III SA/Łd 78/14

Dnia 21 lutego 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. k.p. W dniu 16 stycznia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga T. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 stycznia 2014 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków fiskalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono w dniu 22 stycznia 2014 r. W dniu 30 stycznia 2014 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym oświadczył, że cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl § 3 tego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego od skargi w wyznaczonym terminie – nie uzupełnił zatem braków fiskalnych skargi, co skutkowało jej odrzuceniem. W odniesieniu do wniosku dotyczącego cofnięcia skargi Sąd wyjaśnia, że stosownie do treści art. 60 powołanej wyżej ustawy skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wagą nieważności. Należy jednak podkreślić, że skarżący może cofnąć skargę, która została skutecznie wniesiona, czyli taką, która nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W przypadku, gdy skarga zawiera braki sąd skargę odrzuca (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 roku, SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207). W związku z powyższym Sąd uznał, iż skarga zawiera braki fiskalne i nie może zostać skutecznie przez skarżącego cofnięta. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. k.p.