III SA/Łd 778/13

Dnia 18 lutego 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki Akcyjnej z siedzibą w T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] roku nr[...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc czerwiec 2009 roku postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. k.p. W dniu 17 lipca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga "A" Spółki Akcyjnej z siedzibą w T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc czerwiec 2009 r. W skardze strona zawarła wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. z uwagi na pytanie prejudycjalne skierowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 5 marca 2013 r. do Trybunału Sprawiedliwości dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego, będących podstawą decyzji w rozpoznawanej sprawie. W przypadku uznania przez Sąd o braku podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a, spółka wniosła o zawieszenie postępowania na podstawie art. 126 p.p.s.a., tj. na zgodny wniosek stron postępowania, po uprzednim wyrażeniu zgody przez Dyrektora Izby Celnej w Ł. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem z dnia 10 września 2013 r. wezwano Dyrektora Izby Celnej w Ł. do ustosunkowania się do wniosku Spółki, w zakresie wniosku o zawieszenie postępowania sądowoaministracyjnego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Dyrektor Izby Celnej w Ł. pismem procesowym z dnia 19 września 2013 r. poparł wniosek skarżącej spółki. Postanowieniem z dnia 2 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 126 p.p.s.a. Na powyższe postanowienie "A" S.A. z siedzibą w T. wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Uzasadniając spółka wskazała, że zgodnie z zawartym w skardze wnioskiem o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego podstawową przesłanką było zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez orzeczenie o zawieszeniu postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Postanowieniem z dnia 26 listopada 2013 r. sygn. akt I GZ 509/13 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie. Uzasadniając Sąd wskazał, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewidują możliwość zawieszenia postępowania sądowego: z urzędu obligatoryjnie (art. 124 p.p.s.a.), z urzędu fakultatywnie (art. 125 p.p.s.a.) oraz na zgodny wniosek stron (art. 126 p.p.s.a.). Zgodnie z poglądem prezentowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych zawieszenie postępowania na podstawie art. 126 p.p.s.a. może nastąpić dopiero po wyeliminowaniu innej podstawy zawieszenia. W sytuacji pokrywania się podstaw zawieszenia, gdy jedną z przyczyn jest przesłanka określona w art. 126 p.p.s.a., a drugą przesłanka uzasadniająca zawieszenie postępowania z urzędu, pierwszeństwo ma zawsze przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z urzędu. Skoro w niniejszej sprawie skarżąca spółka wnosząc o zawieszenie postępowania wskazała przesłanki określone w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a i art. 126 p.p.s.a., Sąd w pierwszej kolejności winien rozważyć możliwość zawieszenia postępowania z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 marca 2013 r. sygn. akt I GSK 780/11, działając na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, skierował do Trybunału Sprawiedliwości pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego następującej treści: "Czy art. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. UE L 76 z 23 marca 1992 r., s. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne – Rozdział 9, t.1, s. 179) – oraz aktualnie odpowiednio art. 1 ust. 3 lit. a) i akapit pierwszy dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (Dz. Urz. UE L 9 z 14 stycznia 2009 r., s. 12, z późn. zm.) – należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się nałożeniu przez państwo członkowskie na oleje smarowe oznaczone kodem [...], wykorzystywane do celów innych niż napędowe i grzewcze, podatku akcyzowego, według reguł właściwych dla ujednoliconego podatku akcyzowego nakładanego na konsumpcję produktów energetycznych?". W ocenie Sądu odpowiedź na wymienione pytanie prejudycjalne będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, gdyż problem prawny w rozpoznawanej sprawie dotyczy kwestii opodatkowania podatkiem akcyzowym nabywanych przez Spółkę w miesiącu czerwcu 2009 r. olejów smarowych oznaczonych kodem [...], wykorzystywanych do celów innych niż napędowe i grzewcze. Wprawdzie w powołanym na wstępnie przepisie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jednakże, zdaniem Sądu, dopuszczalność zawieszenia postępowania przed sądem administracyjnym ze względu na pytanie prejudycjalne zadane w innej sprawie mieści się w przesłance "innego toczącego się postępowania sądowego". Powyższe stanowisko uzasadnia pogląd przyjęty w doktrynie i w orzecznictwie, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (A. Wróbel, [w:] Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), a sądy krajowe wpisują się w status sądów właściwych dla prawa wspólnotowego (orzeczenie ETS w sprawie 51/89 Tetrapak, Rec.1990, str. II-309 przywołane w "Stosowanie prawa Unii Europejskiej przez sądy" pod red. A.Wróbla; Zakamycze 2005, str. 410). Jeśli więc sąd administracyjny orzekający w danej sprawie uzna, iż odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości UE na zadane w innej sprawie pytanie prejudycjalne będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie, w której orzeka, może zawiesić postępowanie na zasadzie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (por postanowienie NSA w spr. I GSK 1066/11 z 12 kwietnia 2013r.). W ocenie Sądu istnieje zależność pomiędzy odpowiedzią Trybunału Sprawiedliwości na zadane pytanie prejudycjalne, a rozstrzygnięciem niniejszej sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie do czasu wydania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzeczenia w kwestii objętej pytaniem prawnym wskazanym w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2013 r. sygn. akt I GSK 780/11. k.p.