III SA/Łd 876/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M S – syndyka masy upadłości A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w N w upadłości likwidacyjnej na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł z dnia[...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w N wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł z dnia [...]r. umarzającą postępowanie w sprawie przedłużenia spółce zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. W trakcie postępowania sądowoadministracyjnego postanowieniem z dnia [...]r., [...] Sąd Rejonowy dla[...] w K. ogłosił upadłość skarżącej spółki z możliwością zawarcia układu. Następnie postanowieniem z dnia [...]r., [...] sąd ten zmienił sposób prowadzenia postępowania upadłościowego z postępowania z możliwością zawarcia układu na postępowanie obejmujące likwidację majątku upadłego i powołał syndyka w osobie M S. W piśmie z dnia 3 sierpnia 2015r. syndyk oświadczył, że cofa skargę wniesioną przez spółkę A. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie w piśmie z dnia 3 sierpnia 2015r. syndyk oświadczył, że cofa skargę wniesioną przez spółkę A. Cofnięcie wniesionej w niniejszej sprawie skargi jest dopuszczalne, a tym samym skuteczne, gdyż nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności tym bardziej, że w wyroku z dnia 11 marca 2015r., P 4/14 Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz.U. nr 201, poz. 1540 ze zm.) są zgodne z art. 2 i art. 7 w zw. z art. 9 Konstytucji RP, art. 20 i art. 22 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji oraz umorzył postępowanie w pozostałym zakresie. Postanowieniami z dnia 26 maja 2015r., P 10/14 i 14 lipca 2015 r., P 22/14 Trybunał Konstytucyjny umorzył natomiast postępowania dotyczące pytań prawnych dotyczących zgodności art. 6 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych z art. 2 w zw. z art. 7, art. 9, art. 20, art. 22, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1, art. 42 ust. 1 Konstytucji RP. Przyczyną umorzenia postępowania przez organ administracji był z kolei fakt wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie gier w trakcie trwającego postępowania. Spór zaś dotyczył technicznego charakteru przepisów ustawy o grach hazardowych oraz obowiązku ich notyfikacji. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art. 60 p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. k.p.