III SA/Łd 836/13

Dnia 6 sierpnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2013 roku wniosku B. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia: umorzyć postępowanie wywołane wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. k.p. B. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego. W skardze zawarła wniosek skierowany w trybie art. 61 § 3 PPSA o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że zapłata 8.000 zł w świetle niewielkich dochodów, które przynosi prowadzona przez nią działalność gospodarcza zmusi ją do zakończenia prowadzenia przedmiotowej działalności i jej wykreślenia z ewidencji. Tym samym zostanie ona pozbawiona zasadniczego źródła utrzymania swojego i swojej rodziny. W ocenie skarżącej odwrócenie tych skutków będzie trudne, o ile w ogóle możliwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W tym miejscu godzi się jednak podnieść, że w świetle art. 93 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2011r. o transporcie drogowym (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 1265) karę pieniężną, o której mowa w art. 92a ust. 1, nakłada, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy ze względu na miejsce wykonywanej kontroli organ, którego pracownicy lub funkcjonariusze stwierdzili naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego, z zastrzeżeniem ust. 4-6. 2. Decyzja ostateczna, o której mowa w ust. 1, staje się wykonalna po upływie 30 dni od jej doręczenia, jeżeli strona nie wniosła skargi na decyzję do właściwego sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi decyzja staje się wykonalna z chwilą: 1) odrzucenia skargi, 2) cofnięcia skargi, lub 3) wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi. Powyższe oznacza, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy należało uznać, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nastąpiło z mocy prawa w związku z wniesieniem przez skarżącą skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W konsekwencji zaś uznania, że skarżąca korzysta z ustawowego prawa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało uznać za bezprzedmiotowy i w związku z tym postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa. a.ł.