III SA/Łd 812/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł z dnia[...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania postanowienia obciążającego kosztami sporządzenia opinii z badania sprawdzającego automatu o niskich wygranych postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w Ł odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Celnej w Ł z dnia [...] r. w przedmiocie obciążenia kosztami sporządzenia opinii z badania sprawdzającego automatu o niskich wygranych. Na powyższe postanowienie skargę wniosło Przedsiębiorstwo A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy, w kognicji sądu administracyjnego, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi z tej przyczyny ma miejsce w szczególności wówczas, gdy dotyczy aktu lub czynności nie objętych zakresem właściwości sądu administracyjnego albo została wniesiona w sprawie wyłączonej z zakresu właściwości tego sądu. Zakres właściwości sądów administracyjnych określa art. 3 § 2 p.p.s.a. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1); postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3); inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4); pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a); akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5); akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6); akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a (pkt 8). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 p.p.s.a.). Wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie dotyczy jednak żadnego z aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Nie dotyczy też sprawy poddanej kontroli sądu administracyjnego na podstawie przepisów szczególnych. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Celnej w Ł odmówił wstrzymania wykonania postanowienia z dnia [...] r. w przedmiocie obciążenia kosztami sporządzenia opinii z badania sprawdzającego automatu o niskich wygranych. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na skutek wniosku skarżącej spółki zawartego w skardze na postanowienie z dnia 9 kwietnia 2015 r. Jego podstawę prawną stanowił art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie – organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przepis ten stanowi podstawę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia przez organ administracji już po zakończeniu postępowania administracyjnego w razie wniesienia skargi do czasu jej przekazania sądowi. Taką też podstawę prawną swojego żądania wskazała skarżąca spółka, co wynika ze skargi na postanowienie z dnia [...] r. Skoro zaskarżone postanowienie zostało wydane w związku z wnioskiem skarżącej spółki o udzielenie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zainicjowanym jej skargą na postanowienie z dnia [...] r., to nie jest to postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym, czy zabezpieczającym. Na postanowienie tego rodzaju nie przysługuje zażalenie. Nie kończy ono postępowania. Nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Wobec powyższego uznać należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczy sprawy nieobjętej właściwością sądu administracyjnego i z tej przyczyny podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia przez organ nie stoi natomiast na przeszkodzie zastosowaniu instytucji ochrony tymczasowej przez sąd na skutek wniosku skarżącego po przekazaniu skargi sądowi, o czym stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a sąd orzekł, jak w postanowieniu. k.p.