III SA/Łd 853/17

Dnia 6 grudnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Sędzia NSA Janusz Furmanek, , Protokolant pomocnik sekretarza Blanka Kuźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2017 roku sprawy ze skargi J. P. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [... ] [...] w przedmiocie propozycji pracy postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. W dniu 24 maja 2017r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł., działając na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016r., poz. 1948 ze zm.) złożył J. P. (dalej przywoływana jako: "Skarżąca"), pisemną propozycję określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w Ł.. W propozycji wskazano, iż zaproponowane warunki zatrudnienia, po ich przyjęciu, będą obowiązywać od dnia 1 czerwca 2017r. oraz, że zgodnie z art. 170 ust. 2 ww. ustawy, w terminie 14 dni od dnia otrzymania niniejszej propozycji strona powinna złożyć pisemne oświadczenie o przyjęciu albo odmowie przyjęcia propozycji. Niezłożenie oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne z odmową przyjęcia propozycji zatrudnienia. W przypadku odmowy przyjęcia propozycji zatrudnienia, zgodnie z art. 170 ust. 1 pkt 2 ustawy, stosunek służby wygaśnie po upływie 3 miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym strona złoży oświadczenie o odmowie przyjęcia propozycji zatrudnienia lub upłynie termin do złożenia oświadczenia, jednak nie później niż dnia 31 sierpnia 2017r. W dniu 31 maja 2017r. do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. wpłynęło wezwanie J. P. do złożenia propozycji służby. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że w art. 165 ust. 7 ustawy, ustawodawca rozróżnia dwie grupy podmiotów - pracownika, któremu składa się propozycję pracy oraz funkcjonariusza, któremu składa się propozycję służby (i która zgodnie z przepisem art. 169 ust.4 ustawy -Przepisy wprowadzające ustawę o KAS jest decyzją administracyjną). W związku z powyższym wniosła o realizację ustawy i niezwłoczne wydanie decyzji administracyjnej określającej nowe warunki pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej. W dniu 5 czerwca 2017r. skarżąca na podstawie art. 170 ust. 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o KAS złożyła oświadczenie, że przyjmuje propozycję zatrudnienia w Izbie Administracji Skarbowej w Ł.. W piśmie z dnia 10 czerwca 2017r. skierowanym do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. J. P. zawarła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przez przedstawienie propozycji służby na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o KAS. W piśmie z dnia 19 czerwca 2017r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie do złożenia propozycji służby zawarte w piśmie z dnia 30 maja 2017r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wyjaśnił, że z brzmienia art. 165 ust. 7 cyt. ustawy wynika, że ustawodawca pozostawił kierownikom wskazanych jednostek organizacyjnych autonomiczne prawo w zakresie rodzaju propozycji (tj. zatrudnienia na podstawie umowy o pracę albo propozycję pełnienia służby) jaka składana jest pracownikom i funkcjonariuszom danej jednostki, co oznacza, że propozycja zatrudnienia albo służby może zostać przedłożona zarówno pracownikowi, jak i funkcjonariuszowi. Użyty w cyt. przepisie wyraz "odpowiednio" oznacza, że dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, dyrektor izby administracji skarbowej oraz Krajowej Szkoły Skarbowości mogą składać zarówno funkcjonariuszom, jak i pracownikom, propozycję określającą nowe warunki zatrudnienia, bądź nowe warunki pełnienia służby w jednostkach przez nich kierowanych. Wyraz "odpowiednio" porządkuje kwestię kto, komu składa propozycję, nie normuje kwestii jakiego rodzaju propozycja ma być złożona. Jednocześnie podkreślił, że propozycja pracy dla funkcjonariusza składana na podstawie przepisów ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o KAS nie ma charakteru decyzji. W piśmie z dnia 5 lipca 2017r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wskazał, że art. 165 ust. 7 ustawy -Przepisy wprowadzające ustawę o KAS statuuje autonomiczne prawo kierownika jednostki organizacyjnej w zakresie rodzaju propozycji, tj. zatrudnienia na podstawie umowy o pracę albo pełnienia służby), jaka składana jest pracownikom i funkcjonariuszom tej jednostki. Użyty w art. 165 ust 7 ww. ustawy wyraz "odpowiednio" przesądza kto, komu składa propozycję natomiast nie normuje kwestii, jakiego rodzaju propozycja ma być złożona. Wskazany wyżej przepis umożliwia przekształcenie stosunku służbowego funkcjonariusza w stosunek pracy. Jednocześnie organ nadmienił, że propozycja pracy w ramach korpusu służby cywilnej, określająca nowe warunki zatrudnienia składana funkcjonariuszowi Służby Celnej nie stanowi decyzji administracyjnej. Powyższe pismo zostało doręczone J. P.w dniu 10 lipca 2017r. W dniu 8 sierpnia 2017r. J. P. działając w oparciu o treść art. 52 § 3 i art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na propozycję zatrudnienia z dnia 24 maja 2017r., stanowiącą akt lub czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zaskarżonej czynności zarzuciła naruszenie: - art. 165 ust. 3 i 7, art. 170 ust. 1 - Przepisy wprowadzające ustawę o KAS oraz art. 179 i art. 180 ustawy o KAS poprzez faktyczne zwolnienie ze służby pomimo braku podstaw prawnych; - art. 2, art. 7, art. 32 ust. 1 i art. 60 Konstytucji RP z uwagi niekonstytucyjność zaskarżonej czynności Wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu lub czynności. Ponadto skarżąca, z daleko idącej "ostrożności procesowej", na wypadek uznania przez sąd, iż możliwe było składanie funkcjonariuszom propozycji pracy, wskazała, że właściwe zastosowane przesłanki z art. 165 ust. 7 ustawy -Przepisy wprowadzające ustawę o KAS winny prowadzić do przedłożenia jej propozycji służby. Wniosła także, na wypadek gdyby sąd administracyjny uznał, iż złożona jej propozycja pracy jest decyzją administracyjną o zwolnieniu ze służby, o wyraźne podkreślenie tego elementu w wydanym wyroku i uzasadnieniu, gdyż może to mieć istotny wpływ na jej prawa i obowiązki. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 6 grudnia 2017r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej w tożsamej przedmiotowo sprawie o sygn. akt I OSK 2587/17. Pełnomocnik organu administracji publicznej wniósł o oddalenie wniosku o zawieszenie postępowania i rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie sądu (por. postanowienia NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt: I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r. sygn. akt: I OZ 382/08), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadminstracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (tj. administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej). W orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt: I FZ 221/08, wyrok WSA z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt: III SA/Wa 3321/08), przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji. Sądowi rozpoznającemu niniejszą sprawę z urzędu wiadomym jest, że postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2017r., sygn. akt II SA/Sz 876/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę funkcjonariusza celnego na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. w przedmiocie odwołania od propozycji zatrudnienia. Od powyższego orzeczenia strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt I OSK 2587/17 i do dnia dzisiejszego nie została rozpoznana. Z uwagi na fakt, że wskazane powyżej rozstrzygnięcie zapadło w tożsamym stanie faktycznym i prawnym oraz dotychczasową rozbieżność orzecznictwa sądowoadministracyjnego w powyższym zakresie, zasadnym w ocenie sądu jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt I OSK 2587/17. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art.125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. e.o.