III SA/Łd 861/16

Dnia 2 listopada 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 listopada 2016 roku sprawy ze skargi Miasta Łódź na decyzję Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 16 sierpnia 2016 roku nr 25/2016/PR w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Miasto Łódź wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 16 sierpnia 2016 r. nr 25/2016/PR w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się przy tym, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione względami celowościowymi, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, a celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08). Rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego powinno mieć też bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 11 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 941/12, opubl. CBOSA). Z powyższego wynika, że zawieszenie postępowania z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, ale nie może być dowolne. Winno być uzasadnione względami wskazanymi wyżej. W ocenie Sądu taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem należy, że Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył w dniu 29 sierpnia 2016 r. wniosek o podjęcie uchwały wyjaśniającej w składzie siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego: "Czy art. 24 § 1 pkt 5 w związku z art. 27 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) ma zastosowanie do członka zarządu województwa, który to organ pełni funkcję instytucji zarządzającej w rozumieniu art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712, z późn. zm.), biorącego udział w postępowaniu prowadzonym w następstwie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w art. 207 ust. 12 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm., w brzmieniu obowiązującym do 12 września 2014 r.), w sytuacji, gdy uczestniczył on w wydaniu zaskarżonej decyzji. Wniosek ten został zarejestrowany pod sygn. akt II GPS 2/16. W przedstawionej sytuacji w sposób oczywisty uzasadnione jest zawieszenie z urzędu postępowania przez sąd administracyjny w rozpoznawanej sprawie, do czasu wydania uchwały wyjaśniającej wskazane w pytaniu wątpliwości interpretacyjne. Treść uchwały będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.