III SA/Łd 850/15

Dnia 20 sierpnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K T na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym za maj 2003 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł odmówił K T uchylenia decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym za maj 2003 r. Decyzję doręczono skarżącemu w dniu 29 czerwca 2015 r. Decyzja zawierała pouczenie o możliwości wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Celnej w Ł w terminie 14 dni od dnia doręczenia. W dniu 24 lipca 2015 r. (data stempla na kopercie) K T wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł z dnia[...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j. ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnieść można dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi Prokurator albo Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z treści powyżej powołanych przepisów wynika, iż kontrola sądowa traktowana jest jako element wieńczący system weryfikacji działań (aktów) administracji, a nie pierwszego czy też dominującego ogniwa tego systemu. Z tego względu prawo wniesienia skargi – co do zasady – jest uwarunkowane uprzednim wyczerpaniem przez skarżącego środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały mu one w postępowaniu przed organem administracyjnym. Obowiązek ten, wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zgodnie z treścią art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 t.j.) odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Natomiast w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, dyrektora izby skarbowej, dyrektora izby celnej lub przez samorządowe kolegium odwoławcze odwołanie od decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym (art. 221 o.p.) Skarżący nie skorzystał jednak z tego uprawnienia, bowiem nie wniósł odwołania do Dyrektora Izby Celnej w Ł., zatem nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia. W tym stanie rzeczy skarga była niedopuszczalna z powodu niewyczerpania toku postępowania przed organami administracyjnymi i jako taka podlegała odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 punkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. k.p.