III SA/Łd 750/17

Dnia 8 grudnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , Protokolant Referent- stażysta Aneta Lubasińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2017 roku sprawy ze skargi D. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] [...] w przedmiocie złożenia propozycji pracy postanawia: 1. otworzyć zamkniętą rozprawę; 2. zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. W dniu (...) Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł., działając na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016r., poz. 1948 ze zm.) złożył D. J. pisemną propozycję określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w Ł.. W propozycji wskazano, iż zaproponowane warunki zatrudnienia, po ich przyjęciu, będą obowiązywać od dnia 15 maja 2017r. oraz, że zgodnie z art. 170 ust. 2 ww. ustawy, w terminie 14 dni od dnia otrzymania niniejszej propozycji strona powinna złożyć pisemne oświadczenie o przyjęciu albo odmowie przyjęcia propozycji. Niezłożenie oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne z odmową przyjęcia propozycji zatrudnienia. W przypadku odmowy przyjęcia propozycji zatrudnienia, zgodnie z art. 170 ust. 1 pkt 2 ustawy, stosunek służby wygaśnie po upływie 3 miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym strona złoży oświadczenie o odmowie przyjęcia propozycji zatrudnienia lub upłynie termin do złożenia oświadczenia, jednak nie później niż dnia 31 sierpnia 2017r. W dniu 23 maja 2017r. skarżąca na podstawie art. 170 ust. 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o KAS złożyła oświadczenie, że przyjmuje propozycję zatrudnienia w Izbie Administracji Skarbowej w Ł.. W dniu 23 maja 2017r. do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. wpłynął wniosek D. J. z dnia 11 maja 2017r. o ponowne rozpatrzenie sprawy i zmianę propozycji zatrudnienia w Izbie Administracji Skarbowej w Ł.. W piśmie z dnia 25 maja 2017r., stanowiącym odpowiedź na pisma z dnia 11 maja 2017r. oraz z dnia 1 i 3 marca 2017r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wyjaśnił m. in., że zgodnie z zasadami przyjętymi w Izbie Administracji w Ł., z uwagi na określenie przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej nieprzekraczalnych limitów etatów przeznaczonych dla funkcjonariuszy celno-skarbowych, byli funkcjonariusze Służby Celnej otrzymują propozycję zatrudnienia w urzędach skarbowych jako pracownicy służby cywilnej. Aneksem z dnia 24 maja 2017r. do propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia zmieniono stanowisko pracy zgodnie z przyjętymi zasadami. Strona otrzymała propozycję zatrudnienia na stanowisku kontrolera skarbowego należącego do grupy stanowisk specjalistycznych w służbie cywilnej w Dziale Identyfikacji i Weryfikacji Poprawności Rejestracji Podatników w Pierwszym Urzędu Skarbowym Ł.. Zaproponowane stanowisko jest adekwatne do stanowiska dotychczas zajmowanego tj. specjalisty służby celnej, które również zaliczane jest do grupy stanowisk specjalistycznych. W dniu 10 lipca 2017r. (data wpływu skargi do organu) D. J. działając w oparciu o treść art. 52 § 3 i art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. zawartą w piśmie z dnia 25 maja 2017r., utrzymującą w mocy decyzję - propozycję zatrudnienia z dnia (...) Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: -art. 165 ust. 3 ustawy -Przepisy wprowadzające ustawę o KAS poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż funkcjonariusze celni pełniący służbę w izbach celnych mogą stać się z dniem wejścia w życie ustawy pracownikami zatrudnionymi w jednostkach organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej, podczas gdy mając na względzie użyty w powołanym przepisie przez ustawodawcę zwrot "odpowiednio" - funkcjonariusze celni pełniący służbę w izbach celnych stali się z dniem wejścia w życie powołanej ustawy funkcjonariuszami Służby Celno - Skarbowej; - art. 165 ust. 7 ustawy -Przepisy wprowadzające ustawę o KAS poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż funkcjonariuszowi celnemu pełniącemu służbę w izbach celnych można złożyć pisemną propozycję określającą nowe warunki zatrudnienia, podczas gdy mając na względzie użyty w powołanych przepisach przez ustawodawcę zwrot "odpowiednio" funkcjonariuszom celnym pełniącym służbę w izbach celnych można było złożyć jedynie pisemną propozycję określającą nowe warunki pełnienia służby; -art. 2, art. 32 ust. 1, art. 7 i art. 60 Konstytucji RP poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na: - bezpodstawnym złożeniu skarżącej propozycji zatrudnienia, podczas gdy przepisy ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o KAS przewidują jedynie możliwość złożenia skarżącej propozycji pełnienia służby, tym samym nierównym potraktowaniu w stosunku do innych funkcjonariuszy jednolitej i umundurowanej Służby Celnej, którzy otrzymali propozycję pełnienia służby; -bezpodstawnym zwolnieniu ze służby, podczas gdy nie wystąpiły żadne z przesłanek ustawowych wskazanych w ustawie o KAS przewidujące możliwość zwolnienia funkcjonariusza ze służby; -niezasadnym utrzymaniu w mocy decyzji w formie propozycji zatrudnienia a nie w formie decyzji administracyjnej jaką winna być decyzja o zwolnieniu ze służby; -niezastosowaniu kryteriów wymienionych w art. 165 ust. 3 ustawy -Przepisy wprowadzające ustawę o KAS, które winny być uwzględnione podczas składania pisemnej propozycji pełnienia służby w postaci: kwalifikacji i przebiegu dotychczasowej służby, a także dotychczasowego miejsca zamieszkania, a zastosowaniu jedynie pozaustawowych wytycznych narzuconych w piśmie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia 27 stycznia 2017r.; oraz naruszenie przepisów postępowania, tj.: -art. 138 § 1 ust. 1 w zw. z art. 107 § 1 i 3 i art. 8 K.p.a. polegającego na przesłaniu w odpowiedzi na jej wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy oraz odwołanie, pisma nie spełniającego wymogów w zakresie podstawowych elementów składowych decyzji, w tym w szczególności nie zawierającego należytego uzasadnienia faktycznego i prawnego, a zawierającego jedynie ogólne stwierdzenia, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, w szczególności wyjaśnienie okoliczności dlaczego skarżąca otrzymała propozycję zatrudnienia a nie propozycję pełnienia służby; -art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym kwalifikacji i przebiegu dotychczasowej służby a oparciu się jedynie na pozaustawowym kryterium narzuconym w piśmie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia 27 stycznia 2017r.; - art. 9 i art. 11 K.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy propozycji zatrudnienia; - art. 10 § 1 K.p.a. poprzez uniemożliwienie skarżącej wzięcia czynnego udziału w postępowaniu, tym samym uniemożliwienie czynnego udziału w każdym stadium sprawy i wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego; wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji - propozycji zatrudnienia z dnia (...) lub uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji - propozycji zatrudnienia z dnia (...). W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 24 listopada 2017r. pełnomocnik skarżącej popierał skargę. Podniósł, że skarżącej powinna być złożona propozycja służby, a nie propozycja zatrudnienia. Stwierdził, że propozycja zatrudnienia jest decyzją administracyjną i zwalnia ją ze służby. Skarżąca została zwolniona bez jakichkolwiek przesłanek zwalniających ją ze służby oraz nie znając powodów zwolnienia. Po dzień dzisiejszy skarżąca nie otrzymała żadnej umowy o pracę, a propozycja zatrudnienia zawarta w aktach jest jednym dowodem propozycji pracy. Pełnomocnik organu administracji wnosił o oddalenie skargi wskazując, że zaskarżona propozycja pracy nie jest decyzją administracyjną ani władczym aktem z zakresu administracji publicznej. Podniósł, że nie zostaną wydane formalne dokumenty umowy o pracę, jednak na piśmie są uzgodnione warunki, na które obie strony się zgodziły. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie sądu (por. postanowienia NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt: I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r. sygn. akt: I OZ 382/08), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadminstracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (tj. administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej). W orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt: I FZ 221/08, wyrok WSA z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt: III SA/Wa 3321/08), przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji. Sądowi rozpoznającemu niniejszą sprawę z urzędu wiadomym jest, że postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2017r., sygn. akt II SA/Sz 876/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę funkcjonariusza celnego na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. w przedmiocie odwołania od propozycji zatrudnienia. Od powyższego orzeczenia strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt I OSK 2587/17 i do dnia dzisiejszego nie została rozpoznana. Z uwagi na fakt, że wskazane powyżej rozstrzygnięcie zapadło w tożsamym stanie faktycznym i prawnym oraz dotychczasową rozbieżność orzecznictwa sądowoadministracyjnego w powyższym zakresie, zasadne w ocenie sądu jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt I OSK 2587/17. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art.125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. B.K.