organ za 18 stwierdzonych naruszeń nałożył karę w łącznej wysokości 2250 zł; 6/ lp. 5.12 - przekroczenie dopuszczalnego dobowego 10-godzinnego czasu pracy, jeżeli praca jest wykonywana w porze nocnej: o czas od 1 godziny do mniej niż 3 godzin - sankcjonowane karą w wysokości 50 zł, za każdą rozpoczętą godzinę od 3 godzin - sankcjonowane karą w wysokości 100 zł; organ za 1 stwierdzone naruszenie nałożył karę w wysokości 100 zł; 7/ lp. 6.3.8 - niespełnienie wymogu ręcznego wprowadzenia danych na wykresówkę lub kartę kierowcy - za każdy wpis, sankcjonowane karą w wysokości 50 zł; organ za 15 stwierdzonych naruszeń nałożył karę w łącznej wysokości 750 zł; 8/ lp. 6.2.1 - niewłaściwa obsługa lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi – sankcjonowane karą 5 000 zł; organ stwierdził 7 naruszeń, co skutkowało nałożeniem kary wysokości 5 000 zł 9/ lp. 6.3.16 - nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego - za każdy dzień w odniesieniu do każdego kierowcy - sankcjonowane karą w wysokości 500 zł. organ za 80 stwierdzonych naruszeń nałożył karę w łącznej wysokości 40 000 zł; Podkreślenia wymaga, że strona skarżąca nie tylko w skardze, ale już na etapie postępowania administracyjnego, nie kwestionowała okoliczności faktycznych sprawy – a więc tego, że do stwierdzonych naruszeń doszło. W odniesieniu do naruszeń z lp. 5.2, lp. 5.6, lp.5.7, lp. 5.11 i lp. 5.12 załącznika nr 3 do ustawy w ogóle nie kwestionowała nawet kwalifikacji prawnej dokonanej przez organy, a także wysokości nałożonych kar. Sąd, nie będąc związany granicami skargi, dokonał jednak kontroli również w tym zakresie i nie stwierdził nieprawidłowości. Odnośnie do naruszeń, ujętych w lp. 1.5, lp. 6.3.16, lp. 6.2.1, lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy strona w zasadzie przez całe postępowanie administracyjne, a także w złożonej skardze, kwestionowała dokonaną przez organy kwalifikację prawną stwierdzonych naruszeń, stojąc na stanowisku, że wprawdzie stwierdzone nieprawidłowości miały miejsce, powinny być one jednak sankcjonowane w oparciu o inne normy załącznika nr 3 do ustawy. Zatem dalsza część niniejszego uzasadnienia odnosić się będzie do ww. zarzutów skarżącej spółki. Odnośnie do naruszenia z lp. 6.3.16, które to naruszenie skutkowało największą karą - łącznie 40 000 zł, Sąd podkreśla, że skarżąca spółka nie kwestionuje faktu wykonywania przewozów drogowych w dniach wskazanych przez organ. Zarzuca , że organ nie ustalił poprzez swoje zaniechanie nazwisk kierowców, którzy prowadzili pojazd o nr rej [...], w dniach, za które nie zostały okazane wykresówki kierowców. Spółka wskazuje, że w dniach tych kierowcy mogli w ogóle nie stosować wykresówek i tym samym nie rejestrowali swojej aktywności. Dlatego wg strony niezasadnym jest nałożenie sankcji w oparciu o lp. 6.3.16. Strona wniosła również o przesłuchanie wszystkich kierowców wykonujących przewozy na rzecz spółki w okresie marzec - październik 2021 r. Należy wskazać, że organ ustalił na podstawie dokumentów zgromadzonych podczas kontroli w siedzibie przedsiębiorcy, m.in w oparciu o wykaz kierowców, o wykaz pojazdów oraz w oparciu o dane udostępnione z systemu ViaToll i Etoll, , że przedsiębiorca nie udostępnił podczas kontroli: 1) wykresówek kierowców, którzy wykonywali przewozy drogowe pojazdem o nr rej [...] w dniach: - 16.03.2021, 17.03.2021, 18.03.2021, 22.03.2021, 23.03.2021, 24.03.2021, 25.03.2021, 29.03.2021, 30.03.2021, - 06.04.2021, 07.04.2021, 08.04.2021, 09.04.2021, 12.04.2021, 13.04.2021, 14.04.2021, 15.04.2021, 16.04.2021, 19.04.2021, 20.04.2021, 21.04.2021, 22.04.2021, 26.04.2021, 27.04.2021, 28.04.2021, 29.04.2021, - 04.05.2021, 05.05.2021 ,07.05.2021, 10.05.2021, 11.05.2021, 12.05.2021, 13.05.2021, 14.05.2021, 17.05.2021, 18.05.2021, 19.05.2021, 20.05.2021, 21.05.2021, 24.05.2021, 25.05.2021, 26.05.2021, 27.05.2021, 31.05.2021, - 01.06.2021, 02.06.2021, 07.06.2021, 08.06.2021, 09.06.2021, 10.06.2021, - 19.07.2021, 20.07.2021, 21.07.2021, 22.07.2021, 23.07.2021, 26.07.2021, 27.07.2021, 28.07.2021, 29.07.2021,30.07.2021, - 16.08.2021, 17.08.2021, 18.08.2021, 19.08.2021, 20.08.2021, 23.08.2021, 24.08.2021, 25.08.2021, 26.08.2021, 27.08.2021, 30.08.2021, 31.08.2021, - 01.09.2021, 20.09.2021, 21.09.2021, 22.09.2021, 23.09.2021, 24.09.2021, 25.09.2021, 27.09.2021. Łącznie nie okazano 80 wykresówek. Powyższe naruszenia, w ocenie Sądu, bez wątpienia wypełniają hipotezę normy ujętej w lp. 6.3.16 załącznika nr 3 do ustawy, który nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego - za każdy dzień w odniesieniu do każdego kierowcy, sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 500 zł. Organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji szczegółowo przytoczył przepisy, zarówno krajowe, jak i unijne, dotyczące m.in. konieczności stosowania przez kierowców wykresówek, zakazu ich niszczenia czy ukrywania, obowiązku ich przechowywania i udostępnienia organom kontrolnym, a także odpowiedzialności przedsiębiorcy za nieprawidłowe ich stosowanie przez kierowców. Między innymi art. 33 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (we) nr 561/2006 parlamentu europejskiego i rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego określa odpowiedzialność przedsiębiorstw transportowych. W myśl ust. 1 art. 33 przedsiębiorstwa transportowe są odpowiedzialne za zapewnienie, by ich kierowcy byli właściwie wyszkoleni i poinstruowani w zakresie prawidłowego działania tachografów, zarówno cyfrowych, jak i analogowych, przeprowadzają regularne kontrole, by zapewnić właściwe użytkowanie tachografów przez swoich kierowców i nie udzielają kierowcom żadnych bezpośrednich ani pośrednich zachęt, które mogłyby skłaniać ich do niewłaściwego używania tachografów. Przedsiębiorstwa transportowe wydają wystarczającą liczbę wykresówek kierowcom pojazdów wyposażonych w tachografy analogowe, mając na uwadze indywidualny charakter wykresówki, długość okresu pracy i możliwość zaistnienia konieczności ich wymiany, w przypadku gdy zostaną zniszczone lub zatrzymane przez upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych. Przedsiębiorstwa transportowe wydają kierowcom tylko wykresówki zgodne z homologowanym wzorem i odpowiednie do użycia w urządzeniu zainstalowanym w pojeździe. W przypadku gdy pojazd wyposażony jest w tachograf cyfrowy, przedsiębiorstwo transportowe i kierowca zapewniają, biorąc pod uwagę długość okresu pracy, by drukowanie danych z tachografu na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych mogło być prawidłowo przeprowadzone w razie kontroli. Stosownie do ust. 2 przedsiębiorstwa transportowe przechowują wykresówki i wydruki, w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z art. 35, w porządku chronologicznym oraz w czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydają ich kopie zainteresowanym kierowcom na ich wniosek. Przedsiębiorstwa transportowe wydają także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych pobranych z kart kierowcy oraz ich wydruki na papierze. Wykresówki, wydruki oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych. Ustęp 3 stanowi, że przedsiębiorstwa transportowe są odpowiedzialne za naruszenia niniejszego rozporządzenia popełnione przez swoich kierowców lub kierowców będących w ich dyspozycji. Państwa członkowskie mogą jednak uzależnić taką odpowiedzialność od naruszenia przez przedsiębiorstwo transportowe ust. 1 akapit pierwszy niniejszego artykułu i art. 10 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Nie mogą zatem przynieść oczekiwanego rezultatu argumenty strony o nieprawidłowo zebranym materiale dowodowym, w szczególności poprzez nieustalenie, czy we wskazanych dniach kierowcy w ogóle stosowali wykresówki, czy może je wyjmowali w trakcie jazdy, czy też o możliwym nieistnieniu tych wykresówek, co uniemożliwiałoby przedsiębiorcy ich okazanie organowi kontrolnemu. Bez wątpienia bowiem, skoro wykonywany był przewóz drogowy we wskazanych dniach, kierowcy powinni umieszczać wykresówki w tachografie, a przedsiębiorca powinien je przechowywać przez określony w przepisach czas i okazać organowi kontrolnemu na jego żądanie. W niniejszej sprawie przedsiębiorca wykresówek takich nie okazał. Zatem ustalenie przebiegu zdarzeń z poszczególnych dni pozostaje bez wpływu na wynik rozstrzygnięcia. Sąd wskazuje przy tym, w ślad za organem, który podniósł to również w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że organ wzywał stronę do przesłania brakujących dokumentów, a w szczególności wykresówek kierowców, którzy wykonywali przewozy drogowe pojazdem o nr rej [...]. Strona przesłała jedynie wykresówki kierowcy I. P., który to wykonywał przewozy drogowe ww. pojazdem. Natomiast na podstawie danych udostępnionych przez Ministerstwo Finansów z logowania się ww. pojazdu do systemu ViaToll i eToll, organ kontrolny ponownie wezwał stronę do przedstawienia wykresówek z konkretnych dni, w których pojazd ten został w systemie zarejestrowany. Organ kontrolny na podstawie dokumentów zgromadzonych podczas kontroli ustalił, że pojazdami będącymi w prawnej dyspozycji przedsiębiorcy w okresie marzec 2021 - marzec 2022, przewozy drogowe wykonywało łącznie 8 kierowców. Ponadto w dniu 17.03.2022r. w pisemnym oświadczeniu strona potwierdziła, że przechowuje wykresówki kierowców przez okres 12 miesięcy. Za nieuprawnione Sąd uznał żądanie strony dotyczące przesłuchania wszystkich kierowców, którzy wykonywali przewozy drogowe w okresie marzec - października 2021 r. W myśl artykułu 10 ust. 3 rozporządzenia nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego I Rady z 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85, przedsiębiorstwo transportowe odpowiada za naruszenia przepisów, których dopuszczają się kierowcy tego przedsiębiorstwa, nawet jeśli naruszenie takie miało miejsce na terytorium innego Państwa Członkowskiego lub w państwie trzecim. Należy zgodzić się z organem, który podniósł z uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że skarżący nie wskazał żadnych faktów, które takie przesłuchania miałyby ustalić. Zasadnie zatem organ nie uwzględnił wniosku o przesłuchanie kierowców. Okoliczność nieokazania wykresówek nie była sporna, a nazwiska kierowców i ustalenie przyczyn ich nieokazania przez przedsiębiorcę z punktu widzenia prawa materialnego nie miała prawnego znaczenia. Również odnośnie do naruszenia ujętego w lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do ustawy, Sąd nie dostrzegł naruszenia przez organ przepisów prawa. Naruszenie to stwierdzono na podstawie analizy okazanych w toku kontroli dokumentów, a także danych cyfrowych, i polegało ono na: - w dniu 19.04.2021 r. pomiędzy godz. 11:08 a 19:57 - jazda bez prawidłowej karty kierowcy przez 31 minut pojazdem o nr rej [...]; - w dniu 24.04.2021 r. pomiędzy godz. 10:51 a 11:33 - jazda bez prawidłowej karty kierowcy przez 20 minut pojazdem o nr rej [...]; - w dniu 16.06.2021 r. pomiędzy godz. 11:13 a 15:52 - jazda bez prawidłowej karty kierowcy przez 26 minut pojazdem o nr rej [...]; - w dniu 21.07.2021 r. pomiędzy godz. 11:25 a 14:46 - jazda bez prawidłowej karty kierowcy przez 3 godziny i 11 minut pojazdem o nr rej [...]; - w dniu 14.12.2021 r. pomiędzy godz.08:19, a 13:48 - jazda bez prawidłowej karty kierowcy przez 43 minuty pojazdem o nr rej [...]; - w dniu 07.12.2021 r. pomiędzy godz. 12:57 a 18:32 - jazda bez prawidłowej karty kierowcy przez 27 minut pojazdem o nr rej [...]; - w dniu 29.01.2022 r. pomiędzy godz. 06:26 a 09:25 - jazda bez prawidłowej karty kierowcy przez 50 minut pojazdem o nr rej [...]. Skarżąca spółka nie kwestionowała zaistnienia stwierdzonych naruszeń. Podnosiła natomiast błędną kwalifikację w zakresie naruszenia z lp. 6.2.1. załącznika nr 3 do ustawy, twierdząc, że niewłaściwa obsługa tachografu skutkująca nierejestrowaniem na karcie wymaganych danych spowodowana była w istocie wyjęciem przez kierowcę spersonalizowanej karty, które to naruszenie powinno zostać zakwalifikowane z lp. 6.3.5. bądź 6.3.19. Zgodnie z art. 32 ust. 3 rozporządzenia 165/2014, zabrania się fałszowania, ukrywania, likwidowania i niszczenia danych zarejestrowanych na wykresówkach lub przechowywanych w tachografie lub na karcie kierowcy albo zarejestrowanych na wydrukach z tachografu. Każda forma manipulowania tachografem, wykresówką lub kartą kierowcy, która mogłaby spowodować sfałszowanie, zlikwidowanie lub zniszczenie danych lub informacji wydrukowanych jest zabroniona. W pojeździe nie może znajdować się żadne urządzenie, które mogłoby zostać użyte w powyższych celach. Stosownie do art. 34 rozporządzenia 165/2014: Kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od przejęcia pojazdu. Nie wyjmuje się wykresówki ani karty kierowcy z urządzenia rejestrującego przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona (ust. 1); Kierowcy odpowiednio chronią wykresówki lub karty kierowcy i nie używają zabrudzonych lub uszkodzonych wykresówek lub kart kierowcy (ust. 2). W myśl ust. 3 jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać tachografu zainstalowanego w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 5 lit. b) ppkt (ii), (iii) oraz (iv): jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf analogowy - wprowadza się na wykresówkę ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc wykresówki lub jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf cyfrowy - wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do manualnego wprowadzania danych, w jakie wyposażony jest tachograf. Państwa członkowskie nie nakładają na kierowców obowiązku przedkładania formularzy potwierdzających ich czynności w trakcie oddalenia się od pojazdu. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf cyfrowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci zapewniają, aby ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie czytniki tachografu. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf analogowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy zmieniają odpowiednio wykresówki, aby właściwe informacje były zapisywane na wykresówce kierowcy prowadzącego pojazd (ust. 4). Konsekwencje naruszenia w/w zasad zostały przewidziane w lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do ustawy, który karą pieniężną w wysokości 5 000 zł sankcjonuje niewłaściwą obsługę lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi. W niniejszej sprawie, jak wynika z prawidłowo poczynionych ustaleń faktycznych, niekwestionowanych zresztą przez skarżącą spółkę, stwierdzono, że pojazdem o nr rej [...] wykonano 7 przejazdów bez zalogowanej karty kierowcy we wskazanych wyżej dniach. Skarżąca spółka z kolei argumentuje ponownie, że materiał dowodowy nie został zebrany w prawidłowy sposób, ponieważ organ nie wskazał kierowców, którzy dopuścili się wykonywania przewozów drogowych bez użycia karty kierowcy, a ponadto były to krótkie przejazdy testowe po naprawie pojazdów. Sąd ponownie jednak podziela stanowisko organu odwoławczego, mające wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że organ kontrolny wzywał stronę do przedstawienia dokumentów oraz dowodów na temat jazdy bez karty kierowcy pojazdem o nr rej [...]. Strona w toku kontroli wskazała jedynie, że były to krótkie przejazdy testowe po naprawie pojazdów. Jednakże słusznie organ nie dał wiary tym wyjaśnieniom, gdyż przejazdy trwały niekiedy powyżej 3 godzin. A ponadto strona nie przedłożyła żadnych dowodów potwierdzających fakt naprawy pojazdu. W ocenie Sądu, wbrew stanowisku strony skarżącej, w niniejszej sprawie organ słusznie stwierdził, że w sprawie brak było podstaw do zakwalifikowania opisanego wyżej naruszenia z lp. 6.3.5. załącznika nr 3 do ustawy, który sankcjonuje niedopuszczalne wyjęcie wykresówek lub karty kierowcy, mające wpływ na rejestrację danych. Strona nie przedstawiła bowiem dowodów na powyższą okoliczność, tj. kto i kiedy miałby dokonać naruszenia polegającego na wyjęciu wykresówki lub karty kierowcy. W ocenie Sądu nie można zgodzić się z zarzutami skargi sprowadzającymi się do obwiniania organu w zakresie niewyczerpującego przeprowadzenia postępowania administracyjnego, w toku którego nie ustalono nazwisk kierowców, którzy prowadzili pojazd bez zalogowanej w tachografie karty. O ile bowiem na organach ciąży obowiązek udowodnienia faktów związanych z naruszeniem przez stronę przepisów ustawy o transporcie drogowym, to strona powinna przedstawić dowody mogące podważyć ustalenia organów oraz uzasadnić i wykazać twierdzenia co do braku podstaw do przyjęcia jej odpowiedzialności i nałożenia kary. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w wyroku z 28 czerwca 2022 r., II GSK 335/22 "Dla nałożenia kary za wskazane naruszenie, (...), nie jest wymagane wykazanie, że nierejestrowanie wskazań na karcie kierowcy było wynikiem czynnego działania kierowcy, tj. nierejestrowania wykonywania przewozu z powodu czynnej ingerencji z działanie urządzenia rejestrującego. Znamiona naruszenia określa wyłącznie norma lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do ustawy, która przewiduje wyraźnie na czym to naruszenie ma polegać. Treść określona w lp. 6.2, mając na uwadze systematykę załącznika nr 3 do u.t.d., stanowi jedynie tytuł dla wymienionego pod nim naruszenia. Umieszczenie lp. 6.2.1 w podgrupie 6.2 zatytułowanej "Wykonywanie przewozu drogowego z ingerencją w działanie urządzenia rejestrującego" oznacza zaś tylko tyle, że każdy przypadek nierejestrowania wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego, ustawodawca traktuje jako ingerencję w działanie tego urządzenia. Nie ma zatem znaczenia, czy brak rejestracji wskazań tachografu wynika z czynnego działania kierowcy, np. polegającego na wyjęciu kary przed zakończeniem dziennego okresu pracy, niewłaściwej obsługi urządzenia, czy wynika np. tylko z zaniechania rejestrowania jakim jest np. niewłożenie karty lub wykresówki do tachografu w sytuacji, gdy istnieje obowiązek rejestracji aktywności kierowcy. Uwzględniając zatem powyższy sposób rozumienia przytoczonych powyżej przepisów należy uznać, że skoro kierowca jest zobowiązany do rejestrowania aktywności na karcie kierowcy, to zaniechanie polegające na niewłożeniu tej karty do tachografu, także jest "ingerencją w pracę tachografu" w rozumieniu lp. 6.2, bowiem zaniechanie to powoduje, że tachograf nie może spełnić swojej funkcji tj. zarejestrować rzeczywistej aktywności kierowcy na przeznaczonej do stosowania w nim karcie kierowcy." W następnej kolejności Sąd odniesie się do kolejnego zawartego w skardze zarzutu, dotyczącego naruszenia ujętego w lp. 1.5 załącznika nr 3 do ustawy. Przepis ten karą pieniężną w wysokości 800 zł sankcjonuje niezgłoszenie w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa odpowiednio w art. 7a i art. 8 ustawy o transporcie drogowym, w wymaganym terminie - za każdą zmianę W niniejszej sprawie organ stwierdził w trakcie kontroli, że przedsiębiorca: - w terminie 28 dni nie wykreślił z posiadanych uprawnień pojazdu o nr rej. [...], który w dalszym ciągu zgłoszony jest do licencji nr [...] na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego rzeczy i zezwolenia nr [...] na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. W toku kontroli spółka wyjaśniła, że pojazd ten nie jest w ich dyspozycji, prawdopodobnie został zbyty przez nabycie udziałów przez spółkę "A"; - w terminie 28 dni nie zgłosił do posiadanych uprawnień pojazdu o nr rej. [...], który do dnia 05.05.2022 r. nie został zgłoszony do licencji nr [...] na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego rzeczy i zezwolenia nr [...] na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Pojazdem tym spółka wykonywała przewozy drogowe w okresie objętym kontrolą; - w terminie 28 dni nie zgłosił do posiadanych uprawnień pojazdu o nr rej. [...], który do dnia 05.05.2022 r. nie został zgłoszony do licencji nr [...] na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego rzeczy i zezwolenia nr [...] na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Pojazdem tym spółka wykonywała przewozy drogowe w okresie objętym kontrolą; - w terminie 28 dni nie zgłosił do posiadanych uprawnień pojazdu o nr rej. [...], który do dnia 05.05.2022 r. nie został zgłoszony do licencji nr [...] na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego rzeczy i zezwolenia nr [...] na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Pojazdem tym spółka wykonywała przewozy drogowe w okresie objętym kontrolą; - w terminie 28 dni nie zgłosił do posiadanych uprawnień pojazdu o nr rej. [...], który do dnia 05.05.2022 r. nie został zgłoszony do licencji nr [...] na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego rzeczy i zezwolenia nr [...] na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Pojazdem tym spółka wykonywała przewozy drogowe w okresie objętym kontrolą; - w terminie 28 dni nie zgłosił do licencji nr [...] na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego rzeczy i zezwolenia nr [...] na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego zmiany dotyczącej zmiany adresu głównej siedziby spółki. W organie licencyjnym nadal widnieje adres ul. [...], [...] Z.. Obecny adres spółki to ul. [...], [...] Ł.. W dniu 10.01.2022r. Prezydent Miasta Łodzi wydał decyzję dotyczącą zmiany adresu spółki dotyczącą licencji nr [...] na wykonywanie transportu drogowego w zakresie pośrednictwa przy przewozie rzeczy; Łączna kara za powyższe naruszenia wyniosła 4800 zł (6 x 800 zł za każde naruszenie). Skarżąca spółka w skardze nie kwestionowała tego, że rzeczywiście nie zgłosiła ww. zmian. Zawarła jedynie argumentację, że tym przypadku winny mieć zastosowanie przepisy art. art. 15zzzzzn2 ust. 2 ustawy o COVID-19. W myśl ust. 1 ww. przepisu w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów: 1) od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed organem administracji publicznej, 2) do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki, 3) przedawnienia, 4) których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie w opóźnienie, 5) zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony, 6) do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających z przepisów o ich ustroju - organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu. W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, organ administracji publicznej wyznacza stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu (ust. 2). W przypadku, o którym mowa w art. 58 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie 30 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (ust. 3). Sąd zgadza się z przedstawioną przez organ w zaskarżonej decyzji argumentacją odnośnie do tego zarzutu. Jak słusznie przyjął organ kontrolny odnośnie do niewykreślenia z posiadanych uprawnień pojazdu o nr rej [...], zgodnie z informacjami udzielonymi przez spółkę podczas kontroli, pojazd ten został zbyty przed nabyciem przez spółkę udziałów. Zgodnie z KRS spółka została zarejestrowana 13.12.2018 r., czyli na długo przed pandemią. Ww. pojazd w dalszym ciągu jest w wykazie pojazdów zgłoszonych do licencji nr [...]. Odnośnie do pozostałych pojazdów, którymi spółka wykonywała przewozy drogowe w okresie objętym kontrolą, nie zostały one zgłoszone do ww. licencji. Przedsiębiorca nie dołożył tym samym należytej staranności, aby nie dopuścić do powstania naruszenia, Istotne jest, że w przypadku składnia wniosków o dokonanie zmian dotyczących licencji międzynarodowej odbywa się to za pomocą poczty elektronicznej. Nie ma obowiązku osobistego stawiennictwa w siedzibie organu wydającego uprawnienia, aby dokonać zmian. Prawidłowo również organy orzekające w niniejszej sprawie podkreśliły, że powoływany przez skarżącą spółkę przepis ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych i związanych z nimi sytuacji kryzysowych, wskazuje na terminy wynikające z k.p.a., a nie z ustawy o transporcie drogowym . Tym samym nie mógł mieć w niniejszej sprawie zastosowania. W ocenie Sądu nie zasługuje także na aprobatę stanowisko skarżącej odnośnie do naruszenia ujętego w lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy. Uzasadnienie organu odwoławczego jest w tym zakresie precyzyjne i odpowiednio uargumentowane. Kontrola danych cyfrowych oraz złożonych wyjaśnień, wykazała, że: 1) nie wprowadzono na karcie kierowcy D. B.: symbolu państwa rozpoczęcia lub zakończenia, w którym kierowca rozpoczyna lub kończy dzienny okres pracy w następujących dniach: 05.05.2021 r. nie wprowadzono symbolu kraju rozpoczęcia i zakończenia, 20.05.2021 r. nie wprowadzono symbolu kraju zakończenia, 25.05.2021 r. nie wprowadzono symbolu kraju rozpoczęcia i zakończenia, 19.07.2021 r. nie wprowadzono symbolu kraju zakończenia, 21.07.2021 r. nie wprowadzono symbolu kraju rozpoczęcia, 27.07.2021 r. nie wprowadzono symbolu kraju rozpoczęcia, 30.07.2021 r. nie wprowadzono symbolu kraju zakończenia. Łącznie brak jest 9 wpisów. 2) nie wprowadzono na karcie kierowcy P. J.: symbolu państwa rozpoczęcia lub zakończenia, w którym kierowca rozpoczyna lub kończy dzienny okres pracy w następujących dniach: 19.10.2021 r. nie wprowadzono symbolu kraju rozpoczęcia i zakończenia. 04.11.2021 r. nie wprowadzono symbolu kraju rozpoczęcia. Łącznie brak jest 3 wpisów. 3) nie wprowadzono na karcie kierowcy I. L.: symbolu państwa rozpoczęcia lub zakończenie, w którym kierowca rozpoczyna lub kończy dzienny okres pracy w następujących dniach: 19.10.2021 r. nie wprowadzono symbolu kraju rozpoczęcia i zakończenia, 01.10.2021 r. nie wprowadzono symbolu kraju rozpoczęcia. Łącznie brak jest 3 wpisów. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy zacytował art. 34 rozporządzenia nr 165/2014, w tym jego ustęp 7, zgodnie z którym kierowca wprowadza w tachografie cyfrowym symbole państw, w których rozpoczyna i kończy dzienny okres pracy. Jednak państwo członkowskie może wymagać od kierowców pojazdów używanych w działalności transportowej prowadzonej na jego terytorium dodatkowych, bardziej szczegółowych niż symbol państwa, danych geograficznych, pod warunkiem że państwo członkowskie powiadomiło o tym Komisję przed dniem 1 kwietnia 1998 r. Kierowcy nie muszą wprowadzać informacji, o których mowa w pierwszym zdaniu akapitu pierwszego, jeśli tachograf rejestruje automatycznie dane dotyczące lokalizacji zgodnie z art. 8. Konsekwencją cytowanych przez organ przepisów jest treść lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, który niespełnienie wymogu ręcznego wprowadzenia danych na wykresówkę lub kartę kierowcy sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 50 złotych - za każdy wpis. Skoro zatem organ ustalił, że trzech zatrudnionych przez przedsiębiorcę kierowców nie dokonało w sumie 15 wpisów, to prawidłowo wymierzył za taki stan faktyczny łączną karę 750 zł (15 x 50 zł za każdy brak wpisu). W ocenie Sądu, w przypadku braku wprowadzenia symboli państw, w których rozpoczął się i zakończył dzienny okres pracy kierowcy, dochodzi niewątpliwie do niespełnienie wymogu ręcznego wprowadzenia określonych danych na wykresówkę lub kartę kierowcy, a tym samym powołana przez organ podstawa prawna odpowiedzialności strony skarżącej wynikająca z lp. 6.3.8. załącznika nr 3 do ustawy jest prawidłowa. Naruszenie określone pod lp. 6.3.8. załącznika nr 3 do ustawy polega na okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy. Istota tego naruszenia sprowadza się zatem do tego, że kara pieniężna jest nakładana z powodu tego, że przedsiębiorca nie okazał funkcjonariuszom w trakcie kontroli w siedzibie przedsiębiorstwa wykresówki zawierającej wszystkie dane o aktywności kierowcy, co jest tożsame z okazaniem wykresówki zawierającej niekompletne dane. Tymczasem kierowcy mają prawny obowiązek rejestrowania swojej aktywności na wykresówkach, zaś przedsiębiorcy je przechowywać przez co najmniej rok i udostępniać je na żądanie służb kontrolnych (por. wyrok NSA z 25 kwietnia 2019 r., II GSK 2019 r.). Ostatni z zarzutów skargi nie odnosił się już do konkretnego naruszenia i zarzucanej organom jego wadliwej kwalifikacji prawnej, a dotyczył naruszenie norm proceduralnych, tj. art. 11, art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a., poprzez zredagowanie jej sentencji w sposób wewnętrznie sprzeczny, niekorespondujący z uzasadnieniem, co przejawia się nałożeniem kary w wysokości 15 000 zł, podczas gdy z treści uzasadnienia wynika, że za stwierdzone w toku kontroli naruszenia normy sankcjonujące przewidują karę w wymiarze łącznym 54 300 zł, co powoduje, że skarżąca spółka nie jest w stanie ustalić swojej obecnej sytuacji prawnej. Skarżąca spółka podniosła zatem, że nie wie, które naruszenia stwierdzone w toku kontroli podlegają ukaraniu - które natomiast, mimo ich stwierdzenia nie spowodowały nałożenia sankcji. Zarzut ten jest o tyle niezrozumiały, że - w ocenie Sądu – uzasadnienie zarówno decyzji organu odwoławczego, jak i decyzji organu I instancji, nie pozostawia w tym zakresie żadnych wątpliwości. Ukaraniu podlegały wszystkie stwierdzone w toku kontroli naruszenia. Wymienione one zostały szczegółowo, z uwzględnieniem wszystkich istotnych okoliczności, wyszczególnione zostały kary za każde z tych naruszeń, ilość tych naruszeń, przytoczone szczegółowo zostały również przepisy regulujące stwierdzone naruszenia. Łączna suma kar za te naruszenia rzeczywiście wyniosła 54 300 zł. Jednak organy kary w tej wysokości nie mogły oczywiście wymierzyć, bowiem norma zawarta w art. 92a ust. 5 pkt 1 ustawy wyraźnie ograniczyła taką możliwość. Zgodnie z tym przepisem, zacytowanym zresztą w zaskarżonej decyzji, suma kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy, nie może przekroczyć 15 000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w średniej liczbie arytmetycznej do 10 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli. Skoro, co nie jest sporne, skarżąca spółka zatrudniała w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli mniej niż 10 kierowców, to mimo iż suma kar w związku ze stwierdzonymi naruszeniami wyniosła 54 300 zł, organ nie mógł wymierzyć kary w kwocie wyższej niż 15 000 zł. Nie oznacza to jednak, że część z naruszeń nie została ukarana, ani też, że któreś naruszenia nie miały miejsca, bądź że zostały ukarane w jakiejś stosunkowej (ułamkowej) części – jak to starała się sugerować skarżąca spółka w skardze. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. EC