III SA/Łd 879/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.P. i A. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. P. i A. P. wspólników O. Hurtowni Materiałów Budowlanych A spółki cywilnej w O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiąc od lutego do października 2008 r. p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W dniu 3 września 2012 r. A. P. i A. P. wspólnicy O.Hurtowni Materiałów Budowlanych A spółki cywilnej w O. nadali w UP w O. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł.z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiąc od lutego do października 2008 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wnosił o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi. Postanowieniem z dnia 29 maja 2009 roku sygn. akt III SA/Łd 879/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę z uwagi na wniesienie jej po upływie terminu do jej wniesienia. W dniu 30 października 2012 r. skarżący nadali w UP w O. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w Ł., wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Powyższy wniosek został przekazany przez Izbę Celną w Ł. do WSA w Łodzi w dniu 14 listopada 2012 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący podali, że wniesienie skargi po terminie nie było następstwem ich winy, lecz winy radcy prawnego, któremu zlecili prowadzenie sprawy i sporządzenie skargi. Tymczasem radca prawny dopiero w dniu 31 sierpnia 2012 r., o godz. 15.27, a więc dzień po terminie, przesłał im mailem skargę oraz poinformował, że termin do wniesienia skargi upływa w dniu 31 sierpnia 2012 r. Na potwierdzenie powyższego skarżący załączyli kserokopię maila oraz oświadczenie radcy prawnego. Ponadto skarżący podali, że przyczyna uchybienia terminu ustała w momencie doręczenia im postanowienia WSA o odrzuceniu skargi, tj. w dniu 24 października 2012 r., bowiem z tą chwilą dowiedzieli się, że radca prawny nie poinformował ich o właściwym terminie wniesienia skargi. W piśmie procesowym z dnia 13 listopada 2012 r. Dyrektor Izby Celnej w Ł. wskazał, że zawinienie pełnomocnika strony w uchybieniu terminu nie uzasadnia pozytywnie wniosku o przywrócenie terminu. Przedmiotowa skarga została podpisana przez wspólników spółki w dniu 31 sierpnia 2012 r. i w dniu podpisania skargi podatnik powinien mieć świadomość, że nie zostanie ona złożona w terminie przewidzianym w przepisach prawa. Takie bowiem pouczenie zawierała zaskarżona decyzja doręczona stronie, a nie pełnomocnikowi. Dodatkowo skarga została błędnie nadana w UP w dniu 3 września 2012 r. bezpośrednio do WSA w Łodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012.270) - dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do treści art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływnie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle postanowień art. 86 § 1 powołanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszej sprawie skarżący wnosząc skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] bezpośrednio do WSA w Łodzi w dniu 3 września 2012 r. uchybili terminowi do jej wniesienia i dlatego złożyli wniosek o przywrócenie terminu. Sąd zbadał, czy wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi został złożony w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W uzasadnieniu wniosku z dnia 30 października 2012 r. o przywrócenie uchybionego terminu skarżący podali, że przyczyna uchybienia terminu ustąpiła w dniu 24 października 2012 r., tj. z chwilą kiedy zapoznali się z postanowieniem sądu z dnia 18 października 2012 r. o odrzuceniu skargi. W tej sytuacji Sąd uznał, że termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. został zachowany. W myśl art. 87 § 2 ustawy w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. (art. 87 § 2 ustawy). Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Stanowisko to zostało wypracowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. W niepublikowanym postanowieniu z dnia 4 października 2000 r. sygn. akt. I SA/Gd 560/00 NSA wskazał, że strona obowiązana jest do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, zatem przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Podobny pogląd wyraził NSA w niepublikowanym wyroku z dnia 2 lutego 2000 r. sygn. akt SA/Sz 2125/98. W orzecznictwie sądów administracyjnych i doktrynie wielokrotnie wskazywano też, że do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Skarżący uzasadniając brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi powołali się na okoliczności związane z tym, że korzystali z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, który wprowadził ich w błąd co do daty wniesienia skargi, informując, że termin do wniesienia skargi upływa w dniu 31 sierpnia 2012 r. Zdaniem Sądu powołane przez stronę powody uchybienia terminu nie mogą dawać podstawy do żądania przywrócenia terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnili, że dochowali wszelkiej należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Należy stwierdzić, że w zaskarżonej decyzji organ prawidłowo pouczył stronę, że skargę należy wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w Ł., w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Skarżący wspólnicy wysłali skargę do sądu niezgodnie z pouczeniem organu. Przede wszystkim już w momencie nadania skargi do sądu, tj. w dniu 3 września 2012 r. uchybili terminowi do jej wniesienia. To, że przy sporządzaniu skargi korzystali z pomocy profesjonalnego pełnomocnika nie zwalniało ich z obowiązku zachowania trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi. Tymczasem skarżący, jak sami twierdzą, otrzymali skargę od radcy prawnego w dniu 31 sierpnia 2012 r., natomiast nadali ją dopiero w dniu 3 września 2012 r. Ponadto skierowanie przez skarżących skargi bezpośrednio do sądu było przejawem ich niestaranności. Zgodnie bowiem z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, o czym zostali pouczeni. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, Sąd ten winien przekazać ją właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres organu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 30 września 2011 r., sygn. akt II FSK 1768/11, LEX nr 948934). Wobec powyższego należy wskazać, że skoro skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia o konieczności wniesienia skargi za pośrednictwem organu administracyjnego, wnieśli skargę bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, a Sąd nadał tę skargę drogą pocztową na adres Dyrektora Izby Celnej w Ł. w dniu 9 września 2012 r., to ta data stanowi w świetle powyższych rozważań dzień wniesienia skargi. Przywrócenie zatem terminu jest niedopuszczalne, albowiem niedopełnienie obowiązku nastąpiło z winy skarżących. W tym stanie rzeczy uznać należało, że analizowana przesłanka dopuszczalności przywrócenia uchybionego terminu nie została spełniona. W związku z tym należy stwierdzić, że skarżący wspólnicy spółki cywilnej w swym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie dopełnili stosownych wymogów ustawowych, tj. nie uprawdopodobnili okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. t.p.