III SA/Łd 758/12

Dnia 14 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, , Protokolant Pomocnik sekretarza – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2012 roku sprawy ze skargi S. H. – P.H.U. A w T. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...]Ł. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w Ł. nałożył na [...] P.U.H. [...] w T. karę pieniężną w wysokości 20.000,- złotych. Podstawę rozstrzygnięcia stanowiło: nieokazanie w czasie kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu; naruszenie przepisów o stosowaniu urządzeń rejestrujących lub cyfrowych urządzeń rejestrujących samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i postoju: brak w okazanej wykresówce przepisowych wpisów: miejsca lub daty końcowej używania wykresówki, stanu licznika km w chwili rozpoczęcia użytkowania pojazdu, okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności przedsiębiorcy, nieuzasadnione użycie kliku wykresówek w ciągu tego samego 24 godzinnego okresu; skrócenie dziennego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego; przekroczenie całkowitego czasu prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni; skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego. W uzasadnieniu organ wskazał, że w toku kontroli obejmującej okres od 31 marca 2010 r. do 30 marca 2011 r. analizowane były regulacje związane z przestrzeganiem czasu pracy kierowców, przepisów ustawy o transporcie drogowym oraz regulacji z zakresu wykonywania przewozów drogowych oraz przepisów ruchu drogowego. W odwołaniu strona skarżąca wniosła o uchylenie decyzji w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej za nieokazanie podczas kontroli i w przedsiębiorstwie wykresówek kierowcy W. M. za dni 17-30.04.2010 r. 6.05.2010 r., 25-30.05.2010 r., 5-9.06.2010 r., 15-26.06.2010 r.; skrócenie dziennego czasu odpoczynku przez kierowcę L. O. w dniach 1.10.2010 r., 14.10.2010 r. oraz J. Z. w dniu 16.10.2010 r. Strona zarzuciła wymierzenie kary pieniężnej za powyższe naruszenia w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny oraz przekroczenie granicy swobodnej oceny materiału dowodowego. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż z uwagi na charakter pracy W. M. zrezygnował z pracy u przedsiębiorcy po 3 miesiącach. Z chwilą rozwiązywania umowy o pracę kierowca nie zwrócił swoich wykresówek. Skarżący podkreślił, iż kierowca celowo nie oddał części dokumentów stronie, gdyż zamierzał je wykorzystać przeciw przedsiębiorcy w Państwowej Inspekcji Pracy. Ponadto w dniu 28.03.2011 r. kierowca przysłał stronie kserokopie części wykresówek. O fakcie tym strona poinformowała inspektorów prowadzących kontrolę. Zdaniem strony dowody zgromadzone w toku prowadzonego postępowania świadczą o celowym, nie dającym się przewidzieć działaniu kierowcy. Skarżący podniósł również, iż podjęcie przez przedsiębiorcę decyzji o zdawaniu wykresówek i zapisów z tachografów w G. miało za zadanie usprawnienie pracy przedsiębiorstwa. Nie bez znaczenia jest również fakt, iż właściciel przedsiębiorstwa jest obywatelem Niemiec i większą część czasu spędza poza granicami Polski, co znacznie ułatwia kontakt z kierowcami. Na terenie Polski zaś nad sprawnym funkcjonowaniem przedsiębiorstwa czuwają wykwalikowani pracownicy. Stąd też w ocenie przedsiębiorcy organizacja przedsiębiorstwa była prawidłowa. Strona podkreśliła także, iż z pośród 43 zatrudnionych kierowców w okresie objętym kontrolą przypadek braku wymaganych dokumentów dotyczy jedynie W. M. Zdaniem skarżącego chybiony jest również argument organu jakoby o złej organizacji pracy przedsiębiorstwa świadczył fakt posiadania przez kierowcę przy sobie większej liczby wykresówek niż to wynika z art. 15 ust. 7 rozporządzenia nr 3821/85. Zdaniem strony z przepisu tego wynika jedynie obowiązek archiwizowania danych cyfrowych. W ocenie strony bez znaczenia jest fakt, czy na ewentualne uchybienia kierowcy przedsiębiorca zareaguje 30 czy 50 dni po popełnieniu naruszenia. Z tego też względu w ocenie strony organ niezasadnie nie zastosował w sprawie art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym. Odnosząc się z kolei do naruszeń polegających na skracaniu dziennych okresów odpoczynku przez kierowców skarżący podniósł, iż kierowcy mieli dzienne odpoczynki, ale z przyczyn niezależnych musieli przestawić pojazd lub też nieprawidłowo operowali selektorem. Nadto w wyniku upływu czasu sporządzone wydruki cyfrowe wyblakły i z tego też względu strona sporządziła je na nowo. Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ powołując się na treść przepisów art. 92 a, b, c ustawy o transporcie drogowym, wyjaśnił, że wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1 oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik 3 do ustawy. Odnośnie naruszenia Ip. 6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. W dniu 30 marca 2011 r. dokonano pobrania zapisów z urządzeń rejestrujących. Do dalszej kontroli pobrano m.in. wykresówki kierowcy W. M. za okres 27.03.2010 r.-26.06.2010 r. W wyniku analizy okazanych dokumentów stwierdzono, iż strona nie okazała wykresówki lub innego dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu W. M. za dni 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30.04.2010 r., l, 2, 3, 4, 5, 6, 25, 26, 27, 28, 29, 30.05.2010 r., 5, 6, 7, 8, 9, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26.06.2010 r., tj. łącznie 43 dni. Z okazanego zaś przez stronę wykazu kierowców wynika, iż W. M. zatrudniony był w okresie od 27.03.2010 r. do 26.06.2010 r. w oparciu o umowę o pracę. Z kolei w trakcie prowadzonej kontroli jak i wszczętego postępowania administracyjnego strona wielokrotnie wyjaśniała, iż nie była w stanie okazać tarcz kierowcy za ww. dni, gdyż kierowca W. M. po zakończeniu przewozu nie zwrócił wykresówek przedsiębiorcy. Kierowca nie rozliczył się także z ww. dokumentów w chwili rozwiązania stosunku pracy. Strona wskazała, iż przedłożyła organowi pismo z dnia [...] r. wzywające ww. kierowcę do zwrotu tarcz. Ponadto pełnomocnik strony złożył doniesienie do prokuratury o popełnieniu przestępstwa polegającego na ukrywaniu dokumentów. Jednakże w trakcie prowadzonego przez policję postępowania W. M. zeznał, iż zdawał wykresówki w siedzibie firmy w miejscowości G. w N. W związku z powyższym dochodzenie zostało umorzone. Mając na uwadze opisany powyżej stan prawny oraz faktyczny organ odwoławczy zważył, iż bezspornym jest fakt popełnienia naruszenia polegającego na nieokazaniu wykresówki lub innego dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie. Organ odwoławczy podkreślił, iż zgodnie z art. 15 ust. 7 a rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85, jeżeli kierowca prowadzi pojazd wyposażony w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem I, kierowca musi być w stanie okazać, na każde żądanie służb kontrolnych wykresówki z bieżącego dnia i poprzednich 28 dni. Z treści powyższego przepisu wynika, iż kierowca nie ma obowiązku posiadania przy sobie większej ilości wykresówek w trakcie wykonywania zadań przewozowych. Stąd też nieuzasadniony jest pogląd strony, jakoby kierowca mógł przetrzymywać w pojeździe dowolną ilość tarcz tachografu, a jedynie od przedsiębiorcy zależy kiedy dokona ich weryfikacji pod kątem przestrzegania norm czasu pracy. Organ podkreślił, że w trakcie kontroli strona okazała wykresówki W. M. datowane na: 28/29, 29/30, 30/31.03.2010 r., 31.03/01.04.2010 r., 1/2,2,3,3/4,4/5,5/6,6/7,7/8,8, 10/11, 12/13, 13, 13/14, 14/15, 15/16, 16.04.2010 r., 31.05.2010 r., 31.05/1.06.2010 r., 2/3, 3, 4, 10/11, 11/12, 12/13, 13/14, 14.06.2010r. Okazane tarcze swoim zakresem obejmują okres od marca do czerwca 2010 r. Stąd też bezpodstawny jest argument podnoszony przez przedsiębiorcę w toku całego postępowania, iż nie mógł on wyegzekwować od kierowcy wydania tarcz tachografu. Organ zauważył, że jak wynika z dokumentów okazanych przez stronę W.M. zatrudniony był w przedsiębiorstwie do dnia 26 czerwca 2010 r. Z kolei ostatnia okazana tarcza datowana jest na 14.06.2010 r. Stąd wniosek, iż przedsiębiorca miał możliwość pobrania od kierowcy brakujących wykresówek lub też wystawienia zaświadczenia o nieprowadzeniu pojazdu. Mając na uwadze powyższe organ zważył, iż zasadnym było utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w przedmiocie nałożenia na stronę kary pieniężnej w wysokości 21500 złotych z tytułu naruszenia Ip. 6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Odnośnie naruszenia Ip. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. W myśl art. 8 ust. l - 4 i 8 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 rok kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W każdym 24-godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca może wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24 godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku . Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku. Analiza wykresówek W. M. datowanych na 31.03/01.04.2010r. oraz 1/2.04.2010r. wykazała, iż w dniu 31.03.2010 r. o godzinie 17:52 kierowca rozpoczął 30 godzinny okres rozliczeniowy. W okresie tym kierowca odebrał 8 godzin i 16 minut nieprzerwanego czasu odpoczynku od godziny 23:27 dnia 31.03.2010 r. do godziny 07:43 dnia 1.04.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany 9 godzinny dzienny czas odpoczynku o 44 minuty. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 100 złotych. Analiza wykresówek W. M. z dni 13 i 13/14.04.2010 r. wykazała, iż w dniu 13.04.2010 r. o godzinie 06:55 kierowca rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy. W okresie tym kierowca odebrał 6 godzin i 20 minut nieprzerwanego czasu odpoczynku od godziny 14:32 do godziny 20:52 dnia 13.04.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany 9 godzinny dzienny czas odpoczynku o 2 godziny i 40 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 500 złotych. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż w dniu 8.10.2010 r. o godzinie 07:21 W. K. rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy. W okresie tym kierowca odebrał 9 godzin i 3 minuty nieprzerwanego czasu odpoczynku od godziny 21:29 dnia 8.10.2010 r. do godziny 06:32 dnia 9.10.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany w tym przypadku 11 godzinny dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 57 minut Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 300 złotych. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż w dniu 16.12.2010 r. o godzinie 04:50 p. W. K. rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy. W okresie tym kierowca odebrał 9 godzin i 37 minut nieprzerwanego czasu odpoczynku od godziny 19:13 dnia 16.12.2010 r. do godziny 04:50 dnia 17.12.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany w tym przypadku 11 godzinny dzienny czas odpoczynku o l godzinę i 23 minuty. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 300 złotych. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż w dniu 1.10.2010 r. o godzinie 02:38 L.O. rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy. W okresie tym kierowca odebrał 5 godzin i 44 minuty nieprzerwanego czasu odpoczynku od godziny 14:23 do godziny 20:52 dnia 1.10.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany w tym przypadku 9 godzinny dzienny czas odpoczynku o 3 godziny i 16 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 700 złotych. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż w dniu 13.10.2010 r. o godzinie 07:46 L. O. rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy. W okresie tym kierowca odebrał 7 godzin i 46 minut nieprzerwanego czasu odpoczynku od godziny 00:00 do godziny 07:46 dnia 14.10.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany w tym przypadku 9 godzinny dzienny czas odpoczynku o l godzinę i 14 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 300 złotych. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż w dniu 11.11.2010 r. o godzinie 04:06 L.O. rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy. W okresie tym kierowca odebrał 9 godzin i 33 minuty nieprzerwanego czasu odpoczynku od godziny 17:40 dnia 11.11.2010 r. do godziny 03:13 dnia 12.11.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany w tym przypadku 11 godzinny dzienny czas odpoczynku o l godzinę i 27 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 300 złotych. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż w dniu 2.12.2010 r. o godzinie 02:30 L. O. rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy. W okresie tym kierowca odebrał 8 godzin i 33 minuty nieprzerwanego czasu odpoczynku od godziny 17:57 dnia 2.12.2010 r. do godziny 02:30 dnia 3.12.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany w tym przypadku 9 godzinny dzienny czas odpoczynku o 27 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 100 złotych. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż w dniu 10.12.2010 r. o godzinie 02:03 L.O. rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy. W okresie tym kierowca odebrał 8 godzin i 12 minut nieprzerwanego czasu odpoczynku od godziny 17:51 dnia 10.12.2010 r. do godziny 02:03 dnia 11.12.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany w tym przypadku 11 godzinny dzienny czas odpoczynku o 2 godziny i 48 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 500 złotych. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż w dniu 14.10.2010 r. o godzinie 02:30 J. Z. rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy. W okresie tym kierowca odebrał 8 godzin i 43 minuty nieprzerwanego czasu odpoczynku od godziny 17:47 dnia 14.10.2010 r. do godziny 02:30 dnia 15.10.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany w tym przypadku 11 godzinny dzienny czas odpoczynku o 2 godziny i 17 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 500 złotych. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż w dniu 15.10.2010 r. o godzinie 04:48 J.Z. rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy. W okresie tym kierowca odebrał 7 godzin i 10 minut nieprzerwanego czasu odpoczynku od godziny 21:38 dnia 15.10.2010 r. do godziny 04:48 dnia 16.10.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany w tym przypadku 11 godzinny dzienny czas odpoczynku o 3 godziny i 50 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 700 złotych. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż w dniu 03.11.2010 r. o godzinie 03:58 J.Z. rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy. W okresie tym kierowca odebrał 8 godzin i 15 minut nieprzerwanego czasu odpoczynku od godziny 19:43 dnia 3.11.2010 r. do godziny 03:58 dnia 4.11.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany w tym przypadku 11 godzinny dzienny czas odpoczynku o 45 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 100 złotych. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż w dniu 09.11.2010 r. o godzinie 04:54 J. Z. rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy. W okresie tym kierowca odebrał 6 godzin i 35 minut nieprzerwanego czasu odpoczynku od godziny 22:19 dnia 9.11.2010 r. do godziny 04:54 dnia 10.11.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany w tym przypadku 9 godzinny dzienny czas odpoczynku o 2 godziny i 25 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 500 złotych. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż w dniu 11.11.2010 r. o godzinie 04:54 J. Z. rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy. W okresie tym kierowca odebrał 8 godzin i 36 minut nieprzerwanego czasu odpoczynku od godziny 20:18 dnia 11.11.2010 r. do godziny 04:54 dnia 12.11.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany w tym przypadku 9 godzinny dzienny czas odpoczynku o 24 minuty. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 100 złotych. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż w dniu 18.11.2010 r. o godzinie 05:06 J. Z. rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy. W okresie tym kierowca odebrał 8 godzin i 32 minuty nieprzerwanego czasu odpoczynku od godziny 20:34 dnia 18.11.2010 r. do godziny 05:06 dnia 19.11.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany w tym przypadku 9 godzinny dzienny czas odpoczynku o 28 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 100 złotych. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż w dniu 19.11.2010 r. o godzinie 05:34 J. Z. rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy. W okresie tym kierowca odebrał 7 godzin i 56 minut nieprzerwanego czasu odpoczynku od godziny 21:38 dnia 19.11.2010 r. do godziny 05:34 dnia 20.11.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany w tym przypadku 11 godzinny dzienny czas odpoczynku o 3 godziny i 4 minuty. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 700 złotych. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż w dniu 30.11.2010 r. o godzinie 06:10 J. Z. rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy. W okresie tym kierowca odebrał 4 godziny i 56 minut nieprzerwanego czasu odpoczynku od godziny 01:14 do godziny 06:10 dnia 1.12.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany w tym przypadku 9 godzinny dzienny czas odpoczynku o 4 godziny i 4 minuty. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 900 złotych. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż w dniu 05.12.2010 r. o godzinie 21:40 J. Z. rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy. W okresie tym kierowca odebrał 5 godzin i 31 minut nieprzerwanego czasu odpoczynku od godziny 16:09 do godziny 21:40 dnia 6.12.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany w tym przypadku 9 godzinny dzienny czas odpoczynku o 3 godziny i 29 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 700 złotych. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż w dniu 07.12.2010 r. o godzinie 05:29 J. Z. rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy. W okresie tym kierowca odebrał 8 godzin i 32 minuty nieprzerwanego czasu odpoczynku od godziny 20:57 dnia 7.12.2010 r. do godziny 05:20 dnia 8.12.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany w tym przypadku 9 godzinny dzienny czas odpoczynku o 28 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 100 złotych. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż w dniu 09.12.2010 r. o godzinie 04:31 J. Z. rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy. W okresie tym kierowca odebrał 9 godzin i 18 minut nieprzerwanego czasu odpoczynku od godziny 19:13 dnia 9.12.2010 r. do godziny 04:31 dnia 10.12.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany w tym przypadku 11 godzinny dzienny czas odpoczynku o l godzinę i 42 minuty. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 300 złotych. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż w dniu 10.12.2010 r. o godzinie 07:09 J. Z. rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy. W okresie tym kierowca odebrał 9 godzin i 15 minut nieprzerwanego czasu odpoczynku od godziny 21:54 dnia 10.12.2010 r. do godziny 07:09 dnia 11.12.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany w tym przypadku 11 godzinny dzienny czas odpoczynku o l godzinę i 45 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 300 złotych. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż w dniu 13.12.2010 r. o godzinie 07:00 J. Z. rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy. W okresie tym kierowca odebrał 6 godzin i 21 minut nieprzerwanego czasu odpoczynku od godziny 00:39 dnia 14.12.2010 r. do godziny 07:00 dnia 14.12.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany w tym przypadku 9 godzinny dzienny czas odpoczynku o 2 godziny i 39 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 500 złotych. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż w dniu 16.12.2010 r. o godzinie 05:29 J. Z. rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy. W okresie tym kierowca odebrał 7 godzin i 54 minuty nieprzerwanego czasu odpoczynku od godziny 21:35 dnia 16.12.2010 r. do godziny 05:29 dnia 17.12.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany w tym przypadku 9 godzinny dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 6 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 300 złotych. Mając na uwadze opisany powyżej stan prawny oraz faktyczny organ odwoławczy zważył, iż bezspornym jest fakt skracania przez kierowców dziennych okresów odpoczynku. Podkreślić również należy, iż na rewersach okazanych wykresówkach nie zawarto adnotacji, o których mowa art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Z kolei okazane przez stronę wydruki z cyfrowego urządzenia rejestrującego nie zostały sporządzone w sposób określony w ww. przepisie. Wydruk powinien być bowiem sporządzony przez kierowcę najpóźniej po przybyciu do miejsca pozwalającego na postój. Okazane zaś przez stronę wydruki dot. kierowców W. K., L. O. oraz J. Z. zostały sporządzone w dniu 12 kwietnia 2011 r. i opisane przez pełnomocnika strony S. Ś. W ocenie organu niewiarygodne są twierdzenia strony jakoby wydruki sporządzone przez samych kierowców wyblakły i nie nadawały się do okazania. Warto podkreślić, strona nie okazała do kontroli tychże wydruków. Z kolei wydruki z urządzeń rejestrujących okazane przez pełnomocnika strony zostały sporządzone już po wszczęciu kontroli w przedsiębiorstwie i wezwaniu strony do okazania dokumentów. Reasumując organ odwoławczy zważył, iż zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 8 900 zł z tytułu naruszenia Ip. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Odnośnie naruszenia Ip. 5.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Zgodnie z art. 6 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 dzienny czas prowadzenia pojazdu nie może przekroczyć 9 godzin. Jednakże dzienny czas prowadzenia pojazdu może zostać przedłużony do nie więcej niż 10 godzin nie dłużej niż dwa razy w tygodniu a dzienny okres prowadzenia pojazdu to łączny czas prowadzenia pojazdu od zakończenia jednego dziennego okresu odpoczynku do rozpoczęcia następnego dziennego okresu odpoczynku lub pomiędzy dziennym okresem odpoczynku a tygodniowym okresem odpoczynku. Stosownie do art. 1 Decyzji wykonawczej Komisji Europejskiej z dnia 7.06. 2011r. w sprawie obliczania dziennego czasu prowadzenia pojazdu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, nie naruszając przepisów art. 4 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 zalecane podejście wyłącznie dla potrzeb obliczenia dziennego okresu prowadzenia pojazdu, w sytuacji gdy kierowca nie wykorzystał w całości okresów dziennego odpoczynku wymaganych zgodnie z przepisami rozporządzenia nr (WE) 561/2006 jest następujące: obliczanie dziennego okresu prowadzenia pojazdu kończy się wraz z początkiem nieprzerwanego okresu odpoczynku trwającego co najmniej 7 godzin. Obliczanie kolejnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu zaczyna się po upływie tego nieprzerwanego okresu odpoczynku trwającego co najmniej 7 godzin. Analiza wykresówek W.M. datowanych na 13, 13/14, 14/15.04.2010 r. wykazała, iż w dniu 13.04.2010 r. o godzinie 06:55 kierowca rozpoczął dzienny okres prowadzenia pojazdu (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku), który zakończył się o godzinie 20:47 dnia 14.04.2010 r. W okresie tym kierowca prowadził pojazd przez 13 godzin i 44 minuty. Powyższe oznacza, iż kierowca przekroczył dopuszczalny 10 godzinny dzienny okres prowadzenia pojazdu o 3 godziny i 44 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 700 złotych. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż L. O. w dniu 02.12.2010 r. o godzinie 02:30 rozpoczął dzienny okres prowadzenia pojazdu (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku), który zakończył się w dniu 02.12.2010 r. o godzinie 17:57. W okresie tym kierowca prowadził pojazd przez 10 godzin i 28 minut. Powyższe oznacza, iż kierowca przekroczył dopuszczalny 10 godzinny dzienny okres prowadzenia pojazdu o 28 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 100 złotych. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż J. Z. w dniu 14.10.2010 r. o godzinie 02:30 rozpoczął dzienny okres prowadzenia pojazdu (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku), który zakończył się w dniu 14.10.2010 r. o godzinie 17:47. W okresie tym kierowca prowadził pojazd przez 10 godzin i 54 minuty. Powyższe oznacza, iż kierowca przekroczył dopuszczalny 9 godzinny dzienny okres prowadzenia pojazdu o 1 godzinę i 54 minuty. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 300 złotych. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż J.Z. w dniu 15.10.2010 r. o godzinie 04:48 rozpoczął dzienny okres prowadzenia pojazdu (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku), który zakończył się w dniu 15.10.2010 r. o godzinie 16:12. W okresie tym kierowca prowadził pojazd przez 9 godzin i 28 minut. Powyższe oznacza, iż kierowca przekroczył dopuszczalny 9 godzinny dzienny okres prowadzenia pojazdu o 28 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 100 złotych. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż J. Z. w dniu 09.11.2010 r. o godzinie 04:54 rozpoczął dzienny okres prowadzenia pojazdu (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku), , który zakończył się w dniu 10.11.2010 r. o godzinie 17:52. W okresie tym kierowca prowadził pojazd przez 19 godzin i 55 minut. Powyższe oznacza, iż kierowca przekroczył dopuszczalny 10 godzinny dzienny okres prowadzenia pojazdu o 9 godzin i 55 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 1900 złotych. Mając na uwadze opisany powyżej stan prawny oraz faktyczny organ odwoławczy zważył, iż bezspornym jest fakt przekraczania przez kierowców dziennych okresów prowadzenia pojazdu. Organ podkreślił, że na rewersach okazanych wykresówkach nie zawarto adnotacji, o których mowa art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Z kolei okazane przez stronę wydruki z cyfrowego urządzenia rejestrującego nie zostały sporządzone w sposób określony w ww. przepisie. Wydruk powinien być bowiem sporządzony przez kierowcę najpóźniej po przybyciu do miejsca pozwalającego na postój. Okazane zaś przez stronę wydruki dot. kierowców W. K., L. O. oraz J. Z. zostały sporządzone w dniu 12 kwietnia 2011 r. i opisane przez pełnomocnika strony S. Ś. W ocenie organu niewiarygodne są twierdzenia strony jakoby wydruki sporządzone przez samych kierowców wyblakły i nie nadawały się do okazania. Organ zauważył, że strona nie okazała do kontroli tychże wydruków. Z kolei wydruki z urządzeń rejestrujących okazane przez pełnomocnika strony zostały sporządzone już po wszczęciu kontroli w przedsiębiorstwie i wezwaniu strony do okazania dokumentów. Reasumując organ odwoławczy zważył, iż zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 3 100 zł z tytułu naruszenia Ip. 5.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Odnośnie naruszenia Ip. 5.6 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 łączny czas prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni nie może przekroczyć 90 godzin. Analiza danych cyfrowych okazanych w trakcie kontroli wykazała, iż w dwutygodniowym okresie 11.10 - 25.10.2010 r. L. O. prowadził pojazd przez 90 godzin i 52 minuty. Powyższe oznacza, iż kierowca przekroczył dopuszczalny 90 godzinny czas prowadzenia pojazdu w okresie dwutygodniowym o 52 minuty. Z uwagi na powyższe organ I instancji nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 100 złotych. Organ odwoławczy wskazuje jednakże, iż naruszenie Ip. 5.6.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym sankcjonowane jest przy przekroczeniu dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu w okresie dwutygodniowym o czas powyżej jednej godziny. W niniejszym przypadku zaś kierowca przekroczył dopuszczalną normę o 52 minuty. Stąd też karę pieniężną w kwocie 100 złotych organ uznał za nałożoną niezasadnie. Analiza danych cyfrowych okazanych w trakcie kontroli wykazała, iż w dwutygodniowym okresie 29.11 -- 13.12.2010 r. L. O. prowadził pojazd przez 90 godzin i 9 minut. Powyższe oznacza, iż kierowca przekroczył dopuszczalny 90 godzinny czas prowadzenia pojazdu w okresie dwutygodniowym o 9 minut. Z uwagi na powyższe organ I instancji nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 100 złotych. Organ odwoławczy wskazuje jednakże, iż naruszenie Ip. 5.6.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym sankcjonowane jest przy przekroczeniu dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu w okresie dwutygodniowym o czas powyżej jednej godziny. W niniejszym przypadku zaś kierowca przekroczył dopuszczalną normę o 9 minut. Stąd też karę pieniężną w kwocie 100 złotych organ uznał za nałożoną niezasadnie. Analiza danych cyfrowych okazanych w trakcie kontroli wykazała, iż w dwutygodniowym okresie 06.12 - 20.12.2010 r. p. L. O. prowadził pojazd przez 92 godziny i 48 minut. Powyższe oznacza, iż kierowca przekroczył dopuszczalny 90 godzinny czas prowadzenia pojazdu w okresie dwutygodniowym o 2 godziny i 48 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 100 złotych. Analiza danych cyfrowych okazanych w trakcie kontroli wykazała, iż w dwutygodniowym okresie 11.10 - 25.10.2010 r. J.Z. prowadził pojazd przez 95 godzin i 55 minut. Powyższe oznacza, iż kierowca przekroczył dopuszczalny 90 godzinny czas prowadzenia pojazdu w okresie dwutygodniowym o 5 godzin i 55 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 350 złotych. Analiza danych cyfrowych okazanych w trakcie kontroli wykazała, iż w dwutygodniowym okresie 25.10 - 08.11.2010 r. J. Z. prowadził pojazd przez 95 godzin i 13 minut. Powyższe oznacza, iż kierowca przekroczył dopuszczalny 90 godzinny czas prowadzenia pojazdu w okresie dwutygodniowym o 5 godzin i 13 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 350 złotych. Analiza danych cyfrowych okazanych w trakcie kontroli wykazała, iż w dwutygodniowym okresie 01.11 -- 15.11.2010 r. J. Z. prowadził pojazd przez 92 godziny i 6 minut. Powyższe oznacza, iż kierowca przekroczył dopuszczalny 90 godzinny czas prowadzenia pojazdu w okresie dwutygodniowym o 2 godziny i 6 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 100 złotych. Analiza danych cyfrowych okazanych w trakcie kontroli wykazała, iż w dwutygodniowym okresie 15.11 - 29.11.2010 r. J. Z. prowadził pojazd przez 91 godzin i 47 minut. Powyższe oznacza, iż kierowca przekroczył dopuszczalny 90 godzinny czas prowadzenia pojazdu w okresie dwutygodniowym o l godzinę i 47 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 100 złotych. Analiza danych cyfrowych okazanych w trakcie kontroli wykazała, iż w dwutygodniowym okresie 22.11 -- 06.12.2010 r. J. Z. prowadził pojazd przez 100 godzin i 40 minut. Powyższe oznacza, iż kierowca przekroczył dopuszczalny 90 godzinny czas prowadzenia pojazdu w okresie dwutygodniowym o 10 godzin i 40 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 1150 złotych. Analiza danych cyfrowych okazanych w trakcie kontroli wykazała, iż w dwutygodniowym okresie 29.11 -- 13.12.2010 r. J.Z. prowadził pojazd przez 99 godzin i 8 minut. Powyższe oznacza, iż kierowca przekroczył dopuszczalny 90 godzinny czas prowadzenia pojazdu w okresie dwutygodniowym o 9 godzin i 8 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 1000 złotych. Mając na uwadze opisany powyżej stan prawny oraz faktyczny organ odwoławczy zważył, iż bezspornym jest przekraczanie przez kierowców maksymalnego okresu prowadzenia pojazdu w okresie dwutygodniowym. Z uwagi jednakże na odmienne ustalenia faktyczne dokonane przez organ odwoławczy wskazać należy, iż kara pieniężna z tytułu naruszenia Ip. 5.6 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym powinna wynosić 3150 złotych. Odnośnie naruszenia Ip. 5.4 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Zgodnie z art. 8 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W ciągu dwóch kolejnych tygodni kierowca wykorzystuje co najmniej dwa regularne tygodniowe okresy odpoczynku, lub jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku i jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku trwający co najmniej 24 godziny. Skrócenie to należy jednak skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu. Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu sześciu okresów 24 godzinnych licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku. Odpoczynek wykorzystywany jako rekompensata za skrócony tygodniowy okres odpoczynku wykorzystuje się łącznie z innym okresem odpoczynku trwającym co najmniej dziewięć godzin. Analiza danych cyfrowych okazanych w trakcie kontroli wykazała, iż w tygodniowym okresie rozliczeniowym 29.11 - 5.12.2010 r. L. O. odebrał 22 godziny i 57 minut odpoczynku tygodniowego od godziny 17:00 dnia 04.12.2010 r. do godziny 15:56 dnia 05.12.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany w tym przypadku 24 godzinny czas odpoczynku tygodniowego o l godzinę i 3 minuty. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 150 złotych. Analiza danych cyfrowych okazanych w trakcie kontroli wykazała, iż w tygodniowym okresie rozliczeniowym 25.10 - 31.10.2010 r. J.Z. odebrał 39 godzin i l minutę odpoczynku tygodniowego od godziny 16:16 dnia 23.10.2010 r. do godziny 07:16 dnia 25.10.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany w tym przypadku 45 godzinny regularny czas odpoczynku tygodniowego o 5 godzin i 59 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 550 złotych. Analiza danych cyfrowych okazanych w trakcie kontroli wykazała, iż w tygodniowym okresie rozliczeniowym 22.11 - 28.11.2010 r. J.Z. odebrał 40 godzin i 26 minut odpoczynku tygodniowego od godziny 14:09 dnia 27.11.2010 r. do godziny 06:34 dnia 29.11.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany w tym przypadku 45 godzinny regularny czas odpoczynku tygodniowego o 4 godziny i 34 minuty. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 450 złotych. Analiza danych cyfrowych okazanych w trakcie kontroli wykazała, iż w tygodniowym okresie rozliczeniowym 05.12 - 11.12.2010 r. J. Z. odebrał 39 godzin i 2 minuty odpoczynku tygodniowego od godziny 15:58 dnia 11.12.2010 r. do godziny 06:59 dnia 13.12.2010 r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany w tym przypadku 45 godzinny regularny czas odpoczynku tygodniowego o 5 godzin i 58 minut. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 550 złotych. Mając na uwadze opisany powyżej stan prawny oraz faktyczny organ odwoławczy zważył, iż bezspornym jest skracanie przez kierowców tygodniowych okresów odpoczynku. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej z tytułu naruszenia Ip. 5.4 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym w wysokości 1700 złotych. Odnośnie naruszenia Ip. 6.3.6 pkt 4, pkt 5 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Zgodnie z art. 15 ust. 5 rozporządzenia (EWG) Nr 3821/85 każdy członek załogi pojazdu nanosi na swoją wykresówkę następujące informacje: na początku używania wykresówki - swoje nazwisko i imię; datę i miejsce rozpoczęcia używania wykresówki oraz datę i miejsce zakończenia jej używania; numer rejestracyjny każdego pojazdu, do którego został on przydzielony, zarówno na początku pierwszej jazdy zapisanej na wykresówce, jak i następnych, w przypadku zmiany pojazdu, w czasie używania tej samej wykresówki; wskazania licznika długości drogi: przy rozpoczęciu pierwszej jazdy zarejestrowanej na wykresówce, przy zakończeniu ostatniej jazdy zarejestrowanej na wykresówce, w razie zmiany pojazdu w ciągu dnia pracy (odczyt licznika w pojeździe, do którego był przydzielony, oraz odczyt licznika w pojeździe, do którego zostaje przydzielony); czas, kiedy miała miejsce zmiana pojazdu. Analiza wykresówek W. M. z dni 8, 13, 16.04.2010 r. oraz 4 (2 sztuki), 14.06.2010 r. wykazała, iż na wykresówkach nie zawarto wymaganego wpisu w postaci miejsca końcowego używania wykresówki i daty końcowej używania wykresówki. Analiza wykresówek W. M. z dni 8, 13.04.2010 r. oraz 4 i 14.06.2010 r. wykazała, iż na wykresówkach nie zawarto wymaganego wpisu w postaci wpisu stanu licznika km w chwili zakończenia użytkowania pojazdu. Mając na uwadze opisany powyżej stan prawny oraz faktyczny organ odwoławczy zważył, iż bezspornym jest fakt okazania wykresówek, na których nie zawarto wszystkich wymaganych wpisów. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 600 złotych z tytułu naruszenia Ip. 6.3.6 pkt 4 i pkt 5 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Odnośnie naruszenia Ip. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Zgodnie z art. 15 ust. 2 rozporządzenia rady (EWG) nr 3821/85, kierowcy stosują wykresówki w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od momentu, w którym go przejmują. Nie wyjmuje się wykresówki z urządzenia przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać urządzeń zainstalowanych w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 3 tiret drugie lit. b), c) i d): jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem I, wprowadza się na wykresówkę, ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc karty; lub jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB, wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do ręcznego wprowadzania danych, w jakie wyposażone jest urządzenie rejestrujące. Jeśli pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB jedzie więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci upewniają się, że ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie otwory tachografu. W wyniku okazanych przez przedsiębiorcę wykresówek stwierdzono, iż tarcza W. M. z dnia 01.06.2010 r. nie zawiera wszystkich danych odnośnie aktywności kierowcy. Tarcza ta została nieprawidłowo włożona do urządzenia rejestrującego i uległa uszkodzeniu. Strona nie okazała wykresówki zastępującej tą uszkodzoną. Mając na uwadze opisany powyżej stan prawny oraz faktyczny organ odwoławczy zważył, iż bezspornym jest fakt okazania wykresówki niezawierającej wszystkich danych odnośnie aktywności kierowcy. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 300 złotych z tytułu naruszenia Ip. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Odnośnie naruszenia Ip. 6.3.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Stosownie do art. 15 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85, kierowcy stosują wykresówki w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od momentu, w którym go przejmują. Nie wyjmuje się wykresówki z urządzenia przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać urządzeń zainstalowanych w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 3 tiret drugie lit. b), c) i d):jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem I, wprowadza się na wykresówkę, ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc karty; lub jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB, wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do ręcznego wprowadzania danych, w jakie wyposażone jest urządzenie rejestrujące. Jeśli pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB jedzie więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci upewniają się, że ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie otwory tachografu. Zgodnie zaś z załącznikiem IV a) pkt 2 Rozporządzenia Rady EWG nr 3821/85, minimalna pojemność zapisu wykresówek, bez względu na ich rodzaj, wynosi 24 godziny. Analiza okazanych w trakcie kontroli wykresówek W. M. z dnia 04.06.2010 r. wykazała, iż kierowca niezasadnie używał dwóch tarcz w ciągu 24 godzinnego okresu rozliczeniowego. Pierwsza tarcza zapisywana była od godziny 06:15 do godziny 17:00, po czym o godzinie 17:00 dnia 04.06.2010 r. kierowca rozpoczął rejestrowanie aktywności na drugiej tarczy. Kierowca poruszał się pojazdem o nr rej. [...]. Organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 przedsiębiorca ma obowiązek organizowania kierowcom pracy w taki sposób, aby nie dochodziło do naruszeń w zakresie czasu pracy. Co więcej, to właśnie przedsiębiorstwo transportowe organizuje pracę kierowców w taki sposób aby kierowcy Ci mogli przestrzegać przepisów rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 oraz przepisów rozdziału II rozporządzenia (WE) nr 561/2006 r. Powyższe oznacza, iż to na przedsiębiorcy ciąży obowiązek, zorganizowania przewozów drogowych w taki sposób, aby kierowcy mieli możliwość odbierania dziennych okresów odpoczynku w odpowiednim miejscu, bez konieczności dokonywania rozładunku czy też przestawiania pojazdu w trakcie odbierania odpoczynku. W skardze z dnia 18 lipca 2012 r. [...]P.U.H. [...] w T. wniósł o uchylenie powyższej decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Skarżący zarzucił naruszenie przekroczenia granicy swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego wyrażonej w art. 7 k.p.a., naruszenie art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w stopniu mającym zasadniczy wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, poprzez nieuwzględnienie istotnych faktów ustalonych w trakcie postępowania oraz naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak odniesienia się do twierdzeń strony w toku postępowania wyjaśniającego i odwoławczego. Skarżący powtórzył argumentację zawartą w odwołaniu dotyczącą kierowcy W. M., który nie zwrócił części wykresówek. Wskazał, że strona sama podjęła kroki w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i zwróciła się do B. z siedzibą w G. czy kierowca zostawił tam wykresówki. Z otrzymanej odpowiedzi wynikało, że wykresówki nie zostały przez kierowcę zwrócone, o czym strona powiadomiła organ I instancji. Skarżący ponownie wskazał, że zachowanie kierowcy W. M. było celowe i zmierzało do narażenia skarżącego na określone konsekwencje z tytułu nieokazania wykresówek. Strona skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem organów I i II instancji, że nie okazała wydruków uzasadniających wyjątkowe odstąpienie przez kierowcę od norm czasu prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerw i odpoczynków, bowiem wydruki te nie zostały przyjęte przez kontrolującego z uwagi na ich sporządzenie tuż przed kontrolą. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami. Kontrolując zaskarżone decyzje z punktu widzenia powyższych zasad Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a podniesione w niej zarzuty nie są trafne. W działaniu organu administracji Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż skarżąca Spółka nie kwestionuje prawidłowości ustaleń faktycznych przeprowadzonej kontroli w zakresie stwierdzonych naruszeń. Strona skarżąca nie neguje faktu nieokazania wykresówek jednego z kierowców W. M., lecz twierdzi, że nie miała możliwości ich przedłożenia. Strona twierdzi również, że późniejsze wydrukowanie wyblakłych wykresówek nie stanowiło naruszenia przepisów. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tj. Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874 ze zm.), ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. z 2004 r. nr 92, poz. 879 ze zm.), rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE. L. 102/1 z 11 kwietnia 2006 r.) oraz rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L370 z 31.12.1985 r.). W myśl art. 92a ust. 1 powołanej ustawy podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 10000 złotych za każde naruszenie. Stosownie natomiast do ustępu 3 powołanego przepisu suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy nie może przekroczyć: 1) 15.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio do 10 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli; 2) 20.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio od 11 do 50 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli; 3) 25.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio od 51 do 250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli; 4) 30.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie większej niż 250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli; 5) 40.000 złotych - dla podmiotu wykonującego inne czynności związane z przewozem drogowym. Załącznik nr 3 do ustawy o transporcie drogowym wskazuje poszczególne naruszenia, z których wynika, że: - Ip. 6.3.7 załącznika nr 3 do ww. ustawy, która sankcjonuje nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu karą pieniężną w wysokości 500 złotych za każdy dzień, - Ip. 6.3.6 pkt 4, pkt 5 załącznika nr 3 do ww. ustawy, która sankcjonuje okazanie wykresówki, na której brak jest przepisowych wpisów: miejsca lub daty końcowej używania wykresówki oraz brak wpisu stanu licznika km w chwili rozpoczęcia użytkowania pojazdu karą pieniężną w wysokości 50 zł za brak każdej danej, - Ip. 6.3.8 załącznika nr 3 do ww. ustawy, która sankcjonuje okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy karą pieniężną w wysokości 300 zł za każdą wykresówkę, - Ip. 6.3.1 załącznika nr 3 do ww. ustawy, która sankcjonuje nieuzasadnione użycie kilku wykresówek w ciągu tego samego 24 godzinnego okresu karą pieniężną w wysokości 200 zł za każdy dzień, - Ip. 5.3 załącznika nr 3 do ww. ustawy, która sankcjonuje skrócenie dziennego czasu odpoczynku: 5.3.1. - o czas powyżej 15 minut do jednej godziny - karą pieniężną w wysokości 100 zł, 5.3.2. - za każdą następną rozpoczętą godzinę - karą pieniężną w wysokości 200 zł, -Ip. 5.1 załącznika nr 3 do ww. ustawy, która sankcjonuje przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu: 5.1.1. - o czas powyżej 15 minut do l godziny - karą pieniężną w wysokości 100 zł, 5.1.2. - za każdą następną rozpoczętą godzinę - karą pieniężną w wysokości 200 zł, - Ip. 5.4 załącznika nr 3 do ww. ustawy, która sankcjonuje skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku: 5.4.1. - o czas do jednej godziny - karą pieniężną w wysokości 50 zł, 5.4.2. - za każdą następną rozpoczętą godzinę - karą pieniężną w wysokości 100 zł, - Ip. 5.6 załącznika nr 3 do ww. ustawy, która sankcjonuje przekroczenie całkowitego czasu prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni: 5.6.1. - o czas powyżej l godziny do 4 godzin - karą pieniężną w wysokości 100 zł, 5.6.2. - za każdą następną rozpoczętą godzinę - karą pieniężną w wysokości 150 zł. W tym miejscu wskazać należy, że w wyroku z dnia 17 listopada 2010 r., sygn. akt II GSK 976/09, Lex nr 746376, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że administracyjna kara pieniężna nie jest celem samym w sobie. Prócz niewątpliwego elementu represji zawiera też pierwiastek prewencyjny. Jej istotę stanowi wymuszenie na przedsiębiorcy takiej organizacji pracy i postawy zatrudnionych kierowców, by praca tych ostatnich odbywała się w sposób bezpieczny, bez stwarzania zagrożenia dla życia i mienia innych użytkowników dróg, a także życia i zdrowia kierowcy. Przepisy o czasie pracy kierowców i jego dokumentowaniu takim właśnie celom służą. Na te okoliczności zwrócił uwagę Trybunał Konstytucyjny w wyroku w sprawie SK 75/06 stwierdzającym zgodność art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy o transporcie drogowym (a więc przepisu sankcjonującego wykonywanie przewozów drogowych z naruszeniem przepisów o czasie pracy kierowców) z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz brak niezgodności z art. 42 ust. 1 Konstytucji RP. W motywach tego wyroku Trybunał stwierdził, że idea i prewencyjny cel sankcji ustanowionej w art. 92 ust. 1 pkt 2 u.t.d. zmierza do wymuszenia takiej organizacji pracy przedsiębiorstwa wykonującego transport drogowy, ażeby działalność ta odbywała się w sposób bezpieczny, bez zagrożenia życia, zdrowia i mienia innych osób. Sprawą przedsiębiorcy (przewoźnika) jest zawarcie takich umów i obmyślenie takich organizacyjnych rozwiązań, które będą dyscyplinować osoby wykonujące na jego rzecz usługi kierowania pojazdem. Trybunał zauważył także, że akceptacja poglądu przeciwnego prowadziłaby do trudnych do zaaprobowania skutków, tj. przerzucenia odpowiedzialności za prowadzenie działalności gospodarczej, w jej najbardziej ryzykownym wymiarze, z przedsiębiorcy na jego kierowców. Przedstawienie tej argumentacji, którą w pełni należy podzielić, ma na celu wykazanie wagi i znaczenia przestrzegania przepisów o czasie pracy kierowców i znaczenia ustaleń poczynionych w trakcie kontroli przedsiębiorcy. Z przepisów art. 92a ust 4 i art. 93 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym wynika, że przedsiębiorca będący podmiotem wykonującym przewozy drogowe, jest zwolniony od odpowiedzialności za naruszenie prawa przez kierowcę jeżeli nie miał on wpływu na powstanie naruszenia lub nie mógł tego przewidzieć. Sytuacja taka ma miejsce gdy wyłączną winą za powstanie naruszenia ponosi osoba trzecia (kierowca) lub gdy naruszenie prawa jest wynikiem okoliczności całkowicie niezależnych od przewoźnika. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, że to na przedsiębiorcy spoczywa obowiązek wykazania, iż dołożył należytej staranności, to znaczy uczynił wszystko czego można od niego rozsądnie wymagać organizując przewóz, a jedynie wskutek niezależnych okoliczności lub nadzwyczajnych zdarzeń doszło do naruszenia prawa. Istnieje tutaj domniemanie odpowiedzialności przewoźnika za naruszenie prawa przez kierowcę. To przewoźnik organizuje bowiem pracę kierowców i sprawuje nad nimi nadzór. To on ponosi ryzyko prowadzenia przedsiębiorstwa transportowego oraz posiada instrumenty prawne i faktyczne aby zapewnić należyte wykonywanie obowiązków przez kierowców tak, aby nie dochodziło do naruszenia prawa. Domniemanie to może być obalone i ciężar udowodnienia okoliczności wymienionych w art. 92a ust. 4 i art. 93 ust. 7 ustawy z 6 września 2001r. spoczywa na osobie, która wiąże z tym korzyści czyli na przedsiębiorcy. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie przedsiębiorca nie wzruszył wskazanego powyżej domniemania. W toku kontroli organy administracji stwierdziły uchybienia dotyczące m.in. czasu pracy kierowców, skracania dziennego czasu odpoczynku, braku wykresówek kierowcy W. M., nieprawidłowego oznaczania wykresówek. Należy podzielić stanowisko organów administracji, że to na przedsiębiorcy spoczywa obowiązek takiej organizacji czasu pracy kierowców, odpowiednich uregulowań w zakresie dyscypliny pracy kierowców, żeby była zgodna z obowiązującymi przepisami. W niniejszej sprawie analiza dokonanych przez organy wykresówek zatrudnionych w prowadzonym przez skarżącego przedsiębiorstwie pozwoliła na ocenę, co do braku spełnienia warunków wynikających z treści art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Przedsiębiorca nie okazał bowiem wykresówek, organ był zatem zobowiązany do stwierdzenia naruszenia. Przyjęcie odmiennego stanowiska powodowałoby bowiem, że instalacja urządzeń rejestrujących i obowiązek przestrzegania, jak i dokumentowania czasu pracy kierowców przy pomocy wykresówek nie spełniałaby swojej funkcji. Odnosząc się natomiast do twierdzeń zawartych w skardze dotyczących świadomych działań kierowcy W.M. na szkodę przedsiębiorcy to wskazać należy, że nie znalazły one potwierdzenia w materiale dowodowym. Z treści postanowienia z dnia [...] r. sygn. akt [...] wynika, że postępowanie w sprawie ukrywania dokumentów w postaci zapisanych tarcz tachograficznych stanowiących własność przedsiębiorstwa skarżącego na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k. zostało umorzone, wobec braku danych dostatecznie uzasadniających popełnienie przestępstwa (k. 278 akt administracyjnych). A zatem podjęte przez stronę działania nie przyniosły oczekiwanego rezultatu, a z treści ww. postanowienia wynika, że w wyniku przeszukania pomieszczeń mieszkalnych i gospodarczych kierowcy nie odnaleziono poszukiwanych kart, natomiast kierowca zeznał, że zdał je w siedzibie w G. w N. Jednocześnie strona nie przedstawiła żadnych dowodów świadczących o składaniu przez kierowcę fałszywych zeznań. W przedmiotowym postępowaniu, w ocenie Sądu, strona nie zwolniła się z ciążącej na niej odpowiedzialności i zasadnie obciążono ją karą pieniężną. Odnosząc się natomiast do zarzutu, że organ nie uwzględnił sporządzonych ponownie w toku kontroli wydruków z cyfrowego urządzenia rejestrującego, bowiem pierwotne wyblakły i były nieczytelne, to Sąd w tym podzielił stanowisko organów administracji, że strona w toku kontroli nie przedstawiła nawet pierwotnych wydruków, zatem organ nie miał możliwości ich porównania w toku kontroli. Stosownie bowiem do treści przepisu art. 12 rozporządzenia WE nr 561/2006 wydruk z cyfrowego urządzenia rejestrującego powinien być sporządzony przez kierowcę najpóźniej po przybyciu do miejsca pozwalającego na postój. Tymczasem okazane wydruki zostały sporządzone po wskazanym terminie, a mianowicie w dniu 12 kwietnia 2011 r. przez pełnomocnika przedsiębiorcy, a nie przez samych kierowców. Reasumując, Sąd uznał, że strona skarżąca nie wykazała okoliczności, które zwalniałyby ją z odpowiedzialności za naruszenie prawa przez kierowców. Strona powinna podjąć takie działania, które zdyscyplinowałyby pracowników wykonujących pracę na jej rzecz. Winna zatem tak zorganizować pracę kierowców, aby nie dochodziło do naruszenia prawa w zakresie czasu odpoczynku. Strona powinna podjąć działania kontrolne i nadzorcze wobec zatrudnionych kierowców. Zdaniem Sądu przedsiębiorca nie dołożył należytej staranności w organizowaniu pracy kierowców. Sąd nie stwierdził zatem naruszenia przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a., bowiem przeprowadzone postępowanie było zgodne z zasadami wynikającymi z treści Kodeksu postępowania administracyjnego. Organy zebrały materiał dowodowy wystarczający do wydania decyzji administracyjnej. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę. D.T.