III SA/Łd 811/12

Dnia 4 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, , Protokolant Pomocnik sekretarza – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2012 roku sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2011 rok oddala skargę. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję nr [...] z dnia [...], w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2011 r. wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K. Uzasadniając wydane orzeczenie wyjaśnił, że w dniu [...] strona złożyła wniosek o przyznanie płatności na rok 2011, w którym wystąpiła o przyznanie jednolitej płatności obszarowej podstawowej, uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowych drobnonasiennych oraz płatności rolnośrodowiskowej w ramach PROW 2004-2006. W dniu 4 lipca 2011 r. strona wycofała z płatności działki rolne P/P1. W dniu 14 października 2011 r. w gospodarstwie strony przeprowadzono kontrolę na miejscu w zakresie programu rolnośrodowiskowego. W dniu 29 września 2011 r. przeprowadzono kontrolę na miejscu w zakresie wzajemnej zgodności, w wyniku której stwierdzono naruszenie normy N.01.1 na powierzchni 0,23 ha na działce ewidencyjnej nr 85/1, naruszenie normy N.01.1 na powierzchni 0,20 ha na działce rolnej F, naruszenie normy N.01.1 na powierzchni 0,56 ha i normy N.03.1 na pow. 0,24 ha na działce rolnej G, naruszenie normy N.01.1 na powierzchni 0,44 ha na działce rolnej M. W dniu 22 listopada 2011 r. w gospodarstwie strony przeprowadzono kontrolę na miejscu w zakresie wzajemnej zgodności w obszarze A zdrowie publiczne, zdrowie roślin, podczas której nie stwierdzono nieprawidłowości. W dniu [...], organ I instancji wydał decyzję nr [...], którą przyznał jednolitą płatność obszarową w wysokości 416446,60 zł. po potraceniu kwoty w wysokości 12879,79 zł., uzupełniającą płatność obszarową podstawową w wysokości 105213,82 zł. po potrąceniu 1831,86 zł., uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych w wysokości 82563,50 zł., specjalną płatność obszarową do powierzchni upraw strączkowych i motylkowych drobnonasiennych w wysokości 6318,06 zł. po potrąceniu 1016,44 zł. Organ w związku z wycofaniem strony umorzył postępowanie dotyczące przyznania płatności jednolitej i uzupełniającej w stosunku do działek P i P1. W dniu [...] strona wniosła odwołanie od decyzji organu I instancji w zakresie pomniejszeń jednolitej płatności obszarowej o 12879,79 zł. oraz specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw strączkowych i motylkowych drobnonasiennych o 195,49 zł. z tytułu nieprzestrzegania norm i wymogów. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego 1.Rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art.. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli: 1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha; 2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. 1a. Jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. 2. Rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw: 1), 2) roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych, 3) innych roślin i do powierzchni gruntów ornych, na których nie jest prowadzona uprawa roślin (uzupełniająca płatność podstawowa), - do których została przyznana jednolita płatność obszarowa. Zgodnie z art. 7 ust. 2b. "Rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej i złożył wniosek o przyznanie tej płatności, przysługuje wsparcie specjalne w formie: 1) specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych uprawianych w plonie głównym, do których została przyznana jednolita płatność obszarowa; (...)" Zgodnie z art. 7 ust. 4 Ustawy "Wysokość płatności: 1) bezpośredniej, płatności uzupełniającej, specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych, zwanych dalej "płatnościami obszarowymi", w danym roku kalendarzowym, ustala się jako iloczyn powierzchni kwalifikującej się do tych płatności i stawek płatności obszarowych na 1 ha tej powierzchni, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości oraz niezgodności(...)". Wykaz roślin do których przysługuje uzupełniająca płatność obszarowa ustanowiony jest w § 2 i § 2a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Wykaz roślin do których przysługuje specjalna płatność obszarowa do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych ustanowiony został w § 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie gatunków roślin, do uprawy których może zostać przyznana specjalna płatność obszarowa do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych. Warunki utrzymywania gruntów rolnych zgodnie z normami zostały określone w rozporządzeniu w sprawie minimalnych norm. Stosownie do brzmienia § 1 "1. Grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami, jeżeli: w przypadku gruntów ornych - jest prowadzona na nich uprawa roślin lub ugorowanie( ...) 4. w przypadku łąk i pastwisk innych niż wymienione w pkt 2 -okrywa roślinna jest na nich koszona i usuwana co najmniej raz w roku, w terminie do dnia 31 lipca, lub są na nich wypasane zwierzęta w okresie wegetacyjnym traw.". Zgodnie z § 2 uznaje się, że grunt orny był ugorowany, jeżeli grunt ten podlegał co najmniej raz w roku, w terminie do dnia 31 lipca: 1) koszeniu lub 2) innym zabiegom uprawowym zapobiegającym występowaniu i rozprzestrzenianiu się chwastów. Stosownie do brzmienia art. 4 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 "1. Rolnik otrzymujący płatności bezpośrednie spełnia wymogi podstawowe w zakresie zarządzania wymienione w załączniku II oraz przestrzega zasady dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, o której mowa w art. 6. Obowiązki, o których mowa w akapicie pierwszym, mają zastosowanie wyłącznie w zakresie, w jakim dotyczy to działalności rolniczej rolnika lub powierzchni użytków rolnych w gospodarstwie. 2. Właściwy organ krajowy dostarcza rolnikom, między innymi drogą elektroniczną, wykaz wymogów podstawowych w zakresie zarządzania oraz zasady dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, których należy przestrzegać". Zgodnie z art. 6 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 "1. Państwa członkowskie zapewniają, aby wszystkie grunty rolne, a w szczególności grunty, które nie są już wykorzystywane do celów produkcyjnych, były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska. Państwa członkowskie określają, na poziomie krajowym lub regionalnym, wymogi minimalne w zakresie dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska na podstawie ram ustanowionych w załączniku III, uwzględniając szczególne cechy odnośnych obszarów, włączając w to warunki glebowe i klimatyczne, istniejące systemy gospodarki rolnej, użytkowanie gruntów, zmianowanie upraw, metody uprawy roli oraz strukturę gospodarstw. Państwa członkowskie nie określają wymogów minimalnych, które nie są przewidziane w tych ramach. Normy wymienione w trzeciej kolumnie załącznika III są dobrowolne z wyjątkiem przypadków gdy: a) państwo członkowskie przed dniem 1 stycznia 2009 r. określiło dla takiej normy wymóg minimalny dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska; lub b) przepisy krajowe dotyczące tej normy są stosowane w państwie członkowskim. 2. Państwa członkowskie inne niż nowe państwa członkowskie zapewniają, aby grunty, które były trwałymi użytkami zielonymi w dniu przewidzianym na złożenie wniosków o pomoc obszarową na rok 2003, pozostały trwałymi użytkami zielonymi. Nowe państwa członkowskie, oprócz Bułgarii i Rumunii, zapewniają, aby grunty będące trwałymi użytkami zielonymi w dniu 1 maja 2004 r. pozostały trwałymi użytkami zielonymi. Bułgaria i Rumunia zapewniają, aby grunty, które były trwałymi użytkami zielonymi w dniu 1 stycznia 2007 r. pozostały trwałymi użytkami zielonymi. Państwo członkowskie może jednak, w należycie uzasadnionych okolicznościach, odstąpić od przepisów pierwszego akapitu, pod warunkiem podjęcia działań mających na celu przeciwdziałanie wszelkiemu znaczącemu zmniejszeniu całkowitej powierzchni trwałych użytków zielonych. Pierwszy akapit nie ma zastosowania do gruntów będących trwałymi użytkami zielonymi przeznaczonymi do zalesiania, jeżeli takie zalesianie jest zgodne z zasadami ochrony środowiska, oraz z wyłączeniem plantacji choinek i plantacji zagajników o krótkiej rotacji" Zgodnie z art. 22 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 "1. Państwa członkowskie przeprowadzają kontrole na miejscu w celu zweryfikowania, czy rolnik wywiązuje się z obowiązków, o których mowa w rozdziale 1. 2. Państwa członkowskie mogą wykorzystywać już istniejące systemy administrowania i kontroli w celu zapewnienia zgodności z wymogami podstawowymi w zakresie zarządzania oraz z zasadami dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska. (...)". Art. 31 Ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego stanowi "1. Czynności kontrolne w ramach kontroli na miejscu określonej w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, przeprowadzanej przez Agencję, są wykonywane przez osoby posiadające imienne upoważnienie wydane przez Prezesa Agencji. 2. Upoważnienie, o którym mowa w ust.1, zawiera wskazanie osoby upoważnionej do wykonywania czynności kontrolnych, miejsce i zakres oraz podstawę prawną do ich wykonywania. 3. Przed przystąpieniem do czynności kontrolnych osoba upoważniona do ich wykonywania jest obowiązana okazać imienne upoważnienie rolnikowi, jeżeli jest on obecny podczas kontroli. 4. Czynności kontrolne mogą być wykonywane podczas nieobecności rolnika także wówczas, gdy rolnik został zawiadomiony o kontroli zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009. 5. Osoby upoważnione do wykonywania czynności kontrolnych mają prawo do: 1) wstępu na teren gospodarstwa rolnego; 2) żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem kontroli; 3) wglądu do dokumentów związanych z przedmiotem kontroli, sporządzania z nich odpisów, wyciągów lub kopii oraz zabezpieczania tych dokumentów; 4) pobierania próbek do badań; 5) żądania okazywania i udostępniania danych informatycznych. 6. Z czynności kontrolnych sporządza się raport zgodnie z art. 32 i art. 54 ust. l i 3 rozporządzenia nr 1122/2009, który w przypadku stwierdzenia drobnej niezgodności, o której mowa w art. 24 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia nr 73/2009, zawiera również informację, o której mowa w art. 54 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, oraz termin, o którym mowa w art. 71 ust. 3 rozporządzenia nr 1122/2009. 7. W przypadku gdy rolnik nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w raporcie, może zgłosić umotywowane zastrzeżenia na piśmie, co do ustaleń w nim zawartych, dyrektorowi oddziału regionalnego Agencji, w terminie 14 dni od dnia doręczenia raportu, chyba że bezpośrednio po zakończeniu kontroli rolnik, który był obecny podczas kontroli, zgłosił umotywowane zastrzeżenia, co do ustaleń zawartych w raporcie, osobie, która go sporządziła(...)". Art. 70 ust. 4 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 stanowi, że niezgodności uznaje się za "stwierdzone", jeżeli wykazane zostały w wyniku jakiejkolwiek kontroli przeprowadzonej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem lub gdy właściwy organ kontroli lub, w stosownych przypadkach, agencja płatnicza uzyskały informacje o nich z innych źródeł. Stosownie do brzmienia art. 23 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 73/2009 "1. W przypadku niezastosowania się do wymogów podstawowych w zakresie zarządzania lub zasad dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska w jakimkolwiek momencie w ciągu danego roku kalendarzowego (zwanego dalej "danym rokiem kalendarzowym"), i gdy taka niezgodność jest wynikiem działania lub zaniechania, które można bezpośrednio przypisać rolnikowi składającemu wniosek o pomoc w danym roku kalendarzowym, całkowitą kwotę płatności bezpośrednich, które zostały lub mają zostać przyznane temu rolnikowi po zastosowaniu do niego art. 7, 10 i 11, zmniejsza się lub wyklucza zgodnie z zasadami szczegółowymi określonymi w art. 24. Akapit pierwszy ma również zastosowanie, gdy dana niezgodność jest wynikiem działania lub zaniechania, które można bezpośrednio przypisać osobie, której przekazano grunt rolny lub która takiego przekazania dokonała. Do celów niniejszego ustępu "przekazanie" oznacza każdy rodzaj transakcji, w wyniku której grunt rolny przestaje być w posiadaniu osoby przekazującej. Od roku 2010, w drodze odstępstwa od akapitu drugiego, w przypadku gdy osoba, której można bezpośrednio przypisać odpowiedzialność za działanie lub zaniechanie, przedłożyła wniosek o pomoc w danym roku kalendarzowym, zmniejszenie lub wykluczenie stosowane są do całkowitych kwot płatności bezpośrednich, które zostały lub mają zostać przyznane tej osobie. 2. Niezależnie od przepisów ust. 1 oraz zgodnie z warunkami określonymi w szczegółowych przepisach, o których mowa w art. 24 ust. l niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie mogą zadecydować o niestosowaniu zmniejszenia lub wykluczenia z płatności w przypadku, gdy ich kwoty wynoszą 100 EUR lub mniej na rolnika i na rok kalendarzowy. W przypadku gdy państwo członkowskie decyduje o zastosowaniu wariantu przewidzianego w akapicie pierwszym, w następnym roku właściwy organ podejmuje działania wymagane do zapewnienia, że rolnik usunie stwierdzone niezgodności, których to dotyczy. Rolnik jest powiadamiany o stwierdzeniu niezgodności i obowiązku podjęcia działania naprawczego". Zgodnie z art. 24 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 "(...) Szczegółowe zasady dotyczące zmniejszeń i wykluczeń, o których mowa w art. 23, ustanawia się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 141 ust. 2. W tym kontekście uwzględnia się rozmiar, zasięg, trwałość i powtarzalnie się stwierdzonej niezgodności, jak również kryteria określone w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu. 2. W przypadku zaniedbania wielkość procentowa zmniejszenia nie przekracza 5 %, a w przypadku powtarzających się niezgodności — 15 %. W należycie uzasadnionych przypadkach państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o niestosowaniu zmniejszenia, gdy z uwagi na swój rozmiar, zasiąg i trwałość, przypadek niezgodności może być uważany za drobny. Przypadki niezgodności stanowiące bezpośrednie ryzyko dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt nie są jednak uznawane za drobne. O ile rolnik nie podjął natychmiastowego działania naprawczego usuwającego stwierdzoną niezgodność, właściwy organ podejmuje niezbędne działania, które mogą, w stosownych przypadkach, ograniczać się do kontroli administracyjnej w celu zapewnienia, aby rolnik usunął stwierdzoną niezgodność. Rolnik jest powiadamiany o stwierdzeniu drobnej niezgodności i o obowiązku podjęcia działania naprawczego. 3. W przypadku umyślnej niezgodności wielkość procentowa zmniejszenia wynosi co do zasady nie mniej niż 20 %, a nawet może prowadzić do całkowitego wykluczenia z jednego lub kilku systemów pomocy i obowiązywać przez jeden rok kalendarzowy lub przez większą ilość lat. 4. W każdym przypadku całkowita kwota zmniejszeń i wykluczeń w odniesieniu do jednego roku kalendarzowego nie może być wyższa niż całkowita kwota, o której mowa w art. 23 ust. l". Zgodnie z art. 79 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 kwota pomniejszenia płatności z tytułu nieprzestrzegania wymogów wyliczana jest od ustalonej kwoty płatności, po zastosowaniu wszystkich innych sankcji oraz ewentualnych redukcji, o których mowa w art. 78. Zgodnie z art. 4 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 obniżki i wyłączenia z tytułu nieprzestrzegania wymogów stosuje się m. in. do jednolitej płatności obszarowej (nie stosuje się ich w odniesieniu do płatności uzupełniających). Ustalenia procentowej obniżki całkowitej kwoty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dokonuje się zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności, w zależności od liczby punktów przypisanych stwierdzonym niezgodnościom, zgodnie z załącznikiem nr 5 do ww. Rozporządzenia. Zgodnie z powołanym rozporządzeniem stwierdzonemu w toku kontroli na miejscu naruszeniu wymogów, w raporcie z czynności kontrolnych przypisuje się liczbę punktów w ramach oceny wagi w zakresie zasięgu, dotkliwości i trwałości. Procentową wielkość zmniejszenia dla danej niezgodności ustala się w zależności od liczby punktów ustalonych dla danej niezgodności na zasadach określonych w załączniku nr 5 do rozporządzenia. W przedmiotowej sprawie nieprawidłowości dotyczące minimalnych norm stwierdzono na działkach rolnych F położonej na działce ewidencyjnej nr 20/1, G położonej na działce ewidencyjnej nr 370, M położonej na działkach ewidencyjnych nr 79 i 81, oraz pseudodziałki DKR@2 położonej na działce ewidencyjnej 85/1. Kontrola podczas której stwierdzono nieprawidłowości została przeprowadzona w dniu 29-09-2011 r. Datą zakończenia kontroli był dzień 14-10-2011 r. Kontrola przeprowadzona została przez inspektorów terenowych Biura Kontroli na Miejscu ARiMR w Ł. legitymizujących się identyfikatorami o numerach [...] oraz [...], a więc osoby dysponujące odpowiednią wiedzą i doświadczeniem w zakresie przeprowadzania kontroli gruntów deklarowanych do płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Kontrola odbyła się przy udziale Prezesa Zarządu A sp. z o.o. S. K. Wyniki z kontroli przedstawione zostały w raporcie z kontroli spełniającym wymagania art. 32 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009. Kopię raportu przekazano stronie w dniu kontroli. Z raportu wynika, że: - na powierzchni 0,20 ha działki rolnej F znajduje się odłóg (stwierdzono naruszenie normy N.01.l - grunt rolny nie jest wykorzystywany do uprawy roślin lub nie jest ugorowany, ocena wag stwierdzonych nieprawidłowości - dotkliwość 3, trwałość 3); - na powierzchni 0,56 ha działki rolnej G znajduje się odłóg (stwierdzono naruszenie normy N.01.l - grunt rolny nie jest wykorzystywany do uprawy roślin lub nie jest ugorowany, ocena wag stwierdzonych nieprawidłowości - dotkliwość 3, trwałość 3); - na powierzchni 0,24 ha działki rolnej G znajduje się nieskoszony ugór (stwierdzono naruszenie normy N.03.l - rolnik nie prowadził na gruntach ugorowanych koszenia lub innych zabiegów uprawowych w terminie, ocena wag stwierdzonych nieprawidłowości - dotkliwość l, trwałość 3); * na powierzchni 0,44 ha działki rolnej M znajduje się odłóg (stwierdzono naruszenie normy N.01.l - grunt rolny nie jest wykorzystywany do uprawy roślin lub nie jest ugorowany, ocena wag stwierdzonych nieprawidłowości - dotkliwość 3, trwałość 3); * na powierzchni 0,23 ha pseudodziałki DKR@2 znajduje się odłóg (stwierdzono naruszenie normy N.01.l - grunt rolny nie jest wykorzystywany do uprawy roślin lub nie jest ugorowany, ocena wag stwierdzonych nieprawidłowości - dotkliwość 3, trwałość 3); W treści odwołania strona wyjaśniła "(...) Ogólnie wiadomym jest, że intensywne opady deszczu w drugiej połowie maja, pierwszej dekadzie czerwca oraz sierpniu 2011 roku, nie tylko utrudniały żniwa i sianokosy ale były też powodem silnego rozwoju chwastów, wtórnego zachwaszczenia w uprawach, oraz podtopień na polach i użytkach zielonych. W związku z powyższym, zarzut o nie przestrzeganiu Dobrej Praktyki Rolniczej na fragmentach przytoczonych w decyzji działek jest chybiony i mija się z realiami praktyki rolniczej. Wszystkie wymienione w decyzji działki były wykoszone lub uprawiane więcej niż jednokrotnie w 2011 roku, a poczynione obserwacje nie biorą pod uwagą zabiegów zarówno przed datą kontroli jak i po tej dacie, kiedy to do podtopionych fragmentów użytków można było się dostać stosownym sprzętem i wykonać zabiegi agrotechniczne. (...)" Uzupełniając odwołanie pismem z dnia 10-05-2012 r. strona podniosła "(...} Przyjmując niedopełnienie przez nas wymogów, dobrej praktyki rolniczej, nie dokonano ustaleń faktycznych, które by uzasadniały takie stanowisko, nie umożliwiono nam udzielenia wyjaśnień, ewentualne zgłoszenie dowodów, które pozwalałyby na zakwestionowanie takiego stanowiska. Decyzja, powołuje się na ustalenia kontroli, przeprowadzonej w dniach 29.09. -14.10.2011 r., przy czym myli ustalenia kontroli z wnioskami, jakie mają rzekomo z nich wynikać. Kontrola, może jedynie stwierdzić stan faktyczny, istniejący w danym, konkretnym dniu. Natomiast ustalenia, jak gospodarowano na danym obszarze w okresie przed kontrolą, to już wnioski z zastanego stanu faktycznego. Zaskarżana decyzja, nie podaje jaki był stan faktyczny w momencie kontroli i jakie okoliczności z tego stanu faktycznego, pozwalają na przyjęcie w ocenie autora decyzji, iż doszło do naruszenia wymogów dobrej praktyki rolnej. Przykładowo, o nie wykaszaniu danego obszaru, można wnioskować po stwierdzeniu, że rosnące na nim rośliny, mają w części naziemnej określony wiek. Tak więc: stan faktyczny, to stwierdzenie, iż na danym obszarze w danym momencie, rosną określone rośliny, określonej wielkości. Ustalenie, że przez jakiś okres nie były wykoszone wymaga analizy warunków, które panowały w okresie poprzedzającym kontrolę, wielkości roślin, tempa ich wzrostu w tych warunkach i dopiero w ten sposób można dojść do wniosku, że przez dany okres nie było wykoszone. Stwierdzenie obecności chwastów, znowu bez analizy tempa ich wzrostu, nie daje możliwości ustalenia, czy i kiedy były przeprowadzane działania odchwaszczające. W zaskarżanej decyzji, nie tylko nie przeprowadzono takiej analizy, ale nie określono stanu faktycznego stwierdzonego w trakcie kontroli, który powinien być podstawą analizy, pozwalającej ocenić przestrzeganie dobrej praktyki rolniczej. (...)". Organ odwoławczy po zapoznaniu się z zarzutami odwołania przekazał raport z kontroli wzajemnej zgodności wraz z załącznikami do Biura Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, w celu jego ponownej weryfikacji. Biuro kontroli nie stwierdziło podstaw do podważenia wyników kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie Spółki. W piśmie z dnia 20 czerwca 2012 r. wyjaśniło: " W odniesieniu do działek rolnych: F ( na powierzchni 0,20 ha), G ( na powierzchni 0,56 ha), M ( na powierzchni 0,44 ha) stwierdzono, ze grunt orny nie jest wykorzystywany do uprawy roślin lub nie jest ugorowany, co skutkowało stwierdzeniem niezgodności dla normy N.01.1. W ocenie inspektorów terenowych realizujących przedmiotowa kontrolę, skutki zaniedbań mają charakter odwracalny bez konieczności podejmowania działań naprawczych lub podejmowane działania naprawcze nie wymagają dużych nakładów pracy, oceniając wagę stwierdzonych nieprawidłowości (...). W przypadku działki rolnej G na powierzchni 0,24 ha stwierdzono, że na gruntach ugorowanych nie przeprowadzono koszenia lub innych zabiegów ustawowych zapobiegających występowaniu i rozprzestrzenianiu się chwastów, co najmniej raz w roku w terminie do 31 lipca, zatem odnotowano w raporcie nieprzestrzeganie normy N.03.1.(...). W przypadku pseudodziałki DKR@2, w ocenie kontrolujących dana powierzchnia spełniała definicje gruntu rolnego, zatem została objęta pełną kontrolą w zakresie przestrzegania norm DKR. Na powierzchni 0,23 ha stwierdzono, ze grunt orny nie jest wykorzystywany do uprawy roślin lub nie jest ugorowany. W toku czynności kontrolnych inspektorzy terenowi stwierdzili " odłóg", oceniając wagę stwierdzonych nieprawidłowości (...). Powyższe ustalenia udokumentowano fotograficznie, zdjęcia nr: 152,153,122,123,124 oraz 47 ( obszar wyłączony z płatności widoczny w tle zdjęcia) oraz zaznaczono na szkicach. W odpowiedzi na zastrzeżenia skarżącego zawarte w pismach odwoławczych informuję, że nie stanowią przesłanki do zmiany wyników kontroli, bowiem działki podlegające wizji lokalnej zostały prawidłowo zlokalizowane, cel kontroli polegający na skutecznym zweryfikowaniu zgodności stanu faktycznego z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, został osiągnięty, a zgromadzona w toku kontroli dokumentacja fotograficzna jednoznacznie dowodzi, ze skarżący nie zastosował się do wymogów Norm Dobrej Kultury Rolnej, w przypadku działek, na których wykryto nieprawidłowości". Organ odwoławczy stwierdził, że strona nie spełniła warunku przyznania płatności określonego w art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w zw. z art. 6 Rozporządzenia Rady ( WE) nr 73/2009. Z treści powołanych przepisów jednoznacznie wynika, ze strona ma obowiązek przestrzegania norm, nie tylko na działkach rolnych deklarowanych do płatności, lecz także na pozostałych posiadanych gruntach rolnych niezgłoszonych do programów pomocowych. Materiał dowodowy potwierdza ustalenia inspektorów terenowych. Dokumentacja fotograficzna wraz ze szkicem graficznym i kierunkiem wykonywania zdjęć jednoznacznie wskazuje, że w działaniach rolnych F, G, M, DKR@2 nie były przestrzegane normy dobrej kultury rolnej. Zdjęcie nr 154 obrazujące obszar w granicy działki rolnej F jednoznacznie potwierdza, że w granicy tej działki znajduje się odłóg. Zdjęcie obrazuje grunt, na którym nie ma śladów prowadzenia jakiejkolwiek działalności rolniczej w związku z czym grunt nie kwalifikuje się do płatności. Taki sam stan gruntów występuje w granicy działki rolnej G, co potwierdzają zdjęcia nr 122 i nr 123. Brak prowadzenia jakiejkolwiek działalności rolniczej wyklucza ten fragment działki z płatności. Zdjęcia potwierdzają, że jest to teren odłogowany. Dla porównania prawidłowości ustaleń kontrolnych dokonać można porównania tych zdjęć ze zdjęciami o numerach 125, 126, 127 obrazującymi także działkę rolną G, na której stwierdzono lucernę. Stany faktyczne stwierdzone na tych fragmentach są zupełnie odmienne w związku z czym wykluczyć należało grunt zrealizowany na zdjęciach nr 122 i nr 123. Dodatkowo w granicy działki rolnej G stwierdzono niewykoszony grunt rolny. Zdjęcie nr 124 potwierdza brak koszenia gruntu w terminie do 31 lipca 2011 r. Jednak zdjęcie 152 i 153 potwierdza, że grunt rolny co prawda nie zgłoszony do dopłat ale zadeklarowany jako rolny i podlegający kontroli na mocy powołanych wyżej przepisów, w rzeczywistości nie jest gruntem rolnym, bowiem znajduje się na nim odłóg ( zakrzaczenia, zachwaszczenia, drzewa). Zdjęcia nr 152 i 153 nie pozostawiają wątpliwości w przedmiocie prawidłowości ustaleń kontrolnych. Miejsca, w których stwierdzono naruszenie norm zachwaszczenia nie miały charakteru pojedynczych skupisk w prowadzonych uprawach, ale były to całe obszary gruntów, na których nie prowadzono w 2011 r. żadnej uprawy i gdzie stwierdzono odłóg ( norma N.01.1) lub całego obszaru gruntu rolnego nieskoszonego w terminie do 31 lipca ( norma N.03.1). Fotografie stwierdzające stan faktyczny na dzień kontroli pozwalają stwierdzić, że nie dokonano koszenia do 31 lipca na obszarze 0,24 ha działki rolnej G. Tym bardziej pozostałe obszary, na których stwierdzono naruszenie normy N.01.1 nie pozostawiają wątpliwości co do prawidłowości ustaleń, ponieważ na nich stwierdzono odłóg, a więc obszary na których w 2011 r. w ogóle nie była prowadzona jakakolwiek uprawa roślin. Rolnik jest zobowiązany do zachowywania norm przez cały rok kalendarzowy, w którym złożono wniosek. W niniejszej sprawie tej przesłanki nie spełniono. Organ odwoławczy uznał za niezasadny zarzut odwołania dotyczący naruszenia art. 7, 8, 9, 10 k.p.a. wyjaśnił, że w sprawach o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego zgodnie z art. 3. ust. 3 ustawy strony oraz uczestnicy postępowania, o których mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. W przypadku podważania ustaleń organu, w tym ustaleń powziętych w wyniku kontroli, stronę obciąża obowiązek przedstawienia odpowiednich dowodów w celu obrony swojego stanowiska. W przedmiotowej sprawie brak jest dowodów potwierdzających, że na działkach rolnych G, F, M, DKR@2 dochowano minimalnych norm. Uwzględniając powyższe okoliczności organ odwoławczy ustalił: w ramach jednolitych płatności obszarowych powierzchnia deklarowana wynosiła 607,53 ha. W wyniku wycofania działki rolnej P/P1 powierzchnia zadeklarowana wyniosła 604,20 ha. Powierzchnia stwierdzona w wyniku kontroli wynosiła 606,80 ha i była większa niż powierzchnia zadeklarowana, a więc na mocy art. 57 ust. 1 Rozporządzenia Komisji Nr 1122/2009 przy ustalaniu płatności organ zobowiązany był wziąć pod uwagę powierzchnię zadeklarowaną, czyli 604,20 ha. Płatność bez sankcji z tytułu niezachowania norm wynosiłaby zatem 429326,39 zł (604,20 ha x 710,57 zł). w ramach uzupełniających płatności obszarowych z grupy upraw podstawowych powierzchnia deklarowana wynosiła 393,69 ha, powierzchnia stwierdzona w wyniku kontroli wyniosła 390,35 ha. Na mocy art. 57 ust. 3 Rozporządzenia Komisji Nr 1122/2009 przy ustalaniu płatności organ zobowiązany był wziąć pod uwagę powierzchnię zadeklarowaną, czyli 390,35 ha. Na mocy art. 58 Rozporządzenia Komisji Nr 1122/2009 płatność zatem należało pomniejszyć o dwukrotność stwierdzonej różnicy, bowiem zawyżenie powierzchni co prawda nie było większe niż 3%, ale przekraczało 2 ha. Z tego tytułu płatność należało pomniejszyć o 1831,86 zł (3,34 ha x 274,23 zł x 2). Płatność UPO przysługująca zatem w roku 2011 wynosi 105213,82 zł. w ramach uzupełniających płatności obszarowych do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych powierzchnia deklarowana wynosiła 209,31 ha, powierzchnia stwierdzona na mocy § 6 ust. 2 Rozporządzenia wyniosła 208,42 ha. Płatność na 2011 r. wynosi zatem 82563,50 zł. (208,42 ha x 396,14 zł). - w ramach specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych powierzchnia deklarowana wynosiła 35,28 ha, powierzchnia stwierdzona wyniku kontroli wyniosła 33,41 ha. Różnica, o której mowa w art. 58 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną, a powierzchnią stwierdzona wynosiła 5,59% i została wyliczona w następujący sposób: (powierzchnia zadeklarowana 35,28 ha - powierzchnia stwierdzona 33,41 ha) x 100% powierzchnia stwierdzona 33,41 ha Płatność zatem należało pomniejszyć o dwukrotność stwierdzonej różnicy. Płatność bez sankcji z tytułu niezachowania norm wynosiłaby zatem 6513,46 zł [7334,50 zł - (1,87 ha x 219,53 zł x 2)]. Z uwagi na stwierdzone naruszenie norm w sekcji XV raportu dokonano oceny wag stwierdzonych niezgodności, i tak z uwagi na naruszenie normy N.O1.1 dokonano oceny wagi w zakresie: zasięgu (1 punkt), dotkliwość (3 punktów) i trwałość (3 punktów); łącznie 7 punktów, co na mocy załącznika 5 do Rozporządzenia w sprawie liczby punktów skutkuje 3% zmniejszeniem, zaś z uwagi na naruszanie normy N.03.1 dokonano oceny wagi w zakresie: zasięgu (1 punkt), dotkliwość (1 punkt) i trwałość (3 punkty); łącznie 5 punktów, co na mocy załącznika 5 do Rozporządzenia w sprawie liczby punktów skutkuje 3% zmniejszeniem. Niezgodności miały miejsce w jednym obszarze, a zatem płatność musiała podlegać zmniejszeniu o 3% i w zakresie jednolitej płatności obszarowej wynosić 12879,79 zł (429326,39 zł x 3%), a w zakresie płatności specjalnej wynosić 195,40 zł (6513,46 zł x 3%). Zgodnie z powyższym Spółce w 2011 r. przysługuje jednolita płatność obszarowa w wysokości 416446,60 zł, uzupełniająca płatność obszarowa z grupy upraw podstawowych w wysokości 105213,82 zł, uzupełniająca płatność obszarowa do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych w wysokości 82563,50 zł, specjalna płatność obszarowa do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych w wysokości 6318,06 zł. Tym samym organ l instancji prawidłowo ustalił płatność. Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję organu odwoławczego, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 7, 9, 84, 107 § 3 k.p.a. i w wyniku tych uchybień obrazę przepisów art. 3, 7, 18 ust. 1, 19 ust. 1, 31, 37, 37 a ustawy z dnia 16 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach wsparcia bezpośredniego, § 1, 2 i 5 rozporządzenia Ministra Rozwoju Wsi z dnia 1 kwietnia 2010 r. w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się..., § 1 pkt 1 i § 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm...oraz pozostałych przepisów prawa powołanych w sentencji zaskarżonej decyzji. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi zarzuciła organowi brak ustaleń faktycznych w zakresie naruszenia wymogów dobrej kultury rolnej. Skarżąca nie kwestionując stanu faktycznego z dnia kontroli podniosła, iż stan faktyczny z daty kontroli nie może być utożsamiany ze stanem sprzed paru miesięcy. Powołany w decyzji przepis określa koniec lipca jako najpóźniejszy termin niezbędnych prac. Tym samym dopełnieniem obowiązków w tym zakresie było przeprowadzenie tych prac w terminie wcześniejszym, a więc nawet 3 – 4 miesiące przed datą kontroli. Choć kwestia ta była podnoszona w odwołaniu, to w zaskarżonej decyzji nie wskazano argumentów, na podstawie których uznano, że stan faktyczny w październiku 2011 r. pozwala na stwierdzenie, iż od początku tego roku nie były przeprowadzone niezbędne dla dobrej kultury rolnej zabiegi. Kwestii tej nie można stwierdzić protokołem z okresu kontroli, którą może ustalić jedynie stan faktyczny z momentu jej przeprowadzenia. Ustalenia na tej podstawie okoliczności dotyczących okresu przed końcem lipca danego roku, wymaga wiadomości specjalnych, co rodzi obowiązek powołania stosownego biegłego. Jeśli organ uważał, że ustalenia kontroli dają możliwość określenia stanu faktycznego wstecz, powinien stronie wskazać możliwość wykazania okoliczności odmiennych, tj. przeprowadzenia odpowiednich zabiegów innymi dowodami, np. zeznaniami świadków. Właściwe zabiegi były wykonane przed 31 lipca 2011 r., natomiast stan stwierdzony w trakcie kontroli był wynikiem rozwoju roślinności po tym terminie. Natomiast zabiegi późniejsze były niemożliwe z uwagi na sytuację pogodową, w wyniku której teren był podmokły, co uniemożliwiało prowadzenie późniejszych prac. Zaskarżona decyzja nie zawiera uzasadnienia odmowy akceptacji takiego wyjaśnienia. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko powołał się na argumentację wcześniej prezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto stwierdził, że materiał dowodowy jednoznacznie potwierdza prawidłowość ustaleń kontrolnych. Natomiast wyjaśnienia skarżącego zawarte w odwołaniu i powtórzone w skardze nie zostały potwierdzone żadnymi dowodami. Na rozprawie prezes zarządu skarżącej spółki oświadczył, że koszenie odbywało się zgodnie z terminami wskazanymi w przepisach. Od wiosny 2010 r. do wiosny 2011 r., ze względu na wystąpienie z brzegów rzek B. i O., niemożliwy był dostęp do wszystkich łąk znajdujących się w pobliżu tych rzek. Dopiero po zejściu wody wiosną 2011 r., w kwietniu, dokonano koszenia na polach. W miesiącach maju, czerwcu i sierpniu 2011 r. wystąpiły bardzo intensywne opady, powodujące silny rozwój chwastów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 tej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst. jedn. Dz.U. 2012.270 – dalej: p.p.s.a ), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia pod kątem ich zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca nie naruszają przepisów w stopniu uzasadniającym uchylenie tych aktów. W niniejszej sprawie skarżąca nie kwestionuje ustaleń organu dotyczących stanu faktycznego działek na dzień 14 października 2011 r., to jest zakończenia kontroli w zakresie kwalifikowalności powierzchni. Zgodnie z protokołem pokontrolnym na działkach F, G, M, DKR @2 nie były przestrzegane normy dobrej kultury rolnej. Jednak w ocenie Spółki stan faktyczny z października 2011 r. nie pozwala na stwierdzenie, że od początku roku nie były przeprowadzone na przedmiotowych działkach zabiegi dla dobrej kultury rolnej. Według strony ustalenie okoliczności dotyczących okresu przed końcem lipca danego roku wymaga wiadomości specjalnych posiadanych przez biegłego. Dlatego też obowiązkiem organu było powołanie biegłego. Ponadto ustalenie stanu faktycznego na koniec lipca mogło nastąpić po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, np. z zeznań świadków. W ocenie Sądu powyższe zarzuty są niezasadne. Wskazać bowiem należy, iż przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego ( tekst jedn. Dz.U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051), nieco inaczej aniżeli zasady procedury administracyjnej określone w k.p.a. statuują pozycję strony w postępowaniu o przyznanie pomocy w ramach poszczególnych działań objętych programem. Art. 3 ust. 1 przywołanej ustawy stanowi, że do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. W postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów oraz wsparcia specjalnego organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się (ust. 2). Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (ust. 3). W tym postępowaniu Agencja nie ma obowiązku aktywnego poszukiwania dowodu. To na stronie oraz innych osobach uczestniczących w tym postępowaniu, zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy ciąży obowiązek przedstawiania dowodów oraz dawania wyjaśnień co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Przyjęta w ustawie klauzula ciężaru dowodu nie odbiega od klauzuli ciężaru dowodu regulowanej przepisem art. 6 Kodeksu cywilnego ( v. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1076/10 – System Informacji Prawnej Lex nr 1070206). Z akt administracyjnych sprawy wynika, że organy nie uchybiły zasadom procedury uregulowanym w art. 7, 8, 77 k.p.a, podjęły działania w interesie skarżącego, natomiast to bierność dowodowa strony doprowadziła do wydania decyzji odmawiającej przyznania płatności. Agencja wydała zaskarżoną decyzję w oparciu o rzetelny i starannie zgromadzony materiał dowodowy, to jest raport z czynności kontrolnych w zakresie wzajemnej zgodności oraz dokumentację fotograficzną przedmiotowych działek. Organ odwoławczy wystąpił do Kierownika Biura Kontroli w Miejscu o weryfikację ustaleń kontrolnych stwierdzonych w toku kontroli. Kierownik w/w biura w piśmie z dnia 20 czerwca wyjaśnił, że nie wystąpiły podstawy do podważenia ustaleń kontrolnych. Swoje stanowisko dokładnie uzasadnił. Znajdująca się w aktach administracyjnych dokumentacja fotograficzna, w szczególności zdjęcia oznaczone numerami: 122, 123, 152, 153, 154 potwierdzają zasadność stanowiska organu w zakresie nieprzestrzegania przez Spółkę norm dobrej praktyki rolnej na działkach F, G, M i DKR@2. Na granicy działki F znajduje się odłóg ( fot. nr 154). Podobnie brak działalności rolniczej na działce G dokumentują fotografie nr 122 i 123. Także fotografie 152 i 153 ( działka DKR@2) przestawiają odłóg, na którym znajdują się drzewa, krzaki, chwasty. W świetle zgromadzonej dokumentacji Agencja uprawniona była przyjąć, że stan działek stwierdzony w październiku 2011 roku powstał wskutek nieprzeprowadzenia na nich prac przed końcem lipca 2011 r. Jeśli strona nie zgadzała się z wnioskami organu, to uprawniona była zgodnie z art. 3 ust. 3 powołanej wyżej ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przedstawić dowody na okoliczność wykonania prac na przedmiotowych działkach przed końcem lipca 2011 r. Jednak w trakcie postępowania administracyjnego dowodów na powyższą okoliczność nie przedstawiła. Dlatego też Agencja prawidłowo przyjęła, iż Spółce przysługuje jednolita płatność obszarowa w wysokości 416446,60 zł, uzupełniająca płatność obszarowa z grupy upraw podstawowych w wysokości 105213,82 zł, uzupełniająca płatność obszarowa do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych w wysokości 82563,50 zł, specjalna płatność obszarowa do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych w wysokości 6318,06 zł. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił. ab/