III SA/Łd 775/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki, Asesor Ewa Alberciak (spr.), Protokolant asystent sędziego Krzysztof Rybicki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2005r. sprawy ze skargi M.P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów o d d a l a s k a r g ę III SA/Łd 775/04 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] Nr [...] Prezydent Miasta P. sprawujący funkcję Starosty orzekł z urzędu o wprowadzeniu zmian oznaczeń użytków gruntowych w operacie ewidencyjnym obrębu [...] działki 691, ul. A 8 w P. zgodnie z wykazem zmian danych ewidencyjnych, przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia [...] za numerem [...]. Jako podstawę prawną decyzji wskazał art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. tj. z 2000r. Nr 100, poz. 1086 z późn. zm.) i § 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2001 r. Nr 38.poz.454). W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż na jego zlecenie, wybrana w drodze przetargu, firma B Sp. z o.o. rozpoczęła od dnia 3 listopada 2003 r. realizację weryfikacji danych ewidencji gruntów miasta P. w zakresie oznaczeń użytków gruntowych. W wyniku analiz danych ewidencyjnych stwierdzono, że w ewidencji gruntów dla ww. działki figuruje niewłaściwe oznaczenie: faktycznego użytkowania (sposobu zagospodarowania) gruntu – OFU, użytkowania (sposobu zagospodarowania) terenu według gleboznawczej klasyfikacji gruntów - OZU, klasy bonitacyjnej (przydatności gruntu do produkcji rolnej) - OZK, ponieważ nie odpowiadają wymogom powołanego rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Ustalono, że w ewidencji gruntów figurują dla działki nr 691 położonej przy ul. A 8 w P. następujące oznaczenia użytków: dla powierzchni 0,0211 ha OFU – B, OZU B-R, OZK IVa, oznaczenie użytków B-R IVa, zaś dla powierzchni 0,0449 ha OZU R, OZK IVa, oznaczenie użytków B- IVa (łączna powierzchnia 0,0660 ha). Powyższe wpisy zmieniono na: dla powierzchni 0,0342 ha OZU- B-R, OZK IVa, oznaczenie użytków B-RIVa, zaś dla powierzchni 0,0318 ha OZU –R, OZK-IVa, oznaczenie użytków B- IVa (łączna powierzchnia 0,0660 ha). W odwołaniu od powyższej decyzji M.P. podniosła, iż nie zgadza się z podanym w decyzji polem powierzchni działki nr 691 określonym na 0,0660 ha . Odwołująca się podała, iż z zawiadomienia Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. Wydział Ksiąg Wieczystych z dnia 19 lipca 2002 r. wskazany jest inny obszar nieruchomości, a mianowicie 06a60,28 m 2. Jednocześnie skarżąca podała, iż w decyzji Urzędu Miejskiego dotyczącej podatku od nieruchomości wskazano ogólną powierzchnię gruntów 3448 m2. Powierzchnia ta dotyczy nieruchomości przy ul A 15 i A 8 w P. Decyzją z dnia [...] Nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, na podstawie art. 138 § l, pkt l, ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, póz. 1071 z 2000 r., z późn. zm.), art. 7b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 100, poz. 1086 z 2000 r., z późn. zm.), utrzymał powyższą decyzję w mocy. Organ II instancji wskazał, iż istotą zaskarżonej decyzji jest kwestia zmiany oznaczeń użytków gruntowych w działce nr 691. Powierzchnia działki nr 691 wynika z operatu geodezyjnego nr [...], sporządzonego w ramach prac związanych z założeniem ewidencji gruntów i budynków dla miasta P. w latach 1965-1966 i wynosi 0,0660 ha (czyli 660 m2). W ww. operacie, znajduje się Protokół graniczny, podpisany przez stronę w dniu 7 lutego 1965 r., stwierdzający, że nie wnosi ona zastrzeżeń co do przebiegu granic działki i znana jest jej powierzchnia działki. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż zgodnie z § 62 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa, z dnia 29 marca 2001 r., w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454), w rejestrach ewidencyjnych, pole powierzchni działki ewidencyjnej oblicza się na podstawie współrzędnych i określa w hektarach z dokładnością zapisu do 0,0001, czyli do l m2. Organ stwierdził, iż w świetle tegoż przepisu oznaczenie powierzchni działki w zaskarżonej decyzji, należy uznać za prawidłowe. Zapis w Księdze Wieczystej Nr [...], urządzonej dla przedmiotowej działki, stwierdzający, że powierzchnia wynosi 6a60,28 m2 nie pozostaje w sprzeczności z zapisami ewidencji gruntów i budynków, choć może budzić wątpliwości, jeśli chodzi o dokładność określenia ułamkowych części metra kwadratowego. Organ podkreślił, iż zgodnie ze stanowiskiem doktryny - prawniczej i orzecznictwa do określania powierzchni nieruchomości służy instytucja ewidencji gruntów i budynków i w tym zakresie wpis do księgi wieczystej nie jest chroniony rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych (uchwała Sądu Najwyższego nr III CZP 13/89, z dnia 28.02.1989 r., publ. OSNC 1990/2/26). W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca podniosła, iż spór dotyczy wykazanej w zaskarżonej decyzji powierzchni gruntu i jej niezgodności z decyzjami dotyczącymi pobierania opłat od nieruchomości o powierzchni 3448 m2. Skarżąca wniosła o rozpoznanie sprawy zgodnie ze stanem rzeczywistym. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie. Ponadto wskazał, iż istotą zaskarżonej decyzji jest kwestia zmiany oznaczeń użytków gruntowych w działce nr 691, natomiast skarga dotyczy powierzchni nieruchomości. Zarzuty strony o domniemanym zaniżeniu powierzchni działki są nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. l § l ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. l cyt. ustawy kontrola, o której mowa w § l sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art. 3 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art. 145 § l wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie : l/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził takiego naruszenia przepisów, które uzasadniałoby uchylenie zaskarżonej decyzji. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. nr 100 z 2000 r., poz. 1086 z późn. zm.) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. nr 38, poz. 454). Zgodnie z treścią art. 20 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące gruntów – ich położenia, granic, powierzchni , rodzaju użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów. W ewidencji gruntów wykazuje się także właściciela. Stosownie zaś do treści art. 24 ust. 1 cyt. ustawy informacje o gruntach, budynkach i lokalach zawiera operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów. W myśl art. 22 ust. 2 wymienionej ustawy na żądanie starosty osoby, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt. 1 i art. 51 zgłaszające zmiany są obowiązane dostarczyć dokumenty geodezyjne, kartograficzne i inne niezbędne do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z § 46 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek zaś w ewidencji wprowadza się zmiany wynikające z prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych i aktów normatywnych. W myśl § 47 ust. 3 wymienionego rozporządzenia w przypadku, gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów starosta przeprowadza w sprawie tej aktualizacji postępowanie administracyjne lub stosuje art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że organ I instancji dokonał weryfikacji danych gruntów miasta P. w zakresie oznaczeń użytków gruntowych. W niniejszej sprawie weryfikacja obejmowała obręb [...], działkę nr 691, której właścicielem jest M.P. Właścicielka nie zakwestionowała dokonanych zmian rodzaju użytków i klasy użytków, natomiast zakwestionowała obszar działki objętej tymi zmianami, a wskazany w wykazie w pozycji pole powierzchni działki w ha – 0,0660. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że mimo, iż istotą zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu I instancji jest zmiana oznaczeń użytków gruntowych działki nr 691, to treścią tych decyzji objęta jest również powierzchnia tej działki, gdyż konkretne oznaczenia odnoszą się do konkretnej powierzchni. A zatem skarżąca mogła zakwestionować wszystkie zawarte w decyzji organu I instancji dane, w tym również powierzchnię działki. Jak wynika z dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych przedmiotowej sprawy organ administracji przy dokonaniu zmian w operacie działki nr 691 stanowiącej własność skarżącej do sporządzenia wykazu zmian danych ewidencyjnych wykorzystał Protokół graniczny z dnia 7 lutego 1965 r. podpisany przez skarżąca M.P., w którym pod poz. 2 określono powierzchnię działki (wówczas nr 5) 660 m 2 przy ul. A 8 w P. Natomiast z przedłożonego przez skarżącą wypisu księgi wieczystej Kw Nr [...] wynika, iż obszar działki przy ul. A 8 w P. wynosi 06a60,28 m2. A zatem różnica powierzchni działki dotyczy 28/100 m2. W tym miejscu zauważyć należy, iż stosownie do § 61 cyt. rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków numerycznego opisu granic działki ewidencyjnej dokonuje się za pomocą współrzędnych punktów określających przebieg linii granicznych. Organ odwoławczy słusznie wskazał, iż zgodnie z § 62 powyższego rozporządzenia pole powierzchni działki ewidencyjnej oblicza się na podstawie współrzędnych, o których mowa w § 61, i określa w hektarach z dokładnością zapisu do 0,0001. W sytuacji, gdy w niniejszej sprawie rozbieżność dotyczy 28/100 m2, to brak jest podstaw do kwestionowania dokonanego zapisu pola powierzchni w operacie gruntu działki nr 691. Na uwagę zasługuje fakt, iż M.P. po zapoznaniu się z Protokołem granicznym z dnia z dnia 7 lutego 1965 r., w którym wskazano identyczne, jak obecnie kwestionowane przez skarżącą pole powierzchni działki tj. 660 m2, nie wnosiła zastrzeżeń. Decyzja, na którą powołuje się skarżąca w odwołaniu i w skardze, dotycząca podatku od nieruchomości za rok 1989 obejmuje ogólną powierzchnię gruntów należących do skarżącej tj. przy. A 8 i przy ul. A 15 w P. i określa ją na 3448 m2. Z dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych wynika, iż powierzchnia ta powstała poprzez zsumowanie powierzchni działki nr 691 – 0,0660 ha, powierzchni działki nr 667 – 0,2293 ha oraz powierzchni działki nr 684 - 0,0495 ha. Powyższa powierzchnia łączna zgodna jest z wypisami z ewidencji gruntów. Należy dodatkowo wyjaśnić, iż w niniejszej sprawie Sąd rozstrzygał wyłącznie kwestię prawidłowości określenia w zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji powierzchni działki nr 691, bowiem prawidłowość określenia pozostałych powierzchni nieruchomości jest przedmiotem odrębnego postępowania sądowego. W tej sytuacji skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Taka ocena jest wynikiem obowiązujących regulacji prawnych i wypływającego z nich wniosku, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 151 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.